Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019

12335 - Θύματα και ύποπτοι (Ιερομ. Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός)

Η εποχή μας διαπνἐεται από κοινωνική ευαισθησία. Η ευαισθησία αυτή φαίνεται ότι δεν αναγνωρίζει πρόσωπα αλλά κοινωνικές ομάδες. Οι οποίες θεωρούνται a priori καλές ή κακές, χρήζουν υπερασπίσεως ή καταδίκης. Μάλιστα, με περισσή ευκολία τα πρόσωπα κατατάσσονται στις αντίστοιχες ομάδες, δεχόμενα την υπεράσπιση ή την καταδίκη αδιακρίτως.
Μέσα σε τούτο τον μανιχαϊσμό καλού και κακού αξιοποιείται και η ιδιότητα του «αδικημένου». Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει μια ομάδα ώστε να λάβει την ταυτότητα του αδικημένου – και επομένως του καλού – είναι τα ακόλουθα:

12334 - Μοναχός Ιωάννης Χιλιανδαρινός (1907 - 29 Ιουλίου 2012)


Ο π. Ιωάννης γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1907. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο μετανάστευσε στην Αγγλία όπου έμεινε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 80, όταν μετά τον θάνατο της γυναίκας του ήρθε στο Χιλιανδάρι. Από την ημέρα εκείνη δεν ξαναβγήκε από το Άγιο Όρος.

12333 - Φωτογραφίες από τον εορτασμό της Μνήμης του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο Ιερό Κελλί Αγίου Γεωργίου Σκουρταίων

    Στις 14-27/7/2019 ημέρα μνήμης του οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, πανηγύριζε το Ι. Κ. Αγ. Γεωργίου Σκουρταίων στις Καρυές του Αγ. Όρους, όπου έζησε τα τελευταία του χρόνια μέχρι και την οσιακή κοίμησή του ο Άγιος Νικόδημος.
Στην Ιερά αγρυπνία που τελέστηκε στον νέο περικαλλή ναό του Αγ. Νικοδήμου προεξήρχε ο Καθηγ. της Ι. Μ. του Εσφιγμένου Αρχ. Βαρθολομαίος, πολλοί πατέρες από άλλες Ιερές Μονές και Ιερά Κελλιά πέριξ των Καρυών.
Μετά την αγρυπνία ακολούθησε και πανηγυρική τράπεζα κατά την οποία ο Καθηγούμενος ευχήθηκε στον Γέροντα του Κελλίου, π. Θεωνά, τα έτη πολλά διά την εορτή, καθώς και τον θαυμασμό για τις άοκνες προσπάθειες που κατέβαλλε μόνος του, ώστε να ανοικοδομηθεί εκ βάθρων ο περικαλλής ναός του Αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτου.

12332 - Ιερομόναχος Γαβριήλ Αγιαννανίτης (1877 - 29 Ιουλίου 1956)

Ο κατά κόσμον Γεώργιος Κάρτσωνας του Διονυσίου και της Ελένης γεννήθηκε στα Αρφαρά της Μεσσηνίας το 1877 από πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Ο πατέρας του ήταν ο τελευταίος δήμαρχος φουστανελάς της πόλης τους. […]
[…] Όταν στη σκήτη σκέφθηκαν ορισμένοι ν’ ανοίξουν κάποιους δρόμους, ο Γέροντας Γαβριήλ είπε στη Γεροντική Σύναξη: «Πατέρες, αυτά τα σκληρά και ανηφορικά και δύσβατα δρομάκια της σκήτης μας εβοήθησαν τους προ ημών πατέρας να φθάσουν και μέχρις αγιότητος ακόμη, χάρις στους τους σκληρούς αγώνας. Μη ζητάμε λοιπόν ευκολίες, αν θέλουμε ν’ ακολουθήσουμε τα ίχνη τους». Τότε όλοι οι Αγιαννανίτες πατέρες συμφώνησαν απόλυτα μαζί του. […]