Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2020

13264 - Τί είναι η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία;

Η Εκκλησία μας καθόρισε όλες τις Τετάρτες και Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να τελείται μία άλλη Λειτουργία, η Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων. Κατά τη Λειτουργία αυτή δεν τελείται Θυσία, δε γίνεται δηλαδή μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού.
Τα Τίμια Δώρα, ο Άρτος και ο Οίνος είναι έτοιμα, έχουν προαγιασθή (γι' αυτό και λέγεται Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων) κατά την

13263 - Δεκαέξι χρόνια μετά, το Χιλιανδάρι επουλώνει και τις τελευταίες πληγές του από την καταστροφική πυρκαγιά της 4ης Μαρτίου 2004

Έμοιαζε με τον θάνατο.
Εκεί που δεν το περιμένεις αλλάζουν τα πάντα. Από την μια στιγμή στην άλλη ένα μοναστήρι που χτιζόταν 1000 χρόνια μεταμορφώνεται σε χαλάσματα.
Μοναχοί με δάκρυα στα μάτια κατάκοποι από την προσπάθεια κατάσβεσης, πυροσβέστες ριψοκίνδυνοι με πείσμα προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν.
Κρίμα για τον κόσμο. 
      Χάθηκε μια μεγάλη κληρονομιά. Οι μοναχοί δεν έχουν

13262 - Ιερομόναχος Καλλίστρατος Προδρομίτης (1910 - 4 Μαρτίου 1990)

Γεννήθηκε στο χωριό Ντρασκάνι της Ρουμανίας. Νέος αναχώρησε για τη σκήτη Κοζάντσεα, όπου εκάρη μοναχός και αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Έζησε σε διάφορες μονές ως εφημέριος και Πνευματικός και συνδέθηκε με ενάρετους άνδρες, τον π. Παΐσιο Ολάρου († 1990) και τον π. Κλεόπα Ήλιε († 1998).
Το 1982 ήλθε και κοινοβίασε στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου του Αγίου Όρους. Υπήρξε σε όλη του τη ζωή φίλεργος, φιλόπονος, φιλότιμος, φιλομαθής, φιλακόλουθος και φιλόθεος. Καλλίφωνος και ευκατάνυκτος, ασκητικός και νηστευτής, μελετηρός και αγωνιστής. Γράφουν γι’ αυτόν: «Με

13261 - Μοναχός Αβιμέλεχ Παντοκρατορινός (1957 - 4 Μαρτίου 1997)

Ο κατά κόσμον Αντώνιος Μανιδάκης του Εμμανουήλ και της Ολυμπίας γεννήθηκε στο χωριό Μιαμού Ηρακλείου Κρήτης το 1957. Προσήλθε στην Καλύβη της Γεννήσεως της Θεοτόκου της Καψάλας το 1989. Στον κόσμο εργαζόταν ως αξιωματικός της αεροπορίας. Εκάρη μοναχός μεγαλόσχημος το 1991 από τον Γέροντα Μελέτιο. Το 1994 προσήλθε να μονάσει στη μονή Παντοκράτορος.
Επρόκειτο για άνθρωπο ησυχαστικής φύσεως, ευγενή, λιγομίλητο, σοβαρό, πρόθυμο, υπάκουο και ολιγαρκή. Ποτέ δεν ζήτησε το παραμι­κρό και δεν εκδήλωσε κάποιο θέλημά του. Ο Γέροντάς του Μελέτιος διηγήθηκε πως όταν