Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018

10774 - Αναζητώντας τα ίχνη του Πάτρικ Λη Φέρμορ στο Άγιον Όρος: στην ιερά μονή Ξηροποτάμου


Ζαχαρίας μοναχός Ξηροποταμηνός, Αναζητώντας τα ίχνη του Πάτρικ Λη Φέρμορ στο Άγιον Όρος: στην ιερά μονή Ξηροποτάμου

10773 - Ιερομόναχος Σπυρίδων Νεοσκητιώτης (1911 - 18 Ιουνίου 1990)

Γεννήθηκε, ο κατά κόσμον Ηλίας Δημητρίου Βίτσας ή Ξένος, στο χωριό Πέρκο Ναυπακτίας στις 10.4.1911 από φτωχή κι ευσεβή οικογένεια. Ήταν 14 αδέλφια. Ένας θείος του είχε 25 παιδιά. Νέος πηγαίνει στο Αγρίνιο να εργασθεί, για να βοηθήσει την οικογένειά του.
Εκεί γνωρίσθηκε με τον π. Βενέδικτο Πετράκη († 1961), συνδέθηκε μαζί του επί μία εικοσαετία και αργότερα έγραψε περί αυτού ότι ήταν «ένας σύγχρονος άγιος». Μαζί έκτισαν το ναό των Αγίων Αναργύρων, ίδρυσαν νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο και οικοτροφείο. Ανέπτυξαν πλούσια φιλανθρωπική και ιεροκηρυκτική δράση. Ο τότε Ηλίας Ξένος υπήρξε στοργικός πατέρας πολλών και προσωποποίηση της αρετής. Το ευεργετικό του πέρασμα από το Αγρίνιο μένει αλησμόνητο.
Το 1966 αναχωρεί μόνιμα για το Άγιον Όρος. Η Καλύβη του Αγίου Σπυρίδωνος της Νέας Σκήτης γίνεται κατοικία του. Συνέχεια

10772 - Όσιος Λεόντιος ο Μυροβλύτης (†1605)










Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 18 Ιουνίου

Κυριακή 17 Ιουνίου 2018

10771 - Η Εξομολογητική Ευχή του Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλύτου (χφ. αρ. 809 Ιεράς Μονής Ιβήρων), για πρώτη φορά στο διαδίκτυο

Η Εξομολογητική Ευχή του Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλύτου (1460 – 8/7/1548), είναι ένα από τα σημαντικότερα κείμενα μετανοίας της εποχής του, που δείχνει το ταπεινό φρόνημα και την βαθειά συναίσθηση αμαρτωλότητας του Οσίου. Το πρωτότυπο κείμενο για πρώτη φορά αναρτάται στο διαδίκτυο σε ηλεκτρονική μορφή στην ιστοσελίδα της Ιεράς Καλύβης Αγίου Βασιλείου – Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλύτου της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Αγίου Όρους, όπου ο Όσιος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, κοιμήθηκε το 1548 και είναι θαμμένος κάτω από την Αγία Τράπεζα του Ιερού Ναού της καλύβης.
 Το κείμενο συντάχθηκε το 1518/1519 (χφ. αρ. 809 Ιεράς Μονής Ιβήρων).

Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο εδώ:

10770 - Προσκύνημα στην Ιερά Καλύβη Αγίου Ακακίου των Καυσοκαλυβίων (βίντεο)

Kινηματογραφικό ἀφιέρωμα στή Σκήτη Ἁγίας Τριάδος τῶν Καυσοκαλυβίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί εἰδικότερα στήν ἱστορία, τούς ἁγίους, τίς ἁγιασμένες μορφές καί τήν πνευματική προσφορά τοῦ ἀρχαιότερου ἡσυχαστηρίου τῆς Σκήτης, τῆς Ἱερᾶς Καλύβης Ἁγίου Ἀκακίου, πού ἱδρύθηκε τό ἔτος 1680.
Ἐπιτόπια ξενάγηση σέ ὅλους τούς ἱστορικούς χώρους, γλαφυρές καί παραστατικές ἀφηγήσεις, σκηνές ἀπό τήν καθημερινή ζωή καί τά ἐργόχειρα,

10769 - Μοναχός Γεννάδιος Διονυσιάτης (1881 - 17 Ιουνίου 1933)

Γεννήθηκε στα Ακούμια Αγίου Βασιλείου Ρέθυμνου Κρήτης το 1881, ο κατά κόσμον Γεώργιος Αντωνίου Σταματεράκης. Νέος κοινοβίασε στη μονή Διονυσίου, την οποία αγάπησε και διακόνησε με ζήλο ισόβια, από το 1902. Το 1905 εκάρη μοναχός.
Έκανε οικονόμος και παροικονόμος στα μετόχια της μονής, στην ίδια τη μονή, καθώς και παραγουμενιάρης. Ηταν ένας μοναχός ταπεινός, ανυπόκριτος, πράος και καλοκάγαθος. Ο παραδελφός του Λάζαρος με ζωηρά λόγια μιλά για την ενάρετη ζωή του με ωραίο τρόπο: Από κοιλίας μητρός ήτο προορισμένος διά τον Παράδεισον. Σπάνιον φαινόμενον μοναχικής καλλονής διά την χρονικήν μας περίοδον. Ήτο πεπληρωμένος ταπεινοφροσύνης και αγάπης και πίστεως, εξ ων πηγάζει ο αρμαθός των ποικιλώνυμων αρετών. Ποιαν αρετήν να ήθελες και να μη την είχεν ο τρισμακάριος». Συνέχεια

Σάββατο 16 Ιουνίου 2018

10768 - Τα αγιορειτικά μοναστήρια δια χειρός παπα Αναστάση (IV)





«Προέτρεψα τον παπα-Αναστάση να δώσει με τη σιωπηλή γλώσσα των χρωμάτων, την αίσθηση αυτών που δεν λέγονται και αυτών που δεν βλέπονται παρά μόνο με τα μάτια της πίστεως και της αγάπης… Απεικονίζει ένα κόσμο ελευθερίας, ζωτικότητας και αγάπης, όπως διαμορφώθηκε από τη μοναστική παράδοση. Με μια κίνηση ευλογίας εκφράζει τη μακροθυμία, τη μετάδοση αγιασμού, την απεριόριστη αυτοπροσφορά αγάπης» 
Αρχιμ. Χριστόδουλος, ηγούμενος της Ι. Μ. Κουτλουμουσίου

10767 - Η Μακεδονία μας βάλλεται!

Μοναχός Αρσένιος Σκήτη Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
Οι προδότες πολιτικοί της κυβέρνησης, έπραξαν αυτό που όλοι μας νομίζαμε, αν και ελπίζαμε, πως ίσως την τελευταία στιγμή θα άλλαζαν την κακή τους απόφαση για το καλό της Πατρίδος μας. Όμως δεν το έκαναν και δυστυχώς έπραξαν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της Ελλάδος μας. Όλοι μας έχουμε μείνει κυριολεκτικά άφωνοι, μη μπορώντας να πιστέψουμε αυτό που έκαναν. Παραχώρησαν το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας, σε ένα αλλόκοτο μόρφωμα εθνικότητος, που λέγεται Σκόπια. Και τώρα τί μέλλει γενέσθαι; τί θα πράξει ο έντιμος λαός της Πατρίδος μας;

10766 - Ας μη ζητούν τίτλους ιδιοκτησίας επί της γης των ευεργετών των

[...] Θα ανέμενε κανείς από τους λαούς τούτους να είναι ευγνώμονες προς το Έθνος, το οποίον τους ευηργέτησεν. Εάν τούτο τυγχάνει δυσκατόρθωτον, τουλάχιστον ας μη ζητούν τίτλους ιδιοκτησίας επί της γης των ευεργετών των.
Κατανοούντες ευκόλως σήμερον ότι το νεόκοπον κρατίδιον των Σκοπίων ενδύεται ξένα ενδύματα και παρουσιάζεται εις τον κόσμον δι’ ονόματος ανήκοντος σαφώς και πλήρως τεκμηριωμένως ιστορικώς εις άλλους, ημείς οι μοναχοί ως απόγονοι αυτών, οι οποίοι με θείον ζήλον μεταλαμπάδευσαν το φως της Ορθοδοξίας και του πολιτισμού εις τους κύκλω λαούς, διαμαρτυρόμεθα δικαίως και εντόνως. Τούτο πράττομεν, διότι διαβλέπομεν πρωτοφανή αδικίαν, η οποία διασαλεύει επικινδύνως την θείαν ειρήνην μεταξύ ομοδόξων ομόρων λαών. [...]
20 Αυγούστου 1992
Άπαντες οι εν τη Εκτάκτω Διπλή Ιερά Συνάξει Αντιπρόσωποι 
και Προϊστάμενοι των είκοσιν Ιερών και Ευαγών Μονών του Αγίου Όρους Άθω.

Παρασκευή 15 Ιουνίου 2018

10765 - Η ταπείνωση (Γέροντας Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης)

Δεν είναι κακό ο άνθρωπος να κάνει λάθος. Κακό γίνεται όταν δεν αναγνωρίζει το λάθος του και δεν το διορθώνει.
Η φύση μας, μετά την παρακοή και την έξοδο από τον παράδεισο, βρίσκεται εξαιτίας της αμαρτίας σε αλλοιωμένη κατάσταση. Η κατάσταση αυτή είναι διαφορετική από αυτήν ακριβώς που έπλασε ο Θεός και αντίθετη από την παραδείσια, υποκείμενη στην φθορά και στον θάνατο.
Ανθρώπινο και λογικό είναι ο άνθρωπος να κάνει συνεχώς λάθη, καθώς η φύση του αλλοιώθηκε και υπόκειται στην φθορά. Δαιμονικό, όμως, είναι ο άνθρωπος να μην δέχεται την κατάστασή του και να μην αναγνωρίζει τα λάθη του.

10764 - Φωτογραφίες από την χθεσινή τελετή εγκατάστασης της Χιλιανδαρινής Επιστασίας στις Καρυές του Αγίου Όρους με το φακό του Κώστα Τζιβανίδη

Η Νέα Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους 2018-2019
Πρωτεπιστάτης: Ιερομόναχος Στέφανος Χιλιανδαρινός
Επιστάτες: Ιερομόναχος Παύλος Ξηροποταμινός, Μοναχός Νικόδημος Αγιοπαυλίτης, Ιερομόναχος Παΐσιος Γρηγοριάτης

10763 - Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Ο ασκητής των μεγάλων αγώνων και των μυστικών αρετών


Ανέστη Κεσελόπουλου, Καθηγητή Θεολογίας του Α.Π.Θ.
Αν κάποιος ζητούσε ένα βιογραφικό του παπα-Εφραίμ, αυτό δεν θα είχε να του προσφέρει ιδιαίτερα εντυπωσιακά γεγονότα. Ο Ευάγγελος Παπανικήτας, αυτό ήταν το κοσμικό του όνομα, γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1912, ανήμερα του Αγίου Νικολάου στο Αμπελοχώρι της Βοιωτίας. Στη Θήβα τελείωσε το Δημοτικό και το εξατάξιο Γυμνάσιο, ενώ το 1933 πήγε στο Άγιον Όρος στην Καλύβη του Αγίου Εφραίμ στα Κατουνάκια. Το 1934 παίρνει ρασοευχή, ενώ το 1935 έλαβε το Μεγάλο και Αγγελικό Σχήμα και ονομάστηκε Εφραίμ Μοναχός. Την επόμενη χρονιά χειροτονήθηκε Διάκος και Παπάς. Στην ίδια Καλύβη άφησε και την τελευταία του πνοή στις 14/27 Φεβρουάριου 1998[1].
Ωστόσο, αυτό που ήταν ο παπα-Εφραίμ δεν μπορεί να περιγραφεί και να προσδιοριστεί στα όρια οποιουδήποτε βιογραφικού σημειώματος. Μεγάλα γεγονότα που συνδέουν τη ζωή των Αγίων παραμένουν άρρητα και απερίγραπτα.

10762 - Η έκδοση των Αρχείων του Αγίου Όρους στη σειρά «Archives de l’Athos»

Στην αποκλειστική του συνέντευξη στην Πεμπτουσία ο Αλέξης Χρυσοστάλης, Ερευνητής στο College de France, μιλάει για την έκδοση των Αρχείων του Αγίου Όρους στην

10761 - Ιερομόναχος Παντελεήμων Χιλιανδαρινός (1947 - 15 Ιουνίου 2016)

       Ο π. Παντελεήμων, Γερμανός στην καταγωγή, γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1947. Ήλθε στο Άγιο Όρος και στην Ιερά Μονή Χιλιανδαρίου το 1982, όπου εκάρη μοναχός και αργότερα χειροτονήθηκε Διάκονος.
Από το 1987 εγκαταβίωνε στο οίκημα του αρσανά της Γιοβάνιτσα, όπου στο διώροφο κτίριο υπάρχει εκκλησάκι που τιμάται στους κτίτορες της Ιεράς Μονής Χιλιανδαρίου Αγίους Σάββα και Συμεών, καθώς και στον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο, ο οποίος ετιμάτο σε ερημωμένο πλέον Κελλί των Καρυών
Τον Φεβρουάριο του 2010 εγκατέλειψε το Άγιον Όρος και πήγε στο Σερβικό Μοναστήρι Grabovac της Ουγγαρίας, όπου χειροτονήθηκε ιερέας και ανέλαβε την ηγουμενία της Μονής.
Πλην της Γερμανικής γνώριζε άπταιστα ελληνικά, σερβικά, ρωσικά και την εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα. Ήταν άριστος ψάλτης και συμμετείχε

10760 - Άγιος Εφραίμ, πατριάρχης των Σέρβων (†1399)







Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 15 Ιουνίου

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2018

10759 - Εγκατάσταση της Χιλανδαρινής Επιστασίας στο Άγιον Όρος

Με κάθε επισημότητα και όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης του Αγίου Όρους πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη 14 Ιουνίου 2017 (π.η. 1/6/2017) η αλλαγή της Ιεράς Επιστασίας στο Άγιον Όρος.
Την ράβδο του Πρώτου παρέδωσε ο απερχόμενος Πρωτεπιστάτης Γέρων Χριστοφόρος Ιβηρίτης μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της Επιστασίας: Γέροντα Ιερομ. Ευάρεστο Παντοκρατορινό, Γέροντα Νικηφόρο Φιλοθεΐτη και Γέροντα Ιερομ. Ιερώνυμο Σιμωνοπετρίτη στη νέα Χιλανδαρινή Επιστασία.
Πρωτεπιστάτης ενεχειρίστηκε ο Ιερομ. Γέρων Στέφανος Χιλανδαρινός, ενώ την Επιστασία των Ιερών Μονών αποτελούν τα μέλη της τέταρτης τετράδας στη

10758 - Ο Αγιορείτης Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Παντελεήμων (1902 - 14 Ιουνίου 1979)

Ο κατά κόσμο Γεώργιος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στο Κρανίδι της Αργολίδος το 1902 από ευσεβείς γονείς. 
Νέος εκάρη μοναχός στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου-Καρτσωναίων στην ιερά σκήτη της Αγίας Άννης. 
Από εκεί μετεγράφη στη μονή Γρηγορίου κι εκεί χειροτονήθηκε διάκονος. 
Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών αριστεύοντας. Το 1927 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον Πειραιά. Το 1928 μετέβη για ανώτερες σπουδές στην Αμερική. Υπηρέτησε την Εκκλησία σε διάφορες υψηλές θέσεις με ζήλο και θέρμη.
Το 1936 χειροτονήθηκε στην Αθήνα επίσκοπος με τον τίτλο Ταλαντίου. Το 1941 εξελέγη μητροπολίτης Εδέσσης. Επί μία δεκαετία εργάσθηκε με ανιδιοτέλεια και αυτοθυσία για το ποίμνιό του, ιδιαίτερα τις δύσκολες ημέρες της κατοχής, όπου έσωσε πολλούς ανθρώπους από τον θάνατο με διάφορους τρόπους. Διαβάστε περισσότερα »

10757 - Μοναχός Συμεών Γρηγοριάτης (†14 Ιουνίου 1901)

Γεννήθηκε στην ωραία νήσο της Ζακύνθου και νέος προσήλθε στην ιερά μονή Γρηγορίου για να μονάσει. Διετέλεσε οικονόμος του μετοχιού της μονής στη Βούλτσιστα Πιερίας. Εκεί συκοφαντήθηκε δεινώς από αυτούς που πριν ευεργετούσε. Ένας τότε φοβερός ληστής τον έδειρε ανιλεώς, τον ξύρισε, τον έβαλε πάνω σ’ έναν όνο ανάποδα να κάθεται και τον περιέφερε επί δύο ώρες στο χωριό Κολινδρό, παίζοντας όργανα, χορεύοντας και τραγουδώντας κοροϊδευτικά. Ο πνευματικός νόμος όμως, ως συνήθως, λειτούργησε άψογα, και το τέλος των συκοφαντών ήταν φοβερά οικτρό. Η σωτηρία του αποδίδεται στη συνδρομή του αγίου Νικολάου, του μεγάλου προστάτου της μονής.
Ο καθηγούμενος Συμεών († 1905) έγραφε προς αυτόν σ’ επιστολή του, όταν τον αντικαθιστούσε στη θέση του οικονόμου του μετοχιού: «Να διαπεραιωθήτε υγιώς εν τη Μετανοία σας, όπου τη θεία βοηθεία θα παρέλθη και το λυπηρόν τούτο και θα μετατραπή εις ευφροσύνην…». Διαβάστε περισσότερα »

10756 - Όσιος Νήφων ο Καυσοκαλυβίτης (†1411)










Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 14 Ιουνίου

Τετάρτη 13 Ιουνίου 2018

10755 - Αύριο η αλλαγή της Ιεράς Επιστασίας στο Άγιο Όρος

Αύριο Πέμπτη 14/1η Ιουνίου 2018 στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου θα λάβει χώρα η τελετή αλλαγής της Ιεράς Επιστασίας του Αγίου Όρους. Η Χιλιανδαρινή Επιστασία θα διαδεχθεί την απερχόμενη Ιβηριτική σε μια λαμπρή αγιορειτική τελετή που συνεχίζεται αιώνες.
Νέος Πρωτεπιστάτης θα είναι ο Ιερομόναχος Στέφανος Χιλιανδαρινός,
και Επιστάτες οι:
Ιερομόναχος Παύλος Ξηροποταμινός
Μοναχός Νικόδημος Αγιοπαυλίτης
Ιερομόναχος Παΐσιος Γρηγοριάτης

Τρίτη 12 Ιουνίου 2018

10754 - Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; (Γέροντας Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης)


«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ»; Ποιος μπορεί να μας χωρίσει από αυτή, την μεγάλη αγάπη, που έδειξε σ' εμάς ο Χριστός;
«Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;».
Το βροντοφωνάζει ο Απόστολος Παύλος για να ακουστεί στα πέρατα της οικουμένης. Ήρθε η αγάπη του Χριστού σαν πελώριο κύμα και κάλυψε τα πάντα, αλλάζοντας την ζωή των Αποστόλων. Αυτό το μεγαλείο της αγάπης ξεχειλίζει πλέον από μέσα τους και θέλουν να το μεταδώσουν σε όλους. Δεν μπορούν να το συγκρατήσουν μέσα τους.

10753 - Μοναχός Πέτρος Αγιοπετρίτης (1891 - 12 Ιουνίου 1958)

Σε όλη του τη μοναχική ζωή έζησε στα όρια της Μ. Λαύρας. Ήλθε από τη Λήμνο, όπου γεννήθηκε το 1891. Εκάρη μοναχός στο Κελλί του Αγίου Νείλου, έξω από τα Καυσοκαλύβια. Ήταν σχεδόν αγράμματος, απλός, ζωηρός και ενθουσιώδης. Κάποτε εξορίσθηκε στη Σπιναλόγκα. Κατόπιν κατοίκησε σ’ ένα απόμερο, μικρό, φτωχό καλύβι στη σκήτη της Μικράς Αγίας ’Άννης. Ήταν τόσο ταπεινός που πάντοτε έσκυβε κάτω, έβαζε μετάνοια σε όλους, σαν ένα μικρό ντροπαλό παιδί. Ήταν μικρόσωμος, κοντός και αδύνατος. Όλοι τον αγαπούσαν και τον φώναζαν «Πετράκη». ’Έτσι ήταν σε όλη του τη ζωή.
Δεν ήθελε πολλές συναναστροφές. Τα χάνε με τους ανθρώπους. Πάντως, όταν λίγο μιλούσε, έλεγε πάντοτε ωραία και χαριτωμένα λόγια που ανέπαυαν. Κλεινόταν στο κελλάκι του και μιλούσε συνέχεια με τον Θεό.  
Συνέχεια

10752 - Ιερομόναχος Άνθιμος Παντοκρατορινός (1909 - 12 Ιουνίου 1993)

Ο κατά κόσμον Αντώνιος Κατσαλιάκης του Ζαχαρία και της Τριανταφυλλιάς γεννήθηκε στο χωριό Τζιτζιφέ Κισάμου Κρήτης το 1909. Στην ιερά μονή Παντοκράτορος προσήλθε το 1928 και εκάρη μοναχός το επόμενο έτος.
Κατά τον φιλοαθωνίτη δάσκαλο Αντώνιο Στιβακτάκη, «ο Γέροντας Άνθιμος Παντοκρατορινός είχε γενναία καρδιά, ακατάβλητο φρόνημα, και αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής γνήσιο τέκνο της λεβεντογέννας Κρήτης, συμμετέχοντας ενεργώς στην Εθνική Αντίσταση και μεταφέροντας μόνος του με μία βάρκα από τον Άθωνα στις ακτές της Μικράς Ασίας Έλληνες και συμμάχους, Συνέχεια

10751 - Μοναχός Δαμιανός Σιμωνοπετρίτης (1841 - 12 Ιουνίου 1927)

Ήταν υιός ιερέως, από την περιοχή των Σερρών, που ονομαζόταν Χριστόδουλος. Προσήλθε στην ουρανογείτονα μονή της Σίμωνος Πέτρας το 1871 κι εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός το 1873.
Έζησε μία ζωή υπερθαύμαστη, που τη θαύμασαν οι άγγελοι κι έφριξαν οι δαίμονες, όπως διαβάζουμε σε αρχαία συναξάρια. Επί 56 έτη στο κοινόβιο δεν απόκτησε δικό του κελλί. Έχοντας μία ξύλινη «ασπίδα» κρυβόταν σε κάποια απόμερη γωνιά της μονής. Στηριζόμενος σε αυτή πέρναγε ολόκληρες νύχτες προσευχόμενος. Κοιμόταν για λίγο καθιστάς. Όλα αυτά τα έτη τα διήλθε ο μακάριος ακτήμονας με το ράσο που έλαβε στην κουρά του. Συνέχεια