Στου Οκτώβρη το αγνάντεμα πατώ
Περιβολάκι
Έχω τα μάτια μου κλειστά,
οσφραίνομαι αεράκι,
που ρχεται απ το
πέλαγο, της Βίγλας το ακρωτήρι.
Ως του Εσφιγμένου την αυλή
καίει το θυμιατήρι.
Βοήθα με Οικονόμισσα οι λέξεις να
αγιαστούνε
Χάρη να λάβουνε από Σε να
μοσχοβοληθούνε
Μεσίτευε Γερόντισσα, στείλε
μας ευλογία,
να μένει πάντα άληστη κι
αυτή η οδοιπορία…( ν.σκ.)






















