Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

1583 - Ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ μεγάλη ἐλπίδα μας (Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε)





Ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ μεγάλη ἐλπίδα μας
Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε (†2011)
Δικαίου τῆς Ρουμάνικης Σκήτης τοῦ Τιμίου Προδρόμου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας
Ἁγίου Ὅρους


Μετά τήν ἀνάληψι τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ στούς οὐρανούς, ἡ Κυρία Θεοτόκος ἦταν ἡ μεγάλη παρηγοριά τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί ὅλων ὅσοι εἶχαν πιστεύσει καί ἀκολουθήση τήν Θεῖο Διδάσκαλο.
Ἡ καρδία τῆς Θεοτόκου ἄκουε πολύ μυστικά καί αἰσθανόταν ἀνέκφραστες χαρές.
Εἶχε ἰδῆ θαυμαστά ἔργα, εἶχε ἀκούσει τόσα πρωτάκουστα λόγια, τόσα μυστήρια πού τῆς τά ἐμπιστεύθηκε ὁ Υἱός Της, ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, τόν Ὁποῖον εἶχε μέσα στήν καρδιά της. Πολλά ἀπ᾿ αὐτά πού ἐγράφησαν στά Ἱερά Εὐαγγέλια ἀπό τούς ἁγίους Εὐαγγελιστάς καί ἰδιαίτερα ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, τά ἄκουσε ἀπό τό ἅγιο στόμα της.
Ἡ ἱερά Παράδοσις μᾶς λέγει ὅτι ἡ Κυρία Θεοτόκος Μαρία ἔζησε μέχρι  τά γηρατειά της μέ βαθειά ταπείνωσι, μαζί μέ τόν μαθητή τῆς ἀγάπης, τόν ἅγιο Ἰωάννη, στήν πόλι Ἔφεσο.
Ἀλλά συχνά ἐπήγαινε καί στούς Ἁγίους Τόπους τῆς πόλεως Ἰερουσαλήμ, τόπους μεγάλων καί ἁγίων ἀναμνήσεων καί ὅπου ἐτελείωσε καί τήν ἐπίγεια ζωή της. Στήν Γεθσημανῆ, ὁ τάφος τῆς Θεοτόκου, τιμᾶται μέχρι σήμερα μέ βαθειά εὐλάβεια ἀπ᾿ ὅλο τόν χριστιανικό κόσμο, ἀκόμη κι ἀπό τούς μουσουλμάνους.
Μᾶς λέγει πάλι ἡ Ἱερά Παράδοσις, ὅτι ὄχι πολύν καιρό μετά τήν Κοίμησί της, ὅταν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι συγκεντρώνοντο καθημερινά στό ὑπερῶο καί ἀπήγγειλλαν: «Μέγα τό Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ βοήθησον ἡμᾶς», κάποια ἡμέρα τούς ἐμφανίσθηκε ἡ Κυρία Θεοτόκος συνοδευομένη ἀπό φωτεινούς ἀγγέλους καί τούς εἶπε: «Χαίρετε, διότι ἐγώ εἶμαι μαζί σας ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς σας»! Τότε οἱ Μαθηταί, μέ ἔκστασι καί μέ χαρά ἐκραύγασαν: «Ὑπεραγία Θεοτόκε, βοήθησον ἡμᾶς»! Καί ἀπό τότε παρέμεινε «Ἡ Τάξις τῆς Παναγίας», ἡ ὁποία διατηρεῖται στά μοναστήρια, στήν τράπεζα τῆς ἀδελφότητος, μετά ἀπό Κυριακές καί ἑορτές, πού μᾶς ὑπενθυμίζουν τήν ὑπόσχεσι τῆς Μητέρας μας Κυρίας Θεοτόκου: ««Χαίρετε, διότι ἐγώ εἶμαι μαζί σας ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς σας»!
Τότε ἡ χαρά τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ἦταν μεγάλη, καθώς μεγάλη καί ἡ ἐλπίδα ὅλων τῶν χριστιανῶν, γνωρίζοντας ὅλοι αὐτή τήν ὑπόσχεσι τῆς Παναγίας μας.
Πράγματι, ἡ Θεοτόκος μᾶς ὑποσχέθηκε ὅτι θά εἶναι μαζί μας ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς μας. Αὐτή κρατεῖ τήν ὑπόσχεσίν της κι ἐμεῖς τήν συναντοῦμε πάντοτε καί παντοῦ στόν δρόμο τῆς ἐπιγείου ζωῆς μας.
Ὁ χριστιανικός κόσμος εἶναι γεμᾶτος ἀπό ἐκκλησίες πού εἶναι ἀφιερωμένες στήν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ἀναρίθμητες εἰκόνες της θαυματουργές, ἀπό τίς ὁποῖες ἐκχέονται μέ ἀφθονία τά πλούσια δῶρα της γιά ὅλους τούς πιστούς πού τρέχουν μέ πίστι καί εὐλάβεια κοντά της.
Γι᾿ αὐτό, εἶναι φόρος τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης τά ὡραιότερα λόγια πού ἀπήγγειλλε ποτέ ἀνθρώπινη γλῶσσα, νά ἀπευθύνωνται στήν Κυρία Θεοτόκο, διότι Αὐτή εἶναι: Ἡ Βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς, ἡ τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέρα τῶν Σεραφείμ, ἡ Μητέρα τῆς προσευχῆς, ἡ πηγή τοῦ ἐλέους, ἡ ταχεῖα βοήθεια, τό ἀνίκητον τεῖχος καί ἡ λύτρωσις τοῦ κόσμου.
Ἡ πιό ἀκριβή κληρονομιά της, πού εἶναι ἡ πνευματική ζωή, ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία, τήν ἔθεσε ὑπό τήν προστασία τῆς Κυρίας Θεοτόκου, στήν Ὁποία τῆς ἔδωσε καί ἐπίγειο Κῆπο, τό Ἅγιον Ὄρος ῎Αθω. Κῆπος ἄγριος, πετρώδης, καιόμενος τό καλοκαίρι ἀπό τόν ἥλιο καί δερνόμενος ἀπό τούς δυνατούς ἀνέμους καί τά θαλάσσια κύματα, ἀλλά μέσα σ᾿ αὐτόν τόν Κῆπο ἀναπτύσσονται «τά λογικά ἄνθη τοῦ παραδείσου», τά πνευματικά ἄνθη τῶν ὁποίων ὁ πόθος εἶναι ἀδιάκοπος γιά τήν ἀπόκτησι τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν.
Ἰδιαίτερα, γιά τούς μοναχούς, ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ τέλεια ἐνσάρκωσις τῶν διά μέσου τῶν αἰώνων πνευματικῶν ὑποσχέσεων: εἶναι ἡ Μητέρα τῆς καθαρότητος, τῆς ἁγιότητος, τῆς ἐκπηγάσεως τῆς ἀδιακόπου προσευχῆς.
Ἕνας μοναχός τῶν ἡμερῶν μας συνέγραψε ἕνα πολύ ὠραῖο ποίημα «Ἀκάθιστον τῆς Φλογερᾶς Ρομφαίας τῆς Κυρίας Θεοτόκου», προστάτιδος τῆς ἀκαταπαύστουν προσευχῆς.
Εἶναι ἄξιο νά ἐνθυμηθοῦμε τό γεγονός ὅτι ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Χῶρες τιμοῦν ἐξ ἴσου τήν Κυρία Θεοτόκο, καί κάθε μία Χώρα τῆς προσφέρει καί ἀπό κάποιο συγκεκριμένο ὄνομα, μέ τό ὁποῖο ἀρέσκονται νά τήν ὀνομάζουν καί μέ αὐτό νά τήν ἀποκαλοῦν.
Ἔτσι, οἱ Ἕλληνες, ἀνάλογα μέ τόν τέλειο πόθο τους γι᾿ Αὐτήν, τήν ὀνομάζουν Γοργοϋπήκοο. Ἐπειδή τά θαύματά της εἶναι ἀναρίθμητα, τήν ὀνομάζουν ὄχι ἀπλῶς Ἁγία, ἀλλά Παν-αγία. Τούς Σλαύους τούς ἐντυπωσιάζει ἰδιαίτερα ἡ τιμή τήν ὁποίαν ἀξιώθηκε ἡ Κυρία Θεοτόκος νά γίνη Μητέρα τοῦ Θεοῦ, γι᾿ αὐτό Bogoroditsa, δηλαδή Μητέρα τοῦ Θεοῦ εἶναι τό συνηθισμένο ὄνομα μέ τό ὁποῖο τήν ἀποκαλοῦν. Οἱ Ρουμᾶνοι στήν χιλιετῆ ἱστορία τους, πού δοκιμάσθηκαν σκληρά ἀπό βαρβαρικές ἐπιδρομές, ποθοῦσαν πάντοτε καί μέ τήν θερμότητα μητρικῆς καρδιᾶς, ὄντας στά καταφύγιά τους πιό πολύ τήν ἀποκαλοῦσαν Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτό στήν Ρουμανία τό Ὄνομα: «Maica Domnului  δηλ.Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἤ Μητερούλα τοῦ Θεοῦ», χρησιμοποιοῦνται περισσότερο.
Ἡ ὀνομασία «Μητέρα τοῦ Θεοῦ» ἐκφράζει ἰδιαίτερα τήν μητρική της στοργή καί τήν θεία παντοδυναμία της. Γι ᾿ αὐτό καί ἡ πιό διαδεδομένη εἰκόνα της εἶναι ἐκείνη πού παρουσιάζει τήν Θεοτόκο μέ τό Θεῖον Βρέφος στήν ἀγκαλιά της.
Δίπλα ἀπ᾿ αὐτή τήν εἰκόνα, μέ ἰδιαίτερη τιμή ἔχει θέσι ἡ Θεοτόκος ἡ Προσευχομένη, ἡ ὁποία στέκεται σέ στάσι προσευχῆς μέ τά χέρια της ὑψωμένα ζητῶντας ἀπό τόν Υἱόν της τό ἔλεος ὑπέρ τοῦ κόσμουΤήν εὑρίσκουμε συνήθως στό μέσον τοῦ τέμπλου (εἰκονοστασίου), ὅπου ὁ Σωτήρ ἐμφανίζεται ὡς Βασιλεύς καί Κριτής τοῦ κόσμου, ἔχοντας δεξιά του τήν Μητέρα Του, ἐνῶ ἀπό ἀριστερά, τόν μεγάλο Φίλον Του, τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἔχει ταπεινή μορφή καί χέρια ἀνυψωμένα πρός τόν Κύριον. «Υἱέ μου, λέγει, βλέπε αὐτά τά χέρια τά ὁποῖα σέ ἐκράτησαν! Τά ὑψώνω πρός Ἐσένα μέ ταπείνωσι καί ἱκεσία: «Λύτρωσε ἀπό τά βάσανά του τό ἀνθρώπινο γένος»! Ποιός μπορεῖ νά ἀρνηθῆ μία τέτοια προσευχή; Ἀπ᾿ αὐτές τίς δυνατές προσευχές ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι ἡ δυναμική βοηθός τοῦ ἀνθρωπίνου γένους εἶναι ἡ Κυρία Θεοτόκος.
Στήν ἐποχή μας, ὁ κόσμος ἔχει ἐξοργίσει τόν Δίκαιο Κριτή μέ τό πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν του. Καί Ἐκεῖνος τώρα εἶναι ἕτοιμος νά ξεσπάση ἐναντίον μας. Δέν ἔχουμε ἄλλη σωτηρία, οὔτε ἄλλη δυνατή ἐλπίδα, ἐκτός ἀπό τά πανάγια Χέρια τῆς Μητρός τοῦ Κυρίου μας, τά ὁποῖα δέν κουράζονται νά ὑψώνονται ἐνώπιόν Του γιά τήν σωτηρία ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν.
Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μας σέ Σένα, ἐναποθέτουμε Μητέρα μας Κυρία, Θοτόκε! Ἀμήν.

***
Μετάφρασις ἀπό μοναχό Δαμασκηνό Γρηγοριάτη.
Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.
πιμέλεια κειμένου   Ἀναβάσεις



1582 - Είπε ο Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης


Ὁ Γέροντας μιλώντας σε μοναχούς και  προσκυνητές
Ο Θεός θέλει να είμεθα στην καθημερινή μας ζωή τέτοιοι, ώστε να μας αγαπούν οι άλλοι και να μας νοιώθουν ευχάριστους.
Να μπορούν να επικοινωνούν μαζί μας, να πουν τη χαρά τους, τη λύπη τους, τα προβλήματά τους.
Να νοιώθουν ότι είμαστε καρδιές που ζούμε κοντά η μία στην άλλη και μπορούμε να βοηθούμε ο ένας τον άλλον.

Γέροντας Αιμιλιανός


1581 - «Βήματα στον παράδεισο»: Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος


«Βήματα στον παράδεισο». Έτσι τιτλοφορεί ο κεφαλονίτης συγγραφέας Σπύρος Αντωνάτος το νέο του βιβλίο, που είναι καταστάλαγμα αυτών που έζησε στο οδοιπορικό του στο Άγιον Όρος.
Ένα οδοιπορικό που θα το ζήσει ο καθένας που θα ξεφυλλίσει τις 211 σελίδες του. Και θα πιστέψει ότι είναι εκεί στο Περιβόλι της Παναγίας, στην Ακρόπολη της Ορθοδοξίας και όπως σημειώνει στο προλογικό του σημείωμα o Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος. Πρέπει να θυμίσουμε ότι o Σπύρος Αντωνάτος έχει γράψει ήδη το συγκλονιστικό βιβλίο του Αργοστόλι, η Χαμένη Πόλη, στο οποίο καταγράφει την καταστροφή που προκάλεσε ο σεισμός του 1953, όπου εξασφάλισε μια ολόκληρη ιστορία, που την έβλεπες ζωντανή σε κάθε βήμα, σε κάθε δρομάκι, σε κάθε σπίτι και για το οποίο το 2006 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Στο νέο βιβλίο του εξομολογείται: «Από χρόνια σκόπευα να επισκεφθώ τούτον τον τόπο, τον θρυλικό, τον άγιο, τον βυζαντινό, τον μοναστηριακό, τον πάντερπνον και πανεύοσμον .Ήθελα όχι μόνο να βεβαιωθώ για όλα αυτά, αλλά ενδόμυχα αναζητούσα μια λύτρωση».
Πρόκειται για ένα οδοιπορικό που θυμίζει παλαιότερα προσκυνητάρια. Γράφτηκε με αγάπη. Ο κ. Αντωνάτος είδε το Άγιο Όρος με τις δικές του δυνάμεις και προϋποθέσεις. Αναζητεί παντού το αμήχανον βάθος και κάλλος. Μακάρι να βλέπαμε έτσι το ΆγιονΌρος όλοι μας, γράφει προλογίζοντας το βιβλίο ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η έκδοση του βιβλίου έγινε από τον ίδιο τον συγγραφέα και όποιος θέλει να το προμηθευτεί μπορεί να το αναζητήσει στη διεύθυνση Κ. Λοβέρδου 5, 28100 Αργοστόλι, τηλ. 26710 - 28880. 

1580 - Φωτογραφίες του χθες και του σήμερα από το Άγιο Όρος (4)

ΑΡΣΑΝΑΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

κλικ στη φωτογραφια για μεγέθυνση



1579 - Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας



1578 - Φορολογικό, Κε.Δ.Α.Κ. και Εσφιγμένου υπ' όψιν του Υφ. Εξωτερικών


Προσκυνηματική επίσκεψη στο Άγιον Όρος πραγματοποιεί από χθες ο νέος Υφυπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Τσιάρας, ο οποίος θα παρακολουθεί τα ζητήματα που αφορούν τα ομογενειακά και εκκλησιαστικά ζητήματα. Ο κ.Τσιάρας συμμετέχει, εκ μέρους της Κυβερνήσεως, στους πανηγυρικούς εορτασμούς  για τον Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη, ιδρυτή του κοινοβιακού μοναχισμού στο Άγιον Όρος που πραγματοποιούνται στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Μεγίστης Λαύρας.
Ο νέος Υφυπουργός προσκύνησε την Ιερά Εικόνα του Άξιον Εστί, στο Πρωτάτο των Καρυών, και στη συνέχεια επισκέφθηκε την Ιερά Επιστασία όπου συνάντησε τον Γέροντα Πρωτεπιστάτη και τους άλλους πατέρες.
Πριν την μετάβασή του στην Ι.Μ.Μεγίστης Λαύρας, επισκέφθηκε τις Ιερές Μονές Κουτλουμουσίου και Ιβήρων όπου έγινε δεκτός από τους Πατέρες με τις προβλεπόμενες από την Αγιορείτικη τάξη και παράδοση τιμές.
Το Υφυπουργό Εξωτερικών κ.Τσιάρα συνοδεύει ο Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους κ. Αρίστος Κασμίρογλου.
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι η Ιερά Κοινότητα πριν τις εκλογές είχε εκφράσει την αγωνία της για σειρά μέτρων που προωθούσαν και των σχετικών αποφάσεων που είχαν λάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις, μεταξύ άλλων και για την φορολόγηση των εσόδων των Αγιορειτικών Ιερών Μονών. Μάλιστα ανέμεναν να ολοκληρωθεί η εκλογική διαδικασία και να αναδειχθεί νέα Κυβέρνηση προκειμένου να θέσουν εκ νέου τα ζητήματα που απασχολούν την Αγιορείτικη Μοναστική Πολιτεία όπως είναι- εκτός από τα φορολογικά - η επιβίωση του ΚΕΔΑΚ και η κατάσταση με την υπό κατάληψη Ιερά Μονή Εσφιγμένου.

 

1573 - Η Ελληνική Κυβέρνηση θα εκπροσωπηθεί στους πανηγυρικούς εορτασμούς για τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη

1577 - «Διάκο γδύσου, δεν θα συνεχίσεις...»!


Σ μι πανήγυρι τς Μονς τν βήρων, στ παλη χρόνια πγε κα νας διάκος π τν κόσμο. λαβε μέρος στν μεγάλη γρυπνία. Στν ρθρο Τυπικάρης το λέγει: «Πρόσεξε, διάκο, μες δ λέμε Τν Θεοτόκον ν μνοις μεγαλύνομεν». διάκος κούνησε τ κεφάλι κα σν λθεν ρα κφωνε πως ξερε "Τν Θεοτόκον κα μητέρα το Φωτός, ν μνοις τιμντες μεγαλύνομεν". 
 Μόλις μπκε μέσα στ ερ Τυπικάρης το λέγει "Διάκο γδύσου, δν θ συνεχίσης". Πεισμωμένος διάκος γδύθηκε (πεδύθη τ διακονικ μφια δηλαδή) κα φυγε π' τ Μοναστρι.
Τ χρόνια πέρασαν. Κα διάκος ρχεται στν πανήγυρι δεσπότης πιά. 
«Μ θυμσαι», λέγει στν γερο-Τυπικάρη, «εμαι διάκος πο ξέντυσες κάποτε πειδ παρήκουσα τν ντολή σου». 
 Τν κοίταξε καλά-καλά Τυπικάρης κα το παντ: «Κα τώρα ν δν πακούσς θ σ ξεντύσω». 
τσι διατηρονται ο Τυπικς διατάξεις, γιοι Πατέρες.


π τ βιβλίον «δηγς ρθοδόξου Προσκυνητο» (κδοσις γ'), σ.124-125, ρχιμανδρίτου Δοσιθέου, Καθηγουμένου τς ερς Μονς Παναγίας Τατάρνης Ερυτανίας/πηγή