Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

3677 - Εν ενί στόματι και μια καρδία



Γράφτηκε από την Romfea.gr
Του Αρχιμανδρίτη Δαμασκηνού Λιονάκη,
Πρωτοσυγκέλλου Ι.Μ. Κυδωνίας
«ν ν στόματι κα μι καρδί»… Ατούς τούς λειτουργικούς λόγους φέρνει στόν νο μου παμψηφεί κλογή το ερομονάχου Βαρθολομαίου ς γουμένου τς ερς Μονς σφιγμένου γίου ρους!
Μετά τήν τέλεση γρυπνίας ο πνευματικοί βλαστοί το μακαριστο π. Χρυσοστόμου «συνχθησαν π τ ατ» καί μοφώνως ξέλεξαν τόν π. Βαρθολομαο νέο ποδηγέτη καί πνευματικό καθοδηγητή τους· «σαν παντες μοθυμαδν π τ ατ»!
«Τέκνον πακος» π. Βαρθολομαος, «ς ποιμανε» τήν ελογημένη δελφότητα τν σφιγμενιτν, τά «τεκνία» το π. Χρυσοστόμου!
νέος γούμενος, γαπητός καί πιστός «συνεργς ν Χριστ» το οιδίμου π. Χρυσοστόμου, στάθηκε μέ γάπη καί φοσίωση δίπλα στόν Γέροντά του καί τόν κολούθησε ς «σόψυχος ατ». Το συμπαραστάθηκε στόν καιρό τς σθενείας του καί μεγάλως τόν νέπαυε στίς μεγάλες δοκιμασίες του.
πί λόκληρα νυχθήμερα τόν πηρέτησε, «συγκακουχούμενος ατ». Διαρκής μέριμνά του «νάπαυσις τν σπλάγχνων» το Γέροντός του, τόν ποο «σν Θε» ξιώνεται νά διαδεχθε στήν θέση το γουμένου τς στορικς Μονς.
«δεξι το Κυρίου» στόλισε τόν π. Βαρθολομαο μέ φυσικά καί πνευματικά χαρίσματα· το χάρισε ξύνοια καί επροσηγορία, γάπη καί διάθεση πακος, τρόπο εγενικό καί ρχοντικό, ερυχωρία καί σύνεση.
Στό πρόσωπο το νέου γουμένου μφαν πολλά χαρακτηριστικά το ειμνήστου Γέροντος καί προκατόχου του· «κα ο θαυμαστν».
ποιος «ν φελότητι καρδίας» προσκολληθε στόν Γέροντά του, ναδεικνύεται κληρονόμος τν χαρισμάτων του· καί π. Βαρθολομαος «χάριτι Θεο» προσκολλήθηκε στόν Γέροντά του, «γγιστα ατο» ζησε, τόν νέπνευσε καί τόν πηρέτησε.
κδαπανήθηκε γιά τά δίκαια τς Μονς, μερίμνησε καί «πρ δύναμιν» ργάσθηκε  γιά τό κονάκι στίς Καρυές, στε λα νά γίνουν «εσχημόνως κα κατ τάξιν». Πεποίθησή του γαθή κβαση το κανθώδους ζητήματος τς Μονς, ποκατάσταση τς ερήνης στό Περιβόλι τς Παναγίας καί «μέχρι κεραίας» εόδωση το θείου θελήματος «εχας» το π. Χρυσοστόμου.
Στίς 27 κτωβρίου π. Βαρθολομαος νθρονίζεται καί ναλαμβάνει τήν ποιμαντική καί διοικητική εθύνη τς Μονς σφιγμένου.
Εχή λων νά διαποιμάνει θεοφιλς τά «ρνία» τς Μάνδρας του, τά ελογημένα καλογέρια τς Μονς. πρόσφατη κδημία το π. Χρυσοστόμου εναι λήθεια τι προξένησε λύπη στίς τρυφερές καρδιές τν σφιγμενιτν. Πιστεύουμε, μως, τι « λπη ατν ες χαρν γενσεται»· τι μέ τίς εχές το μακαρίου Γέροντος καί τήν πατρική πιστασία το π. Βαρθολομαίου ο ποθέσεις τς Μονς θά εοδωθον, κανονική τάξη θά θριαμβεύσει, τά προβλήματα θά πιλυθον καί πολλές καρδιές θά ναπαυθον!
Ο ποτακτικοί το π. Χρυσοστόμου, «ο διαμεμενηκτες μετ᾿ ατο ν τος πειρασμος ατο», στηρίζουν καί γαπον τόν π. Βαρθολομαο. Ατό μέ πείθει τι θά τόν βοηθήσουν «ση ατος δύναμις» στήν νωφερ πορεία πρός τήν Βασιλεία τν Ορανν.
Πάτερ Βαρθολομαε, νθρωπε το Θεο ελογημένε, τοτο ς γνωρίζει γάπη σου: σοι τιμον τήν μνήμη το μακαριστο Γέροντός σου, σοι τόν γνώρισαν καί τόν γάπησαν, στέκονται στό πλευρό σου καί στό πλευρό τς γουμένης Χριστονύμφης τν Σερρν.
Στηρίζουν τίς γαθές προσπάθειές σας καί εχονται θερμς πέρ τς «θεόθεν νισχύσεως» τν Μονν σφιγμένου καί Προφήτου λιού γίου Πνεύματος Σερρν. γιασμός τν ψυχν σας καί κατά Θεόν προκοπή τν δελφοτήτων σας εναι δόξα δική μας καί παινος!
«ν ν στόματι κα μι καρδί» παρακαλομε τόν Κύριο νά σς χαρίζει «νον γεμόνα», στε νά νταποκρίνεσθε στά ψηλά καθήκοντά σας καί «ργ κα λόγ» νά μολογετε «ησον Χριστν κα τοτον σταυρωμένον». μήν.

3676 - Στη Θεία Λειτουργία της Ιβήρων και στον Εσπερινό της Ξενοφώντος, ντράπηκα για τα δάκρυα στο πρόσωπό μου (Τζων Κίττμερ, Βρετανός πρέσβυς)



Ήμουν 19 χρονών όταν προσπάθησα για πρώτη φορά να πάρω διαμονητήριον για το Άγιον Όρος.  Είμαι πιστός αγγλικανός, και ενδιαφέρομαι εδώ και πολλά χρόνια για το μοναχισμό και την πνευματικότητα της Ορθοδοξίας.  Το 1987, η αίτησή μου δεν έγινε δεκτή και αποκαρδιώθηκα λίγο.  Έτσι χρειάστηκε να περιμένω 25 και πλέον χρόνια για να καλύψω το κενό αυτό στο ελληνικό μου βιογραφικό.
Την περασμένη βδομάδα, αφού απέκτησα επιτέλους και χωρίς πρόβλημα (χάρη στις εκκλησιαστικές αρχές) την απαραίτητη άδεια, ταξίδεψα βόρεια, μόνος μου εκτός από την αστυνομική μου συνοδεία, με σκοπό να περάσω τρεις νύχτες στον Άθω. Ήμουνα αποφασισμένος να περιηγηθώ ως προσκυνητής, με τη λιγότερη δυνατή εθιμοτυπία. Κατά την άποψή μου, ο σοβαρός προσκυνητής περπατάει και μετράει την πνευματική εμπειρία σε πραγματικό χρόνο, μακρυά από το αυτοκίνητο και το ρολόι. Τώρα πια που οι περισσότεροι ταξιδεύουν στο Όρος με αμάξι, ήμουν τυχερός που ένας από τους συνεργάτες της ασφάλειάς μου ήταν πρόθυμος να ανεχτεί έναν εκκεντρικό Άγγλο, και να με συνοδέψει πεζός.
Έτσι  ο ακούραστος  συνοδός ασφαλείας μου κι εγώ περπατήσαμε για πολλά χιλιόμετρα, άλλοτε στην ενδοχώρα, άλλοτε δίπλα στην ακτή, άλλοτε στο δάσος. Η φυσική ομορφιά του  Όρους είναι εκπληκτική:  βρίσκεται  όχι μόνο στο  αστραφτερό φως στην επιφάνεια του πελάγους και στον επιβλητικό όγκο του Άθω του ίδιου, αλλά και στη γεμάτη αποχρώσεις σκιά του φυλλοβόλου δάσους, και στους ορμίσκους και τους μυχούς της ακτής.  Εκεί ένας λυρικός ρομαντικός  νιώθει να προσεγγίζει το Υπερβατικό, άσχετα από την πίστη του και τις ελπίδες του.
Αλλά για μένα, η κύρια εμπειρία του Άθω δεν είναι τόσο η φυσική ομορφιά του παρθενικού τοπίου, όσο η εμβάπτιση του πιστού στους ρυθμούς και τις απαιτήσεις του μοναστικού βίου. Έτσι επισκεφτήκαμε πέντε μονές στα βόρεια και διανυκτερεύσαμε σε τρεις. Σε όλες, μας προσφέρθηκαν φιλοξενία, φιλία και συζήτηση με τους γέροντες,  και παροτρυνθήκαμε διακριτικά να συμμετάσχουμε στην προσευχή της κοινότητας.  Να ποιο είναι, ειδικά  για τον μη ορθόδοξο, το προνόμιο του διαμονητηρίου.
Αγαπώ την ορθόδοξη λειτουργία και έχω παρευρεθεί σε πολλές υπέροχες λειτουργίες. Αλλά στην Ι.Μ. Ιβήρων, τη Σταυρονικήτα και τη Ξενοφώντος,  είχα για πρώτη φορά την αίσθηση  ότι η λειτουργία άνοιγε πραγματικά το δρόμο προς τις βαθύτατες πνευματικές αλήθειες και εξέθετε την ψυχή στην πιο βαθειά της αναζήτηση. Στη Θεία Λειτουργία της Ιβήρων και στον Εσπερινό της Ξενοφώντος, ντράπηκα για τα δάκρυα στο πρόσωπό μου. Αλλά, κοιτώντας γύρω μου, κατάλαβα ότι δεν ήμουνα ο μόνος. Οι περισσότεροι από εμάς συγκινηθήκαμε εμφανώς από τη θαυμάσια αρμονία της μουσικής, της αρχιτεκτονικής και της τέχνης, καθώς και από τον μεστό λόγο της λειτουργίας και τη σταθερή της προτροπή σε μια πορεία μετάνοιας και ελέους.  Για μένα δεν ήταν μόνο μια πολύτιμη εμπειρία που θα φυλάξω, αλλά κάτι που ελπίζω να επαναλάβω στο διάστημα της θητείας μου εδώ στην Ελλάδα.

3675 - Σαν σήμερα το 1830: Εύρεσις της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου, στη Σαντορίνη