Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

4794 - Να ευχαριστείς τον Θεό για τον πειρασμό σου



Μόνο να ν προσέξεις, μ συμβούλεψε σιος Πορφύριος. Ν ξεκαθαρίζεις τς σκέψεις σου, πο π τν πολλή σου εαισθησία πιέζεσαι κα θλίβεσαι. Ν τς διώχνεις, ν μν παραμένουν. Ν γαπς τος πειρασμος πο ρχονται κα δν θ ταράζεσαι, οτε θ θλίβεσαι. Ν γαπς πολ λους τος δελφος τ διο. Ν γαπς πολ τν Γέροντα. νας Γέροντας, νας Χριστός.
- Πς θ γαπήσω τος πειρασμος κα τς δυσκολίες;
- Εναι μεγάλη στορία ατή. χει τος τρόπους της. μα μπε Χριστς στν καρδιά, τ γεμίζει μ τν γάπη Του. Τότε δν πάρχει «μ τοτο, μ κενο, μή, μή…». Μόνο γάπη… Πάνω π’ λα γάπη.
Τ μ σαν πρ Χριστο. Τ κατήργησε Χριστός. φερε τν γάπη. Παράδεισος εναι ζω το Χριστο, πακοή, ταπείνωση.


Ν εχαριστες τν Θε γι τν πειρασμό σου
Κα κάποιος λλος πο εχε πρόβλημα ρκετ σοβαρ κα πγε κα τ επε στν σιο Πορφύριο, το λέει, φο ταν νθρωπίνως λυτο: «κου, παιδί μου, σο μπιστεύθηκε Θες να μικρ πειρασμό, μι μικρ δυσκολία, να προβληματάκι… Κι σ ντ ν χαρες γι’ ατ πο σο μπιστεύτηκε, κάθεσαι κα στενοχωριέσαι; Πές, Χριστέ μου, ν εναι ελογημένο! φο πέλεξες σ ατό, δυναμία μου ρισε ατ κα σ τ νέχεσαι, ν εναι ελογημένο… Κα εχαριστ, Θεέ μου».
Ξεχνμε ν λέμε εχαριστ στν θλίψη κα στν πόνο.
Κάποτε ταν να παιδάκι πο τ πείραζαν τ λλα παιδιά, γιατ τανε λίγο δύνατο, λίγο ντροπαλ κ.λπ. Κα στενοχωριότανε κα πονοσε. Πήγαινε στ σπίτι κι κλαιγε. Παραπονιότανε στ γιαγιά - μητέρα του εχε πεθάνει. γιαγι τανε πιστή. Μ στενοχωριέσαι, παιδί μου, το λεε, ν εχαριστες τν Θε κα γι’ ατ κα γι λα.

Πέρασε καιρός, κατάλαβε. Τ καλ λογάκια ταν πέφτουν στν ψυχή, μένουν, ν ξέρετε. Σιγ-σιγ καλλιεργονται, καρποφορον κα βγαίνουν.

π τ βιβλίο «νθολόγιο Συμβουλν Γέροντος Πορφυρίου», σσ. 207-208

3 σχόλια:

  1. Ο Άγιος Μάρκος ο Ασκητής
    στο έργο του " Περί Ακουσίων θλίψεων" αναφέρει ότι όταν μας τυχαίνει ένας πικρός πειρασμός
    είναι διοτι ο Θεός δι αυτού του πειρασμού, μας προφυλάσσει από κάτι άλλο ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ.
    Επειδή όμως ο άνθρωπος ΔΕΝ βλέπει το χειρότερο από το οποιο δια του συγκεκριμένου πειρασμού
    ΠΡΟΦΥΛΑΧΤΗΚΕ, γογγύζει και μορμυρίζει και φέρεται σαν βλάκας, βλακωδώς στενοχωρούμενος
    ενώ θα όφειλε ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ για την ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ και να δοξάζει και έτσι να παραμένει ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ
    στα βάθη της ψυχής του, παρά την φαινομενική ταραχή της ψυχικής επιφάνειάς του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος21/5/14, 2:31 μ.μ.

    ΚΑΛΕΣ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΕΤΣΙ Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος21/5/14, 5:15 μ.μ.

    Συμφωνώ μαζί σου φίλε Ανων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή