Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

10882 - Πανηγυρική Αγρυπνία στην Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους

Σε κλίμα κατάνυξης τελείται αυτή την ώρα Ιερά Αγρυπνία για τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη στο ομώνυμο Καθολικό της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας.
Στην Ιερά Αγρυπνία προεξάρχει ο Σεβ. Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, συμπροσευχομένου του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων Αρχιμ. Ναθαναήλ, του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Γέροντος Προδρόμου, τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου Αρχιμ. Δαμασκηνού Λιονάκη και πλειάδα Ιερομονάχων.
Δείτε φωτογραφίες εδώ: http://www.romfea.gr

10881 - Λαμπρός εορτασμός της Παναγίας Προδρομίτισσας στο Βουκουρέστι, παρουσία του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας και του Δικαίου της Ιεράς Λαυριωτικής Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους

Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους, Αρχιμανδρίτης Πρόδρομος και ο Δικαίος της Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους Γέροντας Αθανάσιος, βρέθηκαν στο Βουκουρέστι προκειμένου να παραστούν στον εορτασμό της Παναγίας Προδρομίτισσας που τιμάται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου στο παρεκκλήσιο του ανεγειρόμενου Εθνικού Καθεδρικού Ναού στο Βουκουρέστι.
Οι δύο αγιορείτες πατέρες είχαν συνάντηση με τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ρουμανίας κ. Δανιήλ στην πατριαρχική κατοικία κατά την διάρκεια της οποίας

10880 - Ο τυφλός μοναχός ακτινονοβολούσε και έβλεπε το άκτιστο φως!

       Όταν πριν από χρόνια σχολιάζαμε τα γραπτά κείμενα του βιβλίου μου «Γνώσις και βίωμα της Ορθοδόξου πίστεως» με τον ηγούμενο [της Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους] πατέρα Γεώργιο Καψάνη, ο οποίος έγραψε και τον πρόλογο του βιβλίου αυτού, αναφέρθηκε και στον πατέρα Αυξέντιο, που ήδη είχε κοιμηθή οσιακώς το 1981, τονίζοντας ότι ήταν κρυφός εργάτης της νοεράς προσευχής. Και αμέσως μου ανέφερε ένα συγκλονιστικό γεγονός, που συνέβη όταν σε μια γιορτή προσήλθε ο πατήρ Αυξέντιος για να κοινωνήση.
Όταν έφθασε κοντά στο άγιο Ποτήριο, ο λειτουργός παπάς τυφλώθηκε από το εκτυφλωτικό φώς που έβγαινε από το πρόσωπο του πατρός Αυξεντίου. Το πρόσωπό του εξαφανίστηκε από τον ολόλαμπρο ήλιο που το εκάλυπτε.
Και ο παππούλης δεν μπορούσε όχι μόνον να τον κοινωνήση, αλλά ούτε και να τον αντικρύση. Μάλιστα, είπε επί λέξει ο ιερεύς (και είναι γραμμένο αυτό):
– Έλαμπε τόσο πολύ το πρόσωπό του, που όταν τον κοίταξα, ζαλίστηκα και παρά λίγο να πέσω κάτω. Αλλά ο Κύριος δεν μ’ άφησε, μόνον που έβαλα το χέρι μου και σκέπασα τα μάτια μου, γιατί δεν αντεχα. Το πώς δεν άγγιξα την αγία Λαβίδα, να την αναποδογυρίσω και να γίνη ζημιά, δεν ξέρω. Ο Θεός με φύλαξε.
Όταν σε λίγα δευτερόλεπτα αυτό το φως συνεστάλη -που πιστεύω ότι ήταν της θείας Χάριτος, ανεπανάληπτο και πιθανόν άκτιστον- τότε μόνον συνήλθα και τον κοινώνησα.

10879 - Μοναχός Νείλος Σιμωνοπετρίτης (1871 - 17 Ιουλίου 1911)

[…] Ο μοναχός Νείλος είναι γνωστός για τη μόρφωσή του. την καταγωγή του και τις γνωριμίες του. Απαρνήθηκε πλούτη. δόξες και τιμές, που είχε στην πρωτεύουσα και ήλθε να υπηρετήσει τη μονή του ταπεινά ως γραμματέας και βιβλιοθηκάριος. Διετέλεσε και αρχιγραμματέας της Ιεράς Κοινότητος. Ο Πατριάρχης Ιωακείμ ο Γ’ έλεγε πως «τα Πατριαρχεία είχαν δεκάδας ετών να λάβουν τοιαύτα γράμματα εκ της Ιεράς Κοινότητος». Αν κάποιος κάποτε του μιλούσε άπρεπα έλεγε με πραγματική πραότητα και ειλικρινή ταπείνωση: «Βλέπω τους πατέρας της Συνάξεως ως αγγέλους Θεού και εις τα σεπτά αυτών πρόσωπα αντικρύζω τους μακαρίους κτίτορας των Ιερών Μονών…». Η ψυχή του στολιζόταν από ένθεες αρετές. Αυτές τον κατατάσσουν στις μυρωμένες αυτές σελίδες δίκαια και άξια, γιατί είχε μεγάλη υπομονή στις ασθένειες και δυσκολίες, γνήσια ταπείνωση και πηγαία άγάπη. Μόνο τα τέσσερα τελευταία χρόνια της σύντομης ζωής του έζησε ως μοναχός. Στάθηκαν αρκετά και ικανά για να νιώσει τον πλούτο της αγάπης του Παντελεήμονος Κυρίου. […] Περισσότερα

10878 - Ιερομόναχος Νικόδημος (1926 - 17 Ιουλίου 1986) Κουτλουμουσιανοσκητιώτης

[…]Στη συνέχεια έφυγε για το Άγιον Όρος, όπου έμεινε περίπου μία εικοσαετία για να μην τον τιμούν οι άνθρωποι και να δοθεί όλος στην προσευχή.
Προσήλθε το 1963 στην Καλύβη των Αγίων Αρχαγγέλων της ιεράς σκήτης Αγίου Παντελεήμονος-Κουτλουμουσίου, της οποίας διετέλεσε και Δίκαιος. Ήταν διακριτικός και ευπροσήγορος Πνευματικός και προσήρχοντο προς εξομολόγηση μοναχοί, λαϊκοί και μαθητές της Αθωνιάδος Σχολής. Στο πετραχήλι του προσερχόταν να καταθέσει τους λογισμούς του και ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος (†1994). Είχε ένα βαρέλι, στο οποίο βάπτισε ετεροδόξους στην ’Ορθοδοξία. Ήταν πολύ αυστηρός στον εαυτό του και επιεικής στους άλλους.
Τον γνωρίσαμε λίγο κι εμείς. Υπήρξε ο ευλογημένος, πράος, μακρόθυμος, ανεξίκακος, φιλακόλουθος, ακτήμων και ελεήμων. Πολλές φορές προσευχόταν όλη τη νύχτα στο ύπαιθρο, με τα χέρια υψωμένα. Ένας προσκυνητής τον βρήκε δεόμενο κάτω από μία ελιά να λάμπει από τη θεία χάρη.[…] Περισσότερα