Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

9864 - Δάκρυα σταλάζει ο Άθως. Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 4


       Ευχαριστία ακούγεται  απ του Ουρανού τους ψάλτες.
Στον άμβωνα της κλίμακος  οι ταπεινοί αναβάτες!
Του Οσίου Δαυίδ  οι εκλεκτοί,  θυμούνται τις  κουρές  τους.
Παπαδοπαίδια λαχταρούν κι αυτά τις φορεσιές τους!

Είναι η σιωπή ασυνάντητη,  προστάζει να ειρηνέψεις.
Πλούσιος να σαι στη ματιά και φειδωλός στις λέξεις ..
Κιβούρια είναι έτοιμα, σταυροί που θα γραφτούνε
Τα έσχατα  μη λησμονηθούν, πως όλα θα κριθούνε.

Τρίτη μέρα της εβδομάδας ξημέρωσε στην Ιβήρων. Μέσα στην Πορταϊτισσα, αξιωνόμαστε να μεταλάβουμε των αχράντων και επουρανίων δωρεών. Πόσο βαθιά εισχωρούν οι λόγοι της ευχαριστίας προς την Ευλογημένη και Δεδοξασμένη Θεοτόκο! Τα νοητά μάτια της καρδιάς, φωτίζονται από το Φως της.
Και τίποτα άλλο δεν ζητούν σαν μεσιτεία από Εκείνην,  παρά μόνο την, ως την τελευταία αναπνοή, ένωση μετά του Υιού Της, εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον! Στην αγιογραφημένη μεγάλη Τράπεζα,  όλοι αθόρυβα πίνουμε τσάι με παξιμάδι και ελιές. Ανάγνωσμα τόσο ωφέλιμο  η σιγή και τα ειλητάρια των θείων μυσταγωγών που ολοζώντανοι και προστατευτικά μας περιστοι-χίζουν.

9863 - Φωτογραφίες από την υποδοχή της Αγίας Ζώνης στο Αγρίνιο















Με κάθε μεγαλοπρέπεια και τις προβλεπόμενες τιμές η πόλη του Αγρινίου υποδέχθηκε, το απόγευμα της Τετάρτης 22 Νοεμβρίου 2017, την χαριτόβρυτη και θαυματουργό Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία φυλάσσεται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους.

Δείτε τις φωτογραφίες εδώ: Υποδοχή της Αγίας Ζώνης στο Αγρίνιο

9862 - Όσο μιλάει το γαϊδούρι… (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

9861 - Ο μετασχηματισμός… της ευαισθησίας (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

9860 - Μοναχός Ερμόλαος Λαυριώτης (1873 - 23 Νοεμβρίου 1960)

[…] Κατά τον Γέροντα Εφραίμ Λαυριώτη τον Ρόδιο (†1999), ο Ερμόλαος έφτιαχνε πρόχειρες καλύβες και ζούσε ησυχαστικά σε αυτές και μερικές φορές τους βαρείς χειμώνες τον πλάκωνε το πολύ χιόνι. Έκανε τον διά Χριστόν σαλό. Ήταν φίλος και με τον Γέροντα Αββακούμ (†1978). Μαζί έψαλλαν στο προσκυνητάρι της Παναγίας μέσα από την καρδιά τους και με πολλά δάκρυα το «Άξιόν Έστι». Μερικοί τους περιγελούσαν. Δεν τους πείραζε καθόλου. Ο Γερο-Εφραίμ λέγει: «Ήμουν πολύ τυχε­ρός που γηροκόμησα τον Γερο-Ερμόλαο».
Συνεχίζει ο επίσκοπος Ροδοστόλου για την παραμονή της τελευταίας δεκαπενταετίας του Ερμολάου στην αγαπητή τους Λαύρα: «Άπλυτος, αχτένιστος και με τα ίδια κουρέλια – ρούχα μέρα νύχτα, χειμώνα καλο­καίρι, κατέβαινε με μεγάλη προσοχή τα σκαλιά της κόρδας και έσερνε ύστερα τα βήματά του προς το Καθολικό, προς την Παναγία την Κουκουζέλισσα και προς τα παρεκκλήσια, που είχαν λειτουργία. Κανενός δεν δεχόταν την γηροκομική προσφορά και προθυμία, και κανείς δεν κατόρθωσε να αντικαταστήση τα κουρέλια του με ρούχα και ράσα ανεκτά και αξιοπρεπέστερα. Γι’ αυτή του την εμφάνιση όσοι δεν τον γνώριζαν, τον απόφευγαν, όσοι όμως γνώριζαν τις αρετές του, την κα­θαρότητα της καρδιάς του και την απλότητα της ψυχής του, φιλούσαν το χέρι του και ζητούσαν την ευχή του…»[…] Περισσότερα