Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

381 - Από το βιβλίο επισκεπτών της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου


Εις τας ιεράς μονάς του Όρους τα πάντα τελούνται κατανυκτικώτατα, διδάσκεται ο επισκέπτης «εσπέρας και πρωΐας, μεσημβρίας» να προσεύχηται και να παρακολουθή τας θερμάς ακολουθίας «μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης» μετ ιδιαιτέρας τάξεως και ευπρεπείας: Ο άνθρωπος ταπεινούται η ψυχή εξυψούται.

1936, ο Κοζάνης Ιωακείμ

.

.

Προς την συμπαθή ανακαινισθείσαν και πλήρη ευγενείας λατρευτήν Μ. Κωνσταμονίτου τας θερμάς ευχαριστίας ημών δια την δαψιλή φιλοξενίαν και ευλογίας, αλησμόνητοι θέλουσι μείνει εν τη τετρωμένη εκ του διωγμού ψυχή ημών κλπ

1931, ο Τενέδου Ιάκωβος

.

.

Εις το Άγιον Όρος όλα είναι ωραία, όλα εξαίρουν το πνεύμα και την ψυχήν προς ευγενείς υψηλοτέρας σκέψεις.

1930, Ο ναύαρχος του στόλου Δομέστιχος

.

.

Εδώ μη ζητήσει ο επισκέπτης μέτρια, μικρά ή ταπεινά πράγματα να εύρη, όλα επιβλητικά, ικανά και αυτόν τον βάτραχον να τον μεταβάλουν εις υψηπετή αετόν και τον έσχατον των κακούργων εις άγγελον αγαθότητος και αγνότητος.

Φοιτητής της φιλολογίας

.

.

Από τα ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, 1937, αρ. φύλλου 6


380 - Χιλιετής παρουσία της Ιεράς Μονής Ιβήρων στο Άγιο Όρος (980-1980), Αναμνηστικά.


Ευχαριστώ τον φίλο Μιχάλη M.





Ευχαριστώ τον φίλο Κώστα Ε.

379 - Όσιος Γαβριήλ ο Αθωνίτης (με άφθαρτο λείψανο στην Οδησσό)

Ο Όσιος πατήρ ημών Γαβριήλ ο Αθωνίτης γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1849 στο κυβερνείο του Κιέβου. Γεννήθηκε την ημέρα όπου εορτάζεται η μνήμη του Οσίου Γεωργίου του Χοζεβίτου γι' αυτό πήρε το όνομα Γεώργιος.

Στα δώδεκά του χρόνια έμεινε ορφανός. Από την τρυφερή του ηλικία λάτρευε να διαβάζει την Αγ.Γραφή συσσωρεύοντας με ευκολία όλες τις πνευματικές διδασκαλίες που έβρισκε στα βιβλία. Στην ψυχή αυτού του παιδιού, μεγαλώνοντας, φούντωσε η επιθυμία να ακολουθήσει την ζωή των Αγίων Πατέρων,να απαρνηθεί τον κόσμο και να γίνει μοναχός.

Μια φορά που αρρώστησε σοβαρά υποσχέθηκε στον Θεό ότι εάν γίνει καλά θα πάει στην Λαύρα των Σπηλαίων για να προσκυνήσει. έτσι και έγινε μένοντας εντυπωσιασμένος απ' ότι είδε εκεί

Λίγον καιρό αργότερα πήγε στο Κίεβο για δεύτερη φορά ζητώντας από τον ηγούμενο της μονής στην έρημο του Αγίου Θεοφάνη να τον δεχτούν ως δόκιμο. Ως πνευματικό του καθοδηγητή είχε τον ηγούμενο Βονιφάτιο.

Το 1867 με την ευλογία του ηγουμένου του ο Γεώργιος επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους για να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο.Μετά από έναν χρόνο πήγε στο Άγιον Όρος.

Φτάνοντας στο ''Περιβόλι της Παναγίας τον εντυπωσιάζουν η ασκητική ζωή των μοναχών, η αγία και ταπεινή μορφή τους και η σκληρότητα της μοναχικής ζωής. Μετά από πολλές δοκιμασίες τον δεχθηκαν ως δόκιμο στην Σκήτη του προφήτη Ηλία, όπου ηγούμενος ήταν ο όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκι.

Το 1869 εκάρη μοναχός παίρνοντας το όνομα Γαβριήλ προς τιμήν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Το 1874 χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος και το 1876 ιερομόναχος.

Την άνοιξη του 1876 ονομάστηκε οικονόμος της σκήτης. Η υπακοή του ήταν να πηγαίνει κάθε χρόνο στην Ρωσία με το καράβι της σκήτης του Προφήτη Ηλία. Το καράβι της σκήτης ήταν σαν ένα μικρό μοναστήρι και είχε μέσα και ένα μικρό παρεκκλήσιο.

Το πλοίο της Σκήτης

Ταξίδεψε στην Ρωσία πολλές φορές για να φέρει τα απαραίτητα υλικά αγαθά για την σκήτη. Το 1891 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ ο Γ΄ τον χειροθέτησε αρχιμανδρίτη. Το 1892 εκλέγεται δικαίος της Σκήτης.

Μεταξύ των ετών 1894-1896 έχτισε στην Οδησσό έναν μεγάλο ναό με τρεις Αγίες Τράπεζες και έναν ξενώνα στην αυλή για να μένουν οι προσκυνητές. Την ίδια περίοδο υπό την επίβλεψή του χτίστηκε ένα κτίριο στην σκήτη του Προφήτη Ηλία για τους εκεί μοναχούς.

Ο γέροντας Γαβριήλ εκοιμήθη στις 19 Οκτωβρίου 1901 στο Νόβονικολάεβσκ, απ'όπου περνούσε το καράβι στον δρόμο του για το Άγιον Όρος. Τον έφεραν στην Οδησσό στις 2 Νοεμβρίου και τον έθαψαν στον ναό που ο ίδιος είχε κτίσει στην Οδησσό.

Το λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο και στις 9/22 Ιουλίου 1994, με την ευλογία του μητροπολίτου Οδησσού κ.κ. Αγαθαγγέλου τοποθετήθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Προφήτη Ηλία. Πάμπολλα θαύματα επιτελούνται στις μέρες μας και πολλοί άρρωστοι θεραπεύονται με τις πρεσβείες του Αγίου Γαβριήλ του Αθωνίτου.

μετάφραση επιμέλεια -proskynitis.blogspot.com

378 - Οδοιπορικό στην Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης (φωτογραφίες)

377 - Όσιος Άνθιμος ο διά Χριστόν σαλός (+1867)


Αγιορείτης Άγιος

Μνήμη 9 Δεκεμβρίου

.

Γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας και τα πρώτα του χρόνια τα έζησε με πολλή ευλάβεια και προσήλωση στις Ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας. Νέος νυμφεύθηκε και κατόπιν χειροτονήθηκε Ιερεύς. Μετά τον θάνατο της συζύγου του ήλθε στο Άγιον Όρος, περί το 1830, κι έγινε μοναχός στη μονή Σίμωνος Πέτρας.

Το 1841 επέλεξε ένα δύσκολο δρόμο αγιότητος, την διά Χριστόν σαλότητα, και αναχώρησε για τις αθωνικές ερημιές. Συχνά πήγαινε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος και του άρεσε ν΄ ακούει την ακολουθία από τον νάρθηκα προσποιούμενος, για να ταπεινώνεται, τον σαλό. Όταν τον αντιλαμβάνονταν, αναχωρούσε για τα σπήλαια, τα δάση και τις ρεματιές του Άθωνα. Μ΄ ένα τριμένο τσουβάλι αντί για ράσο, με μεγάλη αυτομεμψία και αυταπάρνηση, ζούσε στις παγωνιές και τους καύσωνες με υπομονή κι ελπίδα. Σε ορισμένους με το διορατικό του χάρισμα αποκάλυπτε τους κρυφούς τους λογισμούς και τους διόρθωνε κατανύσσοντάς τους. Ορισμένοι τον θεωρούσαν πραγματικά σαλό. Εκείνος όμως τηρούσε πάντα τον αυστηρό κανόνα της ακτημοσύνης, της νηστείας και της προσευχής, μισώντας τις τιμές και τους επαίνους. Για κατοικία είχε τους βράχους, τα φαράγγια και τις κουφάλες των δένδρων. Περιδιάβαινε όλο το Άγιον Όρος νουθετώντας πολλούς με την άκρα ασκητική του ζωή.

Το τέλος του, πού από καιρό το προγνώρισε, τον βρήκε στο νοσοκομείο της μονής Ζωγράφου, στις 9 Δεκεμβρίου 1867. Η μνήμη του είναι άγνωστη στους συναξαριστές. Τιμάται στις 9 Δεκεμβρίου.


Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ