Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2020

13113 - Επίτιμος Δημότης Ιάσμου θα ανακηρυχθεί ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους

Επίτιμος Δημότης Ιάσμου θα ανακηρυχθεί ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους Γέροντας Συμεών Διονυσιάτης, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. (βλέπε βίντεο)
Ο Γέροντας θα βρεθεί στη Ροδόπη τον Μάιο όπου και θα συνοδέψει την εικόνα της Παναγίας του Άξιον Εστί.
Η τελετή, σύμφωνα με τον Δήμαρχο Ιάσμου κ. Οντέρ Μουμίν, θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Ηρώων, μπροστά στο Δημαρχείο Ιάσμου, στις 25 Μαΐου 2020.
Επί του θέματος τοποθετήθηκαν στο πρόσφατο συμβούλιο όλοι οι

13112 - «Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός 1.7.1921 - 1.7.2009». Ηχητική απόδοση του βιβλίου. Μέρος 45ο


Προηγούμενα:

13111 - Ομιλίες και κείμενα Αγιορειτών Γερόντων για τους Τρεις Ιεράρχες




13110 - Οι Τρεις Ιεράρχαι (έγραφε το 1962 ο Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

Διαβάστε περισσότερα »

13109 - Ο Άγιος Νεομάρτυς Χατζή - Θεόδωρος






Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 30 Ιανουαρίου

13108 - Μοναχός Στέφανος Δανιηλαίος (1943 - 30 Ιανουαρίου 2015)

Ο μακαριστός γέρων Στέφανος καταγόταν από το Παλαιοχώρι της περιοχής του Παγγαίου, περιοχή φημισμένη για την ιεροψαλτική της παράδοση. Σε νεαρή ηλικία, το 1947, αναχώρησε για τον ασκητικό βίο στην Αθωνική Πολιτεία μαζί με τον κατά σάρκα αδελφό του Γρηγόριο και τους συντοπίτες του Δανιήλ και Ακάκιο, εντασσόμενοι στο Ι. Κελλίον των Δανιηλαίων μοναχών.
Εκεί ακολούθησε τα διακονήματα της αγιογραφίας και της βυζαντινής μουσικής τέχνης, που καλλιεργούσε η Συνοδεία, στα οποία μάλιστα διακρίθηκε. Υπενθυμίζεται ότι ειδικά η άσκηση στη ψαλτική τέχνη θεμελιώθηκε από τον ξακουστό γέροντα του Κελλίου Δανιήλ, ο οποίος  Διαβάστε περισσότερα »

13107 - Ιερομόναχος Γρηγόριος Κουτλουμουσιανός (1887 - 30 Ιαν. 1979)


Γεννήθηκε ο κατά κόσμον Ιωάννης Κουκκουνάς του Αγγέλου και της Στεργιανής στο Ζαγκλιβέρι Χαλκιδικής το έτος 1887. Προσήλθε στο Κουτλουμουσιανό Κελλί του Αγίου Νικολάου, το επωνομαζόμενο του Ταρασίου ή του Διαδόχου, το 1903. Εκάρη μοναχός το 1911. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος. Το 1916 χειροτονήθηκε ιερεύς.
Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 30.1.1979, εορτή των Τριών Ιεραρχών, κατά την οποία η μνήμη και του αγίου του, Γρηγορίου του Θεολόγου.
Από τα λίγα αυτά στοιχεία του μοναχολογίου παρατηρούμε ότι προσήλθε να μονάσει μόλις 16 ετών. Το τίμιο του μοναχού ένδυμα

13106 - Ιερομόναχος Γαβριήλ Νεοσκητιώτης (1880 - 30 Ιανουαρίου 1967)

Διετέλεσε διάκονος του μητροπολίτου Μιλητουπόλεως Ιεροθέου (†1956). Μετά από πολύχρονη άσκηση και υπακοή στην Καλύβη του Αγίου Σπυρίδωνος στη Νέα Σκήτη βγήκε με ευλογία του Γέροντός του στον κόσμο. Με το βίωμα, την εμπειρία και το φωτεινό του πα­ράδειγμα βοήθησε πολλούς ανθρώπους στην Κορινθία να γνωρίσουν καλύτερα τον Θεό, ο ενάρετος και διακριτικός παπα-Γαβριήλ, ο κατά κόσμον Θεόδωρος από τις Γιαννάδες Κέρκυρας και Νεοσκητιώτης. 
Συ­νήθιζε να λέει ο πλήρους αγάπης Γέροντας: «Ο άνθρωπος, αν κάθε μέρα κοινωνεί τα Άχραντα Μυστήρια, το Σώμα και Αίμα του Δεσπότη Χριστού, όλη την

13105 - Μοναχός Γεράσιμος Αγιοπαυλίτης (1881 - 30 Ιανουαρίου 1957)

Ο κατά κόσμον Σπυρίδων Μενάγιας υπήρξε γόνος πλούσιας οικογένειας της Κέρκυρας. Ο ίδιος γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλλονιάς και από εκεί πήγε στην Αθήνα. Σπούδασε χημικός στη Ζυρίχη. Δυστυχώς παρασύρθηκε από τον υλισμό, τον αθεϊσμό και τον πνευματισμό. Η χάρη του Θεού όμως δεν τον εγκατέλειψε. Η μελέτη της Αγίας Γραφής, η συνάντησή του με τον Γέροντα Αβιμέλεχ Μικραγιαννανίτη (†1966) και τον Γέροντα Καλλίνικο Κατουνακιώτη (†1930), τα προσκυνήματά του στους Αγίους Τόπους και στο Άγιον Όρος τον μετέστρεψαν.
Δαιμονικοί πειρασμοί πολλοί, δεν τον αποθαρρύνουν. Σαραντάχρονος κείρεται μοναχός από τον ησυχαστή Καλλίνικο το 1920. Διαβάστε περισσότερα »

13104 - Μοναχός Ακάκιος Φιλοθεΐτης (1886 - 30 Ιανουαρίου 1964)

Ο κατά κόσμον Αριστείδης Τσάκας γεννήθηκε στη Μεγαλόπολη της Αρκαδίας από επιφανείς γονείς. Το 1907 έφθασε στις αθωνικές πλαγιές, στις πηγές τις αείροες της αρετής, ως δαβιτικό ελάφι. Έγινε ενάρετου Γέροντος υποτακτικός κι ενάρετων ασκητών φίλος στο Φιλοθεΐτικο Κελλί του Αγίου Νικολάου. Γέροντάς του ήταν ο ευλαβέστατος ιερομόναχος Δωρόθεος. Εκάρη μοναχός το 1909.
Λόγιος Φιλοθεΐτης μοναχός έγραφε στη νεκρολογία του: «Εθεωρείτο ως των ασκητών η ενσαρκωμένη στοργή και καλωσύνη. Το ιδανικόν και ιδεώδες του ασκητισμού, το ίερόν σύμβολον της μοναχικής τελειότητος …