Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

4408 - Ει έχεις καρδίαν δύνασαι σωθήναι



...Όσο «ενάρετος» και να είναι ο άνθρωπος, όσο αυστηρός τηρητής του Νόμου, αν δεν μαλακώσει η καρδιά του, αν δεν θυσιάσει το «εγώ» του, αν δεν επικοινωνήσει αληθινά με το Θεό και τους ανθρώπους αποδεχόμενος τον εαυτό του με όλα τα θετικά και αρνητικά στοιχεία του, δεν ολοκληρώνεται, δεν σώζεται.
Βλέπουμε τον Φαρισαίο που έκανε πιο πολλά απ' όσα προστάζει ο Νόμος, «αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι», να απορρίπτεται, ενώ ο αμαρτωλός αλλά με ταπεινωμένη καρδιά τελώνης δικαιώνεται από τον Κύριό μας.
Οι χωρίς καρδιά «ενάρετοι» είμαστε σκληροί απέναντι και στον εαυτό μας και απέναντι στους άλλους. Απαιτούμε πολλά, γινόμαστε εγκεφαλικοί, λογαριάζουμε με νομικίστικο τρόπο τη ζωή και αυτή μας αφήνει κενά που σίγουρα δεν μας βοηθούν στην ολοκλήρωση, στην Σωτηρία.
«Ο έχων καρδίαν δύναται σωθήναι».
Πόσους ενάρετους αυτού του είδους Χριστιανούς βλέπουμε να έχουν χαρά; να χαμογελούν; να είναι ευχάριστοι στις σχέσεις τους; να μπορούν να συγχωρούν; να χωρούν μαζί, αυτό σημαίνει συν-χωρώ.
Είναι αυστηροί κριταί του εαυτού τους και του πλησίον, και πολλές φορές και του Θεού, που από Αγάπη δεν τιμωρεί τους παραβάτες του Νόμου. Άνθρωποι κλεισμένοι, φοβισμένοι, κακομοιριασμένοι πολλές φορές, χωρίς χαρά και αγάπη γιατί μόνο η Αγάπη «έξω βάλλει τον φόβον» και δίνει χαρά.
Φοβούνται να μην μολυνθεί η πίστη, και κατηγορούν επισκόπους, θεολόγους, πνευματικούς οι οποίοι προσπαθούν να επικοινωνήσουν με τους εκτός της Εκκλησίας μας ανθρώπους, είτε σχισματικούς, είτε αιρετικούς είτε μη Χριστιανούς, λες και την αλήθεια την έχει μόνον η στενή αντίληψη του θρησκευτικού μας club!
Σε θέματα προσαρμογής της ποιμαντικής στις ανάγκες που προκύπτουν κατά καιρούς, όπως η δυσκολία της κατανόησης της λειτουργικής μας γλώσσας και η προσπάθεια μετάφρασης κάποιων κειμένων, βρίσκουν αυτούς τους Χριστιανούς «εξοργισμένους», από το φόβο μήπως αλλοιωθεί η πίστη μας, τα δόγματα της Εκκλησίας μας, που ούτως ή άλλως λίγοι τα κατανοούμε, και συνασπισμένους κατά των «νεωτεριστών» παραμένοντας στην παράδοση-συντήρηση. Και μιλούν για παράδοση συγχέοντας τις έννοιες- παράδοση που σημαίνει παίρνω κάτι, το ζω και το παραδίδω στους επόμενους- και συντήρηση που είναι η κονσέρβα. Και έχουν οι άνθρωποι αυτοί την αίσθηση ότι είναι σουπερορθόδοξοι. Ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, η μεγάλη εκείνη καρδιά έλεγε: «Κανένας μας δεν είναι ορθόδοξος, όλοι έχουμε τις πλάνες μας τις προσωπικές. Ορθόδοξη είναι μόνο η Εκκλησία μας και σωζόμαστε ως μέλη Της».
Φοβούνται οι άνθρωποι αυτοί τον σκανδαλισμό...

Απόσπασμα από την ομιλία του Ιερομονάχου Μακαρίου, Γέροντος του Ιερού Χιλιανδαρινού Κελλιού Γέννησης της Θεοτόκου, Μαρουδά. Η ομιλία έγινε στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Αλεξανδρουπόλεως, την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών (Ιωάννου της Κλίμακος), 14 Απριλίου 2013

 

4407 - Πεζοπορία από την Ιερά Μονή Ιβήρων στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα



Κατηγορία: Πεζοπορία
Μήκος Διαδρομής: 21 χλμ
Χρόνος: 6 ώρες
Υψομ. διαφορά ανάβασης: 800μ
Βλάστηση: Θαμνώδης. δρύς, καστανιές
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Ναί
Κατάσταση Εδάφους: Δρόμος, μονοπάτι
Δυσκολία διαδρομής: Α
Σήμανση: Σε διασταυρώσεις

Κατηφορίζοντας από την είσοδο της Μ. Ιβήρων (1) προς το λιμάνι συναντάμε τον δρόμο που πάει για Μ. Μεγ. Λαύρα και τον ακολουθούμε. Μετά από 3.5 χλμ περίπου αφήνουμε αυτόν τον δρόμο και ακολουθούμε άλλον που ανηφορίζει για Μ. Φιλοθέου και Μ. Καρακάλου και μετά από την δεύτερη δεξιά στροφή του βρίσκουμε την είσοδο του μονοπατιού που έρχεται από τον αρσανά (2). Αυτό είναι ωραίο καλντερίμι που ανηφορίζει ομαλά μέσα σε δάσος και αφού διασταυρωθεί με μερικούς δρόμους συναντά πάλι τον κεντρικό δρόμο μπροστά από την Μ. Φιλοθέου (3). Εδώ υπάρχει αλάνα με παγκάκια και βρύση. (1 ώρα, 45 λεπτά).

4406 - Ο Ιερομόναχος Άνθιμος, ο δια Χριστὸν σαλός



Πατρ νθιμος πατρίδα εχε τν Σόφια τς Βουλγαρίας, που κα φημέρευε σν γγαμος ερες σ νορία. Μετ τν θάνατο τς πρεσβυτέρας του, γύρω στ 1841, ρθε στ Περιβόλι τς Παναγίας, κα φυτεύτηκε σν καλς βολβός, πως θ δομε πι κάτω, κα νθισε κα εωδίασε.
πρώτη του μετάνοια ταν ερ Μον τς Σίμωνος Πέτρας, που κάρη Μοναχός. Μετ μως πο ρχισε ν κάνη τν δι Χριστν σαλό, ν κρύβη τν σωτερικό του πλοτο, εχε κάνει μετάνοια κα λον τν θωνα, γιατ συνέχεια γύριζε στν ρημο κα μενε λλοτε σ σπηλιές, κα λλοτε σ κουφάλες δένδρων. Κατ καιρος δέ, μφανιζόταν στν ερ Μον το γίου Παντελεήμονος (τ ωσικό) γιατ κε καταλάβαινε τς κολουθίες, πο γίνονταν στ ωσικά. Συνήθως κρυβόταν στν Νάρθηκα το Ναο κα π κε παρακολουθοσε. ταν βλεπε μως κανέναν Πατέρα ν τν παρακολουθ κα ν τν προσέχη μ ελάβεια, ρχιζε ν κάνη νοησίες ν παραμιλάη μόνος του κα τσι τος χαλοσε τν λογισμό. Παρέμενε δ στν Μον νάλογα, λλοτε λίγες μέρες κα λλοτε περισσότερες, κα μετ ξαφανιζόταν πάλι στν θωνα, τελείως μόνος του, δύο τρες μνες, κα ξαν μφανιζόταν στν γιο Παντελεήμονα, τ ωσικό.

4405 - Επιστολές του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Έκφραση Μοναχικής Εμπειρίας (Εκπομπή 24η)



.......Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Πειραϊκής Εκκλησίας αφιέρωσε 29 εκπομπές στην ανάγνωση του βιβλίου «Έκφραση Μοναχικής Εμπειρίας» του μακαριστού γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή.