Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

12230 - Μητροπολίτης Βεροίας: «O Άγιος Αθανάσιος κατόρθωσε να αναμορφώσει όχι μόνο το Άγιο Όρος αλλά και τον μοναχισμό της εποχής του»

Την Πέμπτη 5 Ιουλίου 2019 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου και του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου στη Μικρή Σάντα του Δήμου Βεροίας.
Μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τρισάγιο στο ηρώο που βρίσκεται παραπλεύρως του Ναού.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Μέγας μέν ντώνιος, ρχή Πα­τέρων, θεος δ θανάσιος νθεον τέλος»
Μέ τούς στίχους ατούς γκω­μιά­ζει ερός συναξαριστής τόν ορ­ταζόμενο σήμερα καί τιμώ­με­νο, διαιτέρως δ στή Μικρή Σά­ντα, μέγα σιο τς κκλησίας μας, τόν σιο θανάσιο τόν θωνίτη.

Τόν γκωμιάζει παραλληλίζο­ντάς τον μέ τόν σιο ντώνιο, ποος νεδείχθη μέγας διδάσκα­λος καί στυλοβάτης το ρθο­δό­ξου μοναχισμο τν πρώτων αώ­νων. Καί ατό συμβαίνει, γιατί σιος θανάσιος πρξε θεμε­λιωτής το μοναχισμο στό γιο ρος, πρξε κενος ποος ο­κοδόμησε μέ κόπους πολλούς καί δυ­σκολίες νυπέρβλητες τήν ρ­χαιότερη καί μεγαλύτερη Μονή στόν θωνα, τή Μονή τς Με­γί­στης Λαύρας, καί γωνίσθηκε γιά νά κατοχυρώσει τά δικαιώ­ματα τν ερν Μονν καί τν μονα­χν, στε νά εναι σεβαστά πό τήν κρατική ξουσία.
προσφορά του ατή στόν ρ­θόδοξο μοναχισμό καί διαιτέρως στόν γιορειτικό μοναχισμό πο­δει­κνύεται κόμη μεγαλύτερη, ν σκεφθε κανείς πόσες δυσκολίες ντιμετώπισε καί πόσες θυσίες κα­νε γιά νά πιτύχει ατό τό ποο πέτυχε, γιά νά μεταβάλει δηλαδή να ρος ψηλό καί δύσ­βατο, πως θως, σέ να ρος πνευματικό, σέ να ρος θείων ναβάσεων, σέ να ρος θείων με­ταμορφώσεων, λλά καί σέ να λει­μώνα θείων ρετν.
νας νθρωπος ταν σιος θανάσιος, καί μως πέτυχε τό δύ­σκολο ατό γχείρημα. νας νθρωπος ταν καί μως κατόρ­θωσε νά ναμορφώσει χι μόνο τό γιο ρος λλά καί τόν μονα­χισμό τς ποχς του. νας ν­θρωπ­ος ταν καί μως κατόρθωσε νά γίνει πόδειγμα λλαγς γιά τή ζωή χιλιάδων νθρώπων, πού κολούθησαν τό παράδειγμά του καί ζησαν τόν βίο τς ρετς καί τς γιότητος.
Πς μως τό κατόρθωσε ατό σιος θανάσιος; Πς κατόρθωσε ατή τή μεγάλη λλαγή;
Τήν κατόρθωσε, γιατί πρτα πό λα γωνίσθηκε καί λλαξε τόν αυτό του καί τή ζωή του.
Καταγόταν πό ριστοκρατική ο­κογένεια σιος θανάσιος. ταν μορφωμένος καί ταν συνη­θισμένος νά ζε μέ λες τίς νέ­σεις το κόσμου. Εχε λα κενα τά χαρίσματα καί τά χαρακτηριστικά πού το ξασφάλιζαν μία σταδιο­δρο­μία λαμπρή καί μία ζωή εχά­ριστη.
Καί μως σιος δέν δελεάσθηκε πό λα ατά. Δέν νέδωσε στίς προ­κλήσεις το κόσμου, τς δόξας καί τν τιμν του. Δέν φησε τόν αυτό του νά συσχηματισθε μέ τόν κόσμο καί τήν μαρτία. Πί­στευε στόν λόγο το Κυρίου τι τί­ποτε δέν χει νά κερδίσει ν­θρω­πος, κόμη καί ν κερδίσει λο τόν κόσμο, ν χάσει τήν ψυχή του, καί ποφάσισε, ντί νά πι­δοθε στήν πιδίωξη τς δόξας, το πλούτου, τν γκοσμίων τι­μν, νά πιδοθε στόν γώνα τν ρετν. ποφάσισε νά γωνισθε γιά νά ζήσει σύμφωνα μέ τό θέ­λη­μα καί τίς ντολές το Θεο, νά κόψει τά πάθη του καί νά κατα­κτή­σει τίς ρετές, πού θά το νοιγαν τόν δρόμο γιά νά κερδίσει μέ τή χάρη το Θεο τήν αώνια ζωή.
ποφάσισε νά λλάξει τόν αυτό του καί νά τόν μεταποιήσει πό χο­ϊκό σέ πνευματικό, πό γήινο σέ οράνιο. ποφάσισε νά λλάξει τή ζωή του, καί πό ζωή σαρκική νά τήν μετατρέψει σέ γγελική. Καί τσι κατόρθωσε μέ τή χάρη το Θεο, ατός πού ταν νας ρχοντας, νας ριστοκράτης, χι μόνο νά ζήσει στίς δύσκολες καί παράκλητες συνθκες το θω­νος, λλά καί νά συγκεντρώσει κοντά του πλθος νθρώπων πού εχαν τά δια δανικά, καί κόμη νά λλάξει τήν πορεία το θω­νος λλά καί χιλιάδων νθρώ­πων.
σως, βέβαια, κάποιοι σκέφτο­νται ποιά σχέση χουν λα ατά μέ μς καί τή ζωή μας.
Καί μως χουν, γιατί κάθε νθρωπος, κάθε νας πό μς, πιθυμε πό τή φύση του μία λ­λα­γή, μικρότερη μεγαλύτερη. λοι θέλουμε καί εχόμαστε νά λλάξει κόσμος, νά λλάξει κοινωνία μας πρός τό καλύτερο, καί πογοητευόμαστε, ταν βλέ­πουμε τι δέν λλάζει, τι δέν βελτιώνεται τίποτε.
ν μως θέλουμε πραγματικά νά λλάξει κάτι στόν κόσμο μας, στήν κοινωνία μας, στίς σχέσεις μας μέ τούς νθρώπους, τότε θά πρέπει νά προσπαθήσουμε νά λ­λά­ξουμε πρτα μες. Νά λλά­ξουμε τόν αυτό μας, νά λλά­ξουμε τή ζωή μας, νικώντας τίς δυ­ναμίες μας, τά λαττώματά μας, τά πάθη μας, καί νά ζήσουμε τήν ν Χριστ ζωή, πως τήν ζη­σε καί ορταζόμενος σιος θα­νάσιος. Πολλές φορές ζητομε πό τούς λλους νά λλάξουν τή ζωή μας. Ζητομε πό τούς κυβερνντες, πό τούς πρωθυπουργούς, πό τούς προέδρους, πό τούς βουλευτές νά λλάξουν τή ζωή μας. ν μες δέν γωνισθομε, κάθε νας νά λλάξει τήν προσωπική του ζωή, δέν θά λλάξουμε καί τόν κόσμο. Γιατί καθένας μας φέρει εθύνη γι ατό τό ποο ζομε. Καί ν λλάξουμε τή ζωή μας, καί ν λλάξουμε τόν αυτό μας καί ποκτήσουμε «νον Χρι­στο», τότε θά λλάξει σιγά-σιγά καί κόσμος.
ς μπνευσθομε, λοιπόν, πό τό παράδειγμα το σίου θα­να­σίου το θωνίτου πού τιμομε σή­μερα, καί ς τό κολουθήσουμε. Δέν θά τόν κολουθήσουμε γιά νά πμε στό μοναστήρι, νά πμε στό γιο ρος σέ κάποιο μοναστήρι ξω, πως κανε κενος. χι. κενος μποροσε νά τό κάνει, πως τό κάνουν καί πολλοί λλοι. μες πρέπει νά λλάξουμε τόν «σω» αυτό μας. Νά λλάξουμε τά πάθη μας, τίς πιθυμίες μας, νά φύγει πό μέσα μας κακία, νά φωλιάσει γάπη, φιλαδελφία, νά βλέπουμε τούς δελφούς μας, πως βλέπουμε τόν αυτό μας. Μπορομε νά τό κάνουμε ατό; Νά δετε πς θά λλάξει κόσμος.
ς εχηθομε γιος θανάσιος νά μς βοηθήσει λους. Πρτα μένα λλά καί λους σς. μήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου