Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016

7992 - Ψυχή Ορθρία (Ημερολόγιο Όρους 2015). Μέρος 11ο

Γέρων Γεώργιος Γρηγοριάτης
† 8 Ιουνίου 2014
Γέρων Μωυσής Αγιορείτης
† 1 Ιουνίου 2014
Τον έναν είπαν ποιητή! Πολλοί  τον αγαπούσαν!
Τους γιάτρευαν τα λόγια του, του  πόνου τις ωδίνες!
Τον άλλον είπανε σοφό! Τη γνώμη του ζητούσαν!
Μόλις σκοτάδι κάλυπτε του Ήλιου τις ακτίνες!

Μετρώ  αιώνες κι  ιάματα, στου Κυριακού το ημίφως
Την ικεσία μου ακουμπώ  στο ασημωμένο  στήθος!
Στο κοιμητήρι η σκιά κυπαρισσιού  απλώνει
Και  του ασώτου το σακί μετάνοια φανερώνει!

Βίωμα θέλουν τα παιδιά, ομολογία πίστης!
Γενναίους δασκάλους με αίσθηση αποστολής υψίστης!
Το λίγο αγιάζει το φαΐ και το πολύ αναγκεύει
Των Μακκαβαίων η βιωτή νηστεία μας κελεύει!

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016

7991 - Τα έμψυχα και τα άψυχα, ομονοούν στα Κατουνάκια

Ὁ Πατὴρ Δανιὴλ περνάει τ’ ἀνθίβολο στὸ ξύλο, δίπλα του ὁ Παντελεήμονας γεμίζει τ’ ἀκριβὸ τῆς Παναγίας ῥοῦχο, καὶ ὁ παπα-Γρηγόρης μὲ τὴν βαρειὰ φωνή του, διαβάζει τοὺς Χαιρετισμοὺς στὸ παρεκκλήσι.
Πιὸ πέρα ὁ Γερο-Νήφωνας, τελευταῖος ξυλογλύπτης τοῦ Ὄρους, παλεύει μὲ τὴν σμίλη καὶ τὴν σγόρπια, καὶ ὁ Πνευματικὸς Ἐφραὶμ ταΐζει τ’ ἄλλα πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.
Ὥρα καλοκαιριάτικου πρωϊνοῦ, ἡλιόλουστου, γαλήνιου. Ἕνας γλάρος βγαίνει κάθε τόσο στὴν στεριά, θαῤῥεῖς γιὰ νὰ τοὺς κρατήσει συντροφιά. Ὅλα εἰρηνεύουν, ἠρεμοῦν, ἀνασαίνουν.

7990 - Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου

Το Ιερό Χιλανδαρινό Κελλί ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ "ΜΑΡΟΥΔΑ" στο Άγιον Όρος κυκλοφόρησε το 13ο CD του ΝΕΟΥ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ σε ηχητική μορφή. Εκτός από τους 12 μήνες όπου κάθε ημέρα αναγιγνώσκεται ο βίος των εορταζόντων Αγίων, έχει ηχογραφηθεί ένα 13ο Cd-Mp3 που αφορά την ανάγνωση των εορτών του Τριωδίου-Πεντηκοσταρίου. Σε 18 ώρες αποδίδονται όλα τα σημαντικά γεγονότα μιας από τις σημαντικότερες περιόδου της Εκκλησιαστικής μας ζωής που αρχίζει την Κυριακή του Τελώνου & Φαρισαίου και τελειώνει την Κυριακή των Αγίων Πάντων.
Το σύνολο του έργου που βασίζεται στο μνημειώδες πόνημα του Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, (εκδόσεις ΙΝΔΙΚΤΟΣ-Ι.Μ.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου-ΟΡΜΥΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ), αποτελείται από 13 Cd-Mp3 και έχει διάρκεια μεγαλύτερη των 300 ωρών θα κυκλοφορήσει συν Θεώ την 1η Σεπτεμβρίου 2016.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

7989 - Καιρός προσευχής (Αρχιμ. Χριστόδουλος, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους)

Η προσευχή, η λειτουργική και η κατ’ ιδίαν, είναι κάτι πολύ περισσότερο από την απαγγελία μερικών ευχών ή την απαρίθμηση αιτημάτων.
Φαίνεται ίσως παράδοξο, όμως στην προσευχή πρέπει να μάθουμε λιγότερο να μιλάμε και περισσότερο να ακούμε. Εκείνο που έχει πρωταρχική σημασία είναι να σταθούμε απέναντι στον Θεό με ανεπιτήδευτη απλότητα και ειλικρινή ταπείνωση. Να γίνουμε ολόκληροι μια χρυσή πληγή που κέντησε η αγάπη Του. Έτοιμοι να δεχθούμε ό,τι μας φέρει ο λόγος ή η σιωπή Του. Εκεί, στην βαθεία καρδία, μας επισκέπτεται ο Θεός, εκεί μας λέει, Ιδού, εγώ ειμι.
Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει πως όταν ξεκινάς να σταθείς ενώπιον του Θεού, ας είναι ο χιτώνας της ψυχής σου υφασμένος εξ ολοκλήρου από το νήμα της αμνησικακίας. Ειδεμή τίποτε δεν πρόκειται να ωφεληθείς από την προσευχή σου. Χωρίς την διάθεση να αγαπήσουμε τους άλλους, η προσευχή μας θα είναι μια φαρισαϊκή παγίδα και θα μας περιχαρακώνει στον εγωισμό, την υπερηφάνεια, στον ατομισμό μας.

7988 - Τελώνου και Φαρισαίου (Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)

7987 - Γέρων Ιωακείμ Αγιορείτης: «Το Κατανυκτικό Τριώδιο»

7986 - Γέρων Ιωακείμ, Δικαίος Ι. Σκήτης Προφήτη Ηλία: «Το πνευματικό Τριώδιο»

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016

7985 - «Αποχαιρετισμός στον Ουμπέρτο Έκο. Ο άνθρωπος που ήξερε τα πάντα »

ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑ 1977,
http://anemourion.blogspot.gr
«Addio a Umberto Eco, l’uomo che sapeva tutto». Αυτός είναι ο σημερινός τίτλος της La Repubblica (http://www.repubblica.it/), που ερμηνεύεται ως «Αποχαιρετισμός στον Ουμπέρτο Έκο.  Ο άνθρωπος που ήξερε τα πάντα». Ο διεθνούς φήμης Ιταλός συγγραφέας και Φιλόσοφος Ουμπέρτο Έκο, ο οποίος  ζούσε με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του, πέθανε χθες στο Μιλάνο. Είχε γεννηθεί στην Αλεσάντρια του Πιεμόντε, το 1932.
Πανεπιστημιακή Σταδιοδρομία
Καθηγητής Σημειωτικής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια από το 1975, ενώ από το 1988 πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Σημειωτικής, στο Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρίνο.
 Εργογραφία
Στη δεκαετία του ’70, άρχισε να γράφει τα μυθιστορήματά του. Το Όνομα του Ρόδου, τιμήθηκε με το βραβείο Strega το 1981 και το Médicis Étranger το 1982, ενώ πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, σε όλο τον κόσμο. Άλλα έργα του που έγιναν εκδοτικές επιτυχίες:

7984 - Με κείνο τ’ άλλο αντάμωμα

ΜΕ ΚΕΙΝΟ Τ’ ΑΛΛΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ
Στης ερήμου τα κατάβαθα
η Σκήτη του Αγίου Βασιλείου
καλύβες απέριττες μικρές
της ικεσίας ξερολιθιές
ωσάν των αητών  φωλιάσματα
και μ΄ όλο το ημερίσιο φως
και του ήλιου το καύμα
στο μισοσκότεινο
έγκλειστοι της ερήμου οικιστές
με κείνο τ΄ άλλο αντάμωμα
από την Κερασιά
τα Κατουνάκια
το Καρμήλιο Όρος
ακατάπαυστα ικετεύουν
τον Κύριο του ελέους.
Β. Χαραλάμπους

7983 - Ο παπα Νικάνορας ο Καυσοκαλυβίτης (1913-1998)

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ ΜΟΝΑΧΟ Π. ΗΣΑΪΑ, 
ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΑΛΥΒΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ


Γέροντα Ησαΐα, θα ήθελα, αν είναι, ευλογημέ­νο, δυο λογία γι' αυτόν τον πάρα πολύ αγα­πητό στα Καυσοκαλύβια, τον αείμνηστο δηλαδή παπα-Νικάνορα, έτσι για να μείνουν και να διαβάζονται από πολλές άλλες ψυχές, πού δεν τον έ­χουν γνωρίσει, γιατί νομίζω ότι και πολλές άλλες ψυχές, πού θα λάβουν γνώση για τις πολλές αρετές του μακαριστού Γέροντα παπα-Νικάνορα, θα ωφε­ληθούν πάρα πολύ!
- Ήτανε πολύ αγαπητός άπ' όλους ο αείμνηστος παπα-Νικάνορας, σ' όλα τα Καυσοκαλύβια, σ' όλους, γενικά, και στους νεώτερους και στους μεγαλύτερούς του ακόμη!

7982 - Αρχιμανδρίτης Τύχων Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα Αγίου Όρους: «Η επίκλησις του ονόματος του Κυρίου μας στον δρόμο προς την τελείωση»

Ο Άγιος Ησύχιος συμφωνώντας με όλους τους πατέρες, μας αναφέρει ότι δεν είναι αρκετό με την δική μας μόνο προσοχή και αντίρρηση να αντιμετωπίζουμε και να αποδιώχνουμε τους πονηρους λογισμούς που επιχειρούν να εισέλθουν στην καρδιά μας, αλλά χρειάζεται αμέσως η καταφυγή στην επίκληση του ονόματος του Κυρίου Ιησού, του Οποίου η παρουσία είναι πραγματική και η βοήθεια καταλυτική για όλους του λογισμούς, που μας πολεμούν.
Η νίψις βοηθάει το νου να προχωρήσει στην εργασία της προσευχής και η προσευχή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να φυλάει κανείς το νου του καθαρό και να τον οδηγεί στην αληθινή επίγνωση του Θεού.
Όταν αποφράξουμε όλες τις διεξόδους του νου με την εκτίμηση του Θεού, τότε αυτός «απαιτεί» να του δώσουμε κάποια εργασία που να καλύπτει την ενεργητικότητά του, όπως μας αναφέρει ο Άγιος Διάδοχος.

7981 - Ο πατριάρχης Αντιοχείας στον τάφο του π. Ισαάκ στην Καψάλα


Σχετικές αναρτήσεις στις ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ:

7980 - Ιερομόναχος Μακάριος Αγιαννανίτης (1914 - 20 Φεβρουαρίου 1983)

Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κατσιγιώργης είδε το φως του ήλιου το 1914 στο χωριό Παρπαριά της μυροβόλου και αγιοτρόφου Χίου. Μόλις ένδεκα ετών ήλθε στο πολυφημισμένο Άγιον Όρος. Προσήλθε στο Κελλί των Εισοδίων της Θεοτόκου της Κερασιάς το 1925. Εκεί μόναζε ο ενάρετος θείος του ιερομόναχος Αθανάσιος (†1935), που μαζί με τον οσιώτατο Γέροντά του Ιερόθεο (†1902), είχαν έλθει στην Κερασιά από τη μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ψαρών το 1885. Η συνοδεία συνολικά αποτελείτο από εφτά πατέρες. Διακρίνονταν όλοι για τη μεγάλη τους αγωνιστικότητα, την εγκράτεια, την άσκηση, τη σκληραγωγία και την αυταπάρνηση. Δεν κατέλυαν λάδι επί χρόνια και τους έλεγαν «αλάδωτους».
Ο νεαρός Κωνσταντίνος εκάρη μοναχός και ονομάσθηκε Μακάριος το 1930. Οι πατέρες του Κελλιού υπήρξαν θαυμάσιο πρότυπο για τον π. Μακάριο. Τον συνέδραμαν να τους μιμηθεί και να τους ξεπεράσει.

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016

7979 - Ομιλία Ιερομονάχου Λουκά Γρηγοριάτου στη Λευκωσία για τον μακαριστό Γέροντα Γεώργιο Καψάνη

Την Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016, πραγματοποιήθηκε Σύναξη των Κληρικών της Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας, στο Μέγα Συνοδικό, με ομιλητή τον Οσιολογιώτατο Ιερομόναχο Λουκά Γρηγοριάτη με θέμα: «Στοιχεία από την Ποιμαντική του μακαριστού Γέροντος Γεωργίου Καψάνη».
Ο π. Λουκάς μίλησε για την σπουδαία μορφή του Γέροντος Γεωργίου, ο οποίος αγάπησε πολύ την Κύπρο. «Ο Γέροντας ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε αληθινά. Η αγάπη ήταν η πηγή της ποιμαντικής του. Ο ίδιος είχε συναίσθηση αυτής της αγάπης που του είχε δώσει ο Θεός. Όταν, με ταπεινότητα, έλεγε στην αδελφότητά μας ότι δεν είχε να μας αφήσει, ως παρακαταθήκη, ασκητικά κατορθώματα, προσθέτετε πως ο Θεός του έδωσε το χάρισμα να αγαπά. Κι αυτό δεν το θεωρούσε δικό του κατόρθωμα. Η αγάπη εκφραζόταν με φυσικό τρόπο, χωρίς καμία προσπάθεια».

7978 - Καρυές Αγίου Όρους


Στὶς Καρυές, εἶναι χαρὰ Θεοῦ, καὶ τὸ νεράκι κατεβαίνει ὁλόδροσο, ἀπὸ τὸ Χιλανδαρινὸ Κονάκι. Οἱ μηλιὲς καὶ οἱ ἀχλαδιές, στενάζουν στὸν κῆπο τῶν Παχωμαίων, ἀπὸ τὸ βάρος τῶν καρπῶν. Τὰ δένδρα μὲ τὶς καμέλιες, ἔχουν ἀνθίσει, στὸ Κελλὶ τοῦ διακο-Διονύση. Ἕνας ἐλαφρὺς ἀγέρας, ἀναῤῥιπίζει τὰ φυλλώματα στοὺς θάμνους, καὶ ὁ καβαλάρης γερο-ἀσκητής, ποὺ προβάλλει ἀπὸ τὸν δρόμο τῆς Καψάλας, εἰρηνικὰ σὲ χαιρετάει καὶ προσπερνᾶ, καθὼς ασκοπα περιφέρεις τὰ βήματά σου στὰ περίχωρα τῶν Καρυῶν, ἔχοντας τὴν ψευδαίσθηση, ὅτι γεύεσαι μελλόντων ἀγαθῶν.
(Χατζηφώτης, Τ’ Ἁγιονορίτικα)

7977 - Ιερομόναχος Νικάνωρ Χιλανδαρινός (1903 - 19 Φεβρουαρίου 1990)

(1903-1990)
(Φωτ.: Σπύρος Λουλακάκης, 1955)
Ο μακαριστός Γέροντας Νικάνωρ γεννήθηκε στο χωριό Ντίβτσι, κοντά στην πόλη Βάλιεβο της Σερβίας στις 13.8.1903 από ευσεβείς και απλοϊκούς γονείς. Μικρός είχε τη θέρμη των πρώτων χριστιανών. Κατά κόσμον ονομαζόταν Νικόλαος Σάβιτς. 
Στην ιερά μονή Χιλανδαρίου, την οποία ίδρυσαν συμπατριώτες του και στην οποία κατοι­κούν πολλοί έως σήμερα, προσήλθε στις 17.8.1927. Μοναχός εκάρη στις 15.9.1929. Προϊστάμενος της μονής της μετανοίας του, την οποία αγάπησε θερμά και υπηρέτησε άοκνα, εξελέγη στις 31.12.1941. 
Το 1963 διετέλεσε Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους και επί αρκετά έτη επίτροπος και αντιπρόσωπος της μονής του στην Ιερά Κοινότητα. Εργάσθηκε και ο ίδιος στους αμπελώνες, τους λεπτοκαρώνες και τους καστανεώνες της μονής.
Ο μακαριστός Γέροντας Μητροφάνης Χιλανδαρινός (†1999), με τον οποίο συνεργασθήκαμε, μας έλεγε, με συγκίνηση, για τον μακα­ριστό Γέροντά του Νικάνορα, πως ήταν άνθρωπος πολύ σοβαρός και σπουδαίος, βαθιά πνευματικός και κατανυκτικός. Είχε μεγάλη αγάπη για όλους.

7976 - Το έργο των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου [Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου (†2014)]



Ο μακαριστός Γέρων Γεώργιος Γρηγοριάτης, σε ομιλία του στον Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης, το 1985, παρουσιάζει το έργο των μεγάλων αγίων και φωτιστών των Σλάβων, Κυρίλλου και Μεθοδίου, και το μήνυμά των προς τους συγχρόνους Ορθοδόξους λαούς. Περισσότερα

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016

7975 - Μοναχός Χαράλαμπος Καψαλιώτης (1914 - 18 Φεβρουαρίου 1998)

Τον γνωρίσαμε στις Καρυές. Πάντα σκυφτός, φτωχός, να φτιάχνει κομποσχοίνια· γι’ αυτό τον έλεγαν· Γερο-Χαράλαμπος ο κομποσχοινάς. Πάντα ευδιάθετος, μ’ ένα κρυφό μειδίαμα και να λέει ασταμάτητα την ευχή, την ευχή του Ιησού.
Γεννήθηκε στα Βουρλά της Μ. Ασίας το 1914. Ήλθε στο Άγιον Όρος το 1937. Επέστρεψε στον κόσμο, όπου πήρε μέρος στον πόλεμο κατά των κατακτητών Γερμανών. 
Σε μία μάχη γλύτωσε ως εκ θαύματος. Να πως το διηγείται ο ίδιος: «Κάποτε βρεθήκαμε σ’ έναν λόφο που έβαλαν θεριστική βολή οι Γερμανοί. Όσοι βρεθήκανε εκεί στον λόφο όλοι σκοτωθήκανε έκτος ελαχίστων. Πέφταν δίπλα οι οβίδες και εγώ προσπαθούσα να διαπιστώσω αν τά ’χω τα χέρια μου, τό ’χω το στήθος μου ή μου έφυγε;

7974 - Ιερομονάχου Ισαάκ: Βίος και Λόγοι Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 20ό)


Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου μέρος 20ό.

Ανάγνωση από το ομώνυμο βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ, εκδ. Iερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής. 
Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει η Νάταλι Αμάν. Περισσότερα 

Προηγούμενα:

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016

7973 - Μοναχός Βαρνάβας Σταυροβουνιώτης (1864 - 17 Φεβρ. 1948)

Γεννήθηκε στο προάστιο της Λευκωσίας Κύπρου Καϊμακλί το έτος 1864. Νέος εργάσθηκε ως οικοδόμος. Το 1888 αναχώρησε με δύο αδέλφια του για το Άγιον Όρος. Τους πρώτους μοναχικούς αγώνες του έζησε στο αυστηρό κοινόβιο του Καρακάλλου, όπου εκάρη μεγολόσχημος μοναχός και συνδέθηκε πνευματικά με τον λίαν ενάρετο Γέροντα Κοδράτο (1940). Από εδώ επέστρεψε στο αγιασμένο του νησί την Κύ­προ το 1897. Εισήλθε στην ιερά μονή Σταυροβουνίου και παρέμεινε σε αυτή επί έξι δεκαετίες. Το 1902 ανέλαβε τη διεύθυνσή της και το 1911 ενθρονίσθηκε επίσημα ηγούμενος της υψιβάμονης αυτής μονής.
Η αγαθή δραστηριότητα, η συνετή και σοβαρή του παρουσία, η ευαγγελική πραότητα και η παροιμιώδης ανεξικακία του τον διέκριναν πάντοτε. Ποτέ δεν τον είδε κανείς ταραγμένο, νευρικό και ανήσυχο. Η ισόβια επιλεγμένη πενία του, η λιτότητα στην αμφίεση και τη διατροφή, η εγκράτεια και η πνευματική εγρήγορση τον συνόδευαν παντού. Το μόνο του ποτό σε όλη του τη ζωή ήταν το νερό.

7972 - Μοναχός Ιλαρίων Διονυσιάτης (1823 - 17 Φεβρουαρίου 1918)

Το νησί της Μυτιλήνης ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του. 
Κατά τον φιλάρετο μοναχό Λάζαρο Διονυσιάτη (†1974), «ήτο κατά την κλήσιν και την πράξιν ιλαρός και πράος και πλήρης αγάπης. Όταν σου ωμιλούσεν, έλεγεν ο γηροκόμος Χαρίτων, μέλι έτρεχε από το στόμα του. Έψαλλε μέχρις εσχάτου γήρατος εις τον δεξιόν χορόν μετά πολλής σεμνότητος, ευλαβείας και καλλιφωνίας».

7971 - Λαυριώτες Μοναχοί διακονούν ασθενείς

(1894-1978)
(Φωτ.: Τάκης Τλούπας, 1969)
Καὶ ἡ πτωχοτέρα ἀκόμη μοναχικὴ Καλύβη ἐν Ἁγίῳ Ὄρει δέχεται καὶ φιλοξενεῖ, κατὰ τρόπον ἀληθῶς Ἀβραμιαῖον, πάντα ἐπισκέπτην. Δὲν εἶναι δὲ αὕτη ἡ μόνη ἐκδήλωσις τῆς ἀγάπη τῶν μοναχῶν. Ὅσο καὶ ἂν δὲν ποιῶσι τὰ καλά των ἔργα «ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων» καὶ δὲν σαλπίζωσιν, αἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἐμπράκτου καὶ θαυμαστῆς ἀγάπης των εἶναι πολλαί. Ἀναφέρω τρία μόνον περιστατικά.
Ὁ Πατὴρ Ἀββακούμ, νηστευτὴς μέγας, κατέχων τὴν Ἁγίαν Γραφὴν ὅσον ὀλίγοι, ἀκάματος ἐργάτης τοῦ καλοῦ, μὲ πολλὴν τὴν αὐταπάρνησιν καὶ αὐτοθυσίαν, ἐδέχθη εἰς τὸ κελλίον του καὶ περιεποιήθη στοργικῶς, ἐπὶ μῆνας πολλούς, νέον τινα μὲ προχωρημένην πνευμονικὴν φυματίωσιν. Κατέφυγεν ὁ δυστυχὴς εἰς τὴν Μονήν. Εἶχε κήρινη τὴν ὄψιν, ἀποστεωμένον τὸ σῶμα, ἀνεσκαμμένας τὰς παρειάς, βαθουλωμένους τοὺς ὀφθαλμούς. Ἤμην Ἀρχοντάρης. Μοὶ ἐξέθεσε μὲ εἰλικρίνειαν τὴν κατάστασίν του. Τελείως ἀπογοητευμένος, ἵστατο εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου τῆς ἀπελπισίας. Ἐζήτει μετὰ δακρύων προστασίαν. Ἄλλως. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐσκέφθην, ποῖον; Τὸν π. Ἀββακούμ. Μὲ πόσην συγκίνησιν τὸ ἤκουσεν! Ἐδέχθη μὲ χαρὰν νὰ τὸν προστατεύσει. Τὸν παρέλαβεν εἰς τὸ κελλίον του καὶ τὸν ἐφρόντιζε ὡς φιλόστοργος μήτηρ του.

7970 - Χειροτονία διακόνου στην Ιερά Μονή Ιβήρων από τον Μητροπολίτη Εδέσσης

Την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου, το βράδυ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ προέστη στην Αγρυπνία επί τη εορτή της Υπαπαντής στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους.
Κατά την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις διάκονον χειροτονία του μοναχού Αλεξίου, αδελφού της Μονής, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από την Άρνισσα του Ν. Πέλλης. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σεβασμιώτατος ως ιεροκήρυξ ακόμη της Ι. Μητροπόλεως είχε τελέσει τον γάμο των κατά σάρκα γονέων του πατρός Αλεξίου αλλά και την βάπτισή του.

7969 - Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων. Τοιχογραφία του Πανσέληνου στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου (Καρυές Αγίου Όρους)


Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΤΗΡΩΝ: Απο τους επιβλητικώτερους στρατιωτικούς αγίους του Πανσέληνου, κρατάει με το δεξί του χέρι το δόρυ διαγώνια μπροστά στο στήθος.