Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

6832 - Τρισάγιο στο τάφο του μακαριστού Μωυσή από τον Γρεβενών Δαυίδ

Αρχιερατικό Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Γέροντα Μωυσή τέλεσε σήμερα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γρεβενών κ. Δαυίδ, ημέρα κατά την οποία εορτάστηκε η μνήμη του Οσίου Παϊσίου. Ο Σεβασμιώτατος βρέθηκε στο Άγιον Όρος, κατόπιν προσκλήσεως της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, για την αγρυπνία επί τη του Οσίου Παϊσίου του Κουτλουμουσιανού.
Μετά το πέρας της ιεράς πανηγύρεως ο Μητροπολίτης Γρεβενών επισκέφθηκε τη Κουτλουμουσιανή Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονα, ένθα και αναπαύεται ο μακαριστός Γέρων Μωυσής, προσκύνησε στο Κυριακό της Σκήτης και εν συνεχεία μετέβη στον τάφο του αοίδιμου αγιορείτη γέροντα και έψαλε τρισάγιο, παρουσία του Δικαίου της Σκήτης Ιερομ. Κυπριανού, του Ιερομ. Χρυσόστομου, γέροντα της Καλύβης Αγίου Χρυσοστόμου της Κουτλουμουσιανής Σκήτης και του ιεροδ. Χρυσοστόμου.

6831 - Γέρων Χριστόδουλος, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου: «Η Φοβερά Προστασία έφερε στην πύλη της Μονής μας τον Γέροντα Παΐσιο»

Σεβασμιώτατε, Σεβαστοί πατέρες και αδελφοί προσκυνητές,
Είναι δύσκολο να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας σήμερα. Πάντοτε συναζόμεθα για να εορτάσουμε τις Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές ή τη μνήμη των μεγάλων αγίων. Αυτή όμως η φορά είναι ιδιαίτερη.
Γι’ αυτό και τα συναισθήματα είναι πρωτόγνωρα. Γιατί σήμερα πανηγυρίσαμε για πρώτη φορά στη μνήμη του δικού μας συγχρόνου αγίου. Του αγίου κοντά στον οποίον, λίγο ως πολύ, όλοι μας ζήσαμε, στον οποίον ανοίξαμε την καρδιά μας, είδαμε την αρετή και τον αγώνα του, είδαμε από κοντά τα θαυμάσια του Θεού να φανερώνονται στο πρόσωπό του και στη ζωή του.

6830 - Εόρτια προσλαλιά Μητροπολίτου Αυστρίας κ. Αρσενίου στην εορτή της Συνάξεως των Βατοπαιδινών αγίων

Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Αυστρίας κ. Αρσενίου,
κατά την πανηγυρικήν Τράπεζαν
της εορτής της Συνάξεως των Βατοπαιδινών Πατέρων
(Άγιον Όρος, 22 Ιουλίου 2015)
Θεοφιλέστατε Δέσποτα,
Πανοσιολογιώτατοι Άγιοι Καθηγούμενοι,
Τιμιώτατοι Πατέρες και αδελφοί εν Χριστώ,
Όντες ήδη σύσωμοι και σύναιμοι με τον Λυτρωτή μας Κύριο Ιησού Χριστό μετά από την ευχαριστιακή και λειτουργική κοινωνία μας μαζί Του και έχοντες ήδη γευθεί την βρώσιν και την πόσιν εις την υλική αυτή τράπεζα, η οποία ήλθε ως προέκταση της Αγίας Τράπεζας, έχομε τη χαρά της κοινωνίας και επικοινωνίας μας και διά του λόγου, απευθυνόμενοι εις την αγάπην όλων σας, κατά την μοναστική τάξιν και παράδοσιν του Αγίου Όρους, κατά την ώραν αυτήν.

6829 - Η θέση της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους για τις ραδιοερασιτεχνικές εκπομπές από τον Άθωνα

ΡΑΔΙΟΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΑΠΟ  ΤΟΝ  ΑΘΩΝΑ
Είναι γνωστό ότι πάγιο αίτημα πολλών ραδιοερασιτεχνών, εδώ και χρόνια, είναι να έρθουν και να εκπέμψουν από το Άγιο Όρος. Οι παλιότεροι γνωρίζουν ότι στο παρελθόν βοήθησα και ήρθε μια ομάδα ραδιοερασιτεχνών από τη Θεσσαλονίκη και έκαμαν εκπομπές από τον Κήπο της Παναγίας μας. Οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι τα τελευταία χρόνια η Ιερά Κοινότης αρνείται να δώσει άδεια στον οποιονδήποτε. Ίσως ξεχνούν οι περισσότεροι ότι η πολιτική της Ιεράς Κοινότητος ήταν σε ένα βαθμό αποτέλεσμα του τρόπου που προσπάθησε να κοροϊδέψει τους Μοναχούς ο Γερμανός ραδιοερασιτέχνης Baldur DJ6SI προκειμένου να κάνει παράνομες εκπομπές.
Αντί η ιστορία να δείξει το δρόμο, δυστυχώς έχουμε γίνει τον τελευταίο καιρό μάρτυρες νέων προσπαθειών κοροϊδίας.

6828 - Το τροπάριο της Τριχερούσας από Βατοπαιδινούς

Η εικόνα της Παναγίας της Τρχερούσας,
 χωρίς την επένδυση


Η σεπτή Σου Εικόνα Τριχερούσα Πανάχραντε,
κρήνη ιαμάτων ποικίλων ανεδείχθη τοις χρήζουσι,
και παύει νοσήματα δεινά, κινδύνους τε και θλίψεις χαλεπάς,
και λαμβάνομεν ιάσεις παντοδαπάς οι ευλαβώς βοώμεν Σοι,
Χαίρε Πανάσπιλε Αγνή, χαίρε ιατρέ άμισθε,
χαίρε η φρουρούσα εκτενώς Μονήν Σου ταύτην Πάναγνε.

Σχετικό: ανάρτηση αρ. 6823 

6827 - Μοναχός Αββακούμ Ιβηρίτης (1892 – 25 Ιουλίου 1943)

Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Γούσης γεννήθηκε στη Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης το 1892 από φτωχούς γονείς. Οκτάχρονος ορφάνεψε και ήλθε μ’ ένα συγγενή του στο Άγιον Όρος και για μία δωδεκαετία διακόνησε τη μονή Ιβήρων. Κατόπιν, το 1924, φόρεσε το τίμιο του μοναχού ένδυμα και μετά μία δεύτερη δωδεκαετία εστάλη σ’ ένα μετόχι της μονής στη Σπάρτη.
Από το Ιβηρίτικο αυτό μετόχι, το 1932, πήγε στη μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα. Κατόπιν αποβλέποντας στη δική του και των άλλων ωφέλεια μετέβαινε από μοναστήρι σε μοναστήρι και από χωριό σε χωριό, για να βοηθήσει ανήμπορους και ασθενείς.