Η σύλληψη, τα πάθη και η Σταύρωση του Χριστού προκάλεσαν
ταραχή και αβεβαιότητα στους μαθητές Του. Ο φόβος τους κυρίευσε και τους οδήγησε
να κρυφθούν έντρομοι. Τα πάντα έδειχναν να έχουν καταρρεύσει στην ζωή τους. Απελπισία
και σκοτάδι. Ξέχασαν αμέσως τα λόγια του Διδασκάλου τους, τις νουθεσίες και τα θαύματα.
Με ποια δύναμη και με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να συνεχίσουν
την ζωή τους; Τι έπρεπε να πράξουν και με ποιον τρόπο έπρεπε να κινηθούν; Αδιέξοδο
απόλυτο!
Την λύση έδωσε ο Ίδιος ο Διδάσκαλός τους. Αυτός τους
απάντησε τα ερωτήματα και διέλυσε τα αδιέξοδα, δείχνοντας τον δρόμο, που έπρεπε
να ακολουθήσουν.
Όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά, μετά την Ανάστασή Του,
είδε τους μαθητές Του φοβισμένους. Είδε την εικόνα του παιδιού, που απομακρύνεται
από τον Πατέρα του και τρέμει από τον φόβο. Είδαν και οι μαθητές τον Διδάσκαλό τους
και γέμισαν χαρά και φως από την γλυκιά παρουσία Του.