Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

4228 - Η Αθωνική εμπειρία του Νίκου Καζαντζάκη



Στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε στρογγυλή τράπεζα με θέμα: «Πνευματικότητα και Θρησκευτικότητα στο Νίκο Καζαντζάκη». H Ευαγγελία Δαμουλή - Φίλια, Διδάκτωρ Ιονίου Πανεπιστημίου και Συγγραφέας ανέπτυξε το θέμα: «Η Αθωνική εμπειρία του Νίκου Καζαντζάκη».

4227 - Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης: Έσχατοι καιροί;



Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
Στους δύσκολους και ταραγμένους καιρούς μας υπάρχει γενικά και μια μικρή ισχυρή ομάδα ανθρώπων με κάποιες μεταφυσικές αναζητήσεις. Κάποιοι βρίσκουν τον Θεό ως ανάγκη, ως αποκούμπι και ως σχεδία. Συνήθως ο άνθρωπος βρίσκει ό,τι ψάχνει και τον συμφέρει. Δεν θέλει να κουραστεί και να μοχθήσει πολύ. Ικανοποιείται με πρόχειρες και εύκολες λύσεις. Έτσι, μερικές φορές τη θρησκευτικότητά του εξαντλεί σε τυπικές υποχρεώσεις, δίχως κανένα κόστος. Άλλοτε παρασύρεται από επιτήδειους δασκάλους, που εκμεταλλεύονται τον θείο πόθο του με το να του προσφέρουν προϊόντα απελευθερωτικά, χαρούμενα, χαλαρωτικά και άκοπα.

4226 - Επιστολές του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Έκφραση Μοναχικής Εμπειρίας (Εκπομπή 12η)



.......Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Πειραϊκής Εκκλησίας αφιέρωσε 29 εκπομπές στην ανάγνωση του βιβλίου «Έκφραση Μοναχικής Εμπειρίας» του μακαριστού γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή.

4225 - Θρύλοι από τον Άθωνα



Οι Εννέα Αόρατοι
Ψηλά στο όρος του Άθωνα, εξαφανίζονται άνθρωποι, και οι τοπικοί θρύλοι λένε ότι από εκεί έρχονται οι "Εννέα Αόρατοι", εννιά μοναχοί που τους πήρανε οι Άγγελοι, και απάγουν άλλους μοναχούς για να τους αφήσουν στη θέση τους, στην ομάδα των εννιά, που μυστικά κυβερνά το Άγιο Όρος. 
Πηγή: Περιοδικό Strange, No 57, σελίδα 33. Άρθρο του Αλβέρτου Δημητρίου-Λένας Αδαμοπούλου με τίτλο Στοιχειωμένη Ελλάδα

Αναδυόμενος μοναχός
Τότε ξαφνικά βλέπω ένα μοναχό να βγαίνει μέσα από τη θάλασσα, να αναδύεται από τα νερά! Εμφανίστηκε από το πουθενά και αναδύθηκε μέσα από τη θάλασσα, προχωρώντας μέσα στο νερό προς την ακτή. Ανέβηκε το τοιχάκι, διέσχισε τον παραλιακό δρόμο και πήρε το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί από την ακτή προς το μοναστήρι και περνά δίπλα από το αίθριο που καθόμουν. 

4224 - Γέροντας Παΐσιος: Δεν οφελούν οι μετάνοιες χωρίς ταπείνωση!



Οι μεγάλοι στην ηλικία που δεν δέχονται ύβρεις και αυστηρές παρατηρήσεις, για να θεραπευθούν η για να λάβουν μισθό (όταν δεν φταίνε), είναι πιο ανόητοι και από τα μωρά παιδιά, που δεν θέλουν ούτε να ακούσουν τον γιατρό, διότι φοβούνται την ένεση (μην τους τρυπήσει με την βελόνα), και υποφέρουν τον πυρετό συνέχεια και τον βήχα.
Περισσότερη ευγνωμοσύνη οφείλουμε σ’ αυτούς που μας κέντησαν και βγήκαν τα αγκάθια της ψυχής μας, παρά σ’ εκείνους που θα έσκαβαν δωρεάν την περιοχή μας και θα μας φανέρωναν τον κρυμμένο μας άγνωστο θησαυρό.
Δεν ωφελεί να τρίβει κανείς τα γόνατά του με αμέτρητες μετάνοιες, εάν δεν τρίβει παράλληλα και την μούρη του με την ταπείνωση (την εσωτερική μετάνοια).
Εκείνος που ζητάει ταπείνωση από τον Θεό, αλλά δεν δέχεται τον άνθρωπο που του στέλνει ο Θεός, για να τον ταπεινώσει, δεν ξέρει τι ζητάει, διότι οι αρετές δεν αγοράζονται με τα ψώνια στον μπακάλη (όσα κιλά θέλουμε), αλλά μας στέλνει ο Θεός ανθρώπους να δοκιμαστούμε, να εργαστούμε, να την αποκτήσουμε και να στεφανωθούμε.
Όποιος σκύβει ταπεινά και δέχεται τα χτυπήματα από τους άλλους, διώχνει τα δικά του εξογκώματα, ομορφαίνει πνευματικά σαν Άγγελος και έτσι χωράει από την στενή πύλη του Παραδείσου.

4223 - Γέροντας Νικόδημος ο Αγιαννανίτης



Ο ασκητής Νικόδημος γεννήθηκε κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, σε χωριό της επαρχίας Πάφου. Παρόλο που είχε μια πολύ καλή δουλειά εκείνη την περίοδο – εργαζόταν ως μάγειρας κοντά στον Αγγλο Αρμοστή – ποθώντας κατάκαρδα τη μοναστική ζωή, άφησε τη δουλειά, την οικογένεια και την ιδιαίτερη πατρίδα του και αναχώρησε για τον Άθωνα, το έτος 1895. Αφού περιήλθε Μοναστήρια, Σκήτες, Καλύβες και Κελιά, αναπαύτηκε στη Σκήτη της Θεοπρομήτορος Αγίας Αννης, όπου κοινοβίασε στην Καλύβη της Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού, λίγο πιο κάτω από το Κυριάκο, κοντά στο Γέροντα Ιωάννη. Σε αυτή την Καλύβη έζησε ασκητικά και προετοιμάστηκε για το Μαρτύριο, τον στέφανο του οποίου αξιώθηκε να λάβει το 1720, ο Οσιομάρτυρας Νικόδημος από το Ελβασάν της Αλβανίας. Η αγία του μνήμη γιορτάζεται στις 10 Ιουλίου. Η σχέση του Οσιομάρτυρα με την Καλύβη, στάθηκε αφορμή, ώστε, ο Γέροντας του κελιού να δώσει στον Κύπριο μοναχό το καλογερικό όνομα Νικόδημος. Ο Γέροντας Νικόδημος χαρακτηριζόταν ως ελεήμων, φιλάνθρωπος και φιλακόλουθος. Χαρισματούχος δούλος του Θεού, εύκολα παρηγορούσε και ανάπαυε τις ψυχές πονεμένων ανθρώπων που κατέφευγαν κοντά του για στήριξη και παρηγοριά.