Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

492 - Ιδιότυπος τρόπος ψαρέματος στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου

.........Ο Γεράσιμος Σμυρνάκης στο βιβλίο του ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (1903), μας δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα περιγραφή για έναν ιδιότυπο τρόπο με τον οποίο στα χρόνια του (σημ. αρχές 20ου αι.) ψάρευαν στο μοναστήρι του Εσφιγμένου και σε άλλες μονές του Αγίου Όρους:
.........«Η Μονή διατηρεί γρίπον απαρτιζόμενον εκ δυο παράλληλων δικτύων (πτερών) ων εις τα πέρατα υπάρχει δίκτυον εν είδει πείρας καλούμενον σάκκος, δι ου αλιεύουσιν οι πατέρες ρίπτοντες προ των τειχών της Μονής και έλκοντες αυτόν εντός μιας ώρας μετ' ιχθύων 5-150 οκάδων ως το πλείστον περίπου.
.........Διατηρεί δ' έτι και το καλούμενον θυννί είδος μονίμου γρίπου, ον ρίπτουσι από της 23ης Απριλίου - 15ης Ιουνίου εντός του όρμου των αγίων Θεοδώρων, διοριζομένων 8-10 πατέρων ως θυννοσκόπων (θυννιωτών) ή κατασκοπευτών, εξ ων ανέρχονται ανά εις εκ περιτροπής επί του εγγύς λιθοκτίστου θυννοσκοπείου (καραλίου) και ειδοποιεί τους λοιπούς περί της διαβάσεως των καλουμένων θύννων (χιαδίων ήτοι μαγιάτικων) εκ του κάτωθι αυτού αφιεμένου ελευθέρου στενού στομίου μεταξύ ξηράς και γρίπου. Εν τω γρίπω δε ούτω προσκολλάται και μακρόν δίκτυον, όπως μη παρεκκλίνωσιν οι παρελαύνοντες ιχθύες, όπως καλείται κοινώς άρκος (άρκυς). Δια του αυτού δε γρίπου προσέτι αγρεύονται κατά χιλιάδας εν επιτυχία και οι καλούμενοι ιχθύες όρκυνες ή κοινώς ορκύνια (είδος παλαμίδος).
.........Το πάλαι εκέκτητο τοιούτον γρίπον και του αγίου Παύλου Μονή τοποθετούσα παρά την Νέαν Σκήτην -ήδη δε μόνον διατηρεί τοιούτου είδους γρίπον η του Χιλιανδαρίου παρά το τουρκικόν φυλακείον της Μεγάλης Βίγλας εν τη καλουμένη θέσει ορκυναρίω, εκ δε του ετέρου είδους του συνήθους γρίπου η του Βατοπαιδίου, ενώ αι λοιπαί Μοναί αλιεύουσι δια δικτύων από βολής (ημεροβολίων), δια δικτύων αποστατού, δια πολυαγκίστρου (παραγαδίου), δια καθέτης (καθετής ή χανικού), δια σφαιρώνος (πεζοβόλου), δια συρτής κ.λπ.».

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος2/1/12, 8:39 π.μ.

    Κάνοντας μια ωραία βόλτα,που θα του πάρει κάτι λιγότερο από μια ώρα,ο προσκυνητής φτάνει από το μοναστήρι του Εσφιγμένου στον πανέμορφο όρμο των Αγίων Θεοδώρων,όπου το θυννοσκοπείο σώζεται σχεδόν ανέπαφο.Υπάρχει και το ερείπιο μιας πέτρινης κατασκευής,καθώς και μια κλειστή καλύβα δίπλα στο κύμα.Φυσικά,το επιστέγασμα της''εκδρομής'',δεν μπορεί να είναι άλλο από το προσκύνημα στο παρεκκλήσι των Αγίων Θεοδώρων, στο μικρό ακρωτήρι που δεσπόζει πάνω από την ανοιχτή θάλασσα.Και μια αρνητική διαπίστωση μέσα σ'αυτό το πανέμορφο αγιορείτικο σκηνικό.Θηριώδη τεράστια γκρέιντερ,ανοίγουν φαρδύτατο δρόμο προς τους Αγίους Θεοδώρους(γιατί άραγε;),τραυματίζοντας ιερόσυλα την αγιορείτικη φύση.Δεν αντέχω στον πειρασμό να παρατηρήσω ότι η''παράνομη ξύλευση''(!!!)για την οποία κατηγορούν οι Κατσουλιέρηδες τους Εσφιγμενίτες,θα πρέπει να μοιάζει σαν παιχνιδάκι μπροστα στο έγκλημα των λεωφόρων του Αγίου Ορους.Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους μας και προ παντός το αγαπημένο μας Αγιονόρος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή