Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2020

13164 - Τα Ονομαστήρια του Καθηγουμένου Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού (φωτογραφίες)

Σύμφωνα με την Αγιορείτικη τάξη τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Εφραίμ του Σύρου, με το παλαιό ημερολόγιο, στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Κατά την ημέρα αυτή άγει τα ονομαστήριά του ο Καθηγούμενος της Μονής Γέροντας Εφραίμ.
Τα ονομαστήρια του Γέροντα Εφραίμ τίμησαν φέτος ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού κ. Ησαϊας, ο Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ευμενείας κ. Ειρηναίος.
Τόσο στην αγρυπνία, όσο και στην Θεία Λειτουργία έψαλλε η χορωδία «Τρόνος» του Πατριαρχείου Ρουμανίας υπό την διεύθυνση του Αρχιδιακόνου

13163 - Λεύκωμα του Αγίου Όρους Άθω, μετά 52 καλλιτεχνικών εικόνων και ιστορικών σημειώσεων


13162 - Πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα: «Στο Άγιο Όρος βλέπεις τη ζωή, την προσήλωση, την αφοσίωση»

Για την εμπειρία του από την πρόσφατη επίσκεψή του στο Άγιο Όρος μίλησε ο πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα Γιόσι Αμράνι, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Χάρηκα πολύ με την πρόσκληση να επισκεφθώ το Άγιον Όρος. Ήταν μια μοναδική εμπειρία. Δεν ξέρω αν έβγαλα 500 ή 600 φωτογραφίες και να σκεφτείτε ότι επισκέφθηκα μόλις 4-5 μοναστήρια!» δήλωσε ο κ.

13161 - Ιερομόναχος Ησύχιος Αγιαννανίτης (1909 - 10 Φεβρουαρίου 1982)

Ο κατά κόσμον Δήμος Αλεξανδρόπουλος του Σπυρίδωνος και της Μαρίας, ο ενάρετος αυτός Αγιαννανίτης Πνευματικός, γεννήθηκε στο χωριό Δράινα της Μεσσηνίας το 1909. Από μικρός διακρινόταν για την επιμέλεια, σοβαρότητα και σεμνότητα του. Στη γειτονική κωμόπολη Μεσσήνη γίνεται ράφτης. Τα χρήματα που κερδίζει τα δίνει στη χήρα μητέρα του κι ελεημοσύνη στους φτωχούς.
Με θεία βοήθεια και υπόδειξη, με την προστασία του τιμίου σταυρού και της Παναγίας, αλλά και με πειρασμούς και πόλεμο δαιμόνων φο­βερό, έφθασε στη σκήτη της Αγίας Θεοπρομήτορος Άννης το 1927, στην Καλύβη του Αγίου Μοδέστου και του Αγίου Χαραλάμπους, στην υπακοή του εναρέτου και

13160 - Μοναχός Τρύφων Ξενοφωντινός (1900 - 10 Φεβρουαρίου 1978)

Κατά κόσμον ονομαζόταν Γραμμένος - Γραμματάς Στεργιώτης του Νικολάου και της Μαρίας. Γεννήθηκε στο χωριό Πλάτανος Γανο­χώρων το 1900. Προσήλθε στην ιερά μονή Ξενοφώντος το 1929. Εκάρη μοναχός το 1930. Αναχώρησε της μονής το 1939 κι επανήλθε το 1954. Το 1970 εξελέγη προϊστάμενος.
Διακόνησε επί πολλά έτη ως προσφοράρης. Μετά την πρώτη του αναχώρηση από τη μονή έζησε σε βουνά και σπηλιές, απ’ όπου απέκτησε βρογχικά. Η εξομολόγησή του ήταν ειλικρινής και μετά δακρύων, και η μετάνοιά του μεγάλη. Στους νεότερους μοναχούς της αδελφότητος ήταν

13159 - Ο Μοναχός Βασίλειος Καρυώτης (1906 - 1980) και ο υποτακτικός του Μοναχός Γρηγόριος (1904 - 10 Φεβρουαρίου 1981)

Ο κατά κόσμον Μόσχος Καραμόσχος του Χριστοδούλου και της Μαρίας γεννήθηκε στο Γομάτι, Χαλκιδικής το 1906. Προσήλθε στο Άγιον Όρος μόλις 13 ετών το 1919. Εκάρη μοναχός στο Ξηροποταμηνό Κελλί του Τιμίου Προδρόμου το 1922. Ήλθε μικρό παιδί στον Άθωνα. Μέχρι τέλους κράτησε αυτή την παιδικότητα στο πρόσωπό του. Κατοίκησε στο Σταυρονικητιανό Κελλί των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης κάτω των Καρύων από το 1966.
Τον Σεπτέμβριο του 1980 κλαδεύοντας τα ελαιόδενδρα του Κελλιού του υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Επακόλουθό του ήταν ολική ημιπληγία. Φιλόστοργα η μονή Σταυρονικήτα τον περιέθαλψε και τον φρόν­τισε όσο μπορούσε. Λόγω της

13158 - Άγιος Χαραλάμπης. Ομιλία Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη


Η Ομιλία έγινε στο κονάκι της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας.

13157 - Η ιστορική εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους της Καλύβης του Αγίου Ακακίου

Παταπίου μοναχοῦ Καυσσοκαλυβίτου
Ἕνα ἀπό τά ἱερά κειμήλια τῆς Καλύβης τοῦ Ἁγίου Ἀκακίου τῆς Σκήτης Ἁγίας Τριάδος τῶν Καυσοκαλυβίων εἶναι ἡ ἱστορική φορητή εἰκόνα, ὑπό τήν ἐπιγραφή «Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ὁ Ταχύς Βοηθός», ἔργο ἁγιορειτικοῦ ἐργαστηρίου, τῶν μέσων τοῦ 18ου αἰ.
Αὐτή ἡ μικρή μέν ἀλλά ἐφέστιος γιά τήν Καλύβη ἱερά εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, ὀφείλει τήν ἱστόρησή της στό ἑξῆς θαυμαστό γεγονός: Μετά τήν ἀ­να­κο­μιδή τῶν λει­ψά­νων τοῦ ὁ­σίου Ἀ­κα­κίου στά 1733, τά ὁποῖα βρέ­θη­καν ἐκ­πέμ­ποντα ἄρ­ρητη εὐ­ω­δία καί ἐμ­φα­νί­ζοντα πε­ρι­φανῆ στοι­χεῖα ἁ­γι­ό­τη­τας

13156 - Ιβηρίτες μοναχοί έκτισαν τον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους στο Μπεμπέκ

Πρώτη μνεία τῆς ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους γίνεται τὸ 1796 σὲ ἐπιστολή, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι οἱ μοναχοὶ τῆς Ἁγιορείτικης Μονῆς Ἰβήρων, μέσα σὲ κτῆμα ποὺ ἤδη κατεῖχαν στὴν περιοχὴ ὡς μετόχι, τὸν προϋπάρχοντα ναΐσκο «ἐκ βάθρων ἐπισκευάσαντες», ἔχτισαν ἐκκλησία στὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους «ἀπὸ ἰδίων δαπανημάτων».
Ὁ ναός, σήμερα, πνιγμένος ἀνάμεσα στὶς πολυκατοικίες, διατηρεῖται σὲ καλὴ κατάσταση. 
Τὸ κτίσμα χρονολογεῖται στὰ 1830. Ἀπέναντι ἀπὸ τὴν ἐκκλησία σῴζεται τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ἁγιάσματα ποὺ λειτουργοῦσαν στὸ Μπεμπέκ.

13155 - Σαν σήμερα, πριν 17 χρόνια, η Ιερά Κοινότητα ανακοίνωσε την επίσημη θέση του Αγίου Όρους στην υπόθεση της Ι. Μονής Εσφιγμένου