Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

3662 - Επικήδειος λόγος για τον Γέροντα Χρυσόστομο



ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΤΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ
ΑΡΧΙΜ. ΤΥΧΩΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΝΙΚΗΤΙΑΝΟΥ
ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ


Σεβασμιώτατοι γιοι ρχιερείς
Πανοσιολογιώτατε γιε Πρωτεπιστάτα,
Πανοσιολογιώτατοι γιοι Καθηγούμενοι,
γαπητοί πατέρες τς ερς Μονς σφιγμένου,
Ὁσιωτατοι πατέρες καί ἀδελφοί,

Ἔχω τήν τιμήν νά μεταφέρω τάς θεοπειθεῖς εὐχάς τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, διά τήν μετά δικαίων καί ἁγίων ἀνάπαυσιν τῆς ψυχῆς τοῦ ἐκλιπόντος πολυσεβάστου Γέροντος Χρυσοστόμου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Βασιλικῆς Μονῆς τοῦ Ἐσφιγμένου, ἔτι δέ καί τά θερμά Αὐτοῦ συλλυπητήρια τόσον πρός τήν ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμενου ὅσον καί πρός σύμπασαν τήν ἁγιορείτικην ἡμῶν κοινότητα.
Σήμερον προπέμπομεν μέ πολύν σεβασμόν καί ἀγάπην εἰς τήν αἰωνιότητα καί εἰς τήν ζωήν, τόν ἀδελφόν ἡμῶν Γέροντα Χρυσόστομον, τόν ἀριστοκράτην μέν εἰς τούς τρόπους, Ἁγιορείτην δέ εἰς τό φρόνημα.
Ὁ ἐκλιπών ἦτο ἐκ φύσεως εὐπροσήγορος καί προσιτός πρός πάντας, ἐμφορούμενος ἀπό αἰσθήματα ἀγάπης, μέ βαθύ ἐνδιαφέρον πρός ὅλους τούς μοναχούς, ὑποτακτικούς καί Γεροντάδες, μικρούς καί μεγάλους.
Ἰδιαιτέρως ὁ μεταστάς Καθηγούμενος ἀνεδείχθη ὡς πραγματικός πατήρ καί Γέροντας, ἀναδείξας πολλά πνευματικά ἀναστήματα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καί τῇ κοινωνίᾳ. Ὡς ἁγιορείτης Γέρων, ἐδημιούργησεν ἀρχικῶς τήν ἀδελφότητα αὐτοῦ εἰς τό Ἱερόν Κελλίον τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου παρά τάς Καρυάς, ἀνοικοδομήσας τοῦτο ἐκ βάθρων μετά πολλῆς φιλοκαλλίας ἀλλά καί προσωπικῆς ἐργασίας. Ἦτο φιλόξενος ὡς ὁ πατριάρχης Ἀβραάμ καί ἀναπαύων πάντας τούς προσερχόμενους εἰς τό Κελλίον αὐτοῦ, οὐ μήν ἀλλά καί διακονῶν μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ εἰς τάς πανηγύρεις τῶν γειτονικῶν ἱερῶν κελλίων καί Μονῶν.
Ἡ θεία ὅμως Πρόνοια τόν εἶχε ἐκλέξει νά διαδραματίση ἰδιαίτερον ρόλον εἰς τήν ἐπίλυσιν τοῦ ἀκανθώδους Ἀθωνικοῦ ζητήματος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου. Οὗτος γάρ ὁ μακάριος Γέρων διά τῆς ἐξόχου προσωπικότητός του, συνδυαζούσης σοφίαν καί σύνεσιν, χριστιανικήν ἀγάπην καί ἐκκλησιαστικήν συνείδησιν, ἀποφασιστικότητα καί ἀγωνιστικότητα, ἠδύνατο νά φέρῃ εἰς πέρας τήν ἀποστολήν ταύτην καί διακονίαν, ἀποτελέσῃ δέ φωτεινόν παράδειγμα πρός μίμησιν ὑπό ὅλων τῶν ἐπιγενομένων μοναχῶν.
Ὅτε λοιπόν ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐπροβληματίζετο σοβαρῶς διά τήν κατάστασιν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καί ἀποφάσισεν ἵνα διευθέτησῃ ὁριστικῶς τό θέμα, τοποθετώντας κατάλληλον συνοδείαν, τότε ὁ μακαριστός Γέρων κάμνοντας πρόθυμον ὑπακοήν εἰς τήν σεβαστήν Ἱεράν Κοινότητα, ἅμα δέ καί εἰς τό σεπτόν Οἱκουμενικον Πατριαρχεῖον, ἀνέλαβεν εἰς τούς ὤμους Αὐτοῦ τό βαρύ τοῦτο φορτίον. Πρός τόν σκοπόν τοῦτον, ὁ μεταστάς Καθηγούμενος κατέβαλε πολλούς πόνους καί φροντίδας, ἐργαζόμενος ἀθορύβως καί λίαν πνευματικῶς, καί κατορθώσας τόσον τήν ἐκ βάθρων ἀνακαίνισιν του ἀντιπροσωπείου τῆς Ἱερᾶς αὐτοῦ Μονῆς εἰς τάς Καρυάς, ὅσον καί τήν πλήρην νομικήν δικαίωσιν τοῦ ὅλου θέματος. Καί τοῦτο μάλιστα χωρίς μικρότητας καί πάθη, ἀλλά τουναντίον μέ μεγαλοψυχίαν, ἀνεκτικότητα καί συγγνώμην, τήν ὁποίαν ἀφειδῶς παρεῖχεν εἰς ὅσους κατά καιρούς τοῦ προεκάλουν θλίψεις καί προέβαλον ἐμπόδια εἰς τό ἔργον τῆς διακονίας του.
Ὅμως, «ὁ ἅγιος καί καλός Θεός», καθώς χαρακτηριστικά ἔλεγε ὁ μακαριστός Γέρων, τόν ἐκάλεσε πλησίον τοῦ ἵνα τόν ἀνάπαυσῃ ἐκ τῶν κόπων αὐτοῦ. Ἡμεῖς οἱ περιλειπόμενοι Ἁγιορεῖται πατέρες, πιστεύομεν ὅτι ἔχομεν ἕναν ἐπιπλέον πρέσβυν πρός τόν ἅγιον Θεόν, ὁ ὁποῖος ἀδιαλείπτως θά προσεύχεται τόσον διά τούς ἀπορφανισθέντας πατέρας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἐσφιγμένου ὅσον καί δι’ ὅλον τό Ἁγιώνυμον Ὄρος. Καί μάλιστα εἰς τόσον δυσχειμέρους καιρούς.

Ἀείμνηστε ἅγιε Γέροντα,
τό Ἅγιον Ὄρος, πού τόσον πολύ ἡγάπησας καί τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, πού διηκόνησας εἰς τήν ζωήν σου, σέ προπέμπουσιν εἰς τήν αἰώνιον ζωήν. Ἡ Αὑτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός ἡμῶν Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, σοῦ εὔχεται «καλόν Παράδεισον». Πορεύου εἰς τήν ὁδόν τῶν μακάρων, πρός τόν τόπον τῆς ἀναπαύσεως, μέ τήν πίστιν εἰς τό γεγραμμένον ἐν τῇ Ἀποκαλύψει τοῦ Ἰωάννου: Καί ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης· γράψον, μακάριοι ο νεκροί ο ν Κυρί ποθνήσκοντες π’ ρτι. Ναί, λέγει τό Πνεμα, να ναπαύσωνται κ τν κόπων ατν· τά δέ ργα ατν κολουθε μετ' ατν.

Ἀδελφέ καί συλλειτουργέ ἡμῶν, «Αἰωνία σου ἡ μνήμη!»


Σχετικά:


3661 - Υπόθεση Βατοπαιδίου. Για άλλη μια φορά το κράτος δικαίου βουλιάζει στη λάσπη της ρωμαϊκής αρένας



Η είδηση: «Παραπέμπονται να δικαστούν για κακουργήματα ο Ηγούμενος του Βατοπαιδίου, ο μοναχός Αρσένιος και 11 ακόμη. Απαλάσσεται ο κ. Αγγέλου διευθυντής του γραφείου του τότε Πρωθυπουργού κ. Καραμανλή»
Ο Ηγούμενος κ. Εφραίμ και ο π. Αρσένιος είναι ΑΘΩΟΙ. Εξ' αρχής υπάρχει ένα και μοναδικό ερώτημα: «Ποιό το συμφέρον δύο μοναχών να κάνουν αν έκαναν τόσες αξιόποινες πράξεις;» Διασκέδαζαν να διαπράττουν κακουργήματα; Προφανώς όχι. Με λίγα λόγια ποιό είναι το κίνητρό τους; Είχαν λόγο να ζημιώσουν αν υποτεθεί ότι ζημίωσαν το ελληνικό δημόσιο; Μήπως κέρδισαν χρήματα για να ζήσουν πολυτελή και έκκλητη ζωή; Για να κριθεί η ενοχή κάποιου είναι προφανές ότι απαιτείται να εντοπιστεί το κίνητρο και στη συνέχεια να αποδειχθεί με αδιάσειστα στοιχεία η ενοχή του. Κοινή λογική χρειάζεται που απ' ότι φαίνεται έχει χαθεί από τη χώρα που γέννησε το φιλοσοφικό λογισμό και τη δημοκρατία. Η Πολιτεία σε κάθε κράτος δικαίου οφείλει να διασφαλίσει καθεστώς λειτουργίας της Δικαιοσύνης χωρίς πιέσεις, χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς σκοπιμότητες. Μέχρι σήμερα σε κρίσιμες υποθέσεις δεν μας έπεισε ούτε ότι θέλει αλλά ούτε ότι μπορεί να το πράξει. Πως άλλωστε να κρίνει κανείς το γεγονός πως ΟΛΟΙ, μα ΟΛΟΙ οι «εμπλεκόμενοι» ή εμπλεκόμενοι πολιτικοί παράγοντες, υπουργοί, βουλευτές, απαλλάχθηκαν από την προδικασία είτε με την εφαρμογή του απερίγραπτου νόμου περί ευθύνης ή μάλλον ανευθύνης των υπουργών ενώ οι «κακούργοι» είναι οι υπάλληλοι του κράτους και βεβαίως ο Ηγούμενος και ένας μοναχός της Μονής..! Για άλλη μια φορά το κράτος δικαίου βουλιάζει στη λάσπη της ρωμαϊκής αρένας όπου το μαινόμενο πλήθος απαιτεί, αίμα, σπέρμα και ιδρώτα. Είμαι απολύτως βέβαιος και θυμηθείτε το καλά πως στο τέλος η Δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και όταν κοπάσει ο κουρνιαχτός θα αποδώσει τον Γέροντα του Βατοπαιδίου και τον υποτακτικό του καθαρούς όπως άλλωστε είναι στην κοινωνία και την εκκλησία του Χριστού. Ως τότε όμως όλοι εμείς πρέπει να πράξουμε αυτό που μπορούμε που δεν είναι άλλο από το να προσευχόμαστε για τους δοκιμαζομένους αδελφούς και πατέρες.
Καλό ξημέρωμα σε όλους.
π. Ραφαήλ

3660 - Εισήγηση στο 16ο Πανελλήνιο Δασολογικό Συνέδριο: Αναγεννάται η καμμένη δασική έκταση του Αγίου Όρους



Αισιόδοξα είναι τα στοιχεία για το φυσικό περιβάλλον στο Αγιον Όρος που δέχθηκε σημαντικό πλήγμα τον Αύγουστο του 2012, οπότε και ξέσπασε η μεγαλύτερη πυρκαγιά των τελευταίων 40 χρόνων εντός της διοικητικής του επικράτειας, καίγοντας περίπου 5000 εκτάρια δασικών και αγροτικών εκτάσεων.
Το παραπάνω συμπέρασμα προκύπτει από μελέτη για τις επιπτώσεις της πυρκαγιάς, που εκπονήθηκε από τους Κώστα Καλαμποκίδη και Παλαιολόγο Παλαιολόγου από το Εργαστήριο Γεωγραφίας Φυσικών Καταστροφών, Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και τον Βασίλειο Τουλίκα, επίτιμο γενικό επιθεωρητή Π.Υ. Βορείου Ελλάδος.
Η εργασία παρουσιάστηκε στο 16ο Πανελλήνιο Δασολογικό Συνέδριο, που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι «η έντονη επανασύσταση της βλάστησης, εντός της καμένης έκτασης, αποτελεί εγγύηση για την επιτυχή αναγέννηση του δάσους, όμως η πυκνότητα τόσο των κωνοφόρων όσο και των θαμνών θα πρέπει να ελεγχθεί διαχειριστικά στο άμεσο μέλλον ώστε η μορφή που θα πάρει το φυσικό δάσος που θα προκύψει να μην δημιουργήσει καταστάσεις αυξημένης επικινδυνότητας για νέα εμφάνιση πυρκαγιάς».
Επισημαίνουν δε, ότι μπορεί η απόληψη των νεκρών κορμών να γίνει σχετικά εύκολα λόγω του ομαλού ανάγλυφου, ωστόσο προτείνεται η αποφυγή εκτεταμένων και βιομηχανικού τύπου απολήψεων μιας και είναι πολύ πιθανό να διαταραχτεί η φυσική αναγέννηση και να προκληθεί αποσάθρωση και χαλάρωση των εδαφών.
Τονίζεται δε, η ανάγκη για λελογισμένες και μελετημένες υλοτομίες για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των Ιερών Μονών.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η χλωρίδα του Αγίου Όρους είναι ιδιαιτέρως πλούσια, περιλαμβάνοντας 1453 είδη και υποείδη ενώ έχουν καταγραφεί 14 τοπικά ενδημικά, 43 ελληνικά ενδημικά και 70 βαλκανικά ενδημικά είδη.
Το ιδιαίτερο και σημαντικότερο γνώρισμα της βλάστησης είναι τα δάση αείφυλλων-πλατύφυλλων, κυρίως αυτών όπου κυριαρχεί η αριά (Quercus ilex), τα οποία παρά τη μετατροπή τους τα τελευταία 100 περίπου έτη σε πρεμνοφυή, αποτελούν τα καλύτερα διατηρημένα δάση του τύπου αυτού στη Μεσόγειο.
Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, όλη η χερσόνησος του Αγίου Όρους καλυπτόταν από μεγαλειώδη ψηλά δάση με μεγάλη πληρότητα και ποικιλία ειδών.
Τα άλλοτε ψηλά δάση των αείφυλλων - πλατύφυλλων έχουν μετατραπεί σε θαμνώνες και χαμηλά δάση και μόνο ορισμένα λείψανά τους διατηρούνται ανέπαφα (δάσος αριάς της Αγίας Άννης).
Την ίδια τύχη είχαν και τα δάση των φυλλοβόλων πλατύφυλλων καστανιάς και δρυός και αριάς, τα οποία - με εξαίρεση εκείνα της οξιάς - έχουν μετατραπεί επίσης σε χαμηλά πρεμνοφυή δάση.
Τα μόνα ψηλά δάση του Αγίου Όρους είναι εκείνα των ορεινών μεσογειακών κωνοφόρων μαύρης πεύκης και ελάτης καθώς και τα δάση χαλεπίου πεύκης και ορισμένα μικρής έκτασης λείψανα μικτών δασών όπως στην Πλαγιάρα της Ιεράς Μονής (Ι.Μ.) Γρηγορίου, στην Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, στον Μέγα Βελά της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας κ.ά.
Οι περισσότερο άγονες και γυμνές εκτάσεις βρίσκονται στο νοτιοανατολικό τμήμα στην κορυφή του Όρους Άθω. Τα δάση των αείφυλλων - πλατύφυλλων, τα οποία περιέβαλαν τις περισσότερες Ιερές Μονές, κάλυπταν ανέκαθεν τις ενεργειακές ανάγκες των μοναχών.
Στοιχεία για τις δασικές πυρκαγιές στο Άγιον Όρος αναφέρουν ότι ο μέσος όρος επεισοδίων κατά την περίοδο 1987 - 1996 (εξαιρούμενης της μεγάλης πυρκαγιάς του 1990 οπότε και κάηκαν συνολικά 2230 εκτάρια) ήταν ένα επεισόδιο ανά έτος, με μέση καιγόμενη έκταση περίπου τα 60 εκτάρια.
Από την ανάλυση των επιστημόνων προέκυψε ότι η πυρκαγιά του 2012 έκαψε κυρίως στις περιοχές όπου είχαν πραγματοποιηθεί αναδασώσεις κωνοφόρων πριν από 30 χρόνια.
Από τη δράση της φωτιάς, τα κωνοφόρα νεκρώθηκαν σε ποσοστό άνω του 80% ενώ η πλήρης καύση των θαμνώνων με σημαντικές απώλειες μικρών κλαδιών, υπερέβαινε το 90% των ατόμων που καταγράφηκαν.
Όπως διαπιστώνουν πάντως οι μελετητές, η πλειονότητα των αγροτικών περιοχών διασώθηκε από τη δράση της φωτιάς χάρη στη δράση του Πυροσβεστικού Σώματος.

 

3659 - Ο Tomasz Mościcki εκθέτει το «Άγιον Όρος» του στην Ξάνθη



Ο Τόμας Μοζίνσκι γεννήθηκε το 1965. Σπούδασε στην Κρατική Ακαδημία Θεάτρου της Βαρσοβίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη φωτογραφία το 1980, ενώ είναι ένας από τους λίγους Πολωνούς φωτογράφους που χρησιμοποιεί την τεχνική του διχρωμικού κόμμεος

Στήνει το φακό του με θρησκευτική αισθαντικότητα μπροστά σε τοιχογραφίες, εικόνες, εικονοστάσια, προσκυνητάρια, νάρθηκες και τρούλους, ο ίδιος έχει βαφτιστεί Καθολικός, και πάντα επιστρέφει στον τόπο που φωτογραφίζει – στο Άγιο Όρος στην παρούσα περίπτωση – προσπαθώντας να αποτυπώσει την ουσία του κάθε χώρου, να συλλάβει το νόημα ενός τόπου που, παρά τις συνεχείς αλλαγές, συνεχίζει να υπάρχει στο χρόνο. Η "μοναξιά" του τοπίου δίνει συγχρόνως και την συντροφικότητα.

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του στην Πολωνία και το εξωτερικό και έχει επιμεληθεί πολλές εκθέσεις. Είναι ο συγγραφέας δύο βιβλίων. Ζει στη Βαρσοβία και εργάζεται ως φωτογράφος, δημοσιογράφος και κριτικός θεάτρου.  
.......Αισθάνεται την Κύπρο ως δεύτερη πατρίδα του και οι επισκέψεις στο νησί, ήταν αυτές που του έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσει και την Ελλάδα, μας αποκαλύπτει στη συζήτηση που είχαμε μαζί του λίγο πριν τα εγκαίνια  της έκθεσης του "Άγιον Όρος" το βράδυ της Τετάρτης 2 Οκτωβρίου στο Ίδρυμα θρακικής Τέχνης και Παράδοσης,  που συνδιοργανώνεται με την Περιφέρεια ΑΜΘ και  το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Όσοι δεν έχουν δει ακόμη τα έργα του θα έχουν τη δυνατότητα να το πράξουν μέχρι το τέλος Οκτωβρίου
.......Ακούστε τη συζήτηση μαζί του. Ευχαριστούμε τον Νίκο Κόκκα για τη μετάφραση.


Πηγές: 
Κείμενο-video: http://www.radio899.gr/?q=node/2233 
Φωτογραφίες από την σελίδα του Τόμας Μοζίνσκι στο fb 
Δείτε φωτογραφίες του Αγίου Όρους εδώ: http://fotomost.acn.waw.pl/GumaAtos.htm