Πέμπτη 5 Απριλίου 2018

10486 - Τον Νυμφώνα σου βλέπω (Αρχιμ. Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης)

Τον Νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου κεκοσμημένο.
Ήρθες, Εσύ, κοντά μου και μου αποκάλυψες την Βασιλεία Σου.
Ήμουν αναίσθητος και δεν σε ένιωθα.
Ήμουν τυφλός και δεν Σε έβλεπα.
Έπαθες για να μου ανοίξεις τα μάτια να Σε δω.
Έπρεπε να Σε σταυρώσω, Θεέ μου, για να δω το μέγεθος της αγάπης Σου;
Σε βλέπω πάνω στον Σταυρό γεμάτο πληγές και αίματα.
Τώρα βλέπω καθαρά τα αιματοβαμμένα πορφυρά βασιλικά ιμάτια, που φόρεσες επάνω στον Σταυρό.
Τώρα βλέπω ότι ο Σταυρός, που σήκωσες, ήταν ο δικός μου.
Τώρα βλέπω καθαρά την αγάπη Σου για μένα.
Τώρα βλέπω την μόνη διέξοδο στον εαυτό μου, που με ωθεί να Σου φωνάξω:

10485 - Περί του μυστηρίου της υπακοής του Χριστού (Γέροντας Αιμιλιανός, Προηγούμενος Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας)

Σε λίγες ώρες θα σταθούμε μπροστά στον γυμνόν παίδα του Κυρίου, ο όποιος είναι εσταυρωμένος και ταυτόχρονα στο πρόσωπό του έχει όλο το μεγαλείον του θριάμβου και της βασιλικής δόξης και ηρεμίας. Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε την αγάπη που πρέπει να έχωμε προς τους άλλους ανθρώπους, ή την αγάπην μας προς τον Θεόν, ή του Θεού προς ημάς, θα πρέπει να κατανοήσωμε την αγάπη που έχουν μεταξύ τους ο Πατήρ και ο Υιός. Ειδάλλως δεν θα καταλάβωμε ποτέ τι σημαίνει η λέξις “αγάπη”, αλλά θα είναι απλώς κάτι που μας θυμίζει μερικά αισθήματα, μερικές τρυφερότητες και κάτι το ανθρώπινο.

10484 - Ω παγκάκιστη αμέλεια! (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)

Σκέψου, αγαπητέ, την αιτία της αρνήσεως του Αποστόλου Πέτρου, που είναι η αμέλεια, η οποία φαίνεται φανερή σ’ αυτά τα τρία· στον τρόπο, με τον οποίον ακολουθούσε τον διδάσκαλο του˙ στον σκοπό για τον οποίον τον ακολουθούσε και στα αποτελέσματα που του προξένησε η αμέλεια. Ο τρόπος που τον ακολουθούσε ήταν από μακριά· «Ο Πέτρος τον ακολουθούσε από μακριά» (Ματθ. 26,58} που σημαίνει ότι ο Πέτρος κυριευόταν από μία χλιαρότητα και αμέλεια και ούτε εντελώς ήθελε να εγκαταλείψει τον διδάσκαλό του, ούτε τελείως να τον ακολουθεί, αλλά ήθελε στην περίπτωση αυτή και να φαίνεται ότι είναι μαθητής του και να μη κινδυνεύσει για τον διδάσκαλο του.

10483 - «Σήμερον ο Ιούδας καταλιμπάνει τον Διδάσκαλον» – Όρθρος Μεγάλης Παρασκευής




Ψάλλει ο Γέροντας Ιάκωβος πρωτοψάλτης του Πρωτάτου Αγίου Όρους. Ερμηνεύει μέλη της Μ. Πέμπτης σε εκδήλωση που έλαβε χώρα στη Λετονία με τη σύμπραξη ρωσικής χορωδίας.

10482 - «Ο Χριστός θέλων εσταυρώθη, θέλων ετάφη, θέλων ανέστη». Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινός


     Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντας Εφραίμ μιλάει για το εκούσιον Πάθος του Χριστού, ο οποίος θέλων παρεδόθη, θέλων εσταυρώθη, θέλων ετάφη, θέλων ανεστήθη. 
Στο λόγο του ο Γέροντας τονίζει το μυστήριο του Χριστού και της οικονομίας του για τη σωτηρία του ανθρώπου.

10481 - Μεγάλη Πέμπτη



Ιερομονάχου Πετρωνίου Τανάσε (†2011)
Δικαίου Ρουμανικής Σκήτης
Τιμίου Προδρόμου
Αγίου Όρους

Τετάρτη 4 Απριλίου 2018

10480 - Το Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη για το Άγιο Πάσχα

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ EΛΕΟΣ 
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Ἡ ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, τῆς πανσωστικῆς νίκης τῆς Ζωῆς ἐπί τοῦ Θανάτου, εἶναι ὁ πυρήν τῆς πίστεως, τῆς θείας λατρείας, τοῦ ἤθους καί τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ χριστεπωνύμου ὀρθοδόξου λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

10479 - Ιερά Μονή Φιλοθέου. Πρόγραμμα Ακολουθιών Μεγάλης Εβδομάδας, Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Κυριακής του Πάσχα και Δευτέρας της Διακαινησίμου



Το πρόγραμμα:

10478 - Η Πόρνη, η αμαρτωλή. (Αρχιμ. Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης)


Πόρνη ήταν, αλλά δεν την εμπόδισε η συνήθεια της αμαρτίας να δει την αλήθεια.
Η διάθεσή της δεν πνίγηκε από τον βόρβορο της αμαρτίας.
Η καρδιά της ευωδίαζε, παρά την δυσοσμία της αμαρτίας.
Η αμαρτία δεν εμποδίζει την σωτηρία, αλλά η εμμονή στην αμαρτία.
Μας το έδειξε η Πόρνη του Ευαγγελίου.

10477 - Μοναχός Σάββας Αγιοπαντελεημονίτης (1903 - 4 Απριλίου 1992)

Γεννήθηκε στην Κάλυμνο το 1903 από φτωχούς, ευσεβείς και πολύτεκνους γονείς. Από μικρός ήταν ένας παιδαριογέροντας για τη σοβαρότητα, σεμνότητα και ταπεινότητά του. Από μικρός είχε αγγελοφάνειες. Εργάσθηκε στο τσαγκαράδικο του πατέρα του και στα καράβια. Νέος εισήλθε στο εξομολογητήριο του όσιου Σάββα († 1948) στη μονή των Αγίων Πάντων. Η εξομολόγησή του αυτή αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στη ζωή του. Προσπαθούσε να μιμηθεί τον όσιο Γέροντά του στη νηστεία και την προσευχή. Έμεινε χρόνια κοντά του και θαύμασε τη ζωή του, που τον επηρέασε βαθιά και στη δική του.
Το 1940 με την ευχή κι ευλογία του οσίου Σάββα πήγε στην ιερή Πάτμο. Ο μακάριος Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής († 1970) τον τοποθέτησε στην περιοχή Κουβάρι και τον έκειρε μοναχό με τ’ όνομα Νικηφόρος. Η ασκητική του ζωή εντάθηκε. Αγρυπνία, προσευχή, νηστεία, μετάνοιες, δάκρυα. Κυρίως δάκρυα ήταν γεμάτη όλη η ζωή του. 

10476 - Μοναχός Αγάπιος Καυσοκαλυβίτης (1883 - 4 Απριλίου 1962)

Στην Πέτρα των Σαράντα Εκκλησιών της Α. Θράκης γεννήθηκε το 1883, ο κατά κόσμον Γεώργιος Στάθογλου του Γεωργίου και της Δούκαινας. 
Στο Άγιον Όρος ήλθε το 1902. 
Μοναχός εκάρη στην Καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της σκήτης των Καυσοκαλυβίων από τον ιερομόναχο Αγάπιο τον Πνευματικό († 1919) το 1906.
Επρόκειτο περί μονάχου λίαν ευλαβούς και προθύμου. Κατά παραχώρηση Θεού πειράχθηκε από δαιμόνιο και κλείσθηκε στον Πύργο της Μ. Λαύρας. Διαβάστε περισσότερα »

10475 - Αγιορείτες Άγιοι εορτάζοντες την 4η Απριλίου

Ο άγιος Νεομάρτυς
και Ιερομάρτυς Νικήτας


10474 - Μεγάλη Τετάρτη



Ιερομονάχου Πετρωνίου Τανάσε (†2011)
Δικαίου Ρουμανικής Σκήτης
Τιμίου Προδρόμου
Αγίου Όρους

Τρίτη 3 Απριλίου 2018

10473 - Η αίσθηση και η ευωδία της Χάριτος




Ο ομ. Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών κ. Γεώργιος Κρουσταλάκης στην αποκλειστική του συνέντευξη στη Πεμπτουσία μιλάει για τη ζωή και τις εμπειρίες του Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη.

10472 - Η καλλιέργεια του δάσους. (Αρχιμ. Γρηγόριος Δοχειαρίτης)

Διαβάζουμε στὰ τυπικὰ τῶν Μονῶν ὅτι τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα δὲν χτυπᾶμε «τὰς βαρέας», δηλαδὴ τὶς καμπάνες, λόγῳ τοῦ πενθίμου χαρακτῆρος τῶν ἡμερῶν, ἀλλὰ μόνον τὸ σήμαντρο καὶ τὸ ξύλο. Ἔτσι κι ἐμεῖς, διερχόμενοι τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα, ἂς ἀφήσουμε «τὰς βαρέας» καὶ ἂς χτυπήσουμε τὸ γλυκόηχο σήμαντρο καὶ ξύλο.
Ὁ Θεὸς ἔδωσε ἐντολὴ στὸν Ἀδὰμ νὰ φροντίζη καὶ νὰ καλλιεργῆ τὴν γῆ. Δὲν τοῦ ἔκανε διαχωρισμὸ μεταξὺ κάμπου καὶ βουνοῦ, μεταξὺ κήπου καὶ μπαϊριοῦ. Τοῦ εἶπε κατηγορηματικῶς νὰ φροντίζη καὶ νὰ καλλιεργῆ ὅλη τὴν γῆ. Ἀπὸ τότε, ὁ ἄνθρωπος ὁ φίλεργος δὲν ἀφήνει κανένα κομμάτι τῆς γῆς ἀφρόντιστο καὶ

10471 - «Παρθένος Μαρία. Εικόνες από το Περιβόλι Της, το Άγιον Όρος». Έκθεση αγιορειτικών χαρακτικών με θέμα την Παναγία, στη Βηρυτό.

Με μεγάλη ικανοποίηση η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.) παρουσιάζει στους πολίτες της Βηρυτού και στο φιλειρηνικό και φιλοπρόοδο Λιβανέζικο λαό, σε συνεργασία με τον κυβερνήτη της Βηρυτού κ. Ziad Chebib, την έκθεση αγιορειτικών χαρακτικών με τίτλο: «Παρθένος Μαρία. Εικόνες από το Περιβόλι Της το Άγιον Όρος».
Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια της διάσκεψης που διοργανώνουμε με το Κοινοβούλιο του Λιβάνου και σε συνεργασία με την Αραβική Διακοινοβουλευτική Ένωση, στις 3 και 4 Απριλίου, με θέμα «Ενότητα στην ποικιλομορφία και θεμελιώδεις αρχές της ελευθερίας των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων της Μέσης Ανατολής: Διάσκεψη για τον κοινοβουλευτικό διάλογο».
Ο Θεοτόκος Μαρία, ένα ιστορικό και ιερό πρόσωπο, όχι μόνο για τους Χριστιανούς αλλά και για όλους τους ανθρώπους καλής πίστης, αντιπροσωπεύει διαχρονικά τη φροντίδα και την αγάπη του καθενός που πάσχει, και κατά συνέπεια τις προσπάθειες όλων για τη λύση των

10470 - Ιερομόναχος Νεόφυτος Βατοπεδινός Β’ (1876 - 3 Απριλίου 1967)

Ο κατά κόσμον Αγαθάγγελος Θεοχαρούδης του Δημητρίου και της Αναστασίας γεννήθηκε το 1876 στο Γομάτι Χαλκιδικής. Προσήλθε το 1892 στο ωραίο και αρχαίο Βατοπεδινό Κελλί του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, όπου θησαυριζόταν το χέρι του. Εκάρη μοναχός το 1899 από τον Γέροντα Νεόφυτο τον Α’. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1907 και πρεσβότερος το 1909.
Υπήρξε άριστος, διακριτικός και φημισμένος Πνευματικός. Τον καλούσαν συχνά στη Χαλκιδική προς εξομολόγηση των πιστών. Σε κανέναν άλλο Πνευματικό δεν πήγαιναν τόσοι πολλοί να εξομολογηθούν. Γράφει ο Γέροντας Γαβριήλ Διονυσιάτης στο περίφημο Λαυσαϊκόν του: «Προΐσταται ως Γέρων ο καλοκάγαθος και ευλαβής πνευματικός Νεόφυτος ιερομόναχος κατ’ έτος καλούμενος προς εξομολόγησιν εις την γείτονα Χαλκιδικήν όθεν κατάγεται, διεδέχθη εν τη διακονία ταύτη έτερον διάσημον πνευματικόν εκ των αυτών Βατοπεδινών Κελλίων τον Νεόφυτον και αυτόν καλουμενον, Διαβάστε περισσότερα »

10469 - Μεγάλη Τρίτη



Ιερομονάχου Πετρωνίου Τανάσε (†2011)
Δικαίου Ρουμανικής Σκήτης
Τιμίου Προδρόμου
Αγίου Όρους

Δευτέρα 2 Απριλίου 2018

10468 - Ιδού ο Νυμφίος έρχεται. (Αρχιμ. Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης)

Ιδού ο Νυμφίος Χριστός έρχεται, δεν περιμένει, έρχεται ο Ίδιος.
Είναι τόση η αγάπη Του για τον άνθρωπο, ώστε δεν τον περιμένει, αλλά έρχεται ο Ίδιος κοντά του.
Δεν τον εξαναγκάζει, όμως, με την βία να Τον δεχθεί στην καρδιά του, αλλά του δείχνει την αγάπη Του με την θυσία Του.
Έρχεται κοντά του έτοιμος να θυσιασθεί γι' αυτόν.
Έρχεται κοντά του, για να του σβήσει τις αμαρτίες, που τον βαραίνουν.

10467 - Κυριακή των Βαΐων στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους


Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και συμμετοχή πολλών προσκυνητών εορτάσθηκε η Κυριακή των Βαΐων στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε η Μοναχική κουρά του Μοναχού Δανιήλ και η Ιερατική χειροτονία του Ιερομονάχου Πολυκάρπου.

10466 - Ιερομόναχος Σεραφείμ Αγιοπαυλίτης (1886 - 2 Απριλίου 1960)

Ένας των λαμπρών Αγιορειτών ηγουμένων του εικοστού αιώνος. Γεννήθηκε στο ωραίο χωριό Καλάτα της Κεφαλλονιάς το 1886, ο κατά κόσμον Νικόλαος Πανταζάτος. Στη μονή Αγίου Παύλου, όπου μόναζαν πολλοί συμπατριώτες του, ήλθε το 1909. Το επόμενο έτος εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος. Το 1916 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.
Το 1920 ανέλαβε ηγουμενικά καθήκοντα. Στον ενθρονιστήριο λόγο του, απευθυνόμενος προς την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, μεταξύ άλλων είπε: «Μεγίστην συγκίνησιν αγαλλιάσεως ησθάνθη η ψυχή μου εκ της αθορύβου ταύτης τελετής, ήτις ενεργήθη υπό αντιπροσώπων του αρχαιοτέρου σωματείου της οικουμένης γης, καθ’ όν τρόπον είθισται απ’ αιώνων εν τω θείω και ομοσπόνδω ημών πολιτεύματι, εν τω οποίω ήθλησαν καλλινίκως στρατιαί των ηρώων του πνεύματος και των προμάχων της Ορθοδοξίας και της εθνικής αποκαταστάσεως. Αλλά φοβούμαι εξ άλλου, αναμετρών τας ασθε-νείς Διαβάστε περισσότερα »

10465 - Όσιος Γρηγόριος ο Βυζάντιος (14ος αι.)








Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 2 Απριλίου

Κυριακή 1 Απριλίου 2018

10464 - Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης: «Τον νυμφώνα σου βλέπω»

Tον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ· λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα και σώσόν με», ψάλλει η Εκκλησία μας.
Η ψυχή του χριστιανού, η μετανοημένη ψυχή, αυτή που έχει συναίσθηση της αμαρτωλότητος και της ευθύνης, στρέφει τα μάτια της προς τον Νυμφίον της Εκκλησίας και γοερώς αναφωνεί: «Σωτήρα μου, Ευεργέτα μου, Συ που σταυρώθηκες γιά μένα την αμαρτωλή ψυχή· δεν έχω χιτώνα καθαρό, χιτώνα λελαμπρυσμένο από τα δάκρυα και την μετάνοια· ένδυμα δεν έχω αγνό. Πώς θα παρουσιασθώ ενώπιόν Σου, Ουράνιε Νυμφίε κάθε μετανοημένης και καθαράς ψυχής! Ο νυμφώνας Σου είναι κεκοσμημένος, είναι θαυμάσια στολισμένος και όμορφος. Εγώ όμως δεν έχω ένδυμα, ίνα εισέλθω και κατοικήσω αιωνίως εν αυτώ. Σε παρακαλώ, Σε ικετεύω, Ουράνιε Νυμφίε της ψυχής μου, λάμπρυνόν με· καθάρισε το ένδυμα της ψυχής μου, δώσε μου τα απαιτούμενα μέσα καθάρσεως για να λαμπρυνθή το ένδυμα αυτό και να αξιωθώ να γίνω μέτοχος, να γίνω άξιος να κατοικήσω μέσα σ' αυτόν τον ουράνιο και αιώνιο νυμφώνά Σου». Διαβάστε περισσότερα »

10463 - Κυριακή των Βαΐων


10462 - Μοναχός Ηλίας Καρυώτης (1907 - 1 Απριλίου 1994)

Ο κατά κόσμον Ηλίας Αποστολίδης του Σωτηρίου και της Κωνσταντινιάς γεννήθηκε στο Γκιουρέ Κορυτσάς της Β. Ηπείρου το 1907. Προσήλθε στο Άγιον ’Όρος το 1918 κι εκάρη μοναχός στο Κουτλουμουσιανό Κελλί των Είσοδίων της Θεοτόκου στις Καρυές το 1922. Στο Κελλί αυτό έμεναν πατέρες από τη Μυτιλήνη: ο Δαμιανός († 1939), ο Κοσμάς († 1940) και ο Δαμιανός († 1946). Ήταν φιλότιμος, φίλεργος και φιλάδελφος, όπως και οι Γεροντάδες του.
Ο Γέροντας Ηλίας ήλθε στο Περιβόλι της Παναγίας μας μόλις ένδεκα ετών. Δεν βγήκε ποτέ στον κόσμο, παρά στο τέλος της ζωής του, από μεγάλη ανάγκη. Τον πήγανε οι υποτακτικοί του στο νοσοκομείο, στους θεράποντες ιατρούς. 
Είχε μεγάλη ευλάβεια στην Παναγία. Προαισθάνθηκε το τέλος του και το είπε στους συνοδούς του: «Την ημέρα της Παναγίας, του Ακαθίστου, θα φύγω». 
Έτσι κι έγινε. Διαβάστε περισσότερα »