Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

6607 - Αλλαγή της Ιεράς Επιστασίας στο Άγιο Όρος. Τα ονόματα των νέων Επιστατών


Την προσεχή Κυριακή 14/1 Ιουνίου 2015 στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου θα λάβει χώρα η τελετή αλλαγής της Ιεράς Επιστασίας του Αγίου Όρους. Η Λαυριωτική Επιστασία θα αντικαταστήσει την απερχόμενη Διονυσιάτικη σε μια λαμπρή αγιορειτική τελετή που συνεχίζεται αιώνες.
Νέος Πρωτεπιστάτης θα είναι ο Γέροντας Παύλος Λαυριώτης με Επιστάτες τους: 
Μοναχό Θεόκτιστο Δοχειαρίτη, 
Ιερομόναχο Γρηγόριο Ξενοφωντινό και 
Ιερομόναχο Γαβριήλ Εσφιγμενίτη.

6606 - Μια όμορφη ιστορία από το Άγιο Όρος

 Μια όμορφη ιστορία από το Άγιο Όρος λέει:
«Κάθε φορά που νύχτωνε στον Παράδεισο, ο Άγιος Πέτρος, έκλεινε τα θυρόφυλλα και μετρούσε στα τεφτέρια του πόσοι είχανε μπει στον Παράδεισο. Ύστερα έβαζε τα ονόματά τους πλάι σε εκείνους που ήδη ήταν μέσα από καιρό και έβρισκε τον αριθμό.
Το άλλο πρωί μετρούσε πάλι τους παραδεισένιους ανθρώπους και πήγαινε να ανοίξει την πόρτα. Μα για καιρό έβλεπε τούτο το παράδοξο:
Ενώ αποβραδίς είχε μετρήσει πως αυτοί που είχαν μπει στον Παράδεισο ήταν δέκα, την άλλη μέρα μετρούσε άλλους 3 παραπάνω.
Μα πως γίνεται αυτό σκεφτόταν.
– Αποφάσισε να πάει στον αφέντη Χριστό και να Του πει αυτό που τον απασχολεί.
- Να φυλάξεις βάρδια είπε ο Χριστός και ο Άγιος έσκυψε το κεφάλι και γύρισε στο διακόνημά του.

6605 - Ιερομόναχος Άνθιμος Παντοκρατορινός (1909 – 12 Ιουνίου 1993)

Ο κατά κόσμον Αντώνιος Κατσαλιάκης του Ζαχαρία και της Τριανταφυλλιάς γεννήθηκε στο χωριό Τζιτζιφέ Κισάμου Κρήτης το 1909. Στην ιερά μονή Παντοκράτορος προσήλθε το 1928 και εκάρη μοναχός το επόμενο έτος.
Κατά τον φιλοαθωνίτη δάσκαλο Αντώνιο Στιβακτάκη, «ο Γέροντας Άνθιμος Παντοκρατορινός είχε γενναία καρδιά, ακατάβλητο φρόνημα, και αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής γνήσιο τέκνο της λεβεντογέννας Κρήτης, συμμετέχοντας ενεργώς στην Εθνική Αντίσταση και μεταφέροντας μόνος του με μία βάρκα από τον Άθωνα στις ακτές της Μικράς Ασίας Έλληνες και συμμάχους, οι οποίοι εν συνεχεία προωθούνταν στην Παλαιστίνη και στην Αίγυπτο, για να συνεχίσουν τον υπέρ ελευθερίας αγώνα». Το 1947 αναχώρησε της μονής του και το επόμενο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος, λειτουργώντας σε διάφορα μέρη.

6604 - Μοναχός Πέτρος Αγιοπετρίτης (1891 – 12 Ιουνίου 1958)


.......Σε όλη του τη μοναχική ζωή έζησε στα όρια της Μ. Λαύρας. Ήλθε από τη Λήμνο, όπου γεννήθηκε το 1891. Εκάρη μοναχός στο Κελλί του Αγίου Νείλου, έξω από τα Καυσοκαλύβια. Ήταν σχεδόν αγράμματος, απλός, ζωηρός και ενθουσιώδης. Κάποτε εξορίσθηκε στη Σπιναλόγκα. Κατόπιν κατοίκησε σ’ ένα απόμερο, μικρό, φτωχό καλύβι στη σκήτη της Μικράς Αγίας ’Άννης. Ήταν τόσο ταπεινός που πάντοτε έσκυβε κάτω, έβαζε μετάνοια σε όλους, σαν ένα μικρό ντροπαλό παιδί. Ήταν μικρόσωμος, κοντός και αδύνατος. Όλοι τον αγαπούσαν και τον φώναζαν «Πετράκη». ’Έτσι ήταν σε όλη του τη ζωή.
Δεν ήθελε πολλές συναναστροφές. Τα χάνε με τους ανθρώπους. Πάντως, όταν λίγο μιλούσε, έλεγε πάντοτε ωραία και χαριτωμένα λόγια που ανέπαυαν. Κλεινόταν στο κελλάκι του και μιλούσε συνέχεια με τον Θεό. Αρκούνταν στα λίγα που είχε, και τις ευλογίες που του πήγαιναν, ήθελε να τις δίνουν σε άλλα γεροντάκια που είχαν μεγαλύτερη ανάγκη.

6603 - Μοναχός Δαμιανός Σιμωνοπετρίτης (1841 – 12 Ιουνίου 1927)

Ήταν υιός ιερέως, από την περιοχή των Σερρών, που ονομαζόταν Χριστόδουλος. Προσήλθε στην ουρανογείτονα μονή της Σίμωνος Πέτρας το 1871 κι εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός το 1873.
Έζησε μία ζωή υπερθαύμαστη, που τη θαύμασαν οι άγγελοι κι έφριξαν οι δαίμονες, όπως διαβάζουμε σε αρχαία συναξάρια. Επί 56 έτη στο κοινόβιο δεν απόκτησε δικό του κελλί. Έχοντας μία ξύλινη «ασπίδα» κρυβόταν σε κάποια απόμερη γωνιά της μονής. Στηριζόμενος σε αυτή πέρναγε ολόκληρες νύχτες προσευχόμενος. Κοιμόταν για λίγο καθιστάς. Όλα αυτά τα έτη τα διήλθε ο μακάριος ακτήμονας με το ράσο που έλαβε στην κουρά του. Το αξιοθαύμαστο είναι πως παρά τις τόσες δεκαετίες δεν του πάλιωσε. Όταν αρρώσταινε, ποτέ δεν πήγαινε σε ιατρό.

6602 - Ήδη αργά νύχτα∙ 11 προς 12 του Ιούνη


6601 - Αγιορείτες Άγιοι εορτάζοντες την 12η Ιουνίου