Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

8015 - Σε Αθήνα και Θεσσαλία τις προσεχείς ημέρες ο Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός

Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντας Εφραίμ τις επόμενες ημέρες θα βρεθεί για ομιλίες εκτός Αγίου Όρους με αφορμή τις ετήσιες εκδηλώσεις των κατά τόπους Συλλόγων των Πολυτέκνων. Οι ομιλίες αυτές στόχο έχουν να στηρίξουν το θεσμό της οικογένειας και να ενδυναμώσουν την πίστη στην Εκκλησία. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων θα βραβευτούν και θα ενισχυθούν οικονομικά από το Γέροντα Εφραίμ οι πολύτεκνες μητέρες, ενώ θα τιμηθούν οι αριστεύσαντες μαθητές των πολυτέκνων οικογενειών, όλων των σχολικών βαθμίδων.

8014 - Πανηγύρισε το Εσφιγμενίτικο κάθισμα του Αγίου Τρύφωνος



Τρύφων ἀληθοῦς ἀξίωσον τρυφῆς με Γεράσιμον μέλψαντα σὰς ἀριστείας!
Ἀπολυτίκιον
Τρυφὴν τὴν ἀκήρατον, ἰχνηλατῶν ἐκ παιδός, βασάνους ὑπήνεγκας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤθλησας ἄριστα ὅθεν τὴν τῶν θαυμάτων, κομισάμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάβης, καὶ παντοίας ἀνάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τοὺς σὲ μακαρίζοντας.

8013 - Ένας αριστερός λογοτέχνης στην Αγία Άννα του Άθωνα

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΓΙANNA
(…) Το μονοπάτι ανηφορίζει κορδελλιαστό και απότομο, γεμάτο πέτρα και βράχια, ψηλά, πιότερο από μιάν ώρα, ένα κελλί με πρασινάδα και ίσκιο. Τελείωσε πια ο μεγάλος ανήφορος. Ο ίδρως με περιλούζει. Ψηλά μου, ο Άθωνας μου χαμογελάει. Η κορφή του ξεχωρίζει κατάγυμνη, γεμάτη ξεραΐλα και βράχια.
Κοντεύουμε πια για την Κερασιά. Τρία τέταρτα πάνω – κάτω δρόμος. Όμορφος τόπος η Κερασιά, με κρυσταλλένιο νερό, δέντρα πολλά και καρποφόρα, μ’ αγριοκερασιές και τα πρώτα ελάτια που συναπαντάς στο δρόμο σου.

8012 - Στην Αγιοπαυλίτικη Λακκοσκήτη με τον φακό του Silviu Cluci

Μοναδικές φωτογραφίες από την Αγιοπαυλίτικη Ιερά Σκήτη Αγίου Δημητρίου (Λακκοσκήτη) δημοσιεύει στην ιστοσελίδα http://www.doxologia.ro ο Silviu Cluci.

8011 - Αγρυπνία απόψε στο Χιλιανδάρι


Τη μνήμη του κτίτορά της Οσίου Συμεών του Μυροβλύτου (†1199) εορτάζει αύριο 26/13 Φεβρουαρίου η Ιερά Μονή Χιλιανδαρίου. Απόψε θα τελεσθεί πανηγυρική Αγρυπνία.

8010 - Οι δύο Αγιαννανίται Μοναχοί – οι κατάδικοι του Θεού

Στὴν Σκήτη τῆς Ἁγίας Ἄννης βρῆκα δύο ὑπόδικους τοῦ Θεοῦ: τὸν Γέροντα Παῦλο καὶ τὸν ὑποτακτικό του. Καὶ οἱ δύο πάντα μὲ περίμεναν γιὰ ἐξομολόγηση. Εἶδα αὐτομεμψία φοβερή. Οὔτε ληστὲς δὲν θὰ πετοῦσα τόσο τὸν ἑαυτό τους. Καμία ὑπόληψη δὲν εἶχαν γιὰ τὸ πρόσωπό τους. Γονυπετὴς ὁ Γέροντας ἄρχιζε πρῶτος νὰ ὀνειδίζει τὸν ἑαυτό του:
-Δὲν ἐκτιμῶ τὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ, τὸν ὑποτακτικό μου. Ἴσως-ἴσως καὶ ἡ φωνὴ καὶ ἡ παρατήρηση νὰ εἶναι περισσότερο ἔκφραση πάθους καὶ νεύρων παρά ἀγάπης γιὰ τὴν διόρθωση τοῦ ἀδελφοῦ μου. Καὶ στοὺς λογισμοὺς δὲν ὑπάρχει πάντοτε ἡ νήψη, ἡ ἐγρήγορση, γιὰ νὰ τοὺς φρενάρω. Καὶ ἡ κατάκριση μὲ ἀγγίζει, ἀλλὰ βλέποντας τὰ δικά μου πάθη, δόξα τῷ Θεῷ, δὲν μὲ κυριεύει. Πάντα ἀποφεύγω τὰ νέα τῆς Σκήτης, γιατὶ τὰ θεωρῶ σὰν τὸ μελάνι τῆς σουπιᾶς, ποὺ θολώνει τὰ νερὰ τῆς καρδιᾶς μου.