Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

723 - Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο Μεγαλοπρεπής: Λαμπρό πρότυπο και μεγάλο σύμβολο αγωνιστή που αγαπήθηκε μέχρι λατρείας από το Γένος μας


Τα πορίσματα του Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα 
«Ιωακείμ ο Γ΄ Μεγαλοπρεπής. 
Ο από Θεσσαλονίκης Οικουμενικός Πατριάρχης και η εποχή του»



Θεσσαλονίκη, του Χάρη Ανδρεοπούλου

Με προτροπή και ευλογία του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου, οργανώθηκαν τιμητικές εκδηλώσεις για τη μνήμη του προκατόχου του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ (1878-1884) (1901-1912) του  από Θεσσαλονίκης (1874 – 1878) με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από την εκδημία του, την  Τρίτη 13 Νοεμβρίου 1912.
 Στη Θεσσαλονίκη από τις 3 έως 5 Φεβρουαρίου 2012 πραγματο-ποιήθηκε Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα «Ιωακείμ ο Μεγαλοπρεπής. Ο από Θεσσαλονίκης Οικουμενικός Πατριάρχης και η εποχή του». Είχε προηγηθεί με πατριαρχική προτροπή συνάντηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. κ. Ανδρέα Νανάκη,  με τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο και με το Δήμαρχο της πόλης κ. Γιάννη Μπουτάρη. Συμφωνήθηκε ότι το 2012 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την εκδημία  του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ θα λάβουν χώρα τιμητικές για τη μνήμη του εκδηλώσεις. Η  Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης με τον δραστήριο πρόεδρό της καθηγητή κ. Θεόδωρο Δαρδαβέση,  επωμίσθηκε  το βάρος του εγχειρήματος της διοργάνωσης του τριήμερου συνεδρίου, σε συνεργασία με το Δήμο Θεσσαλονίκης και την υποστήριξη του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, του Μητροπολίτη Τυρολόης και Σερεντίου κ. Παντελεήμονα, ηγουμένου της Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, ομότιμου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής και του Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το συνέδριο με απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου τέθηκε υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ορίστηκαν οι επιτροπές του συνεδρίου (τιμητική, επιστημονική και οργανωτική), οι οποίες καθόρισαν τους χώρους και το χρόνο διεξαγωγής του συνεδρίου, τη θεματολογία, το συντονισμό των συνεδριών και τους εισηγητές.
Η τελετή έναρξης του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012 στην αίθουσα διαλέξεων της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Προσφωνήσεις απηύθυναν ο Αναπληρωτής Καθηγητής Ιατρικής και Πρόεδρος της Φιλοπτώχου Αδελφότητος κ. Θεόδωρος Δαρδαβέσης και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννη Μπουτάρης, ενώ χαιρετισμούς ο κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κ. Μιχαήλ Τρίτος και της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Μιλτιάδης Παπανικολάου. Την κήρυξη έναρξης του συνεδρίου τέλεσε ως εκπρόσωπος της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.  Άνθιμος.


ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΟ
Την επίσημη εισαγωγική ομιλία εκφώνησε ο καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέας Νανάκης με τίτλο «Ο Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄: επισκόπηση και αιτούμενα της πορείας του και της εποχής του». Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου με την μεστή ομιλία του περιέγραψε την μεγάλη εκκλησιαστική προσωπικότητα, του από Θεσσαλονίκης Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ του Γ΄ και το έργο που προσέφερε στη διάρκεια των δύο θητειών του στον οικουμενικό θρόνο (1878 – 1884 και 1901 – 1912) προκειμένου να καταστήσει το Πατριαρχείο σημείο αναφοράς και κέντρο της ορθόδοξης οικουμένης. Παράλληλα  ανέδειξε το πολυσχιδές έργο προσφοράς στη Ρωμιοσύνη και το απαράμιλλο εκκλησιαστικό φρόνημα του Ιωακείμ Γ΄,  του Πατριάρχη που, όπως τονίσθηκε από τον ομιλητή, «αγαπήθηκε μέχρι λατρείας από το Γένος μας» (ολόκληρη η ομιλία του Σεβαμιωτάτου  Αρκαλοχωρίου κ.κ. Ανδρέα: http://agioritikesmnimes.blogspot.com/2012/02/715.html)
Ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα από τη χορωδία της Θεολογικής Σχολής υπό τη διεύθυνση του Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. αιδεσιμολογιοτάτου κ. Σπυρίδωνος Αντωνίου.


Τις επόμενες δύο ημέρες, Σάββατο και Κυριακή 4 και 5 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκαν, στην αίθουσα εκδηλώσεων, οδού Αγίας Σοφίας 4, στον 4ο όροφο, της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης 6 συνεδρίες με συντονιστή  τον Πρόεδρο της καθηγητή κ,. Δαρδαβέση. Σε αυτές μίλησαν 22 επιστήμονες, παλαιότεροι και νεότεροι, ομότιμοι και τακτικοί καθηγητές Πανεπιστημιακών Σχολών, κάτοχοι διδακτορικών τίτλων και υποψήφιοι διδάκτορες, κληρικοί, λαϊκοί και μοναχοί, όλοι τους ερευνητές διαφόρων θεμάτων της πολυδιάστατης προσωπικότητας και της πολύπλευρης δράσης του Ιωακείμ Γ΄. Το Σάββατο 5 Φεβρουαρίου, η  πρώτη συνεδρία προσανατολίστηκε στην περίοδο της αρχιερατείας του Ιωακείμ στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με τις κοινοτικές διενέξεις, το ενδιαφέρον του Ιωακείμ για τη Μονή Μακρυρράχης, την ορθόδοξη κοινότητα και τη συμβολή του στην ίδρυση του πρώτου νεκροταφείου της πόλης. Στη δεύτερη συνεδρία εξετάστηκαν οι σχέσεις οικουμενισμού –εθνικισμού, η δράση και η ιδεολογία του Ιωακείμ μέσα από την αλληλογραφία του με Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης κατά τη Β΄ πατριαρχία, και η ορθόδοξη οικουμένη την εποχή των εθνικισμών. Στην τρίτη συνεδρία, αφιερωμένη στην παιδεία, καταδείχτηκε η μέριμνα του Ιωακείμ για την εκκλησιαστική εκπαίδευση μέσα από ανέκδοτες επιστολές και εγκυκλίους της α΄ πατριαρχίας (1878-1884) και το καθοριστικό ρόλο του στην παιδεία του Γένους.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ


Το πρωί της Κυριακής τελέστηκε μετά από πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία αρχιερατικό μνημόσυνο του αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχου κυρού Ιωακείμ Γ΄, του από Θεσσαλονίκης, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της του Θεού Σοφίας χοροστατούντος του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης  κ. Ανθίμου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καβάσων (εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας)  κ. Φιλήμονος, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέα, του Σεβασμιωτάτου Μητροπόλίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης  κ. Ιωάννη και των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Θεουπόλεως κ. Παντελεήμονος και Θερμών κ. Δημητρίου.
Μετά το πέρας του μνημοσύνου συνεχίστηκαν οι εργασίες του συνεδρίου. Στην τέταρτη συνεδρία παρουσιάστηκε ανέκδοτη αλληλογραφία του από την Ιερά Μονή Ιβήρων και το νομοκανονικό του έργο. Στην πέμπτη συνεδρία εξετάστηκε το ζήτημα της άρσης του βουλγαρικού σχίσματος, οι σχέσεις του Ιωακείμ με την αδελφότητα των Ελλήνων της Βενετίας και ο τρόπος αντιμετώπισης από τον Πατριάρχη  της ρουμανικής προπαγάνδας. Στην έκτη και τελευταία συνεδρία συζητήθηκε η υποψηφιότητα του πρώην Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ για τον Πατριαρχικό Θρόνο της Αλεξανδρείας, οι προσπάθειές του για τη διευθέτηση του Αρχιεπισκοπικού ζητήματος της Κύπρου και η σύγχρονη διάσταση της εκκλησιαστικής πολίτικής του.

ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΑΔΡΙΑΝΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Το τέταρτο μέρος του συνεδρίου εκτυλίχτηκε στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Βλατάδων. Στο Καθολικό της Μονής τελέστηκε Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός,  συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέα και Λαγκαδά Λιτής και Ρεντίνης κ. Ιωάννου. Στη συνέχεια  στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, μετά την ανάγνωση των συμπερασμάτων κηρύχθηκε η λήξη του Συνεδρίου, από τον Σεβασμιώτατο Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέα, τον Διευθυντή του Ιδρύματος Πατερικών Μελετών κ. Γεώργιο Μαρτσέλο, Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής και από τον καθηγητή κ. Θεόδωρο Δαρδαβέση,  Πρόεδρο της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης, η οποία θα αναλάβει  την έκδοση των πρακτικών του Συνεδρίου και θα παρουσιαστούν το Νοέμβριο, μήνα εκδημίας του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄. Επίσης αποφασίστηκε, σε συνεργασία με το  Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο,  το  Δήμαρχο κ. Γιάννη Μπουτάρη και άλλους αρμόδιους φορείς  να συνεχιστούν οι ενέργειες για την ανέγερση του αδριάντα του Ιωακείμ Γ΄.

ΕΝΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ, ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΣΥΜΒΟΛΟ
Μέσα από αυτό το επιστημονικό συνέδριο καταδείχτηκε η πολυσχιδής προσωπικότητα του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’ του από Θεσσαλονίκης,  η δράση του και οι πρωτοβουλίες του σε διάφορα εκκλησιαστικά ζητήματα της εθναρχίας, σε εθνικά και κοινωνικά θέματα ανακύψαντα κατά την εποχή του. Μια εποχή μετάβασης από το σχήμα των αυτοκρατοριών στο κράτος – έθνος στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Η  εποχή που μελετήθηκε στο Συνέδριο θυμίζει τη δική μας μετάβαση από τον 20ο στον 21ο αιώνα και το πέρασμα από το εθνικό κράτος στην παγκοσμιοποίηση και την κοινωνία των πολιτών. Σε μια εποχή βομβαρδισμένη από άπειρες πληροφορίες και με έλλειψη προτύπων προς μίμηση ο Ιωακείμ Γ΄ αγωνιζόμενος μέχρι τελευταίας πνοής για τα δίκαια του Γένους μας, της Ρωμιοσύνης, του Ελληνισμού, αποτελεί εν μέσω των πολλών και ποικίλων δοκιμασιών μας, λαμπρό πρότυπο και μεγάλο σύμβολο.




 






722 - Πνευματική ζωή - π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


Πνευματική ζωή είναι εκείνη που εμπνέεται, χειραγωγείται, κατευθύνεται, εμφορείται από το Άγιον Πνεύμα. είναι μία πορεία προς τον ουρανόν. Ο άνθρωπος που την ζει, ενώ πατάει στην γη, ανεβαίνει προς τον ουρανόν, εορτάζει εν ουρανοίς. Όχημά του είναι τα πτερά του Αγίου Πνεύματος και στόχος του, πόθος του, παλμός του, έγνοιά του καθημερινή, ο ουρανός.

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

721 - Υποστύλωμα αγιορείτικης γέφυρας



Η πινακίδα γράφει: "ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΠΙΝΕΤΑΙ"
Έτερον πρόβλημα ουδέν...!


720 - Η ζημιά του Ινδουισμού (Γέρων Παΐσος Αγιορείτης)

Οι Ινδοί, ενώ είναι έξυπνος λαός, ενώ έχουν μεταφυσικές ανησυχίες και πολλή καρδιά, ασχολούνται με την δήθεν φιλοσοφία, με πλάνες και με μαγείες. Τους Ευρωπαίους τους αλωνίζουν με τις θεωρίες τους. Έρχονται κι εδώ στην Ελλάδα και ξεγελούν τον κόσμο με την νιρβάνα, την τεμπελιά, τις μετεμψυχώσεις… Χρησιμοποιούν εν τω μεταξύ στα βιβλία τους και κομμάτια από την Αγία Γραφή, από τη Φιλοκαλία, από τους Πατέρες, και έτσι προσελκύουν τον κόσμο. Παλιά που να πιστέψουν οι Ορθόδοξοι τις ινδουϊστικές θεωρίες! Τώρα, πώς να το πει κανείς, και μερικοί σωστοί άνθρωποι υποστηρίζουν τέτοιες ανοησίες και δίνουν του κόσμου τα χρήματα. Έχει κάνει μεγάλη ζημιά ο Ινδουϊσμός!

- Υπαρχουν, Γέροντα, Ινδοί που είναι Ορθδόξοι Χριστιανοί;

-  Πολύ λίγοι. Είχαν μείνει μερικοί από την Εκκλησία που είχε ιδρύσει εκεί ο Απόστολος Θωμάς, αλλά εγκαταλείφθηκαν. Άλλοι έγιναν Καθολικοί, άλλοι Προτεστάντες. Σήμερα εκεί οι Ορθόδοξοι είναι μετρημένοι.
Αυτά που παρουσιάζουν ως θαύματα οι άλλες θρησκείες ή οι παραθρησκείες δεν έχουν καμμιά σχέση με τα θαύματα της δικής μας θρησκείας. Ο Χριστός ζητάει από μας το φιλότιμο. Δεν θέλει να Τον αγαπάμε, επειδή είναι παντοδύναμος.
Αν ήθελε, μπορούσε να κάνει κάποιο θαύμα και να πιστέψει αμέσως όλος ο κόσμος. Με αυτόν όμως τον τρόπο θα δέσμευε την ελευθερία του ανθρώπου. Γι’ αυτό λέει: “Μακάριοι οἱ μη ἰδόντες και πιστεύσαντες“.
Η Ορθοδοξία έχει το θαύμα και τη Θεία Χάρη. Ο Ινδουϊσμός έχει την μαγεία και την φιλοσοφία. Αντικαθιστά το θαύμα με τη μαγεία και την Θεία Χάρη με την φιλοσοφία. Ο διάβολος δίνει στους γκουρού, στους μάγους κλπ δυνάμεις, επειδή του δίνουν δικαιώματα. Έτσι μπορούν να κάνουν κάτι δήθεν θαύματα, και ο άλλος που τους βλέπει τούς θαυμάζει. [...]
Στην Ορθοδοξία η καλωσύνη είναι το ξεχείλισμα της αγάπης του ανθρώπου προς τον Θεό και προς τον πλησίο. Όλες οι άλλες καλωσύνες που γίνονται από αλλόδοξους, πλανεμένους κ.λπ. δεν έχουν τα πνευματικά εν Χριστώ στοιχεία, αλλά μπορεί να έχουν κάποια καλά ανθρώπινα στοιχεία. Όποιος ζει σωστά την ορθόδοξη ζωή έχει ταπείνωση, αγάπη και δίνεται ολόκληρος για τον πλησίον, θυσιάζεται. Και την άσκηση, την νηστεία, την αγρυπνία που κάνει, πάλι τα κάνει από αγάπη προς τον Θεό, και όχι για να νοιώσει κάποια ευχαρίστηση.
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, για να σταυρωθεί από αγάπη για το πλάσμα Του. Πρώτα σταυρώθηκε και μετά αναστήθηκε. Είναι φθηνό να ζητάει κανείς πνευματικές χάρες – άλλο αν ο Χριστός του δώσει να γευτεί την ουράνια γλυκύτητα. Ενώ αυτοί που ασχολούνται λ.χ. με τις ινδουιστικές φιλοσοφίες, με τη γιόγκα κ.λπ., με όσα κάνουν αποβλέπουν στο να φθάσουν σε μία δήθεν πνευματική κατάσταση, σε έκσταση, να νοιώσουν μια ηδονή ή να γίνουν ανώτεροι από τους άλλους, χωρίς να ενδιαφέρονται για τους άλλους.
Ας υποθέσουμε ότι ένας Ινδουιστής βρίσκεται σε μια ακροθαλασσιά και κάνει αυτοσυγκέντρωση. Αν εκείνη την ώρα κινδυνεύει κάποιος στη θάλασσα και ζητάει βοήθεια, αυτός θα μείνει τελείως αδιάφορος, δεν θα κουνηθεί από τη θέση του, για να μη στερηθεί την ηδονή που νοιώθει. Ενώ, αν βρισκόταν εκεί ένας ορθόδοξος μοναχός και έλεγε την ευχή, θα άφηνε το κομποσχοίνι και θα έπεφτε στη θάλασσα, για να τον σώσει!
(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, “Λόγοι Γ΄”)