Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

2310 - Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Καρτερώντας τον θάνατο



«Θ φύγουμε. δ δν θ μείνουμε κα πρέπει πωσδήποτε ν τοιμαστομε, ατ εναι λο. Κα τ μυστικ εναι, ταν τοιμαστομε κα γίνουμε τέτοιοι πο λέμε, εμαστε ετυχες. Δν φοβούμαστε.
τι δν θ πεθάνω, γ μέσα μου τ πιστεύω κα ς κάνει Θες ,τι θέλει. Κα ᾿γ θ πεθάνω βέβαια, λλά, ταν πάω στν αωνιότητα θ μ δεχτε κε κα θ μο πε· ! ταρε, τί θέλεις δε; Εμαι μαρτωλς βέβαια. λλ μ θάρρος, μ γάπη θ περιμένω ν φύγω. χι μ τν κόλαση στ μυαλό μου. Θέλω ν φύγω μ τ μυαλό μου στ Χριστό. Τώρα ο μαρτίες μου θ φανον κε πάνω, κα Θες θ μ κανονίσει. ,τι θέλει γάπη Του. Δν τχω πε;
Πόσους νθρώπους ξερες πο σαν κα τώρα δν εναι. Δν τ ξέρεις τι τσι εναι; ,τι κα ν εναι, Χριστς θ μ κανονίσει. Δν μπορες ν ᾿πες τι γ κανα χίλιες μετάνοιες κάθε βράδυ κα ν λπίζεις σ’ ατές. Μετάνοιες γίνανε, λλ σκοπς εναι πς Θες θ τς πολογίσει τς μετάνοιες. Πολλς κάνουν ο νθρωποι, κα μπροστ στος νθρώπους φαίνονται τι εναι τσι, λλ μπροστ στ Θε μπορε ν μν εναι τσι. «Οκ ξ ργων τν ν δικαιοσύν ν ποιήσαμεν μες, λλ κατ τν Ατο λεον σωσεν μς» (Τίτ. 3,5). Τό θυμστε κενο πο λέω “,τι θέλει γάπη σου;”».
τσι προετοιμασμένος, λοιπόν, Γέροντας πγε ριστικ πι στ Καυσοκαλύβια, στ Μον τς μετανοίας του, κα κλείστηκε σ’ να μικρ κα φτωχικ κελάκι, που πάνω σ’ να πέρριτο κρεβάτι νέπαυσε γι τελευταία φορ τ πονεμένο κι ρρωστο γιο σμα του. Χωρς φόβο δέ, γαλήνιος κα μ γλυκι προσδοκία περίμενε ν τν καλέσει κοντά του Πανάγαθος Θεός.

Βίος και Πολιτεία του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου