Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2019

12551 - Φωτογραφίες από την Πανήγυρη της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στο Ιερό Σταυρονικητιανό Κελλί του Τιμίου Σταυρού


       Την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019 (14/9 με το π.η.) εορτάσθηκε στο Άγιο Όρος η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Πανηγύρισε το Ιερό Σταυρονικητιανό Κελλί του Τιμίου Σταυρού, Γέροντας του οποίου είναι ο Ιερομόναχος Συμεών. Στο Κελλί αυτό μόνασαν τον 20ό αιώνα ο Ρώσος Ιερομόναχος Τύχων και ο Όσιος Παΐσιος.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από την προχθεσινή Πανήγυρη.

12550 - Ο Περουβιανός Αγιορείτης Ιερομόναχος π. Συμεών. Ένας ξεχωριστός ποιητής, ζωγράφος και άνθρωπος

Λατρεύει την ελληνική γλώσσα αλλά τη χρησιμοποιεί με φειδώ γιατί πιστεύει πως οι λέξεις της έχουν ακρίβεια και δεν χρειάζονται πολλά φτιασίδια. Είναι ποιητής αλλά διστάζει να αυτοχαρακτηριστεί ποιητής, παρόλο που υποψιάζεται πως γεννήθηκε ποιητής. Έχει επισκεφθεί πολλάκις την Κρήτη κι έχει γοητευθεί από το Μινωικό Πολιτισμό αν και δηλώνει μη ειδήμων ως προς αυτόν και το δαιδαλώδες πλαίσιο του.
Ο ιερομόναχος Συμεών, κατά κόσµο Miguel Angel de la Jara Higginson, σε ηλικία 18 χρονών, ξεκίνησε το ταξίδι του από τη μακρινή Λίμα του Περού, απ όπου κατάγεται, για να φθάσει στο Παρίσι όπου μυήθηκε στην αλήθεια της Ορθοδοξίας για να καταλήξει στον προορισμό για τον οποίο, εν αγνοία του, ήταν φτιαγμένος, το Άγιο όρος και το μοναχισμό.
Διαβάζοντας κανείς συνεντεύξεις του σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα δεν μπορεί παρά να γοητευθεί από τη γαλήνη που εκπέμπει και τη σιγουριά ότι έχει βρει το

12549 - Ιερομόναχος Ιωακείμ Νεοσκητιώτης (1858 - 29 Σεπτεμβρίου 1943)

(Φωτ.: Κ. Ταμπακόπουλος, Αθήνα)
Γεννήθηκε στο χωριό Κοντογουράτα της Κεφαλλονιάς από ευσεβή οικογένεια. Ο παππούς του και ο πατέρας του προείδαν το τέλος τους. Ο πατέρας του ονομαζόταν Γεράσιμος Σπετσιέρης και η μητέρα του Διαμαντούλα Φαραντάτου. Ο πατέρας του πατέρα του ήταν ο ιερεύς Ιωάννης (†1859), ο οποίος προείπε την ιερατική εξέλιξη του εγγονού του. Στην αγία κολυμβήθρα, κατά τη θέληση εκείνου, έλαβε τ’ όνομα του παππού του. Όταν ήταν παιδί, όλοι τον φώναζαν παπά. Πολλές φορές κινδύνεψε να πεθάνει από διάφορες ασθένειες, αλλά η σωστική βοήθεια της Παναγίας τον προφύλαξε. Καθώς γράφει ο ίδιος στ’ Απομνημονεύματά του, «εκ της μικράς ηλικίας μου εις έρως κατέτρωγε την καρδίαν μου, να γίνω μοναχός».
Υποτάχθηκε με αφοσίωση σ’ ενάρετους και αυστηρούς Γέροντες, τον Χριστόφορο, και τον ιερομόναχο Συνέσιο (†1920), που ήσαν Κεφαλλονίτες, στη Νέα Σκήτη, στην ταπεινή Καλύβη της Συνάξεως των Εικοσάριθμων Αγίων Αναργύρων, το 1877.