Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

9872 - Η επιστροφή της Αγίας Ζώνης στο Άγιο Όρος - Με απέραντη χαρά και συγκίνηση υποδέχθηκαν οι μοναχοί το Θεομητορικό κειμήλιο στη βάση του (φωτογραφίες)

Ήταν αργά το απόγευμα του Σαββάτου, όταν το καραβάκι της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου ξεπρόβαλε μέσα στην χειμωνιάτικη μουντή ατμόσφαιρα του Αγίου Όρους. 
Οι μοναχοί μέσα στο ψιλόβροχο περίμεναν ψάλλοντας, να υποδεχτούν την Τιμία Ζώνη της Παναγίας μετά την περιοδεία που πραγματοποιήθηκε σε τέσσερις πόλεις της Ελλάδας για τον  αγιασμό και την ενίσχυση του λαού.
Στα μάτια όλων έβλεπε κανείς τη λάμψη από τη χαρά που είχαν μέσα τους αφού το μοναδικό Θεομητορικό κειμήλιο από την επίγειο ζωή της Παναγίας επέστρεφε στη βάση του. 
Ο Γέροντάς τους, μετέφερε στα χέρια του το ιερό κειμήλιο και φτάνοντας στο λιμάνι το παρέδωσε στον Μητροπολίτη Χαλκίδος κ Χρυσόστομο, ο οποίος βρισκόταν στη Μονή.
Οι Βατοπαιδινοί πατέρες ανάμεσα σε πλήθος κόσμου συνόδευσαν το Ιερό κειμήλιο μέχρι τον τόπο που φυλάσσεται και οι ψαλμωδίες τους και δοξολογίες τους ένιωθε κανείς ότι έφταναν ως τον Ουρανό 
Η Μάνα τους η Παναγία είναι  αυτή που αγγίζει τις καρδιές τους ακόμη και μέσα από τα κειμηλιά της, που όταν τα αποχωρίζονται για λίγο γίνεται πιο μεγάλη η χαρά τους όταν αυτά επιστρέφουν και πάλι ανάμεσα τους .
Διότι  κάθε φορά επιστρέφουν μετά από αμέτρητες ώρες προσευχών και δακρύων του λαού που έσκυψε με πόνο και ασπάστηκε το κειμήλιο αυτό ψιθυρίζοντας ο καθένας ότι θα ήθελε να εμπιστευτεί στην Παναγία.

9871 - Δάκρυα σταλάζει ο Άθως. Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 5


Απόγονοι Τσε -Αθωνιτών, παπάς και πρεσβυτέρα!
Με των ανέμων τα φτερά, με μυρωμένο αγέρα,
έρχονται και μας συναντούν σ αγνάντι ευλογημένο,  
μαζί μας να αναπέμψουνε εκστάσεως τον αίνο!

Ξύλο Ζωής ορθώνεται, του ουρανού ισοστάσιο!
Παράδεισος πανόλβιος, θυσίας το θαυμάσιο!
Σαράντα μάρτυρες κρατούν την πίστη μες στην λίμνη!
Θρόισμα Αγγέλου ακούγεται και νικητήριοι ύμνοι!

Χρόνοι πολλοί κι αν έφυγαν θύμηση δεν γερνάει.
Στο ματωμένο πρόσωπο το τέκνο του φιλάει!
Ξηροποτάμου  του  Εφραίμ, τους λόγους  συναντάμε.
τις μνήμες τις σωτήριες,  μες στην νυχτιά διψάμε! 

Δώδεκα και μισή, μεσημέρι Τρίτης, αντιμέτω-ποι με την… εκφραστική μας φτώχεια και την έλλειψη πρωτοτυπίας! Το ξανασκεφτόμαστε  και το ξαναλέμε:

9870 - Μοναχός Αβέρκιος Καρυώτης (1882 - 26 Νοεμβρίου 1954)


Ο κατά κόσμον Ευστάθιος Καραγιάς του Γεωργίου και της Μαρίας γεννήθηκε στο νησί της Μεγαλόχαρης Ευαγγελίστριας Παναγίας, στον Πύργο της Τήνου, από ευσεβείς γονείς το 1882. 
Νέος ήλθε και μόνασε στο Κουτλουμουσιανό Κελλί των Καρύων του Προφήτου Ηλιού το 1900. Πήρε από τους Γεροντάδες του αυστηρή καλογερική σειρά και τη μετέδωσε αργότερα στη συνοδεία του. 
Ήταν από τα ηγετικά μέλη του λεγομένου Κελλιωτικού Ζητήματος, το οποίο είχε δημιουργηθεί λόγω διαφορών των Κελλιών με τις μονές. Το θέμα ελύθη διά πατριαρχικού σιγιλλίου του Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ’, της 7.6.1909. Ήταν ακριβοδίκαιος και φιλοδίκαιος, άριστος γλύπτης, κατά την παράδοση του νησιού του, καλογερικός και ελεήμων. Συνέχεια

9869 - Ιερομόναχος Αθανάσιος Ιβηρίτης (1885 - 26 Νοεμβρίου 1973)





[…] Ως βιβλιοθηκάριος εξυπηρέτησε πολλούς πολύ. Πάντοτε επιθυμούσε να δει τη μονή του κοινόβιο. Ο χαριτωμένος λόγος του και η αγάπη του σκλάβωναν τις καρδιές των πολλών προσκυνητών της μεγάλης μονής του. Μοναδική του ασχολία η αναπόληση τ’ ουρανού. Η μυστική του αρετή τον ήθελε ν’ ασχολείται με όσα υπάρχουν μετά τον τάφο. Τα παρόντα θεωρούσε παγίδες και απάτες. «Ο αόρατος κόσμος», έγραφε, «είναι ο πραγματικός κόσμος, ο κατ’ εξοχήν κόσμος, ο κυρίως κόσμος. Ο αισθητός κόσμος είναι η έρημος, η εξορία με πάσαν αθλιότητα. Κατατείνομεν εις τούτον ή εις εκείνον αναλόγως της ψυχικής μας υγείας. Ναι, και της πίστεως εις Χριστόν». […] Περισσότερα

9868 - Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο Μεγαλοπρεπής (18 Ιανουαρίου 1834 - 26/13 Νοεμβρίου 1912)

[...] Ο μονάζων Πατριάρχης, ο οποίος δεν ήλπιζε ότι θα επανεξελέγετο, ζούσε κατά τα συνήθη τον βίο του. Λίγες ημέρες μάλιστα πριν από την εκλογή του επισκέφθηκε τα Καυσοκαλύβια και ακολούθως τις Μονές Σίμωνος Πέτρας, Γρηγορίου και Διονυσίου. Κατόπιν, γύρισε στον Μυλοπόταμο και έκανε εν συνεχεία μια εκδρομή στην αγαπημένη του Λαύρα. Εκεί ετέλεσε τον εσπερινό, τη νυχτερινή αγρυπνία και την επομένη, της Πεντηκοστής, τη θεία λειτουργία. Αυτή η διαδρομή θα ήταν και η τελευταία του στο αγιασμένο Όρος.
Ήδη τα δύο σώματα, αυτό των λαϊκών και των αρχιερέων, τηλεγράφησαν στον Παναγιώτατο, συγχαίροντάς τον επί τη εκλογή του. Η χαρμόσυνη είδηση σχεδόν αστραπιαία μαθεύτηκε ακόμη και στις εσχατιές του Άθωνα, το απόγευμα της 25ης Μαΐου.
Η είδηση της εκλογής στον Μυλοπόταμο
Πρώτος έφθασε στο μονύδριο του Αγίου Ευσταθίου ο διευθυντής του Τηλεγραφείου των Καρυών, κομίζοντας επισήμως την είδηση και συγχαίροντας τον Πατριάρχη. Ο σεβάσμιος ιεράρχης πότιζε εκείνη τη στιγμή τον κήπο του και δέχθηκε ατάραχος το νέο. Ακολούθως ήρθε εκεί ο αντιπρόσωπος της Λαύρας και φίλος του Παναγιωτάτου Χρυσόστομος Λαυριώτης. Σε λίγο κελιά, σκήτες, μονές διατράνωσαν τη χαρά των μοναζόντων σ’ αυτές με ηχηρές κωδονοκρουσίες και φωταψίες, ενώ αγγελιοφόροι μετέδιδαν παντού τα χαροποιά νέα.
Το επόμενο πρωί, ημέρα Σάββατο, 26 του μηνός, ο Πατριάρχης ξύπνησε ενωρίς κατά το συνήθειό του και κατευθύνθηκε στον ναΐσκο να τελέσει τον όρθρο και τη θεία λειτουργία, η οποία θα ήταν η τελευταία στο μονύδριο. Όταν τελείωσε και πήγε στα δώματά του, είδε να τον περιμένουν στην αίθουσα υποδοχής πολλοί ηγούμενοι, δικαίοι από πολλές σκήτες και άλλοι μοναχοί, για να του υποβάλουν εγκαρδίως τα σέβη και τα συγχαρητήριά τους.
«Η μικρά του Μυλοποτάμου άκρα κατέστη αυτό τούτο προσκύνημα, από πάσης δε γωνίας του Όρους έσπευδον πολλοί να προσέλθωσι προς τον σεβαστόν αυτού κατοικον», γράφει ο Σπανούδης, προσθέτοντας κατά προσέγγιση τον πλήρη κατάλογο των προσελθόντων.[...] Περισσότερα