Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

7268 - Τα 20 μοναστήρια, 4 σκήτες, 2 κελλιά και οι Καρυές του Αγίου Όρους σε φωτογραφίες του 1870, με σχολιασμό των διαφορών που παρατηρούνται σήμερα.

Ιερά Μονή Ζωγράφου
Ιερά Σκήτη Ποφήτη Ηλία

.















7267 - Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ: Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου σε ηχητική απόδοση (μέρος 3ο)


Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου μέρος 3ο.


Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου. Περισσότερα

7266 - Ρώσσος μοναχός, διά Χριστόν σαλός

Ήρθε στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος, του Ρωσσικού, και έγινε μοναχός, κάποιος αξιωματικός του Τσαρικού στρατού στην Βαλτική θάλασσα. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα άρχισε να κάνει τρέλλες. Ένα μεσημέρι ανέβηκε σε μία ψηλή καπνοδόχο και φώναζε. Τον κατέβασαν και τον έδιωξαν από το Μοναστήρι. Πίστευαν ότι τρελλάθηκε.
Ήρθε στις Καρυές, και έκανε παρόμοια. Σε μερικούς απεκάλυπτε κάποια απόκρυφα από την ζωή τους και ύστερα πάλι φώναζε και έκανε σαλότητες. Έλεγε προφητικά: 
-Σε λίγα χρόνια θα έρχεστε στις Καρυές, με άλλο μέσο γρήγορο, όχι με ζώα. Θα γίνουν δρόμοι.
Ο παντοπώλης τῶν Καρυών Χρήστος Ζέγγος, διηγήθηκε ότι κάποια μέρα ο Ρώσσος που έκανε τον δια Χριστόν σαλόν, γύριζε και φώναζε δυνατά το: Θεοτόκε Παρθένε... Του έκανε παρατήρηση γιατί φωνάζει μεσημεριάτικα και απήντησε:

7265 - Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης αναφέρεται σε θαύμα της Αγίας Ζώνης στη Χαλκιδική

Οι ακρίδες έπεφταν στην θάλασσα
Στο βιβλίο «Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τόμ. Α, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», περιέχεται στην σ. 113 θαύμα της Αγίας Ζώνης. Το μεταφέρουμε.
«Έρριξες φάρμακο για τις κάμπιες;
-Έρριξα, Γέροντα.
-Τόσες καλόγριες ούτε μία κάμπια δεν μπορείτε να σκοτώσετε! Στην Κατοχή, όταν είχε πέσει ακρίδα, είχαν βγάλει εδώ στην Χαλκιδική την Αγία Ζώνη από την Μονή Βατοπαιδίου και η ακρίδα έπεφτε σύννεφα-σύννεφα στην θάλασσα».
Πηγή: Θαύματα Αγίας Ζώνης, Έκδοσις Β΄ επαυξημένη, Έκδοσις Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Άγιον Όρος 2008

7264 - Διετές μνημόσυνο του μακαριστού καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου γέροντος Χρυσοστόμου

Ετελέσθη το διετές μνημόσυνο του μακαριστού καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου γέροντος Χρυσοστόμου στις 17/10/2015 στο μετόχιο της μονής μας στο Χαλάνδρι Αττικής, οδός Τυμφρηστού 56Α. Λειτούργησε ο καθηγούμενος γέρων Βαρθολομαίος, συλλειτουργούντων ιερέων εξ Αθηνών. Παρέστησαν μέλη του Συλλόγου Φίλων της Μονής Εσφιγμένου και πνευματικά τέκνα του γέροντος. Ο μετοχιακός ιερός ναός μας πανηγυρίζει την Υπαπαντή του Κυρίου, στις 2 Φεβρουαρίου.
Αιωνία η μνήμη!
Βίντεο με τον γέροντα: στα χέρια του Θεού 

7263 - Μοναχός Αββακούμ Λαυριώτης (1894 - 19 Οκτωβρίου 1978)

Γεννήθηκε ο κατά κόσμον Αντώνιος Γαϊτανιός, στη Σύμη των Δωδεκανήσων το 1894. Η ζωή του ήταν πάντοτε μέσα στις εκκλησιές του ωραίου νησιού του και περισσότερο στη δική τους εκκλησία, τον Άγιο Φανούριο. Μη καταφέρνοντας να πάει στα Ιεροσόλυμα, μέσω Κρήτης και Πειραιά, έφθασε στο Άγιον Όρος και κατευθύνθηκε στην αρχαία μονή της Μ. Λαύρας το 1920.
Εκεί εκάρη μοναχός μετά ενός έτους δοκιμή. Στη Βίγλα έκτισε εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου. Στη Λαύρα ήταν πάντα καλός και πρόθυμος διακονητής. Διήλθε από τα διακονήματα του τραπεζάρη, του παροικονόμου -γιατί Οικονόμισσα είναι η Παναγία- του νοσοκόμου και άλλα. Ο μακαριστός μητροπολίτης Κώου Ναθαναήλ Λαυριώτης έγραφε περί αυτού: «Από την εκκλησία δεν έλειπε ποτέ. Τα μοναχικά του καθήκοντα δεν τα παραμελούσε. Κομποσχοίνι, μετάνοιες και νηστείες δεν έκαμνε μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για πολλούς επισκέπτες της Λαύρας, με τους οποίους είχε πνευματικούς δεσμούς. Και είχε με όλους, γιατί όλους τους αγαπούσε και όλοι τον αγαπούσαν».

7262 - Μοναχός Ιερόθεος Διονυσιάτης (1883 - 19 Οκτωβρίου 1963)

Ο κατά κόσμον Ιωάννης Προκοπίου του Προκοπίου γεννήθηκε στα Βουρλά της Σμύρνης το 1883. 
Προσήλθε στη μονή Διονυσίου το 1913 και εκάρη μοναχός το 1916.
Διακρινόταν μέσα σε όλη τη Διονυσιάτικη αδελφότητα για την απλότητα, την καλοκαγαθία του, την ταπείνωση και την εργατικότητά του. Γι’ αυτό η χάρη του Θεού, που πλουτίζει μόνο τους ταπεινούς, τον επισκέφθηκε, τον χαροποίησε και τον χαρίτωσε. Στον αγώνα του είχε και συχνές δαιμονικές προσβολές.
Το 1938 όταν ήταν μυλωνάς στον μύλο της μονής, του παρουσιάσθηκε πλήθος δαιμόνων ως τράγοι και μαϊμούδες να τον εκφοβίσουν.