Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

10732 - Τα αγιορειτικά μοναστήρια δια χειρός παπα Αναστάση (ΙΙΙ)




«Με το που παίρνεις στα χέρια σου το λεύκωμα αυτό, διακατέχεσαι από την επιθυμία να το διαβάσεις μεμιάς. Και γιατί σε ελκύει η προσεγμένη έκδοση και γιατί έχεις εσύ, ο κοσμικός την περιέργεια να δεις την κατάθεση ψυχής ενός μοναχού για τον ιερό αυτό χώρο. Το περιβόλι της Παναγίας. Η περιέργεια γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, πειρασμική και βέβηλη, καθώς γνωρίζεις ότι ο χώρος αυτός σου είναι απρόσιτος. Ξέρεις πως αποκλείεται ποτέ να διαβείς την είσοδό του και να δεις με τα δικά σου οργανικά μάτια».
πρεσβυτέρα Μαρία Παναγιωτοπούλου, 
δρ. ιστορικός και Διευθύντρια Γενικών Αρχείων Κράτους Ευρυτανίας

10731 - Ιερομόναχος Ιωσήφ Σεραγιώτης (1846 - 7 Ιουνίου 1908)

Ο κατά κόσμον Ιωάννης Μπελιάβ γεννήθηκε στην πόλη Ούγγλιτς του νομού Γιαροσλάβλ της Ρωσίας. Από νέος ασχολήθηκε με το εμπόριο στη Μόσχα μαζί με τον πατέρα του. Μέσα του όμως έκαιγε η φλόγα για τη μοναχική αφιέρωση. 
Μόλις 16 ετών, κρυφά από τους οικείους του, αναχώρησε για την πλησίον της Μόσχας σκήτη Γεθσημανή, της Λαύρας του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ. Έμεινε λίγα χρόνια κι επέστρεψε στην πόλη.
Το 1867 φεύγει οριστικά για τον ιερό Άθωνα. 
Εισέρχεται στη σκήτη του Αγίου Ανδρέου επί Δικαίου Θεοδωρήτου. Το 1870 εκάρη μικρόσχημος μοναχός. Το 1876 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1881 πρεσβύτερος. 
Ήταν καλλίφωνος και διετέλεσε ψάλτης και κανονάρχης. Διακόνησε στο λιθογραφείο της σκήτης και ως σκευοφύλακας. 
Το 1890 διορίσθηκε προϊστάμενος του μετοχιού της σκήτης στην Αγία Πετρούπολη. Διαβάστε περισσότερα »

10730 - Μοναχός Ιγνάτιος Διονυσιάτης (1889 - 7 Ιουνίου 1953)

Ο μακάριος αυτός μοναχός γεννήθηκε στο χωριό Οχθονιά πλησίον της Χαλκίδος Ευβοίας. Μικρός εργάσθηκε στα μεταλλεία Λαυρίου Αττικής. Προσήλθε στη μονή Διονυσίου το 1914.
Η μοναχική του ζωή ήταν άμεμπτη. Η κάθε διακονία του υπήρξε επιμελής, φιλότιμη, πρόθυμη, τίμια και φιλόκαλη. Διεκρίνετο για την πνευματική του καθαρότητα, τη γνήσια ταπεινοφροσύνη, την πλούσια αδελφική αγάπη. 
Κατά τον παραδελφό του Λάζαρο († 1974): «Εις όλους υπήρχεν ο παρήγορος σύμβουλος και οδηγός και στηριγμός, πράγμα το οποίον και εγώ απήλαυσα κατά την περίοδον της τριετούς δοκιμασίας μου εν τη Μονή ως αρχαρίου… Όλη του η ζωή υπήρχε μία συνεχής άσκησις και αγών προς αγιασμόν ψυχής και σώματος. Εφύλαξε την υπακοήν μέχρις αυτού του θανάτου». Διακόνησε στο μετόχι του Μονοξυλίτη, ως παραγουμενιάρης, δοχειάρης, τραπεζάρης, αρχοντάρης και κηπουρός. Διαβάστε περισσότερα »