Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

3527 - Τιμία Ζώνη της Παναγίας. Video - αφιέρωμα των Ρώσων, γυρισμένο στο Βατοπαίδι




3526 - Η ποικιλία των πειρασμών κατά τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή



Λέγονται πειρασμοί, επειδή γεννούν πείρα και κατά τον αόρατο πόλεμο γίνονται φορείς πνευματικής γνώσεως στους προσεκτικούς. Πειρασμός είναι και λέγεται κάθε αντίθεση στον αγώνα μας για την πίστη και την ευσέβεια, ενώ φροντίζουμε για την υποταγή μας στον Θεό. Κατά την γνώμη των Πατέρων υπάρχουν ποικίλες υποδιαιρέσεις πειρασμών. Άλλοι είναι οι πειρασμοί των αγωνιστών, για να προσθέσουν κέρδος και πρόοδο στον αγώνα τους· άλλοι είναι οι πειρασμοί των ράθυμων και απρόθυμων, για να προφυλάσσονται από τα βλαβερά και επικίνδυνα· άλλοι είναι οι πειρασμοί αυτών που νυστάζουν και κοιμούνται, για να τους ξυπνήσουν. Διαφορετικοί είναι οι πειρασμοί αυτών που απομακρύνονται και πλανώνται, για να πλησιάσουν κοντά στο Θεό· διαφορετικοί τέλος είναι οι πειρασμοί των δικαίων και φίλων του Θεού, για να κληρονομήσουν την επαγγελία. Υπάρχουν και πειρασμοί των τελείων, που επιτρέπει ο Θεός, για να τους προβάλλει στην Εκκλησία ως στήριγμα των πιστών και ως παράδειγμα προς μίμηση. Υπάρχει και άλλο είδος πειρασμών των τελείων, όπως του Κυρίου και των Αποστόλων, που πλήρωσαν τον νόμο της (επι)κοινωνίας με τον κόσμο σηκώνοντας τους δικούς μας πειρασμούς.
Στον νόμο αυτό της "κοινωνίας" μετέχουν και οι πνευματικοί Πατέρες σηκώνοντας τα βάρη και τις αδυναμίες των πνευματικών παιδιών τους με προσευχές και διάφορους αγώνες που συμπληρώνουν τις ελλείψεις των άλλων. Κατά τους Πατέρες υπάρχει και ένας άλλος τρόπος "κοινωνίας" σε ξένους πειρασμούς: Όποιος κατηγορεί "κοινωνεί" με τους πειρασμούς του κατηγορουμένου, όποιος συκοφαντεί με τους πειρασμούς του συκοφαντουμένου, όποιος άδικεί με τούς πειρασμούς του αδικούμενου, ιδίως μάλιστα όταν ο αδικούμενος υπομένει αγόγγυστα τη ζημιά.
Εδώ αναφέρουμε τους πειρασμούς αυτών που προκόπτουν εξαιτίας της προσοχής και αγωνιστικότητάς τους, που κατά την κρίση πάντοτε των Πατέρων είναι: οκνηρία, βάρος του σώματος, χαύνωση των μελών, ακηδία, σύγχυση της διανοίας, υποψία για σωματική ασθένεια, δηλαδή μικροψυχία, σκοτισμός των λογισμών, εγκατάλειψη της ανθρώπινης βοήθειας, περιορισμός στις εξωτερικές ανάγκες και τα παρόμοια. Όλα αυτά, όταν συμβούν στους αγωνιστές με παραχώρηση του Θεού, δημιουργούν αίσθηση εγκαταλείψεως. Τότε αρχίζει να κλονίζεται η πίστη τους, και να κόβεται η ελπίδα που τούς ενθάρρυνε μέχρι τότε. Μυστικά όμως η Χάρις τους παρηγορεί, για να μην αλλάξουν πρόγραμμα. Τους πείθει ότι ο πειρασμός δεν προήλθε από τους ίδιους, αφού όλα μαρτυρούν ότι δεν εγκατέλειψαν την καλή τους πορεία. Μετά τον προβληματισμό αυτόν και την μυστική παρηγοριά της Χάριτος στρέφονται με πίστη και πόθο προς τον Θεό, που έχει την δύναμη να τους σώσει, και προσπίπτουν με ταπείνωση ζητώντας την σωτηρία, που είναι και ο σκοπός για τον οποίο δοκι­μάστηκαν. "Ως εδώ, όπως λένε οι Πατέρες, είναι οι πειρασμοί γι' αυτούς που προοδεύουν και προκόβουν στα πνευματικά.
Σε όσους συμβεί να αμελήσουν τα καθήκοντα τους ή, και το θλιβερότερο, να περιπέσουν σε οίηση και υπερηφάνεια, οι πειρασμοί είναι διαφορετικοί και σκληρότεροι, όπως όταν χρειάζονται εγχειρήσεις και εκτομές στις βαρείες αρρώστιες. Οι δαίμονες τους πολεμούν πρώτα φανερά με πολλή αναίδεια και επιμονή περισσότερο από την δύναμη τους. Σκοτίζεται ο νους και χάνουν τελείως την δύναμη της διακρίσεως η άνοια και οι βλακώδεις λογισμοί πληθαίνουν αρχίζει ισχυρός πόλεμος της σάρκας που εκβιάζει την προαίρεση παρουσιάζεται αναίτιος θυμός και σκληρότητα σε ό,τι άφορα το ίδιο θέλημα· εμφανίζεται αναίτια φιλονικία και επίπληξη στον οποιοδήποτε- ακολουθούν βλάσφημοι λογισμοί εναντίον του Θεού, απώλεια του θάρρους από την καρδιά, αφανής και φανερός εμπαιγμός από τους δαίμονες, ακράτεια στην ματαιολογία και, γενικά επιθυμία του κόσμου και της ματαιότητος. Έπειτα έρχονται πειρασμοί σκληροί που δύσκολα καταπολεμιούνται, παράξενα και ασυνήθιστα συμπτώματα ασθενείας, οδυνηρά τραύματα, φτώχεια και εγκατάλειψη ασυνήθιστη και απαρηγόρητη, κάθε αδύνατο και άλυτο συμβάν ή πράγμα, που προκαλεί απόγνωση και φόβο γιατί η καρδία στειρεύει από ελπίδα. Όλα αυτά είναι μάλλον συνέπειες της υπερηφάνειας και συμβαίνουν στον άνθρωπο που πλανήθηκε, και πίστεψε στον εαυτό του. Αυτά είναι τα φάρμακα για την θεραπεία του, ώστε να ξυπνήσει, να ταπεινωθεί και να εξεμέσει την χολή αυτής της ολέθριας διαστροφής.
Όπως στα θέματα της Χάριτος υπάρχουν τα βοηθητικά μέσα που κάνουν να περισσεύει η προκοπή σε χρόνο και ποσότητα έτσι και στην πλευρά της πλάνης υπάρχουν αυτά που συντελούν στην αυξομείωση της. Στην πλευρά της Χάριτος, όταν με την βοήθεια του Χριστού βαδίζει κάποιος την στενή και τεθλιμμένη οδό των εντολών και προσθέτει στην πορεία του αυτή ταπείνωση και συμπάθεια στην διακονία της αγάπης, αυξάνει την αντίληψη της Χάρι­τος και τον φωτισμό. Το αντίστοιχο συμβαίνει και στην πλευρά της πλάνης· αν προστεθεί ανυπομονησία και γογγυσμός, βαραίνει ο σταυρός στο διπλάσιο και ακόμη περισσότερο. Η μικροψυχία και η έλλειψη ελπίδας είναι τα βασανιστικότερα δεινά του αοράτου πολέμου. Αυτά παραχωρούνται στους σκληρούς και αταπείνωτους χαρακτήρες ως η σκληρότερη παιδεία, που είναι γεύση της ίδιας της γέεννας και της κολάσεως, αισθητό δείγμα της αποστασίας και εγκαταλείψεως. Εδώ χρειάζονται ευχές άγιων και θαυματουργική επέμβαση, για να μαλακώσει η καρδιά. Χρειάζονται πολλές προσευχές και δάκρυα, για να επανασυνδεθεί η αρρωστημένη ψυχή με την Χάρη και να θεραπευθεί -αλλιώς είναι αναπόφευκτη η κατάκτηση της πλάνης, όπου η έκσταση των φρενών και ο όλεθρος!
Όντως μακάρια είσαι ταπείνωση! Ποιός είναι σοφός για να φυλάξει τα θελήματά σου και να μάθει καλά τα δικαιώματά σου, ώστε να σε κατακτήσει ολόκληρη. Να σε έχει σύντροφο και συγκάτοικο και εσύ να προπορεύεσαι αλλά και να ακολουθείς πίσω από αυτόν σε όλο τον δρόμο της ζωής του, ώσπου να τον παρουσιάσεις στον Δεσπότη και Βασιλέα σου, που σε ενδύθηκε ως αξιαγάπητη και σύνεδρό Του και σε αποκάλυψε και σε μας! «Μάθετε γάρ, λέει. ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία», και όχι κατά το σχήμα, «και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών»!
Δεν ήταν βέβαια ο σκοπός μας να επαναλάβουμε προβλήματα και ερμηνείες που είναι τόσο γνωστά από τους Πατέρες μας, αλλά μας παρέσυρε η ροή των πραγμάτων, αφού σχεδόν άθελά μας βρεθήκαμε στους στροβίλους των πειρασμών, των οποίων συχνότατα γινόμαστε θύματα για τις τόσες ελλείψεις και αμέλειες μας.
Ο αείμνηστος Γέροντας δεν έπαυε, με τον δικό του επαγωγικό τρόπο, να ερμηνεύει σε όλες τις φάσεις της ζωής μας τον στόχο και σκοπό των «συμβα­τικών αυτών επιφορών». Βλέπαμε τις κινήσεις και τη λειτουργία των πειρασμών αυτών συνεχώς στα πλαίσια του πνευματικού νόμου, που ρύθμιζε τα πάντα στη ζωή μας με λεπτομέρεια. Πραγματικά, πόση σοφία κρύβεται εδώ για τους συνετούς και για όσους γνωρίζουν καλά την πνευματική ζωή, όταν χαράζουν την πορεία της πλεύσεως τους σε αυτόν τον ωκεανό της ζωής έχοντας ως βάση και πόλο έλξε­ως τον πνευματικό νόμο, «τον νόμον του πνεύματος της ζωής».

(Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού,
«Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής»,
εκδ. Ι.Μ.Βατοπαιδίου- Ψυχωφελή Βατοπαιδινά 1)

3525 - Ο φιλέλληνας φωτογράφος Fred Boissonas



Οι εικόνες του Ελβετού φωτογράφου Fred Boissonas (1858-1946) δημιούργησαν μια επιτομή στη φωτογραφική απεικόνιση της Ελλάδας των αρχών του 20 αι. Οι αναπαραστάσεις του διευρύνανε τις καθιερωμένες μέχρι τότε λήψεις εικόνων και μνημείων που κυριαρχούσαν στις επιλογές των φωτογράφων της εποχής και ανέδειξαν μια Ελλάδα ελεύθερη, γεμάτη παράδοση και ομορφιά.
.......Οι αναπαραστάσεις του Boissonas για την Ελλάδα λειτούργησαν όχι μόνο ως παράθυρο της χώρας προς το εξωτερικό αλλά και ως καθρέπτης για την ίδια τη χώρα. Απ’ τη μια ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος του είχε ζητήσει να αποθανατίσει τις νίκες των Ελλήνων κατά των Βουλγάρων και των Τούρκων (1913) και ο Βενιζέλος να φωτογραφήσει τις νίκες των Ελλήνων στα Βαλκάνια(1919) και αφετέρου ο Βενιζέλος στήριξε τις εκθέσεις του για την Ελλάδα στο Παρίσι και στην Αμερική για την προβολή της χώρας.
.......Μεταξύ 1903 και 1930 είχε πραγματοποιήσει πάνω από δεκατρία ταξίδια στην Ελλάδα. Τα πρώτα του ταξίδια τα πραγματοποίησε συνοδευόμενος από τον ιστορικό συγγραφές και μουσικολόγο Daniel Baud Bovy, με τον οποίο εξέδωσαν δύο λευκώματα. Είναι γεγονός σε αυτό το διάστημα φωτογράφησε θέματα πολιτισμικής κληρονομιάς και χάρη στο φωτογραφικό του υλικό τεκμηριώνουν πράγματα που δεν υπάρχουν πια όπως π.χ. είναι αψίδα της εκκλησίας του Αγ. Δημητρίου.
.......Οι φωτογραφίες του Bοissonas συνδυάζουν το τεκμηριωτικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του προθέσεών του. Το πολύτιμο υλικό αποκτήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού το 2004 και το διαχειρίζεται σήμερα το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.

Βασίλειος Χάδος




Ακολουθεί μια μικρή συλλογή φωτογραφιών του Fred Boissonas από το Άγιο Όρος:


Ο Φρεντ Μπουασονά ήταν επιτυχημένος φωτογράφος προτού ανακαλύψει την Ελλάδα. Γεννημένος στη Γενεύη το 1858, κληρονόμησε το φωτογραφικό εργαστήριο του πατέρα του το 1888 και το διεύθυνε μαζί με τον αδελφό του Εντμόν-Βικτόρ. Οι δυο τους εφεύραν την ορθοχρωματική πλάκα, η οποία έδωσε ένα ασύγκριτα βελτιωμένο φωτογραφικό αποτέλεσμα. Εκείνα τα χρόνια ο Μπουασονά ασχολιόταν κυρίως με προσωπογραφίες, οι οποίες ήταν και πιο προσοδοφόρες. Ηδη στα 1900 το εργαστήριο πήγαινε πολύ καλά και το 1901 ο Μπουασονά άνοιξε ένα υποκατάστημα στο Παρίσι και ένα στη Ρεμς.
.......Δεινός ορειβάτης και φυσιολάτρης έρχεται πρώτη φορά στην Ελλάδα και φωτογραφίζει το 1903 μαζί με τον Ντανιέλ Μπο-Μποβύ. Το 1907 επανήλθε και το 1913, πάλι με τη συντροφιά του Μποβύ και με τον λιτοχωρίτη κυνηγό Χρήστο Κάκκαλο, είναι ο πρώτος που ανέβηκε στον Μύτικα, την υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου.
.......Το 1930 (σε ηλικία 72 ετών)  πραγματοποίησε το τελευταίο του ταξίδι στην Ελλάδα και επισκέφθηκε το Άγιον Όρος, στο οποίο είχε πάει για πρώτη φορά το 1928.
.......Πέθανε στη γενέτειρά του, τη Γενεύη, το 1946.

3524 - Επιστολή του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή σε φοιτητή (Ιούνιος 1959)



Πρός ωάννη,
φοιτητή Θεολογικς Σχολς
Τιμίου Σταυρο, Μπρούκλιν Βοστώνης.

 γιον ρος, τ  5/6/1959.

Ες τόν γαπητόν ωάννην μου
εχομαι γείαν μακράν καί Θεο φώτισιν.
Νά σο νοίξ τόν νον τ Πνεύματι Ατο τo γαθ, πως ξαπέστειλε ες τούς γίους Ατο μαθητάς.
Λοιπόν, υέ γαθέ, φοβο τόν Θεόν καί πράττε τάς ντολάς Του καί ε σοι γένηται.
Σήμερον λαβον τήν πιστολήν σου καί εδον τά ν ατ, καί πολύ χάρην που ζητες τροφήν διά τήν ψυχήν σου. Βιάζου λοιπόν, γαθό μου παιδί, καί πρτον νά λές τήν εχήν. Μνημόνευε τό νομα το Θεο, διά νά σο μνημονεύσ καί Θεός ν καιρ πειρασμο.
,τι κάμνεις νον καί φρονν, λέγε σέ κάθε στιγμήν: «ωάννη, πρόσεχε σέ βλέπει Θεός· εναι παρών, εναι δίπλα σου. λα τά βλέπει καί παραβλέπει· δέν δύνασαι νά τόν λανθάνς σέ τίποτα. Εσαι να σκουλήκι κοντά Του, να μυρμήγκι».
Μά Θεός εναι Θεός πολυόμματος, που βλέπει παντο. νος σου πρίν κινηθε νά σχηματίσ τόν λογισμόν, Θεός τό ξεύρει. Διατί λοιπόν σύ δέν τό βλέπεις; ρασις το Θεο εναι γνσις περί Θεο.
Λοιπόν, ταν σύ δέν μαρτάνς, δέν ψεύδεσαι, δέν κατακρίνς, δέν πονηρεύεσαι κατά το πλησίον σου, τότε χεις φόβον Θεο. Τότε εσαι σοφός καί κατανοες τόν Θεόν, καί διά νά μήν Τόν λυπήσς δέν μαρτάνεις. Καί ατή εναι ρασις το Θεο, καί Θεός βλέπων τά πάντα σέ σκεπάζει πό τάς παγίδας το σαταν.
δού τρόπος πς νά φυλάγεσαι, υέ μου γαπητέ, πό τάς παγίδας το σαταν. ρκοσι πρός τό παρόν. Σς εχομαι.
Ταπεινός π. ωσήφ.

Πηγή: Θείας Χάριτος Εμπειρίες