Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

3552 - Το Τίμιο Ξύλο από την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους στον Λαγκαδά


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΛΑΓΚΑΔΑ, ΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΡΕΝΤΙΝΗΣ


ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΞΥΛΟΥ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ώρα 6.00΄μ.μ.         Υποδοχή Τιμίου Ξύλου Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου Αγίου Όρους

Ώρα 7.00΄μ.μ.         Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός
                                χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
                                Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. ΙΩΑΝΝΟΥ.


ΣΑΒΒΑΤΟΝ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ώρα 7.00΄π.μ.         Όρθρος και Αρχιερατική Θ. Λειτουργία, Αγιασμός μετά
                                του Τιμίου Ξύλου

Ώρα 14.00΄μ.μ.       Διακοπή Προσκυνήματος Τιμίου Ξύλου

Ώρα 16.30΄μ.μ.       Συνέχισις Προσκυνήματος Τιμίου Ξύλου

Ώρα 6.30΄μ.μ.         Ευλόγησις ανεγέρσεως Ι. Ν. Αγ. Γρηγ. Παλαμά μετά του Τ. Ξύλου        

Ώρα 7.00΄μ.μ.         Εσπερινός Κυριακής Μετά την Ύψωσιν

Ώρα 8.00΄μ.μ.         Παράκλησις εις τον Τίμιον Σταυρόν


ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ώρα 7.00΄π.μ.         Μετάβασις εις τον Ι.Μ. Ναόν Αγ. Παρασκευής Λαγκαδά
                                Όρθρος και Αρχιερατική Θ. Λειτουργία

Ώρα 10.15΄μ.μ.       Αγιασμός μετά του Τιμίου Ξύλου

Ώρα 13.30΄μ.μ.       Προπομπή εκ Λαγκαδά, επιστροφή εις Μελισσοχώρι,
                                μεσημβρινή διακοπή και ανάπαυσις.

Ώρα 16.30΄μ.μ.       Συνέχισις Προσκυνήματος Τιμίου Ξύλου

Ώρα 7.00΄μ.μ.         Εσπερινός


Ώρα 9.00΄μ.μ.         Απόδειπνον, Αποχαιρετισμός & Προπομπή του Τιμίου Ξύλου
Ώρα 8.30΄μ.μ.         Απόδειπνον μετά Χαιρετισμών εις τον Τίμιον Σταυρόν.


3551 - Λευκασμένοι Γέροντες (αλλά και νεότεροι), πρωταθλητές της αρετής



Όλοι μας έχουμε μέσα μας έναν αναχωρητή που ζητά μια «σκάλα Ιακώβ» για τον επάνω κόσμο! Τούτο συλλογίζομαι κάθε φορά και κινώ για τον Αθωνα, σκάλα που ενώνει τον κόσμο με τον ορανό. Είναι απλώς μία πτύχωση στο πέλαγος του χρόνου κι όμως είναι βράχος κάτω από τον ουρανό ή μάλλον προς τον ουρανό. Ενας βράχος που έγινε ζωή· ένας καλλιεργημένος βράχος, που συνάμα καλλιεργεί· ένας βράχος γεμάτος καρπούς γλυκύτατους. Ας γίνονταν, Θεέ μου, οι όποιοι βράχοι της πατρίδας μας τέτοιοι κήποι!..
Η κάθε μέρα στον Αθωνα, καταυγασμένη από το φως του Παλαιού των Ημερών. Η κάθε νύκτα του, χρόνος εμπειρίας μυστικής. Ηρεμία και γαλήνη από τη μια· εγρήγορση και προσευχή από την άλλη. Κάτω από τον αστερόεντα ή ασέληνο ουρανό εξασφαλίζεται -κερδίζεται, πιο σωστά- η αλήθεια της ζωής και της αθανασίας. Απειροελάχιστος ο άνθρωπος απέναντι στον Παντοκράτορα Θεό, μένει εκεί γονατιστός στις ανυπέρβλητες από την ευτέλειά του στιγμές, της θείας λατρείας και του κανόνα του. Η επίγνωση αυτή εξασφαλίζει στον πεπερασμένον υπόσταση ουσιαστική. Αυτές κυρίως τις στιγμές ο μοναχός εισπνέει Θεόν! Ο Αιώνιος διαθλάται μέσα στον θνητό!
Το Όρος είναι ο χώρος του διηνεκούς και του ανελλιπούς, του πλήρους και του απολύτου. Η ατμόσφαιρά του δεν είναι θεοκρατική -που ομολογεί ότι εδώ πρώτος είναι ο Θεός- αλλά διαρκώς πιστοποιεί ότι εδώ είναι μόνον ο Θεός! Εδώ ο Θεός ζει στην αμεσότητα του ανθρώπου· τόσο εύκολος είναι και αληθινός... Το υπερφυσικόν έχει φυσικότητα μοναδικήν. Η αιωνιότητα είναι πιο ζωντανή από τον ιστορικό χρόνον. Εδώ αποκαλύπτεται η αλήθεια του Θεού κι εξαγνίζεται η αλήθεια του ανθρώπου. Εδώ παρουσιάζεται πιο ευδιάκριτη η εικόνα του Θεού.
Ο μοναχός, βέβαια, δεν διαφέρει κατά την πίστη από κάθε άλλο χριστιανόν. Η ζωή του πηγάζει από τις εντολές του Χριστού, τις οποίες κατά γράμμα εφαρμόζει· τουλάχιστον ασκείται συνεχώς για την εφαρμογή τους. Ασκείται με αφοσίωσιν ολοκληρωτικήν, ώστε να αποβαίνουν οι κυριακές εντολές μοναδικός και αμετάτρεπτος νόμος της υπάρξεως. Η άσκησις εν προκειμένω είν’ ένας αγώνας ασυμβίβαστος της θελήσεως του ουρανίου ανθρώπου να φθάσει στην τελειότητα. Μέσον ο αγώνας αυτός, η άσκηση· ποτέ σκοπός. Η τελειοποίηση της ασκήσεως, η εξέλιξή της την καθιστά τέχνη ιερή, επιστήμη, τρόπο ζωής, αναζήτηση ενός εσωτερικού καταφυγίου για να μπορεί ο ασκούμενος να «προσεύχεται τω Πατρί αυτού εν τω κρυπτώ», καθ’ ην στιγμήν η προσευχή αποτελεί την κορωνίδα όλης της ασκητικής δραστηριότητος. Με την προσευχήν η ορθόδοξη ασκητική φθάνει στην τελειότερη έκφρασή της. Ο μοναχός αφιερώνει στην προσευχή το ζωτικότερο τμήμα της προσοχής του, το καλύτερο μέρος των δυνάμεών του.
Η μοναστική ζωή είναι ζωή θεωρίας ιερής, ζωή εσωτερική. Είναι ζωή μετανοίας συνεχούς. Ο μοναχός δεν πρέπει ποτέ να σταματά στην εσωτερική του τελειοποίηση. Μάλιστα, μέχρι της κοιμήσεώς του δεν περιμένει να δει αισθητά αποτελέσματα των προσπαθειών του! Η ζωή του είναι ζωή δοξολογίας αγγελικής. Η μοναστική ζωή ανανεώνει το πνεύμα και αυξάνει τη γνώση. Είναι ήδη από τη γη πρόγευση της μελλούσης ζωής. Ο μοναχισμός είναι η συνεχής υπόμνηση της πραγματικότητας της αιωνιότητας, συμβουλή του ευαγγελίου, τελειότητος οδός. Απαιτούνται βεβαίως εγρήγορση και προσοχή, διότι υπάρχουν από τον μισόκαλο χίλια δύο εμπόδια για να φθάσει ο μοναχός -όπως και ο κάθε άνθρωπος- στα ύψη της θεώσεως. Εν’ από τα κυριότερα εμπόδια είναι ο εγωισμός. Η διαβολική υπερηφάνεια είναι το να παραγνωρίζει κανείς τη δωρεά του Θεού. Η υπακοή είναι ο καλύτερος δρόμος για να νικήσουμε τη φοβερή αυτή συνέπεια του προπατορικού αμαρτήματος. Απαιτείται δηλαδή η εκουσία υποταγή σε Γέροντα, χειραγωγόν εις Χριστόν. Βέβαια, ο πνευματικός οδηγός δεν σκοτώνει τη θέληση του υποτακτικού και δεν την υποδουλώνει στην αυθαιρεσία του, αλλ’ αναλαμβάνει υπεύθυνα το βαρύ φορτίο μιας ιερής υπηρεσίας διά της οποίας μετέχει σε πράξη θεϊκή: Τη δημιουργία Ανθρώπου. Ο Κύριος είπε: «Πάσα φυτεία ην ουκ εφύτευσεν ο Πατήρ μου ο ουράνιος εκριζωθήσεται» (Ματθ. ιε' 13). Με την υπακοήν η αιωνία ζωή γίνεται πραγματικότης από εδώ. Ο γνήσιος υποτακτικός νιώθει έντονα, ζει την παρουσία και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, το οποίο χαρίζει στην ψυχή όχι μόνο βαθιά ειρήνη αλλά και το βέβαιο αίσθημα της μεταβάσεως «εκ του θανάτου εις την ζωήν».
Πολλές τέτοιες σκέψεις συνωθούνται στην... καρδιά μου, αγαπητές και αγαπητοί μου αναγνώστες της «δημοκρατίας», πριν και κατά και μετά την ανάβασή μου εις το «Όρος Κυρίου»· Πριν, κατά και μετά την ανεκτίμητη επικοινωνία μου με τους οικήτορές του Μωυσείς που το ανεβοκατεβαίνουν, κομίζοντας σε μας που ιλιγγιούμε μπροστά στο πνευματικό ύψος -και γι’ αυτό το... αποφεύγουμε- τα σωτηριώδη μηνύματα του βάθους. Λευκασμένοι Γέροντες, πρωταθληταί της αρετής, αλλά και μαυρογένειοι πατέρες (παιδαριογέροντες) αυταπαρνητικοί, φέρουν Χριστόν, τρώγουν και πίνουν Χριστόν, ευαρεστούν εις Αυτόν και Τον δοξάζουν έργοις, λόγοις, φωναίς αισίαις, ασκήσει, βίω αγγελικώ. Συ μόνο λες ένα «ευλογείτε» και σε λούζει ο κρουνός της χάριτος, της αγάπης, του ελέους, των οικτιρμών και της φιλανθρωπίας!
Μέλι εκ πέτρας το απόσταγμα της εμπειρικής σοφίας των Γερόντων οικιστών του νεφελοσκεπούς Αθωνος, έτη και έτη! «Ουαί δε μοι εστίν» εάν οικειοποιηθώ και δεν παραχωρήσω τα πολύεδρα διαμάντια του ασκητικού λόγου που -θεία συνάρσει- εξήγαγα από τ’ αγιορειτικά έμψυχα μεταλλεία. Παραδίδονται προς σωτηρίαν ψυχών. Είθε αυτή η αφιλόδοξη προσφορά, να είναι θεάρεστη «εν εκείνη τη Ημέρα». Παρακαλώ να εύχεσθε.
Με τα κείμενα διαλόγου και το φωτογραφικό υλικό προσπαθώ -όση μοι δύναμις- να φέρω το Αγιον Όρος έξω, στο... άγριον όρος της πεζής καθημερινότητας, ή μάλλον να μεταφέρω όλες και όλους εσάς στον Άθωνα, για προσκύνημα ζωής. Συνομιλητές οσίων ανδρών, πρωταθλητών της ασκήσεως και κολοσσών της αρετής. Αν κατορθώνεται η μεταφορά αυτή, αυτό φυσικά οφείλεται στους Γεροντάδες που κόβουν τη μεγάλη καρδιά τους και την καταθέτουν στον καθένα προσωπικώς! Αν όχι, σε μένα...
Απ’ όλους συλλήβδην τους Αγιορείτες πατέρες ζητώ συγγνώμη για την κάθε είδους ταλαιπωρία που τους προξένησα και τους προξενώ, με την προπέτεια κατά την άκομψη εισβολή μου στον χωροχρόνο της πνευματικής και φυσικής ησυχίας τους. Ίσως υπερθεματίζω αδέξια στην Κυριακή προτροπή «αιτείτε και δοθήσεται υμίν», κόβοντας και ράβοντάς τη στα μέτρα μου...
Της Κυρίας Θεοτόκου, εφόρου και ηγουμένης του ουρανογείτονος Όρους και πάντων των Αθωνιτών αγίων, επικαλούμαι τις ευλογίες, καθώς και όλων των Αγιορειτών Γερόντων τις θεοπειθείς ευχές.
– Πατέρες, ευλογείτε.
Μανώλης Μελινός
διευθυντής Βιβλιοθήκης της Ι. Συνόδου

3550 - Προσευχή με πόνο - Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης



Όλη η βάση που γίνεται η ευχή είναι να πονάει ο άνθρωπος. Αν δεν πονάει, μπορεί να κάθεται ώρες με το κομποσχοίνι και η προσευχή του να μην έχει κανένα αποτέλεσμα.
Αν υπάρχει πόνος για το θέμα για το οποίο προσεύχεται, ακόμη και με έναν αναστεναγμό κάνει καρδιακή προσευχή.
Πολλοί, όταν την στιγμή που τους ζητούν οι άλλοι να προσευχηθούν δεν έχουν χρόνο, προσεύχονται με έναν αναστεναγμό για το πρόβλημά τους. Δεν λέω να μην κάνει κανείς προσευχή, αλλά, αν τυχόν δεν υπάρχει χρόνος, ένας αναστεναγμός για τον πόνο του άλλου είναι μια καρδιακή προσευχή· ισοδυναμεί δηλαδή με ώρες προσευχής.
Διαβάζεις λ.χ. ένα γράμμα, βλέπεις ένα πρόβλημα, αναστενάζεις και μετά προσεύχεσαι. Αυτό είναι μεγάλο πράγμα! Πριν πιάσεις το ακουστικό, πριν ακόμα καλέσεις, σε ακούει ο Θεός! Και το πληροφορείται ο άλλος. Να δείτε πως οι δαιμονισμένοι καταλαβαίνουν πότε κάνω προσευχή γι’ αυτούς και φωνάζουν όπου κι αν βρίσκονται!
Η πραγματική προσευχή ξεκινάει από έναν πόνο· δεν είναι ευχαρίστηση, «νιρβάνα». Τι πόνος είναι; Βασανίζεται με την καλή έννοια ο άνθρωπος. Πονάει, βογκάει, υποφέρει, όταν κάνει προσευχή για οτιδήποτε.
Ξέρετε τι θα πει υποφέρει; Ναι, υποφέρει, γιατί συμμετέχει στον γενικό πόνο του κόσμου ή στον πόνο ενός συγκεκριμένου ανθρώπου. Αυτήν την συμμετοχή, αυτόν τον πόνο, τον ανταμείβει ο Θεός με την θεία αγαλλίαση.Δεν ζητάει βέβαια ο άνθρωπος την θεία αγαλλίαση, αλλά η θεία αγαλλίαση έρχεται ως συνέπεια, επειδή συμμετέχει στον πόνο του άλλου. 
Απόσπασμα από το βιβλίο: “Λόγοι Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Στ’: Περί προσευχής”

3549 - Την προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού ζητούν με επιστολή τους οι Αγιορείτες για να μην αλλάξει το καθεστώς του Κε.Δ.Α.Κ.



του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
Την προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ζητούν με επιστολή τους οι Αγιορείτες μοναχοί για να μην αλλάξει το καθεστώς του ΚεΔΑΚ (Κέντρο Διαφύλαξης Αγιορείτικης Κληρονομιάς), ενώ ζητούν και την ενίσχυσή του σε προσωπικό. Την επιστολή υπογράφουν οι αντιπρόσωποι και προϊστάμενοι και των 20 μονών του Αγίου Όρους.
Την ίδια στιγμή, νέες πληροφορίες κάνουν λόγο για πλήρη κατάργηση του ΚεΔΑΚ και σύσταση μιας απλής διεύθυνσης που θα υπάγεται στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.
Στην επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό οι Αγιορείτες τού επισημαίνουν ότι το ΚεΔΑΚ στην 30ετή λειτουργία του βοήθησε και προώθησε «εις ικανοποιητικόν βαθμόν» τη διατήρηση και αποκατάσταση της αγιορείτικης κληρονομιάς, σε συνεργασία με την Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους και την επιστημονική κοινότητα.
Επίσης, εκφράζουν τους φόβους τους ότι η αλλοίωση της οργανωτικής δομής του ΚεΔΑΚ θα μειώσει τις αρμοδιότητές τους και θα αποβεί επιζήμια στο έργο του. Ζητούν, μάλιστα, την ενίσχυση του ΚεΔΑΚ με μετατάξεις προσωπικού άλλων υπηρεσιών που έχει βγει σε διαθεσιμότητα, καθώς αρκετοί μηχανικοί του έχουν συνταξιοδοτηθεί και αναμένεται να φύγουν κι άλλοι από την υπηρεσία, τη στιγμή που υπάρχουν ανάγκες εκπόνησης και ελέγχου μελετών προς έγκριση, επίβλεψης έργων που εκτελούνται, προγραμματισμού και πιστοποίησης άλλων έργων και πολλών ακόμη εργασιών.
Την ίδια στιγμή όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, προετοιμάζεται όχι η συρρίκνωση και υποβάθμιση του ΚεΔΑΚ, αλλά η πλήρης κατάργησή του. Αρχικά οι εργαζόμενοι είχαν ενημερωθεί ότι το ΚεΔΑΚ θα παραμείνει ως ΝΠΔΔ με αυτόνομη διοίκηση και 4 ή 5 διοικητικούς υπαλλήλους, ενώ το επιστημονικό του προσωπικό επρόκειτο να ενσωματωθεί σε κάποια υπηρεσία του ΥΜΑΘ και να συνεργάζεται με το ΚεΔΑΚ.
Νεότερες πληροφορίες, όμως, κάνουν λόγο για νομοσχέδιο το οποίο ετοιμάζει η κυβέρνηση, στο οποίο θα προβλέπεται η πλήρης κατάργηση του ΚεΔΑΚ ως ΝΠΔΔ και η σύσταση μιας απλής υπηρεσίας που θα υπάγεται στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, αλλά με αντικείμενο την εκτέλεση έργων στο Αγιο Ορος. Στην περίπτωση αυτή οι εργαζόμενοι θα τεθούν σε διαθεσιμότητα ή θα απολυθούν για να επαναπροσληφθούν στη νέα διεύθυνση του ΥΜΑΘ -αν επαναπροσληφθούν όλοι-, χάνοντας τα εργασιακά δικαιώματα που κατείχαν μέχρι τώρα.

3548 - Αγιορείτικες εμπειρίες, του Σιμωνοπετρίτη Ιερομονάχου Αθανασίου