Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2018

11217 - Όταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντας Γρηγόριος (†2018) συνάντησε τον παπα Εφραίμ Κατουνακιώτη (†1998)

Τό 1967, με τις ευλογίες του γέροντα Άμφιλοχίου του Πατμίου, τρεις αδελφοί έπισκεφθήκαμε το Αγιον ’Όρος. Μια παλιά γνωριμία μάς έφερε στην κέλλα του μοναχού Παϊσίου. Του ζητήσαμε να μάς υπόδειξη κάποιους πνευματικούς ανθρώπους να ακροασθούμε λόγον αγαθόν. Αποκρίθηκε:
– Ό λόγος πού βρισκόμαστε σ’ αυτήν την έρημο είναι ή ησυχία καί ή αφάνεια.
Αλήθεια είναι πώς δεν είχε αρχίσει ακόμη ό αλληλοθαυμασμός μεταξύ των Γεροντάδων, πού είναι καθαρό προϊόν ευσεβισμού: «Εκεί

11216 - Άγιο Όρος. Τοιχογραφίες σε σκήτη και παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου


11215 - Ο Άγιος Δημήτριος στην τέχνη του Αγίου Όρους

Πρόκειται για ένα πλούσιο λεύκωμα με πάνω από 150 απεικονίσεις του Αγίου Δημητρίου σε τοιχογραφίες, φορητές εικόνες και έργα μικροτεχνίας (κεντητά, ξυλόγλυπτα, ανάγλυφα) από τα όλα τα μοναστικά Καθιδρύματα της Αθωνικής Πολιτείας. Μέσα από την έκδοση αυτή παρουσιάζεται για πρώτη φορά ένα αντιπροσωπευτικό πανόραμα της ζωγραφικής του Αγίου Όρους. Προτάσσονται σχετικά επιστημονικά κείμενα.
Η συμπλήρωση 1700 ετών από το μαρτύριο του αγίου Δημητρίου αποτελεί μια ξεχωριστή επέτειο για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η Αγιορειτική Εστία, με βάση διπλή αναφορά της στην πόλη του αγίου Δημητρίου και τον Άθωνα, θεώρησε υποχρέωσή της να τιμήσει την επέτειο με ένα λεύκωμα στην παρουσία του αγίου Δημητρίου στην τέχνη του Αγίου Όρους. 
Συνέχεια

11214 - Η κατάσταση που επικρατούσε στη Θεσσαλονίκη κατά τις ημέρες γύρω στην 26η Οκτωβρίου 1912 (Επιστολή του Ιεροδιακόνου Κοσμά Αγιοπαυλίτη)

Του Ιωακείμ Αθ. Παπάγγελου
Δρ. Αρχαιολόγου
Το 1912 Επίτροπος του Αγίου Όρους στην Θεσσαλονίκη ήταν ο Αγιοπαυλίτης ιεροδιάκονος Κοσμάς Βλάχος (1863-1930), ο οποίος, σύμφωνα με γνωστούς λογίους της εποχής του (Χριστόφ. Κτενάς και Μαν. Γεδεών) «Εχειρίζετο Την Γραφίδα Όσον Ουδείς Άλλος Λόγιος Αγιορείτης Ει Και Μόλις Την Δευτέραν Τάξιν Του Γυμνασίου Είχε Τελειώσει (…). Υπήρξε Συνεργάτης Ιδεώδης Της “Νέας Αλήθειας” Γράψας Εν Αυτή Μέν Πλείστα Άρθρα Κοινωνικής Και Πολιτικής Φύσεως, Εν Φιλολογικοίς Δε Ημερολογίοις Κομψότατα Και Θαυμάσια Λογοτεχνήματα (…). Απηλλαγμένος “Πατριωτικής” Ασυνεσίας, Αναγνούς Πολλά, Σεβόμενος Τάς Των Άλλων Γνώμας, Ούτε Λογοκλοπών, Απέδειξεν Εαυτόν Εμβριθή Του Αγιορειτικού Καθεστώτος Μελετητήν».

11213 - Ιερομόναχος Παύλος Ξηροποταμηνός (1881-26 Οκτωβρίου 1920)

Στην Αγιάσο της Μυτιλήνης γεννήθηκε το 1882 ο κατά κόσμον Βασίλειος Προκοπίου. Έλαβε καλή παιδεία και γνώριζε καλά λατινικά, γαλλικά και ρωσικά. Προσήλθε στη μονή Ξηροποτάμου την 1.8.1901. Εκάρη μοναχός στις 29.6.1904 και μετονομάσθηκε Παύλος. Διάκονος χειροτονήθηκε κατά την πανήγυρη του Τιμίου Σταυρού στις 14.9.1907 και πρεσβύτερος στις 12.5.1913. Το 1914 μετέφρασε από τα λατινικά τον Κανονισμόν του Ορθοδόξου μοναχικού βίου του αγίου Βενεδίκτου, με εισαγωγή και σχόλια δικά του. Τον Ιούνιο του 1916 αυτοβούλως και εφιεμένος πιο ασκητικής ζωής αναχώρησε για την έρημο. Έζησε στο σπήλαιο του οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου στη Βίγλα. Ασχολήθηκε με τη μετάφραση και έκδοση βιβλίων. Συνέχεια

11212 - Ιερομόναχος Θεοδόσιος Καψαλιώτης (1893-26 Οκτωβρίου 1975)

Ο κατά κόσμον Θεόδωρος Πάνος του Βασιλείου και της Δαρείας γεννήθηκε στο Σολοπώφ της Ρουμανίας το έτος 1893. Μετά τις σπουδές του εισήλθε προς μονασμό σε μονή της πατρίδος του. Κατό­πιν αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα και κοινοβίασε σε ρωσική μονή με 150 μοναχούς το 1923. Γνώριζε και τη ρωσική γλώσσα. Η μη ακριβής τήρηση των νηστειών και η συχνή κατάλυση ελαίου τον σκανδάλισε κι έφυγε για το Άγιον Όρος το 1925. Στην αρχή μόνασε στη σκήτη του Αγίου Δημητρίου-Λάκκου.
Εγκαταστάθηκε στο ερημητήριο του Αγίου Σάββα της Καψάλας και είχε μεγάλη ασκητική ζωή. Συνέχεια

11211 - Οσιομάρτυς Ιωάσαφ







Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 26 Οκτωβρίου

Διαβάστε τον βίο του Αγίου: