Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

4149 - Το ταξίδι των Τιμίων Δώρων από την Ιερά Μονή Αγίου Παύλου του Αγίου Όρους στη Ρωσία (video)

4148 - Επιστολές του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Έκφραση Μοναχικής Εμπειρίας (Εκπομπή 9η)




Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Πειραϊκής Εκκλησίας αφιέρωσε 29 εκπομπές στην ανάγνωση του βιβλίου «Έκφραση Μοναχικής Εμπειρίας» του μακαριστού γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή.

4147 - Και το 2014, για 7η συνεχή χρονιά, το Άγιο Όρος σε συλλεκτικές σειρές γραμματοσήμων των ΕΛ.ΤΑ.



Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία συνεχίζουν και φέτος, για 7η χρονιά, την έκδοση συλλεκτικής σειράς γραμματοσήμων για το Άγιο Όρος, με στόχο να προβάλλουν την ιστορική ορθόδοξη παράδοσή μας και να αναδείξουν τους μοναδικούς θησαυρούς που φυλάσσονται ανά τους αιώνες στο Περιβόλι της Παναγίας.
Για το 2014 προγραμματίζεται η έκδοση της σειράς: Άγιον Όρος Άθω «Κεντήματα».

4146 - Περίφημα έργα κεντητικής φυλασσόμενα στο Άγιο Όρος



Οι Βυζαντινοί έδειξαν πάντα μίαν ιδιαίτερη αγάπη στα πολυτελή υφάσματα που κατασκευάζονταν στα εργαστήρια του παλατιού για την Αυλή και την Εκκλησία. Ο νόμος θεωρούσε τα υφάσματα αυτά ισάξια του χρυσού, απαγόρευε την εξαγωγή τους και υπέβαλλε την παραγωγή και την πώλησή τους σε αυστηρό έλεγχο. Συχνά, οι βαρύτιμες αυτές αμφιέσεις δωρίζονταν για να κοσμηθεί το ιερότατο σημείο του ναού, το θυσιαστήριο. Στις μεγάλες εορτές, και κυρίως στις επισκέψεις των ξένων πρεσβειών, ο έπαρχος αναλάμβανε να στολίσει την Πόλη με τα βαρύτιμα αυτά "άμφια" που τα δανειζόταν από το παλάτι και τους μεγάλους ναούς. Ένα μέρος από το τιμητικό αυτό έργο το εμπιστευόταν στους "βεστιοπράτες" και "αργυροπράτες" της πόλεως, που χρησιμοποιούσαν για τις ειδικές αυτές μέρες ό,τι καλύτερο είχαν μαζί με τους αυτοκρατορικούς και εκκλησιαστικούς θησαυρούς.
Είναι δύσκολο να σχηματίσουμε σήμερα μια ιδέα για τις συλλογές αυτές από πολυτελή χρυσοκεντήματα, που συγκεντρώνονταν στην αυτοκρατορική αυλή και στους ναούς· εκτεθειμένα τις ημέρες των εορτών στις προσόψεις των δημοσίων κτιρίων, τα έργα αυτά πρόσθεταν τη λάμψη τους, από τα χρυσά και αργυρά σύρματα και τα πορφυρά μεταξωτά, στη μεγαλοπρέπεια των βυζαντινών τελετών. Η λεπτότητα των υλικών, οι πυρκαγιές, η συνήθεια να λιώνουν τον χρυσό για να τον ανατήξουν, οι πόλεμοι και οι δηώσεις - κυρίως η άλωση του 1204 - εξαφάνισαν τα αριστουργήματα αυτά της βυζαντινής μικροτεχνίας. Όσα έφθασαν ως εμάς είναι εκκλησιαστικά άμφια που διατηρούνται στις μονές των Βαλκανίων και στα θησαυροφυλάκια της Δύσεως. Αυτά τα τελευταία δεν ανήκουν αναγκαστικά στα λάφυρα της Σταυροφορίας. Πολλά έφθασαν στη Δύση με τη διπλωματική οδό: βυζαντινές αποστολές στο εξωτερικό, ξένες πρεσβείες στην Κωνσταντινούπολη, αναρρήσεις αρχηγών σε υποτελή κράτη, διαπραγματεύσεις συνθηκών, ήταν ευκαιρίες για τον βυζαντινό βασιλέα να επιδείξει στα μάτια των ξένων τον πλούτο της αυτοκρατορίας.

4145 - Οι «Θησαυροί του Αγίου Όρους» σε ηλεκτρονική μορφή




Το 1997 η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους και ο Οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, Θεσσαλονίκη 1997, εξέδωσαν τον τόμο ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.
Το λεύκωμα αυτό αποτέλεσε οδηγό της εκθέσεως που λειτούργησε κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1997 στη Θεσσαλονίκη, στα πλαίσια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Τα κείμενα που περιλαμβάνονται σε αυτό τον τόμο, γραμμένα από διακεκριμένους επιστήμονες, είχαν σκοπό να βοηθήσουν τον επισκέπτη της εκθέσεως να κατανοήσει την καθαγιασμένη καλλιτεχνική παραγωγή των μοναχών του Άθωνα στο πέρασμα των αιώνων.
Ολόκληρο το βιβλίο μπορείτε να το δείτε σε ηλεκτρονική μορφή, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, εδώ: http://www.elpenor.org/athos/default.asp

4144 - Στο Άγιον Όρος αναπαύεσαι...



Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
στην Μικρή Αγία Άννα-Άγιον Όρος

Ἕνας ἁγιορείτης ἔγραφε: «Eἶναι σκάνδαλο αὐτὸ ποὺ ἔγινε καὶ μοῦ δόθηκε τό προζύμι τῆς Βασιλείας, ὁ πολύτιμος μαργαρίτης, τό δυναμικὸ μυστικὸ τῆς ζωῆς.
Μοῦ δόθηκε τὸ λίγο μὲ τὸν πολὺ δυναμισμό. Μοῦ δόθηκε τὸ ἐλάχιστο, ποὺ εἶναι μέγιστο. Μοῦ δόθηκε αὐτὸ ποὺ δὲν τὸ ἀξίζω. Τώρα δὲν μένει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ εὐχαριστῶ σ᾿ ὅλη μου τὴ ζωή.
Μπῆκε μέσα στὰ σπλάχνα τῆς ὑπάρξεώς μου τὸ σπέρμα ποὺ αὐτομάτως αὐξάνει. Κάθομαι, δουλεύω, κουράζομαι, ξεκουράζομαι μὲ ἕνα σκοπό: νὰ δώσω τὴ δυνατότητα σ᾿ αὐτὸ τὸ σπέρμα νὰ αὐξηθῆ. Νὰ ἀπομυζήση κάθε ἰκμάδα ἀπὸ τὴ γῆ τῆς ὑπάρξεώς μου, καὶ νὰ βλαστήση, νὰ βγῆ ἀπὸ μέσα μου μιὰ ἄλλη ζωή, πιὸ δυνατή, ἅγια, σὲ χῶρο ἀφθαρσίας.
Ἂς μὲ ἐγκαταλείψουν ὅλοι καὶ ὅλα. Αὐτὸ τὸ ἕνα μοῦ δόθηκε. Δὲν φεύγει. Δέν χάνεται. Αὐτὸ μοῦ ἔμαθε νὰ βλέπω καθαρά. Νὰ ἀγαπῶ ἀνυστερόβουλα. Νὰ φεύγω καὶ νὰ ἔρχωμαι μὲ τὴν ἴδια κίνησι. Νὰ ἀφήνω τοὺς ἄλλους ἐλεύθερους, καὶ τότε ἀκριβῶς νὰ εἶναι ποὺ τοὺς ἔχω δίπλα μου καὶ μέσα μου.

4143 - Μνήμη δυο Χιλιανδαρινών Αγίων (16 Ιανουαρίου)