Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

12133 - Ο πύργος της μονής του Καλέτζη (Κολιτσού). Θρύλος, ιστορία, φωτογραφίες

       Οι πύργοι, τα κάστρα, τα μεγάλα μνημειακά σύνολα του παρελθόντος ασκούσαν πάντα στις επόμενες γενιές μια ιδιαίτερη έλξη, μεγέθους αντιστρόφως ανάλογου προς τη φθίνουσα χρηστικότητά τους. Μέσα σε αυτό το κλίμα η δύναμη της λαϊκής φαντασίας δημιουργούσε θρύλους, συχνά πολύ γοητευτικούς.
Ο Τάκης Παπατσώνης, ο οποίος περιηγήθηκε το Όρος το 1927, μεταφέρει ένα τοπικό παραμύθι που πλέχτηκε γύρω από τον έρημο πύργο της Κολιτσούς, στην περιοχή της Μονής Βατοπαιδίου:

12132 - Πέτρου του ασκήσαντος εις το Άγιον Όρος του Άθω

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού († 2009)
Την ίδια ημέρα δώδεκα Ιουνίου
μνήμη του Όσίου και Θεοφόρου πατρός ημών
Πέτρου του ασκήσαντος
εις το Άγιον Όρος του Άθω.
Και σε εσένα απλώνει ο Χριστός,
το δεξί Του χέρι, Πέτρε,
Γιατί σώθηκες γυμνός,
από την θάλασσα του βίου.
Ο Πέτρος, ο αείμνηστος πατήρ ημών, ο Αθωνίτης, ο από Σχολαρίων (Σχολάριοι ελέγοντο οι ενάρετοι εκείνοι άνδρες, οι οποίοι ερμήνευαν με μεγάλη ικανότητα και ακρίβεια τις Γραφές), ήκμασε τον 9ον αί. εις το Άγιον Όρος. 
       Είχε πατρίδα την Κωνσταντινούπολη και οι γονείς του ήταν ευγενείς και ένδοξοι και είχαν τον φόβο του Θεού ριζωμένο

12131 - Μοναχός Πέτρος Αγιοπετρίτης (1891 - 12 Ιουνίου 1958)

Σε όλη του τη μοναχική ζωή έζησε στα όρια της Μ. Λαύρας. Ήλθε από τη Λήμνο, όπου γεννήθηκε το 1891. Εκάρη μοναχός στο Κελλί του Αγίου Νείλου, έξω από τα Καυσοκαλύβια. Ήταν σχεδόν αγράμματος, απλός, ζωηρός και ενθουσιώδης. Κάποτε εξορίσθηκε στη Σπιναλόγκα. Κατόπιν κατοίκησε σ’ ένα απόμερο, μικρό, φτωχό καλύβι στη σκήτη της Μικράς Αγίας ’Άννης. Ήταν τόσο ταπεινός που πάντοτε έσκυβε κάτω, έβαζε μετάνοια σε όλους, σαν ένα μικρό ντροπαλό παιδί. Ήταν μικρόσωμος, κοντός και αδύνατος. Όλοι τον αγαπούσαν και τον φώναζαν «Πετράκη». ’Έτσι ήταν σε όλη του τη ζωή.
Δεν ήθελε πολλές συναναστροφές. Τα χάνε με τους ανθρώπους. Πάντως, όταν λίγο μιλούσε, έλεγε πάντοτε ωραία και χαριτωμένα λόγια που ανέπαυαν. Κλεινόταν στο κελλάκι του και μιλούσε συνέχεια με τον Θεό.  Συνέχεια

12130 - Ιερομόναχος Άνθιμος Παντοκρατορινός (1909 - 12 Ιουνίου 1993)

Ο κατά κόσμον Αντώνιος Κατσαλιάκης του Ζαχαρία και της Τριανταφυλλιάς γεννήθηκε στο χωριό Τζιτζιφέ Κισάμου Κρήτης το 1909. Στην ιερά μονή Παντοκράτορος προσήλθε το 1928 και εκάρη μοναχός το επόμενο έτος.
Κατά τον φιλοαθωνίτη δάσκαλο Αντώνιο Στιβακτάκη, «ο Γέροντας Άνθιμος Παντοκρατορινός είχε γενναία καρδιά, ακατάβλητο φρόνημα, και αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής γνήσιο τέκνο της λεβεντογέννας Κρήτης, συμμετέχοντας ενεργώς στην Εθνική Αντίσταση και μεταφέροντας μόνος του με μία βάρκα από τον Άθωνα στις ακτές της Μικράς Ασίας Έλληνες και συμμάχους, Συνέχεια

12129 - Μοναχός Δαμιανός Σιμωνοπετρίτης (1841 - 12 Ιουνίου 1927)

Ήταν υιός ιερέως, από την περιοχή των Σερρών, που ονομαζόταν Χριστόδουλος. Προσήλθε στην ουρανογείτονα μονή της Σίμωνος Πέτρας το 1871 κι εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός το 1873.
Έζησε μία ζωή υπερθαύμαστη, που τη θαύμασαν οι άγγελοι κι έφριξαν οι δαίμονες, όπως διαβάζουμε σε αρχαία συναξάρια. Επί 56 έτη στο κοινόβιο δεν απόκτησε δικό του κελλί. Έχοντας μία ξύλινη «ασπίδα» κρυβόταν σε κάποια απόμερη γωνιά της μονής. Στηριζόμενος σε αυτή πέρναγε ολόκληρες νύχτες προσευχόμενος. Κοιμόταν για λίγο καθιστάς. Όλα αυτά τα έτη τα διήλθε ο μακάριος ακτήμονας με το ράσο που έλαβε στην κουρά του. Συνέχεια

12128 - Αγιορείτες Άγιοι εορτάζοντες την 12η Ιουνίου