Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

10002 - Το βαγεναριό (κρασαριό) της μονής Ιβήρων





















Παπάγγελος Ιωακείμ – Μαμαλούκος Σταύρος, 
Το βαγεναριό της μονής Ιβήρων

10001 - Φωτογραφίες της Παλαίστρας (Σπηλαίου) του Οσίου Σίμωνος του Μυροβλύτου, Κτίτορα της Ι. Μονής Σίμωνος Πέτρας, τη Μνήμη του οποίου τιμούμε σήμερα

Βρίσκεται  στην περιφέρεια της  Ιεράς μονής Σίμωνος Πέτρας  Αγίου Όρους σε απόσταση  4 λεπτών (με τα πόδια) από την  Ιερά μονή  προς τα ανατολικά.
Σ’ αυτό  το σπήλαιο  κατά  την παράδοση  ο Όσιος  είδε  ένα  αστέρι  πάνω απο  τον  πελώριο  βράχο  που  κτίστηκε  μετέπειτα  η  Μονή  και  εξ  αποκαλύψεως και  εντολής  Θεού τον  διέτασσε  να  κτίσει  μονήν. Τότε  αυτός  υπακούσας στην  Θείαν εντολήν έκτισε  την θεόρατην  αυτή  Μονή  που  φαίνεται  μέχρι  σήμερα  εκεί.
Σ' αυτό  το  σπήλαιον  υπέστη  και  το  μεγάλο  πειρασμό,  απο  τον  διάβολο,  όταν  του  φανερώθη  σαν  δράκοντας  που  ήθελε  να  τον  καταπιεί, κατά  την  ώρα  της  προσευχής  του. Όμως  ο  Όσιος  δεν  ταράχθηκε,  αλλά  δια  προσευχής  και  ψαλμών  ενίκησε  και  εξεδίωσε  τον  πειράζοντα.

10.000 αγιορείτικες αναρτήσεις!



Το ενδιαφέρον των αναγνωστών και η αγάπη μου για το Άγιο Όρος, με ωθούν να συνεχίσω για όσο καιρό ακόμη  το επιτρέψει ο Θεός.
Σας ευχαριστώ!



Όλες οι αναρτήσεις, κατ' αύξοντα αριθμό, εδώ

9999 - Ιερομόναχος Αθανάσιος Γρηγοριάτης (1873 - 28 Δεκεμβρίου 1953)

Ένας υποδειγματικός Αγιορείτης κοινοβιάρχης, γόνος ευσεβέστατης πολύτεκνης οικογένειας από τον Πύργο της Ηλείας ήταν ο κατά κόσμον Ανδρέας Πρωτογερόπουλος. Η ανάγνωση των βίων των αγίων τον έστρεψε στον μοναχισμό. Οι ανάγκες και περιπέτειες δεν του λιγόστεψαν το θάρρος για τη μοναχική του αφιέρωση. 
Στις 15.8.1891, ημέρα εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο δεκαοχτάχρονος Ανδρέας φθάνει στον αρσανά της μονής Γρηγορίου. Αμέσως ασπάζεται ευλαβικά το χώμα του Περιβολιού της Παναγίας.
Η μονή τού γίνεται μητέρα. Ο ενάρετος ηγούμενος της μονής Συμε­ών (†1905) του γίνεται πνευματικός πατέρας. Υπάκουος διακονητής, ευδόκιμος δόκιμος, σιωπηλός, προσεκτικός, φιλότιμος, ακούραστος. Μεγάλη παρηγοριά του το Καθολικό, ο Γέροντας, το κελλάκι του.
Μετά την κουρά του το 1893, ανέλαβε επί μία δεκαετία κονακτζής στις Καρυές. Ο αντιπρόσωπος Ιάκωβος με τη φαινομενική αυστηρότητά του στον αρχάριο Αθανάσιο τον δοκίμαζε για τα υψηλά. Περισσότερα

9998 - Ιερομόναχος Παντελεήμων Καρυώτης (1892 - 28/12/1989)

Ο κατά κόσμον Θεόδωρος Πάνου του Σπυρίδωνος γεννήθηκε στο χωριό Κολλιανοί Κορινθίας το 1892. Νέος προσήλθε στη σκήτη Αγίου Δημητρίου της μονής Βατοπεδίου. Εκεί εκάρη μοναχός από τον ενάρετο Γέροντα Παΐσιο († 1948) το 1912. Το 1921, λόγω κάποιου σοβαρού πειρασμού που συνέβη και δίχασε τους πατέρες της σκήτης, αναγκάσθηκε η ευλαβέστατη συνοδεία, χάριν της αγάπης, της ειρήνης και της ομόνοιας, ν’ αναχωρήσει. Τη συνοδεία αποτελούσαν ο Γέροντας Παΐσιος, ο μοναχός Γεράσιμος († 1984), ο Ιερομόναχος Παντελεήμων και ένας δόκιμος, που κατόπιν εκάρη μοναχός και ονομάσθηκε Αρτέμιος († 1978). Αυτός ήταν πολύ ενάρετος, ασθένησε όμως από ημιπληγία και εκοιμήθη σχετικά νέος. Το 1981 προστέθηκε στη συνοδεία ο ιεροδιάκονος Γεράσιμος († 2006) από την Προβάτα.
Το 1921 λοιπόν ήλθαν στο Αγιοπαυλίτικο Κελλί της Υπαπαντής παρά τις Καρυές οι τέσσερις εκλεκτοί πατέρες. Στο Κελλί τους διατήρησαν το σκητιώτικο τυπικό. Είχαν μακρές ακολουθίες, με Ψαλτήρια, Θεοτοκάρια, Παρακλήσεις και λοιπά. Περισσότερα

9997 - Όσιος Σίμων ο Μυροβλύτης (†1257)

Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 28 Δεκεμβρίου

 ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ 
ΣΙΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ.
Του εν τη πέτρα ασκήσατος και μύρον αναβλύσαντος 
όστις ανεπαύθη το ασνζ -1257 έτος από Χριστού, Δεκεμβρίου κη.
Συγγραφείς μεν υπό Ησαϊου μοναχού μεταγραφείς δε υπό Νικηφόρου ιερομόναχου Χίου.

Ούτος ό όσιος και θεοφόρος πατήρ ημών Σίμων, ότι μεν είναι άγιος και θεοφόρος και σημειοφόρος, το ηξεύρομεν βεβαιότατα από τους ασκητικούς αγώνας, οπού ηγωνίσθη επί γης, και από τα θαύματα οπού ετέλεσε και ζών και μετά θάνατον, και μάλιστα από το εξαίρετον χάρισμα οπού του έδωκεν ο Θεός να αναβλύζει μύρον ό τάφος του, καθώς ποτέ και του μεγαλομάρτυρας Δημητρίου του Μυροβλύτου∙ ότι μεν είναι τοιούτος ό όσιος Σίμων, το ηξεύρομεν, λέγω, βεβαιότατα∙ ποία δε ητον ή πατρίς του, και ποίοι ήσαν οί γονείς του, και ποταπή εστάθη ή ανατροφή του και ή παιδαγωγία του, δεν μας το φανέρωσε καμία ιστορία, ουδέ παράδοσις∙ προς τούτοις ουδέ που πρώτον έκαμεν αρχήν των ασκητικών του αγώνων. Περισσότερα

9996 - Όσιος Νήφων ο Χίος (†1809)

Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 28 Δεκεμβρίου

Γεννήθηκε, ο κατά κόσμον Νικόλαος Νικολάρου, στο χωριό Πατρικά της Χίου το 1736. Έμεινε ορφανός σε νηπιακή ηλικία, ύστερα από τον θάνατο των γονέων του από επιδημία πανώλους. Νέος εργάσθηκε σ' εμπορικό κατάστημα στην Κωνσταντινούπολη. Μετά τον θάνατο από τους Τούρκους αγαπημένου φίλου του, αναχώρησε για το Άγιον Όρος.
Μετέβη στη Μεγίστη Λαύρα και κατόπιν στην περιοχή της Καψάλας. Εδώ εκάρη μοναχός από τον Γέροντα Διονύσιο Σταυρουδά και ονομάσθηκε Νήφων. Αφιερώθηκε όλος στη μελέτη, την προσευχή και την άσκηση. Χειροτονήθηκε ιερεύς και για ένα διάστημα έζησε και στη σκήτη του Αγίου Βασιλείου.
Περί το 1773 αναγκάσθηκε ν' αναχωρήσει μαζί με άλλους οσίους πατέρες του Αγίου Όρους, λόγω των ερίδων κατά των λεγομένων Κολλυβάδων, στους οποίους ανήκε. Επισκέφθηκε πρώτα την πατρίδα του τη Χίο, κατόπιν τη Σάμο, τη Νάξο, την Πάτμο, τους Λειψούς, όπου ίδρυσε μονύδριο του Ευαγγελισμού, την Ικαρία, όπου έκτισε άλλο μονύδριο προς τιμή της Παναγίας (1775), στην οποία είχε μεγάλη ευλάβεια. Στη συνέχεια μετέβη με τη συνοδεία του στους Φούρνους και καταλήγει στη Σκιάθο, όπου γίνεται κτήτορας της μεγάλης και ωραίας ιεράς μονής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (1799). Ο όσιος Νήφων με την οσιότητά του συγκέντρωσε πλησίον του αρκετούς φιλάρετους και φιλόθεους μοναχούς.
Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 28 Δεκεμβρίου 1809. Κατά την ανακομιδή, τα τίμια λείψανά του, το 1812, «ώφθησαν πηγάζοντα ευωδίαν άρρητον και προς τη ευωδία και ιάματα παράδοξα ετέλεσεν». Ακολουθία συνέθεσε η μοναχή Ισιδώρα και ο Χ. Μ. Μπούσιας. Βιογράφος του είναι ο ιερομόναχος Ισίδωρος Κυριακόπουλος.

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

9995 - Όσιος Ιωάσαφ (14ος αι.)


Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 28 Δεκεμβρίου

Κατά παράδοση, που υπάρχει στη Μονή Σίμωνος Πέτρας, ο όσιος Ιωάσαφ ήταν υιός Σέρβου ηγεμόνος. Νέος αρνήθηκε τη ματαιότητα των προσκαίρων τιμών και ήλθε να κοινοβιάσει σε αυτή τη Μονή δίχως να δηλώσει την αρχοντική του καταγωγή. Με απλότητα και αγάπη διακόνησε τη μετάνοιά του σε ταπεινά διακονήματα μέχρι του τέλους του. Μετά την κοίμησή του έγινε γνωστή η κοσμική του ιδιότητα.
Η μνήμη του είναι άγνωστη στους συναξαριστές, καθώς και η χρονολογία ακμής του. Εικόνες του υπάρχουν στη Μονή Σίμωνος Πέτρας νεώτερης τέχνης. Μοναχοί της Μονής, που έφεραν το όνομα αυτό, εόρταζαν στις 28 Δεκεμβρίου, όπου και η μνήμη του κτήτορος Σίμωνος του Μυροβλύτου. Στην ασματική ακολουθία του αγίου Σίμωνος γίνεται μνεία και του ονόματος του οσίου Ιωάσαφ.

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ