Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

6229 - Ιωάσαφ ιεροδιάκονος Καρεώτης (1910-1993)



 























O ιεροδιάκονος Ιωάσαφ, κατά κόσμον Μορφούτσικος Ανακρέων του Φωτίου, γεννήθηκε στους Μυτιληνούς Σάμου το έτος 1910, προσήλθε στο Άγιον Όρος το 1928 και εκάρη μοναχός το 1930. Ανήκε στη συνοδεία των Ιωασαφαίων ζωγράφων των Kαρυών. Το φωτογραφικό εργαστήριό τους λειτούργησε από τη δεκαετία του 1930 μέχρι τη δεκαετία του 1960.

6228 - Αγαθάγγελος ιεροδιάκονος Καρεώτης (1924-1974)
















O ιεροδιάκονος Αγαθάγγελος, κατά κόσμον Σπυρόπουλος Παναγιώτης του Μιχαήλ, γεννήθηκε στη Θάσο το έτος 1924 και προσήλθε στο Άγιον Όρος το 1948. Ανήκε στη συνοδεία των Ιωασαφαίων ζωγράφων των Kαρυών. Το φωτογραφικό εργαστήριό τους λειτούργησε από τη δεκαετία του 1930 μέχρι τη δεκαετία του 1960.

6227 - Ιερομόναχος Γεράσιμος Ιβηροσκητιώτης (1879-25 Μαρτίου 1914)


Ο ναός που διακρίνεται στην πάνω αριστερά γωνία
είναι το Κυριακό (κεντρικός ναός) της Σκἠτης Ιβήρων.

Ο κατά κόσμον Νικόλαος Σάλτης γεννήθηκε στο Βόθρη της νήσου Νάξου το 1879 από ευσεβείς γονείς. Μικρός ορφάνεψε από πατέρα και η χήρα μητέρα του μετοίκησε στη Σύρο με τα παιδιά της. Ο ένας αδελφός του ήταν ο ιερομόναχος Σεραφείμ, που έμεινε στη Σύρο. Στη Νάξο και στη Σύρο ο μικρός Νικόλαος έμαθε τα πρώτα του γράμματα.
Νέος ήλθε στο Άγιον ’Όρος «την μοναχικήν θαυμάζων πολιτείαν». Προσήλθε στην Ιβηριτική σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου, όπως έγραφε ο ίδιος αργότερα στο Προσκυνητάριον του Αγίου Όρους, «οι ασκούμενοι μοναχοί καταγίνονται εις την αγιογραφίαν, καλλιγραφίαν, αρβυλοποιΐαν, κατασκευήν μοσχοθυμιάματος και ξύλινων κοχλιαρίων, έξ ών πορίζονται τα προς ζην αναγκαία». Εκεί έκανε δόκιμος στην Καλύβη του Αγίου Παντελεήμονος «αόκνως και μεθ’ υπομονής υπηρετών τω γέροντι». Το 1897 εκάρη μοναχός.

6226 - Το Άγιον Όρος στον πόλεμο του ’21

Οι κινήσεις των ελληνικών και των τουρκικών δυνάμεων
κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στη Χαλκιδική και το Άγιον Όρος (1821)
«Χίλιοι περίπου Αγιορείται μοναχοί διετέλουν υπό την αρχηγίαν του αρχιμανδρίτου Βατοπεδίου Θεοφίλου, του αρχιμανδρίτου Κουτλουμουσίου Γρηγορίου, του προηγουμένου της Μεγίστης Λαύρας Ναθαναήλ, του καθηγουμένου του Εσφιγμένου Ευθυμίου, επιστήθιου φίλου του αρχιστρατήγου Εμμανουήλ Παπά, του Ξενοφώντος Γεδεών και του αρχιμανδρίτου Ησαΐα του Χιλιανδαρίου. Ματαίως θα προσπαθήσει ο ιστορικός ερευνητής ν’ άνευρη παρόμοιον φαινόμενον πατριωτισμού μοναχών εις την ιστορίαν των χριστιανικών κρατών ή εις τον καθ’ όλον μοναχικόν βίον εν Ελλάδι και αλλαχού».
Όταν ο Εμμανουήλ Παπάς έφθανε στον Άθω, η Θεσσαλονίκη και η περιοχή της διέθετε μικρές οθωμανικές δυνάμεις. Όλες τις μάχιμες δυνάμεις τις είχε πάρει μαζί του ο βαλής της Θεσσαλονίκης Χουσεΐν πασάς, που εξεστράτευσε στα Γιάννενα εναντίον του αντάρτη Αλή πασά. Τον αντικαθιστούσε ο αιμοχαρής Γιουσούφ μπέης. Αλλά ο Παπάς, άπραγος περί τα πολεμικά, δεν κτύπησε. Αντίθετα, σπατάλησε δυο ολόκληρους μήνες -όπως και ο Αλ. Υψηλάντης στις Ηγεμονίες, αν και στρατηγός- σε προετοιμασίες, συνομιλίες κτλ. Περισσότερα

6225 - Το 'Αγιον 'Ορος και η Επανάσταση του 1821

* Ανέκδοτον αγιορειτικόν πολεμικόν έγγραφον της Κοινότητος του Αγίου Όρους (Χρυσόστομος Διονυσιάτης αρχιμ.)