3940 - Παράκληση της Παναγίας Γοργοϋπηκόου στις Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας

Παρόλη την  κακοκαιρία  που  έπληττε την  περιοχή, πλήθος προσκυνητών κατέκλυσε τον  Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αρχαίων Κλεωνών  Κορινθίας για  να  παρακολουθήσει την   παράκληση προς την  Παναγία  την Γοργοΰπήκοο που  έψαλλαν  Δοχειαρείτες  πατέρες, που αυτό τον  καιρό βρίσκονται στην  περιοχή  για  το  μάζεμα  του ελαιοκάρπου,  κατόπιν  παρακλήσεως του  εφημερίου και   των  κατοίκων  της  περιοχής.

Πλειάδα ιερέων της  περιοχής παρευρέθησαν στη  ακολουθία της παρακλήσεως, στο  τέλος  της  οποίας μίλησε ο π. Κλαύδιος σχετικώς  στο πολυπληθές εκκλησίασμα.

Τον Ιανουάριο τ.ε μετεφέρθη από την Ιερά Μονή Δοχειαρίου, όπου αγιογραφήθηκε, πιστό  αντίγραφο της  Θαυματουργού Εικόνος της  Παναγίας Γοργοΰπηκόου, δωρεά οικογενείας Κων/νου και  Ελένης Δούρου, και παραμένει πλέον  στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αρχαίων Κλεωνών Κορινθίας, για  ευλογία των κατοίκων  της  περιοχής.

 Δύο αδελφοί  της  Μονής έχουν  την πατρική τους  κληρονομιά σαυτό το  χωριό και  έτσι έχει  αναπτυχθεί πλέον ιδιαίτερος πνευματικός  δεσμός μεταξύ Ι.Μ.Δοχειαρίου και  Αρχαίων  Κλεωνών.

Κάθε χρόνο πολλοί κάτοικοι της περιοχής είναι προσκυνηταί της  Μονής Δοχειαρίου, αλλά και οι Δοχειαρίτες πατέρες δυο φορές  το  χρόνο βρίσκονται στο  χωριό  τους, για το κλάδεμα των  ελαιοδέντρων και  μάζεμα  των  ελαιών.

Ας είναι βοήθεια  και  προστασία όλων  η  Παναγία και  να  μας  παρηγορεί στις  δύσκολες μέρες  που  περνά η  Πατρίδα  μας.

3918 - Δοχειαρίτες Μοναχοί στις Αρχαίες Κλεωνές. Παρακλητικός Κανόνας στην Παναγία την Γοργοϋπήκοο

Την 1^η Δεκεμβρίου 2013 ημέρα Κυριακή και ώρα 5.00 μ.μ., θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αρχαίων Κλεωνών ο Παρακλητικός Κανόνας στην Παναγία την Γοργοϋπήκοο (όπου και έχει τοποθετηθεί μόνιμα η Ιερά νέα αντίγραφος εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου προερχομένης εκ της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους).

Θα ψάλλουν Μοναχοί της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους.

3901 - Αγρυπνία την Τετάρτη στην Καλαμαριά για την Παναγία την Γερόντισσα

Σε κλίμα κατάνυξης πραγματοποιήθηκε στις 22 Νοεμβρίου στον Ι.Ναό Αγ. Παντελεήμονος Καλαμαριάς στην Θεσσαλονίκη η υποδοχή της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας «Γεροντίσσης» από την Ι.Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους. Την εικόνα, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη προς ευλογία και αγιασμό των πιστών, συνοδεύουν ο μοναχός π. Ανδρέας Παντοκρατορινός και ο Ιερομόναχος π. Θεόφιλος Παντοκρατορινός. 

Την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου θα τελεστεί αγρυπνία προς την Παναγία «Γερόντισσα», ενώ την επόμενη ημέρα η θαυματουργή εικόνα θα επιστρέψει στην Ι.Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους.

H Iερή εικόνα της Παναγίας της «Γερόντισσας» είναι η εφέστια εικόνα της Αγιορείτικης Mονής. H παράδοση αναφέρει ότι είναι δώρο του Bυζαντινού αυτοκράτορα Aλεξίου A' του Kομνηνού προς το μοναστήρι. H εικόνα αποτελεί αντίγραφο της ψηφιδωτής εικόνας της Παναγίας της «Γοργοεπηκόου», που βρισκόταν στην I. Mονή Παντοκράτορος στην Kωνσταντινούπολη, η οποία είχε κτιστεί από τον ίδιο τον αυτοκράτορα. H συγκεκριμένη εικόνα είναι η μοναδική φορητή εικόνα, η οποία απεικονίζει την Παναγία ολόσωμη σε στάση δέησης.

Περισσότερες φωτογραφίες: http://www.amen.gr/article16014

3877 - Η Παναγία η Γερόντισσα από την Ιερά Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Καλαμαριάς

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από τη θεμελίωση του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος - Βότση Καλαμαριάς θα έχουμε την ιδιαίτερη τιμή και ευλογία να υποδεχθούμε την εικόνα της Παναγιάς Γερόντισσας από την Ιερά Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους.

Υποδοχή: Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 5.00 μ.μ. (Συμβολή οδών Ελευθερίου Βενιζέλου και Αγίου Παντελεήμονος)

Αναχώρηση: Πέμπτη 28 Νοεμβρίου στις 10 π.μ.

Πρόγραμμα Ακολουθιών:

22 Νοεμβρίου
5.00 μ.μ. υποδοχή της Ιεράς Εικόνος
5.15.μ.μ. Μέγας Εσπερινός
8.30.μ.μ Απόδειπνο και οι Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεοτόκου

23 Νοεμβρίου
7.30.π.μ. Όρθρος-Θεία Λειτουργία
5.00 μ.μ. Εσπερινός
6.00 μ.μ. Εκδήλωση Νεανικής Χορωδίας Ιερού Ναού

24 Νοεμβρίου
7.30. Όρθρος-Θεία Λειτουργία
5.00 μ.μ. Εσπερινός
6.00 μ.μ. Ομιλία με θέμα: "Η παρουσία και τα θαυματα της Παναγίας στο Άγιον Όρος"

25 Νοεμβρίου
7.30. π.μ. Όρθρος-Θεία Λειτουργία
5.00 μ.μ. Εσπερινός
5.30. Παράκληση της Παναγίας

26 Νοεμβρίου
7.30. π.μ. Όρθρος-Θεία Λειτουργία
5.00 μ.μ. Εσπερινός
5.30. Παράκληση της Παναγίας

27 Νοεμβρίου
7.30. π.μ. Όρθρος-Θεία Λειτουργία
5.00 μ.μ. Εσπερινός
5.30 μ.μ. Το Ιερόν Ευχέλαιον
8.30 μ.μ. Αγρυπνία

28 Νοεμβρίου
7.30 Όρθρος-Θεία Λειτουργία
10.00 π.μ. Αναχώρηση Ιεράς Εικόνος

http://www.catichisis.gr

3788 - Παναγία Πορταΐτισσα - Αέναος Ευλογία

Από την 21η Οκτωβρίου έως την 29η Νοεμβρίου λαμβάνει χώρα η έκθεση φωτογραφίας με θέμα: «Παναγία Πορταΐτισσα-Αέναος Ευλογία» στο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο-Λύκειο Νεάπολης. Πρόκειται για έκθεση που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αγιορειτική Εστία Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία ταξίδεψε στην Ίμβρο, στη Νέα Τένεδο και στη Ξάνθη. 

Το φωτογραφικό υλικό αναπτύσσεται μέσα από ένα πλούσιο υλικό 100 και πλέον φωτογραφιώ με το οποίο ο γνωστός φωτογράφος Γιώργος Πούπης, παρουσίαζει τη λιτάνευση της εφέστιας εικόνας «Παναγία Πορταΐτισσα», έτσι όπως αυτή λαμβάνει χώρα κάθε τρίτη του Πάσχα στην Ιερά Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους.

Το γεγονός έδωσε την ευκαιρία στον φωτογράφο να αποτυπώσει με ευαισθησία συγκινητικές στιγμές προσωπικής ταπείνωσης και ευλάβειας, το γνωστό μοναδικό φυσικό κάλλος του Αγίου Όρους και σκηνές από την λιτάνευση της εικόνας.

Οι μοναδικές στιγμές της Αθωνικής φύσης που με μυσταγωγικό τρόπο συμμετέχει στην χαρμόσυνη ημέρα της λιτάνευσης, υποδεχόμενη την ίδια την συνοδεία της, η ταπεινότητα των πιστών, που εκφράζεται στα πρόσωπα και τις στάσεις των σωμάτων τους, που αναζητούν την χάρη της, τα καθαγιασμένα πρόσωπα των μοναχών, που απλόχερα δέχονται την ευλογία της, είναι κάποιες από τις εικόνες που αντικρίζει ο επισκέπτης της Έκθεσης.

Βασίλειος Χάδος

http://www.pemptousia.gr

3781 - «Άξιόν Εστιν»

Ιωακείμ Αθ. Παπάγγελος

Στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για την συμπλήρωση εκατόν ετών από την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, η πόλη φιλοξένησε την εφέστιο εικόνα του Αγίου Όρους την επιλεγομένην «Άξιόν Εστιν». Η φιλοξενία αυτή πιστεύω ότι ήταν η σημαντικότερη εορταστική εκδήλωση της εκατονταετηρίδος.

Η εικόνα παρέμεινε στον ναό του πολιούχου Αγίου Δημητρίου από τις 13 Οκτωβρίου μέχρι την 1η Νοεμβρίου και την προσκύνησαν πολύ περισσότεροι από 100.000 πιστοί, Έλληνες και Ξένοι.

Η όλη εκδήλωση μου θύμησε τις γιορτές για την απελευθέρωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους, όταν, στις 15 Αυγούστου του 1261, εισήλθε θριαμβευτικώς στην Πόλη, από την Χρυσή Πύλη, ο Μιχαήλ 8ος ο Παλαιολόγος «ως νέος Κωνσταντίνος», προπορευομένου του παλλαδίου της Πόλεως, της εικόνας της Θεοτόκου Οδηγητρίας.

Έτσι και τώρα, οι Θεσσαλονικείς ανεζήτησαν εικόνα της Παναγίας για να γιορτάσουν· εικόνα της Παναγίας καθαγιασμένη με δάκρυα και προσευχές, με μακροχρόνια ξενύχτια επιστεγασμένα από δάκρυα ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, εικόνα αρχαία και ιστορική. Αλλά τέτοιες εικόνες δεν έχει πλέον η πόλη τους. Η κάηκαν, η κλάπηκαν, η (φεύ!) μπήκαν στα μουσεία. Προσέφυγαν λοιπόν στο Άγιον Όρος, αρχαία επαρχία της Μητροπόλεώς τους, και εζήτησαν για την περίσταση το παλλάδιον του Όρους, το «Άξιόν Εστιν». Και οι «φυλάττοντες τον Τόπον» συγκατένευσαν, και μετ᾽ ολίγον η Μητέρα τους η «Καρυώτισσα» εξήλθε στο Κελλάριον, παρά τον πύργον του αίματος, και ανηφόρησε προς τον ναόν του Μεγαλομάρτυρος.

Πλήθος λαού συνόδευε την «Πρωταΐτισσα», κι ανάμεσά τους, στις πρώτες τις σειρές, μπορούσες να ιδής (αν η προσευχή σου υπήρξε βαθειά, κοπιώδης και ένδακρυς, όσο και η γνώση σου) τον Μιχαήλ αγαλλόμενον και ακολουθούμενον από τον Δεσπότη Ανδρόνικο, τον λησμονημένον έσχατο Παλαιολόγο της πόλεως.

Όμως η Χαλκιδική, η μάννα της Θεσσαλονίκης, δικαίως εζήλευσε, και παρεκλήτευσε μερίδα εκ της ευλογίας. Οι δορυφορούντες και φυλάσσοντες, ως τέκνα και αυτοί της Χαλκιδικής, συγκατένευσαν υιϊκώς και προθύμως, προκειμένου οι συμπατριώτες τους και ιδίως οι συμπατριώτισσές τους, να προσκυνήσουν την καλογερομάννα και περιβολάρισσα του Αγίου Όρους. Δυο μέρες έμεινε στον Πολύγυρο η Ελεούσα και μία στην Αρναία. Το πλήθος των προσκυνητών πρωτόγνωρο, η ροή συνεχής, η κατάνυξη βαθυτάτη, η χαρμολύπη για το μικρόν της παραμονής έκδηλη.

Στις 2 Νοεμβρίου ήταν η μέρα η επίσημη του Πολυγύρου, αλλά και όλης της Χαλκιδικής, γιατί ήταν η επέτειος της απελευθερώσεως του τόπου μας από τον αλλόθρησκο κατακτητή. Στον Αϊ-Νικόλα το αδιαχώρητο, με την Γλυκοφιλούσα στην μέση του ναού λουλουδοστολισμένη και πανέμορφη, τον Γέρο-Νικόδημο εν λαμπρότητι στον θρόνο του, γλυκύλαλον και εκδήλως ευτυχή, τους προσκυνούντας σε συνεχή πυκνή σειρά να απολαμβάνουν έκαστος τα αναλογούντα δευτερόλεπτα της προσκυνήσεώς του· δευτερόλεπτα που χωρούσαν μυριάδες παρακλήσεων για μεσιτία στον Θεό της και παιδάκι της, που απέστρεφε το πρόσωπό του απ᾽ τα φιλιά της Μάννας Του για να την αναγκάσει να προσπαθήσει κι άλλο.

Κι αν η προσευχή σου ήταν βαθειά, κοπιώδης και ένδακρυς, όσο και η γνώση σου, θα ᾽βλεπες εκεί στο παραθρόνι τον ελευθερωτή της Χαλκιδικής μας και ημών, τον εγγονό του Θοδωρή, τον Γεώργιο Κολοκοτρώνη, να παρακολουθή εν κατανύξει, σεμνός και μετρημένος, ασκεπής και χωρίς παράσημα, με μια μεγάλη κόκκινη στάμπα στο αμπέχωνό του στη μέση του στήθους. Το πηλίκιό του έμεινε τότε (λίγους μήνες μετά) στην Τζουμαγιά, όπου αντικατέστησε τα παράσημά του με την κόκκινη στάμπα στη θέση τους.

Στο παραθρόνι ο Γεώργιος άκουσε, για δεύτερη φορά, από τον ομώνυμο και ομότεχνο εγγονό του γιατρού, τον Αντώνιο Ιωάννου Παλαμήδη, τον πανηγυρικό της λαμπροφόρου ημέρας. Λόγον γεμάτον ευφροσύνη, μηνύματα, προβλέψεις και συστάσεις. Λόγον αγαθόν, εκφωνηθέντα αψόγως. Λόγον που καθαγιάσθηκε για δεύτερη φορά, εκφωνούμενος όμως τώρα μπροστά στην Μάννα όλων ημών. Η όλη εκδήλωση μου θύμησε την υπογραφή, μπροστά στην ίδια εικόνα το 1913, «του Ιερού Ψηφίσματος» με το οποίο οι Αγιορείτες διεκήρυξαν την Ένωσή τους με την Ελλάδα των ονείρων τους:

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Η έκτακτος του Αγίου Όρους Ιερά Σύναξις συγκροτουμένη εκ των Καθηγουμένων και Προϊσταμένων των Είκοσι κυριάρχων βασιλικών και πατριαρχικών και σταυροπηγιακών Ιερών Μονών, κανονικώς και νομίμως εκπροσωπούσα την όλην αυτοδιοίκητον μοναχικήν πολιτείαν του Αγίου Όρους, συνελθούσα σήμερον την 3 Οκτωβρίου, ημέραν πέμπτην του σωτηρίου έτους 1913, εν τώ ιερώ ναώ του «Πρωτάτου» εν Καρυαίς, ενώπιον της εφεστίου και θαυματουργού εικόνος της Υπεραγίας Θεοτόκου του «Αξιον εστίν», ψηφίζει εν Αγίω Πνεύματι: (…….)

Γ’- Διατάσσει ίνα η δότειρα της ελευθερίας του αγίου Όρους ελληνική σημαία εξακολουθή κυματίζουσα εις το διηνεκές επί πασών των εν αυτώ Ιερών Μονών και των Εξαρτημάτων αυτών ως σύμβολον κυριότητος και προστασίας.

(…….)

Ήρθε η γλυκόπικρη ώρα του χωρισμού. Η Κυρία των Αγγέλων έπρεπε να πάει ν᾽ αναπαυθή στο Περιβόλι της, εν μέσω των εν διαρκεί μετανοία αγγελοσχήμων. Νοερώς την ξεπροβόδησαν όλες οι αρχαίες Παναγίες της Χαλκιδικής:

Πρώτα-πρώτα η Μεγάλη και (φεύ) υφαρπαγείσα των Ρεβενικίων. Η «Αθυτιώτισσα», μαζί με την συγκάτοικό της την εικονισθείσα υπό του Δανιήλ Διονυσιάτου. Η της Ποτιδαίας, εκ του Πλατάνου της Θράκης. Η Κορυφινή των Μουδανίων. Η Νικητιανή η Αϊγιωργήτισσα. Η Μαρμαρινή η Αμιδόκτινος, η και «του Πύργου» λεγομένη. Η Ζωοδόχος Πηγή του Καλαμιτσίου. Η της Σάρτης η εκ της Αφουσίας. Η δέρνουσα των Πυργαδικίων. Η αμφιπρόσωπη των Νέων Ρόδων. Η μαχαιρωμένη των Ραβνών.

Αλλά όπως έβλεπα την σκηνή, (εν σώματι η εν πνεύματι; ουκ οίδα…) μου φάνηκαν πολύ περισσότερες οι Παναγίες. Πλησίασα σιγά την Αϊγιωργήτισσα, που ως συγχωριανός της είχα θάρρος περισσότερο, και ρώτησα. Με κοίταξε με τα τρανά τα μάτια τ᾽ αμυγδαλωτά και μου ᾽πε:

-«Βρέ Γιακείμ, ξεχνάς πόσες καήκαμε το 21; Θαρρείς ότι χαθήκαμε; Όλες είμαστε ᾽δώ. Να η παλιά η Νικητιανή, να η Αϊνικολάτσα, να η Παρθενιώτσα, να η Σκιώτσα, να η Μεταγκιτσινή, να η Ορμυλιώτσα…», και μου τις σύστησε όλες, καμμιά εξηνταριά, πανώριες Παναγιές, αρχαίες. Και κάθε μια που άκουγε τ᾽ όνομά της γυρνούσε, και με αχνό χαμόγελο, χαμόγελο μάννας κι αδελφής, ήταν σαν να μου ᾽λεγε:

-«Αχ βρέ Γιακείμ, μας ξέχασες; Εσύ δεν μίλησες για την “μαρτυρία της σιωπής” όταν μας ζήτησες και δεν μας βρήκες;».

Ψέλισα ένα καλογερικό, «ευλόγησον», και μόλις που πρόλαβα να ιδώ την Πρωταΐτισσα ή Καρυώτισσα ή Ελεούσα, ήγουν το Άξιόν Εστιν, να περνάει πάνω απ᾽ το παλιό της λημέρι, τον λάκκο του Άδειν, τον μοναδικό λάκκο του κόσμου που έχει όνομα σε απαρέμφατο και, επί πτερύγων ανέμων, να φθάνει στο υπερχιλιετές σπίτι της, το γεραρόν Πρωτάτο…

http://www.diakonima.gr

3767 - Υποδοχή αντιγράφου Ιεράς Εικόνας Παναγίας Παντανάσσης στο Αγρίνιο (Φωτο)

Με ιδιαίτερη θρησκευτική κατάνυξη την Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013 στις 6 το απόγευμα, έγινε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νεαπόλεως Αγρινίου η υποδοχή πιστού αντιγράφου της θαυματουργού Ιεράς Εικόνας Παναγίας Παντανάσσης, το πρωτότυπο της οποίας φυλάσσεται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους.

Η Εικόνα αποτελεί ευλαβική δωρεά ανωνύμου δωρητού, αγιογραφήθηκε από τους πατέρες της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου και θα παραμείνει μόνιμα στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου.

Την Ιερά Εικόνα υποδέχτηκε ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Αρχιμανδρίτης π. Επιφάνειος Καραγεώργος και με μικρή λιτανευτική πομπή μεταφέρθηκε στον Ιερό Ναό με τη συνοδεία πλήθους πιστών.

Στο κήρυγμά του ο π. Επιφάνειος ευχαρίστησε και εκ μέρους του εκκλησιαστικού συμβουλίου, τον Καθηγούμενο και τους πατέρες της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου για την αγιογράφηση της Ιεράς Εικόνος.

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νεαπόλεως τελέστηκε το Σάββατο 26 Οκτωβρίου η ακολουθία του Όρθρου και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ενώ την Κυριακή 27 Οκτωβρίου θα τελεσθεί η ακολουθία του Όρθρου και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά.

Την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου θα τελεσθεί ο Όρθρος, η Θεία Λειτουργία, η Δοξολογία επί τη Εθνική Επετείω και το απόγευμα στις 5 η ακολουθία του Εσπερινού και της Ιεράς Παρακλήσεως της Παναγίας Παντανάσσης.

Κείμενο-φωτογραφίες: Βασίλης Μυλωνάς

Πηγή: romfea.gr 

http://www.diakonima.gr

3755 - Υποδοχή αντιγράφου της Χιλιανδαρινής Ιεράς Εικόνος της «Παναγίας της Τριχερούσας» στον Πειραιά

Με λαμπρότητα και τιμή η πόλη του Πειραιώς υπεδέχθη πιστό αντίγραφο της Ιεράς εικόνος της «Παναγίας της Τριχερούσης» που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους και την φιλοτέχνησε ο Ιερομόναχος Δανιήλ από την Ιερά Συνοδεία των Δανιηλαίων του Αγίου Όρους.

Την εικόνα υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς και Φαλήρου κ.κ. Σεραφείμ ενώπιον του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με την παρουσία πλήθους κόσμου και των πολιτικών αρχών και μετά την σύντομη δέηση με πομπή κατευθύνθηκε έως τον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς όπου από τούδε και στο εξής θα παραμείνει αιωνίως ως απόδειξη της πιστής παρουσίας της Παναγίας ως προστάτης και μεσίτρια του Πειραϊκού λαού.

Με την παρουσία τους τίμησαν την εκδήλωση υποδοχής της Ιεράς εικόνος ο Δήμαρχος Πειραιώς κ. Βασίλειος Μιχαλολιάκος, ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Στέφανος Χρήστου ο οποίος έψαλλε και το απολυτίκιο της Παναγίας καθώς και οι βουλευτές Αναστάσιος Νεράντζης και Παναγιώτης Μελάς.

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Πειραιώς

http://www.amen.gr

3564 - Κρητική εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Μονή Ιβήρων

http://fdathanasiou.wordpress.com

3540 - Οι 7 θαυματουργές εικόνες της Παναγίας στην Iερά Μονή Βατοπαιδίου

Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ καὶ καλλιτεχνικὸ ἐνδιαφέρον ποὺ παρουσιάζουν, οἱ θρησκευτικὲς εἰκόνες εἶναι καὶ ἀντικείμενα λατρείας, ἀφοῦ σὲ αὐτὲς φανερώνεται ἡ ὑπόσταση τῶν εἰκονιζομένων προσώπων. Κατὰ συνέπεια ἡ δύναμη τῆς εἰκόνας πηγάζει ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ εἰκονιζομένου, ἡ ὁποία μὲ τὴν σειρά της προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεό.  Ἂν καὶ ὅλες οἱ εἰκόνες ἀντανακλοῦν χάρη, κάποιες θεωροῦνται θαυματουργές, διότι ἡ χάρη τους ὑπῆρξε κάποτε ἐναργέστερη, καὶ μάλιστα σὲ περιπτώσεις μεγάλης ἀνάγκης τῶν πιστῶν ἢ ἀντιθέτως ὕβρεως, ὁπότε ἡ χάρη μετετράπη σὲ τιμωρία.

Μεταξὺ τῶν πολλῶν θαυματουργῶν εἰκόνων ποὺ φυλάσσονται στὶς ἁγιορειτικὲς μονὲς οἱ περισσότερες ἀνήκουν ἀσφαλῶς στὴν Θεοτόκο, δεδομένης τῆς ἰδιαίτερης σχέσεως τοῦ  Ἄθωνα μὲ τὴν Παναγία.  Ἡ Μονὴ Βατοπαιδίου κατέχει τὸν μεγαλύτερο ἀριθμὸ εἰκόνων τῆς Θεοτόκου, οἱ ὁποῖες εἶναι γνωστὲς μὲ διάφορες ὀνομασίες.

Παναγία Βηματάρισσα

Ἡ Παναγία ἡ Βηματάρισσα ἢ Κτητόρισσα εἶναι ἡ «ἐφέστιος» εἰκόνα τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου καὶ εἶναι τοποθετημένη στὸ σύνθρονο τοῦ  Ἱεροῦ Βήματος τοῦ καθολικοῦ τῆς Μονῆς. Κατὰ τὴν παράδοση, ὁ  Ἀρκάδιος, γιὸς τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου τοῦ αὐτοκράτορα, εὑρισκόμενος σὲ ναυάγιο, μεταφέρθηκε στὴν στεριὰ κάτω ἀπὸ μία βάτο, μὲ θαυματουργικὴ ἐπέμβαση τῆς Θεοτόκου, στὴν περιοχὴ ὅπου ἀργότερα θὰ κτιζόταν ἡ Μονὴ Βατοπαιδίου, καὶ ἐκεῖ βρῆκε αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας.

Μὲ τὴν εἰκόνα αὐτὴ σχετίζεται ἕνα θαῦμα ποὺ ἔγινε τὸν 10ο αἰώνα. Ὅταν  Ἄραβες πειρατὲς ἐπέδραμαν στὴν Μονή, ὁ ἱεροδιάκονος Σάββας πρόλαβε καὶ ἔριξε τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας στὸ πηγάδι τοὺ  Ἱεροῦ Βήματος μαζὶ μὲ τὸν σταυρὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ μία λαμπάδα ἀναμμένη ποὺ πάντοτε ἔκαιγε μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Δὲν πρόλαβε ὅμως ὁ ἴδιος νὰ διασωθεῖ, γιατί οἱ πειρατὲς τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν πούλησαν αἰχμάλωτο στὴν Κρήτη. Ὅταν μετὰ ἑβδομήντα χρόνια ἐλευθερώθηκε ἡ Κρήτη ἀπὸ τοὺς πειρατές, ἐπὶ Νικηφόρου Φωκᾶ τοῦ αὐτοκράτορα, ἐλευθερώθηκε καὶ ὁ ὅσιος Σάββας καὶ ἐπέστρεψε ὑπέργηρος στὴν Μονή.  Ἐκεῖ ὑπέδειξε στὸν τότε ἡγούμενο τῆς Μονῆς Νικόλαο νὰ ἀνοίξουν τὸ πηγάδι, ὅπου – ὢ τοῦ θαύματος! – βρῆκαν τὴν εἰκόνα καὶ τὸν σταυρὸ ὄρθια πάνω στὸ νερὸ καὶ τὴν λαμπάδα ἀναμμένη, ὅπως τὴν εἶχε ἀνάψει πρὶν ἀπὸ ἑβδομήντα χρόνια! Συνέβη δηλαδὴ διπλὸ θαῦμα· τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα ποὺ εἶχαν πέσει μέσα στὸ νερὸ δὲν καταστράφηκαν, ἀπὸ θαῦμα καὶ πρόνοια τῆς Παναγίας, καὶ ἡ λαμπάδα ἔκαιγε ἑβδομήντα χρόνια χωρὶς νὰ ἑξαντλῆται!

Ἔκτοτε εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θαύματος, ψάλλεται Παρακλητικὸς Κανόνας πρὸς τὴν  Ὑπεραγία Θεοτόκο κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα, καὶ κάθε Τρίτη τελεῖται στὸ καθολικὸ Θεία Λειτουργία, ἐνῶ σὲ ὅλες τὶς λιτανεῖες τῆς Μονῆς πρωτοστατεῖ αὐτὴ ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας.  Ἑορτάζεται ἰδιαίτερα τὴν Τρίτη της Διακαινησίμου, ὅπου καὶ γίνεται μεγάλη λιτανεία γύρω ἀπὸ τὴν Μονὴ πρὸς τιμὴ τῆς εἰκόνας.

Παναγία Παραμυθία

Παλιὰ ὑπῆρχε ἡ συνήθεια, βγαίνοντας οἱ πατέρες ἀπὸ τὸ καθολικὸ νὰ ἀσπάζονται αὐτὴ τὴν εἰκόνα καὶ ὁ ἡγούμενος νὰ παραδίδει τὰ κλειδιὰ τῆς μονῆς στὸν θυρωρό. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι μία μέρα στὰ βυζαντινὰ ἀκόμη χρόνια, δίνοντας ὁ ἠχούμενος στὸν θυρωρὸ τὰ κλειδιὰ ἄκουσε τὰ ἑξῆς λόγια ἀπὸ τὴν εἰκόνα: “Μὴ  ἀνοίγετε σήμερα τὶς πύλες τῆς μονῆς, ἀλλὰ ἀνεβεῖτε στὰ τείχη καὶ διῶξτε τοὺς πειρατές”. Ἡ φωνὴ ἐπανέλαβε γιὰ δεύτερη φορὰ τὰ ἴδια λόγια. Στρέφοντας τὸ βλέμμα του πρὸς τὰ ἐκεῖ ὁ ἡγούμενος εἶδε τὸ βρέφος νὰ ἁπλώνει τὸ χέρι τους καὶ νὰ σκεπάζει τὸ στόμα τῆς μητέρας του λέγοντας: “Μὴ μεριμνᾶς Μητέρα, γι᾽ αὐτοὺς τοὺς ἁμαρτωλούς. Ἄφησέ τους νὰ τιμωρηθοῦν ἀπὸ τοὺς πειρατές, τοὺς ἀξίζει”. Ἀλλὰ ἡ Παναγία πιάνοντας τὸ χέρι τοῦ Χριστοῦ καὶ στρέφοντας ἐλαφρὰ τὸ κεφάλι ἐπανέλαβε τὰ ἴδια λόγια. Οἱ μοναχοὶ ἀμέσως ἔτρεξαν στὰ τείχη καὶ διαπίστωσαν ὅτι πειρατὲς εἶχαν περικυκλώσει τὴν μονὴ καὶ περίμεναν τὸ ἄνοιγμα τῆς πύλης γιὰ νὰ τὴν λεηλατήσουν. Ἐξ αἰτίας ὅμως τῆς θαυματουργῆς ἐπεμβάσεως τῆς Παναγίας ἡ μονὴ σώθηκε. Ἡ εἰκόνα ἔκτοτε διατήρησε τὶς τελευταῖες κινήσεις τῶν θείων προσώπων.

Παναγία Ἐσφαγμένη

Ἡ θαυματουργὴ αὐτὴ εἰκόνα εἶναι τοιχογραφία τοῦ 14ου αἰώνα καὶ βρίσκεται στὸν νάρθηκα τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τὸ ὁποῖο εἶναι ἐνσωματωμένο εἰς τὸ Καθολικὸν τῆς Ἱερᾶς Μεγίστης Μονῆς Βατοπαιδίου.

Ἀπὸ τὸ “Προσκυνητάριον τοῦ Βατοπαιδίου” εἰς τὸ κεφάλαιον “Περὶ τῆς ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Ἐσφαγμένης καὶ τοῦ παρ’ αὐτῆς ἐξαισίου τερατουργήματος” μαθαίνουμε τὸ ἱστορικό: Ἕνας ἱεροδιάκονος καὶ ἐκκλησιάρχης τοῦ καθολικοῦ, λόγῳ τοῦ διακονήματός του, ἔφθανε στὴν τράπεζα κάθε μέρα μὲ καθυστέρηση. Κάποτε ὁ τραπεζάρης ἀρνήθηκε νὰ τοῦ δώσει φαγητὸ λόγῳ τῆς καθυστερήσεως. Ὁ ἱεροδιάκονος ἀγανακτισμένος ἐπέστρεψε στὸν ναὸ καὶ εἶπε τὰ ἑξῆς μπροστὰ στὴν εἰκόνα: “Μέχρι πότε θὰ σὲ ὑπηρετῶ καὶ θὰ κοπιάζω κι ἐσὺ δὲν θὰ μεριμνᾶς οὔτε γιὰ τὴν τροφή μου;” Καὶ παίρνοντας ἕνα μαχαίρι τὸ κτύπησε στὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖο, σὰν νὰ ἦταν ζωντανό, ἄρχισε νὰ τρέχει αἷμα, ἐνῶ αὐτὸς τυφλώθηκε κι ἔπεσε κάτω σὰν τρελός. Στὴν κατάσταση αὐτὴ ἔμεινε τρία χρόνια ἀπέναντι ἀπὸ τὴν εἰκόνα κλαίγοντας καὶ παρακαλώντας τὴν Παναγία νὰ τὸν συγχωρέσει. Μετὰ τὴν παρέλευση τριῶν ἐτῶν ἐμφανίστηκε ἡ Παναγία στὸν ἡγούμενο καὶ τοῦ ἀνήγγειλε ὅτι χαρίζει τὴν ὑγεία στὸν τολμηρὸ ἱεροδιάκονο ἀλλὰ τὸ χέρι ποὺ διέπραξε τὴν ἱεροσυλία θὰ τιμωρηθεῖ. Πράγματι ὅταν πέθανε, στὴν ἀνακομιδὴ τοῦ λειψάνου του ἀντίθετα μὲ ὅλο του τὸ σῶμα ποὺ εἶχε λιώσει τὸ δεξί του χέρι παρέμενε ἀναλλοίωτο καὶ φυλάσσεται ἔτσι ὣς σήμερα.Κάποτε ἕνας ἱερέας ἐπισκέπτης τῆς μονῆς ἀμφισβήτησε τὸ θαῦμα, ἀλλὰ ὅταν ἔβαλε τὸ δάχτυλο στὸ σημεῖο τῆς πληγῆς ἄρχισε ἀμέσως νὰ τρέχει αἷμα. Ὁ ἱερέας ἔντρομος δὲν πρόλαβε νὰ βγεῖ ἀπὸ τὸ καθολικὸ καὶ ἔπεσε νεκρός.

Παναγία ἡ Ἐλαιοβρύτισσα

Ἡ εἰκόνα αὐτὴ χρονολογεῖται στὸν 14ο αἰώνα καὶ βρίσκεται στὸ δοχειὸ τῆς μονῆς.  Ἀπὸ ἐκεῖ μεταφέρεται στὸ καθολικὸ τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζει. Ἡ παράδοση ἀναφέρει τὸ ἑξῆς θαῦμα· Σὲ μία περίοδο ἐλλείψεως λαδιοῦ στὴν μονή, ὁ ὅσιος Γεννάδιος, δοχειάρης τῆς μονῆς, ἄρχισε νὰ ἐξοικονομεῖ τὸ λάδι δίνοντας μόνο γιὰ χρήση τῆς ἐκκλησίας.  Ὁ μάγειρας ὅμως διαμαρτυρήθηκε στὸν ἡγούμενο, καὶ ὁ τελευταῖος διέταξε τὸν ὅσιο νὰ δίνει ἀφειδῶς λάδι στὴν ἀδελφότητα, ἐλπίζοντας στὴν πρόνοια τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Ὅταν μία μέρα πῆγε στὸ δοχειὸ ὁ ὅσιος Γεννάδιος, εἶδε τὸ λάδι νὰ ξεχειλίζει ἀπὸ τὴν λάρνακα καὶ νὰ ἔχει φθάσει ὣς τὴν πόρτα.  Ἔκτοτε ἡ εἰκόνα ἔχει μία θαυμάσια εὐωδία.

Παναγία Πυροβ(ο)ληθεῖσα

Πρόκειται γιὰ τοιχογραφία ποὺ βρίσκεται στὸ ὑπέρθυρο τῆς ἐξωτερικῆς πύλης τῆς μονῆς. Κατὰ τὸ 1822 μία ὁμάδα Τούρκων ὁπλιτῶν ἔφθασε στὴν μονή, καὶ ἕνας ἀπὸ αὐτούς, βλέποντας τὴν εἰκόνα, τὴν πυροβόλησε μὲ μία σφαίρα ποὺ τρύπησε τὸ δεξὶ χέρι τῆς Παναγίας. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πράξεώς του ἦταν νὰ παραφρονήσει ὁ ἴδιος καὶ νὰ κρεμασθεῖ σὲ μία ἐλιὰ μπροστὰ στὴν μονή. Βλέποντας οἱ ἄλλοι Τοῦρκοι τὴν θεία τιμωρία φοβήθηκαν καὶ ἐγκατέλειψαν ἀμέσως τὴν μονή. Ἐπιπλέον, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ἀποσπάσματος, ὅταν πληροφορήθηκε τὴν πράξη τοῦ στρατιώτη, ποὺ ἦταν ἀνιψιός του, διέταξε νὰ μὴν τὸν θάψουν, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀφήσουν ἄταφο ὡς κακοῦργο

Παναγία Παντάνασσα

Ἡ θαυματουργὴ αὐτὴ εἰκόνα εἶναι φορητή τοῦ 17ου αἰ. καὶ βρίσκεται στὸ ἀριστερὸ προσκυνητάρι τοῦ βορειανατολικοῦ κίονα τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου. Σύμφωνα μὲ ἀφηγήσεις συγχρόνων Γερόντων τῆς Μονῆς, τὸ πρῶτο δεῖγμα ὅτι ἡ εἰκόνα ἔχει ἰδιαίτερη χάρη εἶναι τὸ ἑξῆς γεγονός· Μία μέρα ἕνας νέος μπῆκε στὸν ναὸ καὶ πηγαίνοντας νὰ προσκυνήσει τὴν εἰκόνα, ἄστραψε ξαφνικὰ τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας καὶ μία ἀόρατη δύναμη τὸν ἔριξε καταγῆς. Μόλις συνῆλθε, ἐξομολογήθηκε μὲ δάκρυα στοὺς πατέρες ὅτι ζοῦσε μακρυὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἐπιδιδόταν στὴν μαγεία.  Ἔτσι ἡ θαυματουργικὴ ἐπέμβαση τῆς Θεοτόκου ἔπεισε τὸν νέο νὰ ἀλλάξει ζωὴ καὶ νὰ γίνει ἄνθρωπος θεοφοβούμενος.

Ἡ εἰκόνα αὐτὴ ἔχει ἐπίσης τὴν ἰδιότητα καὶ τὴν εἰδικὴ χάρη ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ θεραπεύει τὴν φοβερὴ ἀσθένεια τοῦ καρκίνου. Εἶναι γνωστὲς ἀναρίθμητες περιπτώσεις καρκινοπαθῶν ποὺ ἔχουν θεραπευθεῖ στὶς μέρες μας, μετὰ ἀπὸ παράκληση μπροστὰ στὴν Παναγία τὴν Παντανάσσα.

Παναγία ἡ Ἀντιφωνήτρια

Πρόκειται γιὰ τοιχογραφία στὸν χῶρο τοῦ «μεσονυκτικοῦ» τοῦ καθολικοῦ. Ὀνομάσθηκε ἔτσι γιατί ἀπὸ αὐτὴ τὴν εἰκόνα ἀκούσθηκε μία φωνὴ (ἀντιφώνησε). Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἐπισκέφθηκε κάποτε τὴν μονὴ ἡ βασίλισσα Πλακιδία, κόρη τοῦ Μ. Θεοδοσίου. Ἐνῶ προχωροῦσε μὲ σκοπὸ νὰ μπεῖ στὸ καθολικὸ ἀπὸ τὴν πλάγια μικρὴ πόρτα, ἄκουσε μία φωνὴ ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὴν εἰκόνα· «Στάσου καὶ μὴν προχωρεῖς, γιατί τόλμησες ὡς γυναίκα καὶ ἦλθες σ’αὐτὸ τὸν τόπο;». Ἔντρομη τότε ἡ βασίλισσα ζήτησε συγχώρεση ἀπὸ τὴν Παναγία καὶ ἀναχώρησε ἀμέσως ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Εἰς ἀνάμνησιν ἐξ ἄλλου τοῦ θαύματος ἐκείνου ἀνήγειρε μὲ δικά της ἔξοδα τὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Δημητρίου.

http://christianvivliografia.wordpress.com