Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

8725 - Ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ κι εγώ

Τσοχαντάρη Ελένη, Δικηγόρος
Το 2009, όταν χειρουργήθηκα από καρκίνο στομάχου, νοσηλεύτηκα στο ίδιο δωμάτιο με την Αλεξάνδρα, μια νέα κοπέλα με θυρεοειδή (δεν ήταν πολύ σοβαρό και πήρε εξιτήριο μετά από τρεις ημέρες). Το επόμενο διάστημα η Αλεξάνδρα προσπάθησε να κρατήσουμε επικοινωνία, παρότι της έδειχνα ότι δεν ήθελα καινούριες φιλίες εκείνη την περίοδο. Μετά από μήνες, αφού ολοκληρώθηκαν οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοβολίες, η Αλεξάνδρα με παρακάλεσε να βρεθούμε. Ήθελε να με ξαναδεί και κάτι να μου δώσει οπωσδήποτε.

Όταν συναντηθήκαμε, μου είπε ότι κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μας της μιλούσα συνέχεια για τον γέροντα Σωφρόνιο και το πόσο ήθελα να πάω στο Έσσεξ. Δεν ξέρω γιατί, αλλά εγώ δε θυμόμουν καθόλου τι της έλεγα. Ούτε γιατί της μιλούσα για τον γέροντα. Αυτή η άγνωστη κοπέλα, από τα τόσα που της είχα πει, πήγε στο Έσσεξ να προσκυνήσει για εμένα, για να γίνω καλά … και αυτό που ήθελε να μου δώσει ήταν ευλογίες από το μοναστήρι.
Πέρασε καιρός από τότε, αλλά συχνά και ιδιαίτερα όταν βρισκόμουν με την Αλεξάνδρα, σκεφτόμουν γιατί άραγε να της μιλούσα τότε στο νοσοκομείο με τόση αγάπη για τον γέροντα Σωφρόνιο, χωρίς να υπάρχει λόγος και αφορμή. Η απάντηση ήρθε το 2013, όταν άκουσα τυχαία μια ηχογραφημένη συνομιλία του γέροντα με αγιορείτες πατέρες, που τον επισκέφθηκαν στο Έσσεξ έναν μόλις χρόνο πριν κοιμηθεί. Ο γέροντας, μιλώντας μεταξύ άλλων για τη ζωή του, διηγείται ότι νεότερος νόσησε και ο ίδιος σοβαρά και περιγράφει το χειρουργείο που έγινε στο στομάχι του και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά. Ακριβώς δηλαδή αυτά που έζησα κι εγώ. Η επίσκεψη του γέροντα ήταν αυτή που δεν ανέμενα ούτε φανταζόμουν ότι θα δεχόμουν ποτέ.
Οι Άγιοι είναι ζωντανοί και φίλοι μας. Μας καταδέχονται και μας αγαπούν πρώτοι και τρέχουν εκείνοι πρώτοι σε εμάς.
Εις μνήμιν του Αγίου Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ († 11 Ιουλίου 1993).
Ήταν ο ευγενής γέροντας της αγάπης. Αυτός που περιγράφει τόσο βαθιά ο Κλάους Κένεθ στο βιβλίο του “Χιλιάδες μίλια προς τον τόπο της καρδιάς”.
Να έχουμε την ευχή του.
Και του Αγίου Παϊσίου που τόσες φορές μας ένωσε στον τάφο του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου