Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

1081 - O Χαιρετισμός του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, στην Τελετή Εγκαινίων του νέου Α.Τ. Αγίου Ορους

 
Τελετή Εγκαινίων του νέου Α.Τ. Αγίου Ορους

Χαιρετισμός Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας,
Αντιστράτηγου Νικόλαου Παπαγιαννόπουλου

Άγιε Πρώτε
Καθηγούμενε Ιεράς Μονής Ιβήρων
Άγιοι Πατέρες
κ. Υφυπουργέ
κ. Διοικητά του Αγίου Όρους
κ.κ Συνάδελφοι και εκπρόσωποι των άλλων Σωμάτων Ασφαλείας
κ.κ. Εκπρόσωποι των άλλων Αρχών και Φορέων,

Χωρίς αμφιβολία, κάθε επίσκεψη στον ιερό Αθωνικό χώρο, ανεξάρτητα από την αιτία που την προκαλεί, δεν μπορεί παρά να έχει, πάντοτε, προσκυνηματικό χαρακτήρα.
Η ηρεμία του φυσικού περιβάλλοντος, η υποβλητική ατμόσφαιρα, η αγιότητα του χώρου, επιδρούν καταλυτικά στο πνεύμα και την ψυχή του επισκέπτη, απελευθερώνουν το θρησκευτικό του συναίσθημα και τον φέρνουν πιο κοντά στο Θεό.
Σήμερα ο σκοπός της επίσκεψής μου συνδυάζεται με ένα εξαιρετικό, ως προς τα συμβολικά του χαρακτηριστικά, γεγονός. Τη μεταστέγαση του Αστυνομικού Τμήματος Καρυών στο νέο οίκημα το οποίο η Ιερή Κοινότητα, άμεσα, γενναιόδωρα και αποτελεσματικά ανταποκρίθηκε στις ανάγκες της Υπηρεσίας μας.
Τα χαρακτηριστικά αυτά επιβεβαιώνουν, για μια ακόμη φορά, τη διαχρονική συμπόρευση και την αγαστή συνεργασία της συντεταγμένης Πολιτείας με την Εκκλησία, προς όφελος του ΄Εθνους και του λαού.
Η παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας στην Ιερή Κοινότητα Αγίου ΄Ορους, μέσω του  Αστυνομικού Τμήματος Καρυών και των εννέα (9) Αστυνομικών Σταθμών, καταδεικνύει κατά τρόπο ιδανικό την ανάγκη συνύπαρξης της Θείας βοήθειας και της ταπεινής ανθρώπινης συνδρομής στην προστασία του ανθρώπου και της κοινωνίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι στη συνείδηση του λαού, η Εκκλησία και η Αστυνομία αποτελούν δύο βασικούς πόλους στους οποίους προσβλέπουν οι πολίτες σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάθε στιγμή που αισθάνονται την ανάγκη να βοηθηθούν, να προστατευτούν, να στηριχθούν.
Συνεπώς, η παρουσία της Αστυνομίας, ακόμη και σ’ αυτόν τον ιερό χώρο της Αθωνικής Χερσονήσου, το χώρο της πνευματικής περισυλλογής, της ψυχικής κάθαρσης και της ενατένισης στο Θεό, είναι απολύτως αναγκαία:
Για να προστατευτεί η ιερότητα και η μοναδικότητα του χώρου από τυχόν καταστροφικές και παράνομες ανθρώπινες δραστηριότητες,
Για να διαφυλαχθούν οι εγκαταστάσεις και τα Παραρτήματα των Μονών και οι ανεκτίμητοι θρησκευτικοί θησαυροί,
Για να προστατευτεί το μαγευτικό φυσικό περιβάλλον,
Για να εξακολουθήσει αδιατάρακτα η λειτουργία της Ιερής Πολιτείας και των Μονών, ώστε να παραμείνουν αναλλοίωτα τα φωτεινά σύμβολα της Ορθοδοξίας και της Χριστιανικής Πίστης. 
Θέλω, στο σημείο αυτό, να ευχαριστήσω την Ιερή Επιστασία του Αγίου ΄Ορους, η οποία με πνεύμα, όπως πάντα, καλοσύνης, αγάπης και γενναιοδωρίας παραχώρησε αυτόν εδώ το χώρο για τη στέγαση του Αστυνομικού Τμήματος Καρυών.
Αγαπητοί συνάδελφοι από μέρους μας, αναδεικνύεται η ευθύνη να ανταποκριθούμε ακόμη περισσότερο στις απαιτήσεις και τις προσδοκίες που απορρέουν τόσο από τις υπηρεσιακές μας υποχρεώσεις όσο και από τις σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ της Ιεράς κοινότητος και της Ελληνικής Αστυνομίας.
Ως Αρχηγός του Σώματος σας θέλω να διαβεβαιώσω την Ιερά Επιστασία ότι η Ελληνική Αστυνομία θα είναι πάντοτε παρούσα σε κάθε στιγμή που θα χρειαστεί την παρέμβασή μας.
Σας ευχαριστώ και εύχομαι οι ΄Αγιες Ημέρες του Θείου Δράματος και της Ανάστασης του Κυρίου να ημερέψουν τις ψυχές όλων μας.
Σας Ευχαριστώ.



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Αθήνα, 10 Απριλίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εγκαίνια μεταστέγασης του νέου Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους στις Καρυές Χαλκιδικής παρουσία της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας.
Τα εγκαίνια πραγματοποίησε ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Ελευθέριος Οικονόμου, παρουσία του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγου Νικόλαου Παπαγιαννόπουλου.
Το νέο οίκημα του Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους στις Καρυές Χαλκιδικής εγκαινίασε προχθές, 8 Απριλίου 2012, ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Ελευθέριος Οικονόμου, παρουσία του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγου Νικόλαου Παπαγιαννόπουλου.
Στη τελετή των εγκαινίων χοροστάτησαν ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους Γέροντας Βαρνάβας και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Ιβήρων, Αρχιμανδρίτης Ναθαναήλ.
Ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Ελευθέριος Οικονόμου, στην ομιλία του ευχαρίστησε την Ιερά Μονή Ιβήρων για την προσφορά του κτιρίου όπου μεταστεγάστηκε το νέο Αστυνομικό Τμήμα Καρυών, την Ιερά Επιστασία, καθώς και τον Διοικητή του Αγίου Όρους κ. Αρίστο Κασμίρογλου για την άψογη συνεργασία που έχει αναπτυχθεί όλο αυτό το διάστημα και βοήθησε στην επίλυση χρόνιων προβλημάτων της Αγιορείτικης Κοινότητας και μεταξύ άλλων ανέφερε: «Την παρουσία μου στα Άγια αυτά μέρη όπου συναντάται ο Θεός με τον άνθρωπο, συνοδεύουν πάντοτε αισθήματα συγκίνησης, ανάτασης και ευγνωμοσύνης. Είναι για εμένα μεγάλη τιμή, να βρίσκομαι εδώ, λίγες μέρες πριν από την Ανάσταση για να εγκαινιάσω το καινούριο Αστυνομικό Τμήμα. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε ως δείγμα σεβασμού απέναντι στον ιερό αυτό τόπο και τους οικιστές του…Σας ευχαριστούμε από καρδιάς και σας διαβεβαιώνουμε ότι θα συνεχίσουμε και εμείς να αντιμετωπίσουμε μαζί σας το κάθε ζήτημα που έχετε μπροστά σας».
Ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος, στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι: «… Σήμερα ο σκοπός της επίσκεψής μου συνδυάζεται με ένα εξαιρετικό, ως προς τα συμβολικά του χαρακτηριστικά, γεγονός. Τη μεταστέγαση του Αστυνομικού Τμήματος Καρυών στο νέο οίκημα το οποίο η Ιερή Κοινότητα, άμεσα, γενναιόδωρα και αποτελεσματικά ανταποκρίθηκε στις ανάγκες της Υπηρεσίας μας. ….Η παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας στην Ιερή Κοινότητα Αγίου ΄Ορους, μέσω του Αστυνομικού Τμήματος Καρυών και των εννέα (9) Αστυνομικών Σταθμών, καταδεικνύει κατά τρόπο ιδανικό την ανάγκη συνύπαρξης της Θείας βοήθειας και της ταπεινής ανθρώπινης συνδρομής στην προστασία του ανθρώπου και της κοινωνίας. …Ως Αρχηγός του Σώματος σας θέλω να διαβεβαιώσω την Ιερά Επιστασία ότι η Ελληνική Αστυνομία θα είναι πάντοτε παρούσα σε κάθε στιγμή που θα χρειαστεί την παρέμβασή μας ».
Ο Διευθυντής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χαλκιδικής, Αστυνομικός Διευθυντής Παπουτσής Κωνσταντίνος κατά τη διάρκεια των εγκαινίων τόνισε τη μεγάλη σημασία της μεταστέγασης του νέου αστυνομικού τμήματος για την περιοχή και ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του εγχειρήματος αυτού.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκε ο Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους κ. Αρίστος Κασμίρογλου και εκπρόσωποι των μονών και λοιπών Αρχών του Αγίου Όρους.
Επίσης, παρέστησαν ο Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Βορείου Ελλάδος, Αντιστράτηγος Δημήτριος Παπαδόπουλος και ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Υποστράτηγος Βασίλειος Κανάλης, ο Γενικός Επιθεωρητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Βορείου Ελλάδος, Αντιστράτηγος ΠΣ, Βασίλειος Τουλίκας, αξιωματικοί του Σώματος, καθώς και το αστυνομικό προσωπικό του Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους.
Το νέο Αστυνομικό Τμήμα του Αγίου Όρους βρίσκεται στις Καρυές Χαλκιδικής και εδρεύει μέσα σε ανακαινισμένο διώροφο κτίριο με υπόγειο, συνολικού εμβαδού 320 τ.μ. περίπου και διαθέτει, εκτός από τα γραφεία και τους λοιπούς χώρους της Αστυνομικής Υπηρεσίας, κοιτώνες και αίθουσες ψυχαγωγίας για το αστυνομικό προσωπικό, αλλά και σύγχρονη εγκατάσταση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος με υβριδικό σύστημα φωτοβολταϊκών στοιχείων. 



1059 - Φωτογραφίες από την άφιξη στο Άγιο Όρος του υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη

 

 


1080 - Βατοπαιδινοί πατέρες ψάλλουν το Τροπάριο της Κασσιανής




 

1079 - Η αγία και Μεγάλη Τρίτη. Γέροντος ιερομ. Πετρωνίου Τανάσε Προδρομίτη (†2011)


Ἡ ἁγία καί Μεγάλη Τρίτη

 
 

Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε 
Δικαίου Ρουμανικῆς Σκήτης
Τιμίου Προδρόμου
Ἁγίου Ὄρους






Ἡ ἁγία καί Μεγάλη Τρίτη μᾶς προετοιμάζει γιά τήν εἴσοδο στόν νυμφῶνα τοῦ Σωτῆρος μέ τίς δύο ἀκριβῶς Παραβολές: Τήν Παραβολή τῶν Δέκα Παρθένων καί τῶν Ταλάντων. Ἡ πρώτη παρομοιάζει τήν εἴσοδο στήν αἰώνια ζωή μ᾿ ἕνα γάμο. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Νυμφίος, ὁ ὁποῖος μᾶς καλεῖ ὅλους στό συμπόσιο τοῦ γάμου, ὅπως ψάλλει ὁ ὄρθρος αὐτῆς τῆς ἡμέρας.
"Ὁ Νυμφίος (εἶναι) ὁ κάλλει ὡραῖος, παρά πάντας ἀνθρώπους, ὁ συγκαλέσας ἡμᾶς πρός ἑστίασιν πνευματικήν τοῦ Νυμφῶνος σου, τήν δυσείμονά μου μορφήν, τῶν πταισμάτων ἀπαμφίασον...καί στολήν δόξης κοσμήσας τῆς σῆς ὡραιότητος, δαιτυμόνα φαιδρόν ἀνάδειξον, τῆς Βασιλείας σου ὡς εὔσπλαγχνος".
Τό μυστήριον τοῦ γάμου εἶναι μέγα, λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀλλά στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία. Μέ τήν ἕνωσι διά τοῦ γάμου πραγματοποιεῖται, κατά ἕνα ἀτελῆ τρόπο, ἡ ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου γιά τήν αἰωνιότητα. Μέ τούς ἀπογόνους του ὁ ἄνθρωπος παρατείνει τά ὅρια τῆς ἐπί γῆς παρουσίας του. Ὁ ἐπίγειος γάμος ἀκόμη εἶναι μία ξεθωριασμένη εἰκόνα τῆς ἀνεκφράστου χαρᾶς ὅταν εἶναι μαζί μέ τόν Νυμφίο Χριστό. Ἡ ἕνωσις μ᾿ Αὐτόν εἶναι αἰώνια καί ἡ χαρά ἀτέρμονη.
Ἀλλά γιά νά ἠμπορέση νά εἰσέλθη μέ τόν Νυμφίο Χριστό, πρέπει νά ἐκπληρώση ὡρισμένους ὅρους πού ἀναφέρονται στήν παραβολή τῶν Δέκα Παρθένων. Ἐπαγρύπνησις, παρθενία καί ἔλαιο γιά τίς λαμπάδες. Γιά τήν ἐγρήγορσι καί καθαρότητα μᾶς ὡμίλησε ἡ ἁγία καί Μεγάλη Δευτέρα. Τώρα θά ἐπιμείνουμε κυρίως ἐπάνω στό ἔλαιο, ὡς προϋπόθεσι εἰσόδου στόν νυμφῶνα τοῦ Κυρίου.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὅλες οἱ νέες ἦσαν παρθένες. Ὅλες ἀγρυπνοῦσαν περιμένοντας τόν Νυμφίο. Ὅμως πέντε ἀπ᾿ αὐτές, ἐπειδή εἶχαν ἀρκετό λάδι γιά τά φανάρια τους, ὠνομάσθηκαν φρόνιμες, σοφές καί εἰσῆλθαν στόν νυμφικό θάλαμο μαζί μέ τόν Νυμφίο. Οἱ ἄλλες πέντε, ἐπειδή δέν ἐφρόντισαν ν᾿ ἀγοράσουν ἐγκαίρως, ἔχασαν τούς κόπους τῆς παρθενίας καί ἀγρυπνίας καί ἔμειναν ἔξω ἀπό τόν νυμφῶνα, γι᾿ αὐτό καί ἐκλήθησαν μωρές. Τό λάδι λοιπόν, εἶναι ἡ λυδία λίθος. Τί μυστήρια ἄραγε κρύβει τό λάδι γιά τά καντήλια τῶν παρθένων;
Ἡ παρθενία εἶναι ἀκριβός θησαυρός ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστός Σωτήρ γεννήθηκε ἀπό Παρθένο καί ἔζησε ζωή παρθενική. Ὁ Πρόδρομος Ἰωάννης καί Βαπτιστής, καθώς καί ὁ μαθητής του Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής ἦσαν παρθένοι. Στήν αἰώνια ζωή ὁ θρόνος Του θά περιστοιχίζεται ἀπό παρθένους. Ἡ Παραβολή τῶν Δέκα Παρθένων ὅμως, ὡσάν νά θέλη νά μᾶς εἰπῆ ὅτι ἡ παρθενία μόνη της δέν εἶναι ἐπαρκής γιά τήν σωτηρία. Οἱ μωρές παρθένες, παρότι ἦσαν παρθένες, δέν εἰσῆλθαν μαζί μέ τόν Νυμφίο στόν νυμφικό οἶκο. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἐξηγοῦν ὅτι τό λάδι γιά τά φανάρια τῶν παρθένων εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη, πρᾶγμα πού σημαίνει ὅτι ἡ παρθενία γιά νά εἶναι μέσον σωτηρίας, πρέπει νά εἶναι ἑνωμένη μέ τήν ἐλεημοσύνη.
"Μεγάλες εἶναι οἱ πτέρυγες τῆς ἐλεημοσύνης, λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Διαπερνοῦν τόν αἰθέρα, φθάνουν στήν σελήνη, στόν ἥλιο, στούς οὐράνιους χορούς καί σταματοῦν μπροστά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Ὁποιαδήποτε ἁμαρτήματα κι ἄν κάνεις, ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι βαρύτερη ἀπ᾿ αὐτά.
Ἡ παρθενία εἶναι ἕνα ἔργο τόσο μεγάλο, ὥστε οὔτε ἕνας σχεδόν ἀπό τούς παλαιούς δέν ἠμπόρεσαν νά τήν φυλάξουν. Οὔτε ὁ Νῶε, οὔτε ὁ Ἀβραάμ, οὔτε ὁ Ἰωσήφ. Ἡ παρθενία καί ἡ περιφρόνησις τοῦ θανάτου εἶναι οἱ δυσκολώτερες ἀρετές.
Μόνο ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ ἀνθίζει μέσα στήν Ἐκκλησία τό ἄνθος τῆς παρθενίας. Καί παρ᾿ ὅλα αὐτά, οἱ πέντε ἐκ τῶν δέκα παρθένων, χωρίς τήν ἐλεημοσύνη, ἐξεδιώχθησαν. Ἡ παρθενία εἶναι τό πῦρ, ἐνῶ τό λάδι εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη. Ὅπως ἡ φωτιά, ἐάν δέν ἔχη καύσιμη ὕλη, δέν ἀνάπτει καί σβήνει, ἔτσι καί ἡ παρθενία, ἐάν δέν εἶναι ἑνωμένη μέ τήν ἐλεημοσύνη, χάνει τήν ἀξία της καί καταστρέφεται. (Ὁμιλία τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου, περί μετανοίας).
Ποιός εἶναι ὁ σκοπός ἑνώσεως αὐτῶν τῶν δύο ἀρετῶν; Οἱ ἅγιοι Πατέρες διακρίνουν στό ἕνα γεγονός δύο μέρη: Τό σῶμα ἤ τήν ὁρατή μορφή τοῦ ἔργου καί τήν ψυχή ἤ τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖον γίνεται τό ἔργο. Αὐτό τό ὁποῖο κάνει ἕνα ἔργο νά εἶναι καλό ἤ κακό, εἶναι ὁ σκοπός καί ὄχι ἡ μορφή, ὁ τύπος τοῦ ἔργου, διότι ὁ διάβολος "ψεύστης ἐστιν ἐξ ἀρχῆς καί ὁ πατήρ αὐτοῦ" ('Ιωάν.8,44), πάντοτε κρύβει τήν ἁμαρτία μέ τόν τύπο τῆς ἀρετῆς. Πολλές φορές ἡ μορφή, τόσο τῆς ἀρετῆς, ὅσο καί τῆς ἁμαρτίας μπορεῖ νά εἶναι ἡ ἴδια, ἐνῶ ὁ σκοπός τους διαφέρει ριζικά. Ὁ σκοπός γιά κάθε καλό ἔργο εἶναι ὁ Θεός, ἐνῶ γιά τήν ἁμαρτία εἶναι ὁ θάνατος. Γι᾿ αὐτό ἡ πρᾶξις γιά νά εἶναι θεοφιλής, ἔχει ἀνάγκη μιᾶς ἐγγυήσεως ὅτι ὁ σκοπός της δηλαδή, ὁδηγεῖ στόν Θεό. Αὐτή τήν ἐγγύησι τήν ἔβαλε ὁ Θεός στόν πλησίον μας: "Ἀμήν, λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε" (Ματ.25,40) θά μᾶς εἰπῆ ὁ Κύριος. Γι᾿ αὐτό κάθε ἐνάρετο ἔργο λαμβάνει τήν ἀξία του ἀπό τήν συμπεριφορά μας πού ἔχουμε πρός τόν πλησίον μας. Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι ἕνα ἔργο ἀγάπης ἐνώπιον τῶν συνανθρώπων μας. Εἶναι συνεπῶς τό πιστοποιητικό ἐγγυήσεως τῆς ἀρετῆς μας, ὅτι δηλαδή, εἶναι καλό ἔργο καί ὁδηγεῖ στόν Θεό. Στήν φοβερή Κρίσι ὁ Θεός θά ἐλέγξη μόνο τό πιστοποιητικό καί ὁ ἔλεγχος θά εἶναι λεπτομερής. Κάθε ἀγαθό ἔργο, χωρίς αὐτή τήν ἐγγύησι, δέν εἶναι σωτήριο. Γι᾿ αὐτό, ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής λέγει ὅτι "κάθε ἄσκησις πού δέν ἔχει ἀγάπη, εἶναι ξένη πρός τόν Θεό".
Τόν σκοπό αὐτῆς τῆς Παραβολῆς κατά τό τέλος τῆς Μεγάλης Νηστείας δέν εἶναι δύσκολο νά τόν κατανοήσουμε. Κατά τήν διέλευσι τῆς νηστείας ὁ ἄνθρωπος εἶναι πιό προσεκτικός καί νηφάλιος στά σωματικά του ἔργα: στήν νηστεία, στήν μετάνοια, στήν ἐργασία κλπ., τά ὁποῖα, ὅταν γίνωνται σωστά, ἐπιφέρουν μία ἐκλέπτυνσι στό σῶμα, στήν ψυχική καθαρότητα καί παρθενία, ἐπειδή ἡ παρθενία εἶναι μία σύνθεσις καί ἁρμονία ὅλων τῶν σωματικῶν ἀρετῶν. Αὐτή ἀντανακλᾶ στήν ἐξωτερική μορφή, τούς τρόπους τῶν ἀρετῶν. Ἡ ἐλεημοσύνη ὅμως, ὡς ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον, ἀντανακλᾶ ἰδιαίτερα τό ἐσωτερικό βάθος τῶν ἀρετῶν, τόν σκοπόν τους. Ἡ ἀληθινή ἀρετή πρέπει νά ἑνώνη καί τά δύο: οἱ σωματικοί κόποι πρέπει νά ἑνώνονται μέ τίς ψυχικές ἀρετές. Ἡ παρθενία πρέπει νά στολίζεται μέ τήν ἐλεημοσύνη, ἀλλιῶς δέν προξενεῖ τήν σωτηρία.
Οἱ μωρές Παρθένες εἶναι ὁ τύπος αὐτῶν τῶν ἀσκήσεων πού δέν σώζουν. Οἱ κόποι γίνονται μόνο γι᾿ αὐτές τίς Παρθένες καί ὄχι γιά τόν Θεό. Γι᾿ αὐτό εἶναι μωρές καί ἀσύνετες, διότι εἶναι ἀφροσύνη νά περάσης μία κοπιαστική καί ἀσκητική ζωή καί στό τέλος νά ριφθῆς στό αἰώνιο πῦρ.
Τό μεγάλο μάθημα πού πρέπει νά κρατήσουμε στόν νοῦ μας ἀπό τήν Παραβολή τῶν Δέκα Παρθένων εἶναι αὐτό:  Ἡ σωτηρία δέν κερδίζεται μόνο μέ τήν προσωπική ἄσκησι καί ἀγῶνα. Αὐτό εἶναι ἀναγκαῖο, ἀλλά τό ἥμισυ τῆς ὅλης ἀξίας. Χρειάζεται καί τό ἄλλο ἥμισυ, πού εἶναι καί πολυτιμώτερο, τά ἔργα τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον.
Ὑπάρχει ἀκόμη κι ἕνας ἄλλος λόγος ἀναμνήσεως αὐτῆς τῆς Παραβολῆς τήν παροῦσα ἡμέρα. Ἡ ἑβδομάδα τῶν Ἁγίων Παθῶν μᾶς φανερώνει μέ πολύ δυνατό τρόπο τήν μεγάλη ἀγάπη καί τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους. Στόν Μυστικό Δεῖπνο Αὐτός ὁ Ἴδιος μᾶς καλεῖ νά πλησιάσουμε "μετά πίστεως καί ἀγάπης", καί ὅλοι οἱ Χριστιανοί λαχταροῦν καί ἑτοιμάζονται νά γευθοῦν "ξενίας δεσποτικῆς καί ἀθανάτου τραπέζης". Γιά ν᾿ ἀξιωθοῦμε νά συμμετάσχουμε σ᾿ αὐτή τήν Τράπεζα, ἡ ἑτοιμασία μας γιά τήν ἁγία Ἀνάστασι πρέπει νά περιστεφθῆ ἀπ᾿ αὐτά τά δύο: Ἀπό τήν παρθενία (ἤ ἁγνεία) καί τήν ἐλεημοσύνη ἤ ἀπό τήν προσωπική μας ἁγνότητα καί τήν ἀγάπη μας πρός τόν πλησίον.
Ἡ ἄλλη Παραβολή τῶν Ταλάντων μᾶς ὁδηγεῖ τήν προσοχή τοῦ νοῦ σέ δύο κυρίως ἔργα: Ὁ ἄνθρωπος ἔχει καθῆκον νά ζῆ ἐνάρετα. Ὁ Σωτήρ μᾶς προστάζει πάντοτε: "Γίνεσθε ἅγιοι, ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμι", ὁπότε ἔχει κιόλας ὁ ἄνθρωπος τό χάρισμα τῆς ἁγιωσύνης ἀπό τό ἅγιο Βάπτισμα. Ἔλαβε ἀπό τόν Δεσπότη Χριστό τό τάλαντο, τό ὁποῖο πρέπει μέ ἐπιμέλεια νά πολλαπλασιάση, ἐπιτελώντας τά θεῖα ἔργα, γιά τά ὁποῖα ἔλαβε τήν πνευματική δύναμι. "...ἕκαστος πολυπλασιάσωμεν τό τῆς χάριτος τάλαντον-μᾶς προτρέπει ἡ ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου-ὁ μέν σοφίαν κομιείτω, δι᾿ ἔργων ἀγαθῶν...κοινωνείτω δέ τοῦ λόγου, πιστός τῷ ἀμυήτῳ, καί σκορπιζέτω τόν πλοῦτον πένησιν ἄλλος. Οὕτω γάρ τό δάνειον πολυπλασιάσωμεν καί ὡς οἰκονόμοι πιστοί τῆς Χάριτος, δεσποτικῆς χαρᾶς ἀξιωθῶμεν...".
Ἡ παραβολή μᾶς δείχνει ἀκόμη ὅτι τόν πολλαπλασιασμό τοῦ ταλάντου δέν τόν κάνει ὁ ἄνθρωπος μόνος του, ἀλλά μέσῳ τοῦ ἄλλου, μέσῳ τοῦ τραπεζίτου, τό ὁποῖον μνημονεύει ὁ Κύριος στό (Ματ.25,27): "Ἔδει οὖν σέ βαλεῖν τό ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καί ἐλθών ἐγώ ἐκομισάμην ἄν τό ἐμόν σύν τόκῳ". Ποιός εἶναι αὐτός ὁ τραπεζίτης μᾶς τό λέγει τό Δοξαστικό τῶν Αἴνων τῆς ἡμέρας: "Ἰδού σοι τό τάλαντον, ὁ Δεσπότης ἐμπιστεύει ψυχή μου. Φόβῳ δέξαι τό χάρισμα, δάνεισαι τῷ δεδωκότι, διάδος πτωχοῖς, καί κτῆσαι φίλον τόν Κύριον, ἵνα στῇς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, ὅταν ἔλθῃ ἐν δόξῃ...".
Ὁ τραπεζίτης εἶναι οἱ πτωχοί καί μέσῳ αὐτῶν ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος, διότι, ὅποιος δίνει στούς πτωχούς δανείζει τόν Χριστό. Ὁ Δεσπότης μοιράζει τά τάλαντα καί πάλι Αὐτός εἶναι ὁ Τραπεζίτης, πού τά πολλαπλασιάζει, διότι προσθέτει καί τοκίζει γιά νά αὐξήση τά τάλαντα. Βλέπουμε ἐδῶ μία θαυμαστή τέχνη τῆς θείας ἀγάπης καί φιλανθρωπίας. Ὁ Θεός μᾶς χαρίζει τά δῶρα Του καί κατόπιν μᾶς προτρέπει νά τοῦ τά δώσουμε δανεικά, ὡσάν νά εἶναι καί πάλι δικά μας κι ἔτσι μ᾿ αὐτό τόν τρόπο μᾶς καταξιώνει τῆς μεγίστης πληρωμῆς ὄχι μόνο τοῦ δώρου, ἀλλά καί τοῦ ἐπιπροσθέτου τόκου, κι αὐτό μόνο γιά ἕνα ἀσήμαντο προσωπικό μας κόπο: Ἀπό τήν καλωσύνη Του δανείζεται τό δῶρο πού μᾶς προσέφερε γιά νά τό ἐπαυξήση.
Ἀκόμη γιά ἄλλη μιά φορά βλέπουμε ἐδῶ πόσο μεγάλο πρᾶγμα εἶναι τά ἔργα τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον.

ἀπόσπασμα από τό βιβλίο
Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε
Δικαίου Ρουμανικῆς Σκήτης Τιμίου Προδρόμου Ἁγίου Ὄρους
ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ  ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ
Μετάφρασις-Ἐπιμέλεια
Ὑπό Ἀδελφῶν Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου 2003


 Εὐχαριστοῦμε τόν πατέρα Δαμασκηνό Γρηγοριάτη καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

Ἐπιμέλεια κειμένου  Αναβάσεις


1078 - Γέρων Πορφύριος: Μερικοί πνευματικοί διαπράττουν έγκλημα


Γέροντας Πορφύριος
Κοίταξε, παιδί μου! Ο Θεός μας, προκειμένου να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του, που τον πιστεύουν, τον αγαπούν και τον λατρεύουν, χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους, μεθόδους και σχέδια. Μέσα στα σχέδια του Θεού μας είναι και η επιβολή κανόνων, οι όποιοι αποσκοπούν, πάντα, στη σωτηρία της ψυχής μας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση τη δική σου. Εμείς δεν μπορούμε να αλλάξουμε η να διαγράψουμε τα σχέδια τού Θεού. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να του το επιβάλλουμε. Μπορούμε, όμως, να τον παρακαλέσουμε και να τον ικετεύσουμε, και Εκείνος, σαν φιλάνθρωπος που είναι, μπορεί να εισακούσει τις προσευχές μας και να συντμήσει το χρόνο ή ακόμη και να τον διαγράψει. Και το ένα και το άλλο, στο χέρι του είναι. Εμείς θα το ζητήσουμε. Και Εκείνος θα το εγκρίνει.
Ύστερα, οι κανόνες αυτοί δεν έχουν το χαρακτήρα της εκδικήσεως η της τιμωρίας, αλλά της διαπαιδαγωγήσεως, και δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς που επιβάλλονται από ορισμένους πνευματικούς κατά την εξομολόγηση, και οι οποίοι, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από άγνοια, εξαντλούν τα όρια της τιμωρίας, χωρίς να αντιλαμβάνονται, ότι με τον τρόπο αυτό, αντί να κάνουν καλό, διαπράττουν έγκλημα. Εγώ, πάντα τους φωνάζω και τους συμβουλεύω: Όχι μεγάλες τιμωρίες. Αλλά σωστές συμβουλές. Γιατί, οι μεγάλες τιμωρίες, τροφοδοτούν τον άλλο (το διάβολο) με πλούσια πελατεία. Και αυτός, αυτό περιμένει. Αυτό καραδοκεί, και έχει πάντα ανοιχτές τις αγκάλες του για να τους δεχτεί! Και τους τάζει, μάλιστα, λαγούς με πετραχήλια ...
Γι' αυτό, απαιτείται μεγάλη προσοχή στην επιλογή του πνευματικού. Όπως αναζητάτε τον καλύτερο γιατρό, το ίδιο να κάνετε και για τον πνευματικό. Και οι δύο γιατροί είναι. Ο ένας του σώματος και ο άλλος της ψυχής! [Κ 206π.]

[Γέροντος Πορφυρίου Ιερομονάχου, «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ», Έκδοση Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου «Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος», 2002, σελ. 337]

1077 - Επίσκεψη στο «σπίτι» του Γέροντα Φιλάρετου στα φοβερά Καρούλια


Φιλάρετος μοναχός Καρουλιώτης (1872-1962)
(Φωτογραφία: Παύλος Μυλωνάς, 1956)
…Πως μπορώ να παραλείψω την διαμνημόνευσι του Έλληνος Γέροντος Φιλαρέτου, που παρά την αποσκελέτωσή του απ’ την ισόβιό του ανέλαιη «διατροφή», εκείνη η ιλαρότης του προσώπου του ζωηρή, εναργής και ζηλευτή εξακολουθεί να διασώζεται ακόμη στον ψυχικό μου κόσμο, μετά από τόσες δεκαετίες;

Φιλάρετος μοναχός Καρουλιώτης (1872-1962)
(Φωτογραφία: Jacques Lacarrière, 1954)

Χάριν ανωτέρας εν ησυχία και νήψει διαγωγής παραιτήθηκε από την προϊσταμενία της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα και πήγε και τρύπωσε σ’ εκείνη την ένα αποτελούσα με τον κάθετο προς την απύθμενη και ταραχοχαρή θάλασσα γκρεμό αετοφωληά.
Ονούφριος μοναχός Λαυριώτης
(Λεπτομέρεια φωτ: Σπύρος Μελετζής, 1950)
Είχα την ευτυχία και την χάρι, με ριψοκίνδυνη, φυσικά, για την τότε γυμνασία και πείρα μου γκρεμοβασία, να τον επισκεφθώ συνοδεύων προς τα εκεί του τον φίλο του, Προϊστάμενο στη Σύναξι της Μονής μας, μακαριστό Γέροντα Ονούφριο. Απήλαυσα την εξαίσια εκείνη συνομιλία στο μόλις δύο τετραγωνικών –τις οίδε με πόσους κόπους σφυροκρούσεων και επιμελών σμιλεύσεων οριζοντιωθέν από προκατόχους και απ΄τον ίδιο- ιλιγγοπρόξενο για τους αδαείς βραχόφρυδο.
Αλλά, από φόβο μη μου ξεφύγη η μοναδικότης της ευκαιρίας και τόλμησα αναιδώς και θρασυτρόπως- παρά την εν λεπτότητι και ευγενεία αποθάρρυνσί του- να δρασκελίσω το κατώφλι και διερευνήσω τα άδυτα του ενδιαιτήματός του. Δύσκολα θα μπορούσε να κυκλοφορήση δεύτερο άτομο στο μοναδικό, μάλλον αυτοκατασκεύαστο κατά το περισσότερό του μέρος και αυτοώροφο δωματιάκι.
Ένα λαγίνι κατάχαμα στη γωνιά, της δίψας του αλεξιτήριο. Λίγο πιο πέρα ακουμπισμένο, με ανηρτημένη επάνω του την κομποσχοίνα, το γνωστό βοηθητικό των πολυώρων ορθοστασιών ξύλινο Ταυ, (το και «Νταγιάκα» στα καλογερικά, καθώς και… «τεμπελόξυλο», αποκαλούμενο). Τρεις απλούστατες άγιες εικόνες στον «τοίχο» και ένα, από αφορμάριστες χοντροπαύλες αποτελούμενο, πλην κάπως υπερμέτρως- για περιέργως εξετάζον μάτι- υψωμένο «κρεββάτι», όλη κι όλη η προίκα και το νοικοκυριό του.
Έσυρα στο πλάι το κουρελόπανο που κάλυπτε μια μικροεπιφάνεια του «τοίχου», και, στην λαξευμένη στον βράχο μικροεσοχή- «ντουλάπι», είδα το σακκούλι με το παξιμάδι, μισή ντομάτα (ήταν καλοκαίρι) και ένα ματσάκι γλυστρίδες, που προφανώς κάποιος συνησυχαστής, που θα είχε εκείνες τις μέρες κοπιάσει, αναρριχηθείς και μεταβάς προς επίσκεψι Κατουνακιώτου γείτονος ασκητού, εξ εκείνων που θέλουν και μπορούν να διατηρούν υποτυπώδη κηπάρια, του τα προσεκόμισε αγαπητικώς και φιλαδέλφως.

Φιλάρετος μοναχός Καρουλιώτης (1872-1962)
(Φωτογραφία: Παύλος Μυλωνάς, 1959)

Δεν έμεινα πολύ εκεί μέσα. Δεν χρειαζόταν άλλωστε περισσότερο. Ήδη, είχα συμπεράνει και διδαχθή, πόσο μέγα και ζηλευτό πράγμα είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού, και πόσο μέγας και αναφαίρετος είναι ο πλούτος της ηθελημένης παντελούς ακτησίας…
Γερόντιος μοναχός Κατουνακιώτης,
Δανιηλαίος (1891-1973)
(Λεπτομέρεια φωτ: Σπύρος Μελετζής, 1950)
Το βράδυ, ο Γέροντας των Δανιηλαίων Γερόντιος, στην αδελφότητα των οποίων καταλύσαμε και φιλοξενηθήκαμε, σε σχετική αναφορά μου, δήλωσε. «Εμείς όμως που γνωρίζουμε πολύ καλά τα αφορώντα τον πατέρα Φιλάρετο, διαβεβαιώνουμε ότι το κρεββάτι που είδατε το διατηρεί «προς θεαθήναι». Ήτοι για περιπτώσεις όπως της τόλμης και περιεργείας σας, ενώ εκείνος κοιμάται από… κάτω»…





του Επισκόπου Ροδοστόλου κ. Χρυσοστόμου
σελ. 624-625