Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

1115 - Ο Εσπερινός της Αγάπης, στο Πρωτάτο

Καρυές, απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα

.......[…] Αξίζει να υποβληθή κανείς στον κόπο να βρεθή τις άγιες τούτες μέρες οπουδήποτε στο Αγιονόρος, για να γιορτάση ήρεμα και γαλήνια το χαρμόσυνο Πάσχα. Αλλά το πνευματικό κέρδος ίσως θα είναι μεγαλύτερο γι αυτόν, αν μπορέση να παραστή στις Καρυές για να παρακολουθήση τον «Εσπερινό της Αγάπης», τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες. Ουδέποτε άλλοτε συγκεντρώνονται τόσοι μοναχοί στην μοναχική αυτή πολίχνη, γιατί εκτός των Καρυωτών προσέρχονται και οι απ' τα πέριξ κελλιά, τα κοντινά και τα μακρύτερα, απ' τα Κουτλουμουσιανά και τα Ιβηρίτικα, και οι πατέρες της Σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος, και οι ασκηταί της Καψάλας.
Οχλοβοή παρατηρείται στις αυλές, στις σκάλες και τους διαδρόμους, και η μεγάλη αίθουσα της Ιεράς Κοινότητος γεμίζει από μοναχούς και από λαϊκούς προσκυνητάς που τρυπώνουν και συνωστίζονται για να 'δουν από κοντά την τελετή και αποτυπώσουν στη μνήμη τους τα ιδιόμορφα τυπικά του Πρωτάτου. Κατά στίβες είναι τοποθετημένα τα ιερά άμφια πάνω στην τεράστια τράπεζα των συνεδριών. Εδώ θα ντυθούνε όλοι, καθώς κι ο Δεσπότης, μόλις τελειώσει η Τρίτη στάσις των κωδωνοκρουσιών και βάλει «ευλογητό», μέσα στις προσευχές και τις αλληλοδιάδοχες απαγγελίες της τρισσευομένης αναστίμου ακολουθίας.
Και θα παρακολουθήση εύκολα ο καθένας ότι κανείς αντιπρόσωπος της Ιεράς Κοινότητος εκ των ιερωμένων ή άλλος μοναστηριακός δεν θα πλησιάση προς τα ιερά άμφια. Οι πρωτοστασίες, οι πρωτοβουλίες και η ενεργός συμμετοχή σε τούτον τον εσπερινό, καθώς επίσης και στην αυριανή θεία λειτουργία, και στην μεγάλη ολοήμερη λιτανεία, που θ' ακολουθήση, ανήκει εκ παραδόσεως αποκλειστικά στους «Γέροντας των εν Καρυαίς και πέριξ κελλίων»[...]
[...] Έτοιμοι λοιπόν για την κάθοδο προς το Πρωτάτο. Προηγούνται οι μοναχοί και οι λαϊκοί προσκυνηταί κι αστράφτουν στα πασχαλινά χρυσοκέντητα ιερά τους οι παπάδες. Πόσοι να είναι άραγε; Ύστερα ακολουθούν οι διάκοι και με τα δικηροτρίκερα οι πλησιέστεροί μου. Ζερβόδεξά μου ο Πρώτος και ο Διοικητής και όλες οι υπόλοιπες Αρχές του Τόπου.


Σε υψηλούς τόνους θα ακούγεται το αργό αρχαίο μέλος του Χριστός Ανέστη, καθώς χορτάτοι και ξεκούραστοι τώρα θα το ψάλλουν όλοι οι μοναχοί με ένα στόμα, με την πρυτάνευσι, φυσικά, των φωνών των πρωτοψαλτών του Πρωτάτου, και καθώς όλη η πομπή θα ξεχύνεται στο μεγάλο εξωτερικό κλιμακοστάσιο του κοινοτικού μεγάρου, προβλέπει το τυπικό να κάνουμε μικρή στάσι, για να δοθή ο χρόνος για φωτογράφισι απ' όσους έχουν αυτή τη θέλησι και αδυναμία και προπάντων απ' τους πολλούς προσκυνητάς που σπάνια ξεχωρίζεις κανένα που να μη κρατάη φωτογραφική μηχανή στα χέρια του τέτοιες μέρες.    
Λαμποκοπάει ο ναός καθώς μανάλια, σαμουντάνια, δρακόντια, πολυέλεοι και χοροί έχουν αναμμένα όλα τα κεριά τους και καθώς με τον καντηλοπάρτη έσπρωξε τους τελευταίους ο εκκλησιαστικός, έκανε με κίνησι και αυτά τα άψυχα να συμμετέχουν στο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου. Και κανείς δεν υπάρχει που να μη κρατάη την πασχαλιάτικη λαμπάδα του και σε τούτη την ακολουθία αναμμένη.
Προχωρεί ο πανηγυρικός εσπερινός και φθάνει η υπερτάτη στιγμή της «εισόδου» του και δεν μπορείς να μη θαυμάσης την υπέροχη αυτή παρεμβολή των ενστόλων ιερωμένων και υπηρετών του θυσιαστηρίου στο κέντρο του ναού, να ψάλλουν όλοι μαζί το αργό «Φως ιλαρόν», και να δοξολογούν «φωναίς αισίαις» «εν ενί στόματι και μια καρδία» «Πατέρα Υιόν και Άγιον Πνεύμα Θεόν», γιατί τούτο είναι το χρέος των και η έκφρασις της ευγνωμοσύνης των για την σωτηρία του κόσμου, με την άφατο ενανθρώπησι του Υιού και Λόγου Ιησού Χριστού, με την φιλάνθρωπο Σταύρωσι και την ζωηφόρο Ανάστασί Του.
Τώρα ένας ένας βγαίνει απ' την Ωραία Πύλη κρατώντας το ιερό Ευαγγέλιο με τον «φύλακα»-σελιδοδείκτη στην ξένη γλώσσα που συμβαίνει να γνωρίζη ο καθένας ή που θα τολμήση ν' απαγγείλη την γνωστή περικοπή: «Ούσης οψίας τη ημέρα εκείνη τη μια των Σαββάτων ...». Γνωρίζουν αρκετοί παπάδες και διάκοι ξένες γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά και έτσι θα χαρούν πολύ οι ξένοι μας, ακούοντας το κήρυγμα της Αναστάσεως του Κυρίου στη μητρική τους γλώσσα. Κανένα πρόβλημα για τους Ρώσσους, Σέρβους και Βουλγάρους αφού πάντοτε υπάρχει ομοεθνής τους για να το 'πη στα σλαυονικά και κάποιος θα έρθη απ' τις Σκήτες του Τιμίου Προδρόμου ή την Αγιοπαυλίτικη του Λάκκου για να το 'πη στα ρουμανικά.[...]
[...] Το τυπικό προβλέπει να αρχίζη ο Δεσπότης απ' το στημένο δισκέλι μπροστά στην Ωραία Πύλη στα ελληνικά, θα ακολουθούσαν κατά πρεσβεία χειροτονίας όλοι οι άλλοι και θα τελείωνε ο Αρχιδιάκονος πάλι με το ελληνικό κείμενο απ' το άλλο δισκέλι που ήταν στημένο έξω απ' την κεντρική πύλη του ναού.
Επειδή δεν μου φαινόταν καλό να ακουσθεί δυο φορές το ίδιο κείμενο και επειδή είχα μάθει καλά την σε «ηρωϊκό εξάμετρο» απόδοσι της συγκεκριμένης περικοπής απ' τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη και την ανυπέρβλητη μελοποίησί της απ' τον αείμνηστο πρωτοπρεσβύτερο εφημέριο της Παναγίας του Πέραν στην Κωνσταντινούπολι Προκόπιο Μελά, θέλησα να καινοτομήσω εμβάζοντάς την και στο Πρωτάτο. Με το που έδωσα το ίσο και κάναμε την αρχή έστρεψαν άγρια το βλέμμα τους επάνω μας ο Τυπικάρης και κάμποσοι ηλικιωμένοι, παραξενεμένοι απ' την αλλαγή. Τους φάνηκε όμως εύρρυθμο και τόσο ευάκουστο το μέλος που γλύκανε αμέσως η όψις τους και ημέρεψε η κορμοστασιά τους.
Πως μπορούσε όμως να γίνη διαφορετικά, αφού είχε προηγηθή μυστική προετοιμασία και έγιναν συμπαραστάται και ... βοηθοί μου οι άφθαστοι πρωτοψάλτες των Καρυών διακο Διονύσιος Φιρφιρής, ο παπα Γαβριήλ Μακαβός, οι διακο Ιωασαφαίοι και οι διακο Παχωμαίοι; ... 


Στη συνέχεια των αποστίχων, με το «Αναστήτω ο Θεός και διασκορπιθήτωσαν οι εχθροί αυτού…» αρχίζουν τα αναστάσιμα «Πάσχα ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται…» και ακολουθεί πάλι η έξοδός μας για τον ασπασμό της αγάπης. Θα κρατήσει πολύ ώρα, αφού όλο το εκκλησίασμα θα περάση απ’ εμπρός μας για να ασπασθή το «ευαγγελιστάριο» και το χέρι του Δεσπότη, και στη συνέχεια την εικόνα της αναστάσεως, που κρατάει ο Πρωτόπαπας και τις των άλλων, και ένας ένας θα τοποθετούνται πλάι πλάι για το χειριφίλημα των Γεροντάδων, για την φιλάδελφο χειραψία των νεωτέρων, για την αναστάσιμη προσφώνησι και για την ανταλλαγή ευχών. Οι ψάλτες θα έχουν την ευκαιρία να δείξουν όλη την τέχνη και την καλλιφωνία των, ψάλλοντας σε αργό χρόνο το δοξαστικό:
«Αναστάσεως ημέρα και λαμπρυνθώμεν τη πανηγύρει
και αλλήλους περιπτυξώμεθα. Είπωμεν αδελφοί
και τοις μισούσιν ημάς συγχωρήσωμεν πάντα τη αναστάσει
και ούτω βοήσωμεν, Χριστός ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».

Ανεβήκαμε μετά την απόλυσι όλοι πάλι εν πομπή στο Μέγαρο, γιατί το τυπικό προβλέπει στο ίδιο μέρος να ξεντυθούμε και αποθέσουμε τα ιερά. Ύστερα θα ακολουθούσε το κέρασμα απ’ την Ιερά Επιστασία και το μοίρασμα των κόκκινων αυγών σε όλο το εκκλησίασμα απ’ τον Πρωτεπιστάτη. Και ήσαν όλα λαμπρά και ωραία, και τα σχόλια πολύ ευγενή και χαρμοσύνης πρόξενα. […].


Αποσπάσματα από το βιβλίο
του Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου



.......Στη συνέχεια ακολουθούν φωτογραφίες του Milovan Cvetic από τον Εσπερινό της Αγάπης το 2006 και το 2008. Την τελετή επισφραγίζει η συνεχής παρουσία, για 35 χρόνια, του Επισκόπου Ροδοστόλου κ. Χρυσοστόμου.


...και η μεγάλη αίθουσα της Ιεράς Κοινότητος γεμίζει από μοναχούς και από λαϊκούς προσκυνητάς που τρυπώνουν και συνωστίζονται για να 'δουν από κοντά την τελετή ...




...προβλέπει το τυπικό να κάνουμε μικρή στάσι, για να δοθή ο χρόνος για φωτογράφισι απ' όσους έχουν αυτή τη θέλησι και αδυναμία και προπάντων απ' τους πολλούς προσκυνητάς που σπάνια ξεχωρίζεις κανένα που να μη κρατάη φωτογραφική μηχανή στα χέρια του τέτοιες μέρες ...




...Και κανείς δεν υπάρχει που να μη κρατάη την πασχαλιάτικη λαμπάδα του και σε τούτη την ακολουθία αναμμένη ...




...Τώρα ένας ένας βγαίνει απ' την Ωραία Πύλη κρατώντας το ιερό Ευαγγέλιο με τον «φύλακα»-σελιδοδείκτη στην ξένη γλώσσα που συμβαίνει να γνωρίζη ο καθένας ή που θα τολμήση ν' απαγγείλη την γνωστή περικοπή: «Ούσης οψίας τη ημέρα εκείνη τη μια των Σαββάτων ...»




...Ανεβήκαμε μετά την απόλυσι όλοι πάλι εν πομπή στο Μέγαρο ...





1114 - Ανάσταση στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους (video)


ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ



ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΤΡΟΠΑΡΙΑ



http://www.imdleo.gr

1113 - Ηγούμενος Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αρχιμ. Αλέξιος: Χριστός Ανέστη!


«Ω Πάσχα, λύτρον λύπης»! (Αίνοι Αναστάσεως)

Αγαπητοί μου αδελφοί, μέσα στη ζοφερή ατμόσφαιρα της ανέχειας και των αδιεξόδων που μας οδήγησε ο άκρατος εγωισμός, η ειδωλική πλεονεξία και η ανυπακοή στις ευαγγελικές αλήθειες, ακούγεται πάλι η κοσμοχαρμόσυνη και ελπιδοφόρα ιαχή της Εκκλησίας μας, που μας μηνύει τη νίκη της ζωής κατά του θανάτου, την διάβασιν από την αχλύ της απελπισίας στη φεγγοβόλο αστραπή της θεϊκής ελπίδος, από την πτωχεία της ολιγοπιστίας και πλεονεξίας στον πλούτο της ολιγαρκείας και απλότητος, που μας εμπνέει η παρουσία του αναστατάντος Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ο οποίος δεν είχε «πού την κεφαλήν κλίναι» στην παρούσα ζωή!
Χριστός ανέστη! αδελφοί μου,
και επλήρωσε τα σύμπαντα ευωδίας, έλυσε την λύπη της αμαρτίας, ελευθέρωσε τον Αδάμ παγγενή εκ του Άδου, και έφερε τη χαρά στους πονεμένους, την ειρήνη στους ταραγμένους, την ελπίδα στους απεγνωσμένους, την αγάπη στους δυστυχισμένους, την δύναμιν στους αδυνάτους, τη σωτηρία στους πλανεμένους, την πίστιν στους ολιγοπίστους, την παράκλησιν στους καταπονημένους, την συγχώρησιν στους αμαρτωλούς.
Χριστός ανέστη! αδελφοί μου,
και άνοιξαν οι ουρανοί για τον πεπτωκότα άνθρωπο, γέμισε με αγγέλους και αγίους η ζωή μας, λυτρωθήκαμε από τα δεσμά της λύπης και της πνευματικής φτώχειας, ανέτειλε το έαρ της κοινής ζωής, της αγάπης και της προσφοράς, της αναγεννήσεως και της μεταμορφώσεως.
Με την πίστιν και την ελπίδα στον αναστάντα Χριστό θα ξαναβρούμε τον βηματισμό μας μέσα στο κακότροπο θλιβερό περιβάλλον που μας οδήγησε η ασυνέπειά μας στις πνευματικές αξίες, στον λόγο της αληθείας που μας φανέρωσε η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή, ο αναστάς Κύριος.
Δεν χωρεί, αδελφοί μου, απελπισία· ο Χριστός είναι «η ελπίς των πάντων των περάτων της γης»! Ας Τον προσεγγίσουμε με αγάπη και ταπείνωσιν· ας ακούσουμε την φωνή Του: «Ειρήνη υμίν!»· ας γευθούμε μέσα στον πόνο μας τη γλυκύτητα του χαιρετισμού Του «Χαίρετε!» και εκ της τέφρας μας θα αναγεννηθούμε συν Θεώ, εφόσον εξέλθουμε από το κρησφύγετο της φιλαυτίας και του ατομισμού μας, και ατενίσουμε τον πλησίον μας με αγάπη, «αλλήλων τα βάρη» βαστάζοντες.
Είναι καιρός να δουλέψουμε μέσα μας και γύρω μας. Να καταλαγιάσει η οργή και ο θυμός· να επιδοθούμε σε έργα δημιουργίας. Η μάνα γη περιμένει να μας πλουτίσει· ας εργαστούμε πρώτα στο χωράφι της ψυχής μας και παράλληλα στην ευλογημένη γη μας. Ας δουλέψει δημιουργικά η σκέψις, η καρδιά και τα χέρια μας, ταπεινά και με αγάπη. Η διαμαρτυρία και η εκδίκησις δεν οδηγούν στην λύτρωσιν αλλά στη βία και στην διαιώνισιν των προβλημάτων.
Θα νικήσουμε το κακό με το καλό, όπως μας διδάσκει το Πνεύμα το Άγιο. Ο πλούτος της αγάπης θα φέρει την αφθονία της ελπίδος και της πίστεως.
Ο Σταυρός έφερε την Ανάστασιν! Η ταπείνωσις και η προσφορά θα μας αναστήσουν· αυτοί είναι οι καρποί του Πνεύματος.
Αυτό διακηρύττει το μοναδικό γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού· την ελευθερία από τα δεσμά της λύπης και της απογνώσεως, και τη σωτηρία έκλαμψη του ανεσπέρου φωτός της αιώνιας ζωής.
Χριστός ανέστη! χαρά στον κόσμο και στις ψυχές μας.

Με πασχάλιες ευχές.
Ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος αρχιμανδρίτης Αλέξιος και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί

Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 14 Απριλίου 2012

1112 - Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης: Χριστός Ανέστη!


Πάσχα Κυρίου, Πάσχα 

.......Ο πιστός έχει μεγάλη γαλήνη και χαρά. Ο άπιστος αδιαφορεί και ξεγελά τον εαυτό του με ταξίδια και πλούσια φαγητά. Η άνοιξη, με ολάνθιστους τους κήπους και τους αγρούς, συμμετέχει στην πανήγυρη μυρώνωντας την εξαίσια φύση. Όλα γοητευτικά, λαμπροφόρα, ολόφωτα.
Η πίστη συνεπαίρνεται, η ταπείνωση δεν θέλει πολλά λόγια. Η απλότητα και η καθαρότητα φωτοβολούν. Η αγνή ψυχή συγκινείται. Θυμάται την παιδική αθωότητα και πλημμυρίζει από άυλη χαρά. Η τρυφερότητα της φιλοκαλίας ψέλνει χαρούμενα. Το γλυκύτατο Πάσχα γεννά την άδολη χαρά.
Ημέρα Αναστάσεως και ας λαμπρυνθούμε όλοι, πρώτοι και δεύτεροι, πλούσιοι και φτωχοί. Στη νυχτερινή θεία λειτουργία όλοι έχουν μια ανέκφραστη χαρά, μία ανεκλάλητη ειρήνη. Η σοφία της πίστης ικανοποιεί απαιτητικά πνεύματα. Η μεγάλη εορτή δημιουργεί αγαλλίαση πανευφρόσυνη, ψυχική ανάταση, ωραία εγρήγορση, διότι Πάσχα Κυρίου, Πάσχα. Οι Ιουδαίοι καταδίκασαν έναν Θεό σε θάνατο. Ο Θεός όμως «καταδίκασε» τους ανθρώπους σε αθανασία. Ο Αναστάς Χριστός είναι ό,τι το ωραίο, το καλό, το αληθές, το προσφιλές, το χαρμόσυνο, το θείο, το σοφό, το αιώνιο, καθώς λέγει ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Η Ανάσταση του Χριστού είναι η μεγαλύτερη εορτή της Εκκλησίας μας.
Αποτελεί το κέντρο της ζωής, της πίστεως, της χαράς, της ελπίδος και της αγάπης των πιστών. Μήπως θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι σημασία έχει το Πάσχα στη ζωή μας; Μήπως κρύβει κάποιο μυστικό, προς αλλαγή του τρόπου της ζωής μας; Μήπως θα πρέπει να δω κάπως διαφορετικά τους συνανθρώπους μου; Όταν λέμε ότι ο Χριστός με τον θάνατό του νίκησε τον θάνατο, σημαίνει τον χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεό, που είναι η πηγή της ζωής. Ο πνευματικός θάνατος έφερε και τον βιολογικό. Με τη σταύρωση και την ανάστασή του ο Χριστός επανασύνδεσε τους ανθρώπους μαζί του. Ο ατομικιστής άνθρωπος γίνεται πρόσωπο ιερό, μοναδικό και ανεπανάληπτο, απορρίπτει τον ατομικισμό του και θραύει το εγώ του. Χαίρεται κι ενώνεται με όλους. Οι Χριστιανοί έχουν κληθεί για τη χαρά της Αναστάσεως.
Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει πως θα πρέπει να καθαρίσουμε τις αισθήσεις μας για να δούμε το αναστάσιμο φως, όπου ο Χριστός αστράπτει μέσα στο φως και μας λέει να χαιρόμαστε και καλά να ακούσουμε τον επινίκιο ύμνο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει: Να εισέλθετε όλοι στο δείπνο της χαράς του Κυρίου μας, και πρώτοι και δεύτεροι, απολαύστε την αμοιβή σας και χαρείτε το πνευματικό συμπόσιο.
Η πάντων χαρά, ο Χριστός η αλήθεια, μετατρέπει τη ζωή μας σε συνεχόμενη πανήγυρη. Η χαρά μάς κάνει να υμνούμε τον αίτιό της. Το Πάσχα να γίνει ευκαιρία και πρόκληση για τη δική μας ανάταση και μεταποίησή μας σε αληθινά χαρούμενους ανθρώπους, ειρηνικούς και γαλήνιους. Να λησμονήσουμε τα λυπηρά περασμένα. Να χαρούμε στα τωρινά ευχάριστα. Η εορτή μάς θέλει δίχως πίκρα στην καρδιά και στεναχώρια στο νου. Το Πάσχα είναι εορτή της χαράς και της αγάπης. Ας μας αναστήσει και μας κι ας μας χαροποιήσει. Ο σοφός Γκάντι έλεγε: τον Χριστό τον αγαπώ, αλλά τους Χριστιανούς δεν τους αγαπώ, γιατί δεν μοιάζουν του Χριστού.
Η Ανάσταση του Χριστού χαρίζει αφοβία θανάτου. Μόνο αυτό δίνει άλλο νόημα στη ζωή, ελευθερία και ελπίδα. Είναι γνωστές οι πολλές δυσκολίες του κόσμου σήμερα. Έχει λησμονήσει να χαμογελά, να χαίρεται και να αστειεύεται. Το θέμα είναι σοβαρό. Υπάρχει συνεχής καχυποψία, αμφιβολία και απόρριψη. Οι ηγέτες δεν εμπνέουν. Ο πολύς κόσμος κουράσθηκε στα τόσα ψέματα. Αναζητά την αλήθεια, το φως, την ελπίδα. Απογοητεύτηκε ο κόσμος από τους ταγούς. Έχασε την εμπιστοσύνη του σε αυτούς. Δεν του λένε όλη την αλήθεια. Τους εξαπάτησαν και συνεχίζουν να τον εξαπατούν.
Σε ένα θαύμα πλέον ελπίζουμε. Οι άνθρωποι μας απογοήτευσαν. Η Ανάσταση του Κυρίου να αναστήσει την Ελλάδα μας. Να αναστήσει τους αποκαρδιωμένους  Έλληνες. Να ξαναβρούν το χαμόγελο και την ελπίδα. Πάσχα Κυρίου, Πάσχα, πανήγυρη πανηγύρεων, η μοναδική στην ιστορία αυτοανάσταση. Η σταύρωση θα φέρει ανάσταση. Μη δειλιάζει και αποθαρρύνεται κανένας. Ο Σταυραναστηθείς Χριστός λέει σε όλους χαίρετε, μη θρηνείτε, μη φοβάσθε, μην απελπίζεστε. Χριστός Ανέστη, χαρά μου, έλεγε ο όσιος Σεραφείμ του Σάρως όλο τον χρόνο. Ο Γέροντας Παΐσιος, ο Αγιορείτης, έλεγε: Δεν ξέρω τι να κάνω τη χαρά μου…

Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 14 Απριλίου 2012

1111 - Χριστός Ανέστη!


.