Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

3322 - Η Δράμα υποδέχθηκε την Ιερά Εικόνα της Θεοτόκου Άξιόν Εστιν (αποκλειστικές φωτογραφίες - video)



Πλήθος Δραμινών υποδέχθηκε σήμερα το απόγευμα στον Ιερό Ναό των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων αντίγραφο της Εφέστιας Εικόνας του Αγίου Όρους της Υπεραγίας Θεοτόκου Άξιόν Εστιν. Την Εικόνα που αγιογραφήθηκε, από τον Ιερομόναχο Λουκά Ξενοφωντινό, δώρισαν οι Αγιορείτες στην Ιερά Μητρόπολη Δράμας με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης από τον τουρκικό ζυγό και την μετέφεραν οι Μοναχοί Μάξιμος Ιβηρίτης, πρώην Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους και Νικόδημος Αγιοπαυλίτης, Επιστάτης της Ιεράς Επιστασίας.
Ο Μητροπολίτης Δράμας κ.κ. Παύλος υποδέχθηκε την Εικόνα ενώ παραβρέθηκαν οι Μητροπολίτες Τρίκκης και Σταγών κ.κ. Αλέξιος και Φλωρίνης κ.κ. Θεόκλητος, οι Αρχές της πόλης και πλήθος λαού.
Στον Μεγάλο Εσπερινό που ακολούθησε χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών ενώ ο π. Μάξιμος Ιβηρίτης σε σύντομη ομιλία του μετέφερε την αγάπη των Αγιορειτών στο λαό της Δράμας.

 Video από την υποδοχή:


Φωτογραφίες:



3321 - Γέρων Πορφύριος: «Δεν μου αρέσει να προφητεύω»



Σε μια εποχή που όλο και περισσότερος κόσμος νιώθει την ανάγκη, εξαιτίας της βαθύτατης κρίσης που πλήττει την ανθρωπότητα, να ασχοληθεί με εσχατολογικά γεγονότα όπως αυτά περιγράφονται στην Αποκάλυψη του Αγίου  Ιωάννου του Θεολόγου αλλά και όπως με τη Χάρη του Θεού αποκαλύφθηκαν στους Προφήτες, στους Πατέρες της Εκκλησίας αλλά και σε σύγχρονους αγίους γέροντες όπως ο Γέρων Παΐσιος, πρέπει να σταθούμε ιδιαίτερα στη στάση του Γέροντα Πορφυρίου και να αποκωδικοποιήσουμε γιατί ένας τόσο μεγάλος Άγιος της εποχής μας, ενώ γνώριζε με ακρίβεια και λεπτομερέστατα για όλα όσα ζούμε και που έρχονται, εν τούτοις απέφευγε να μιλάει για αυτά.
Πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως γιατί ο γέροντας δεν μίλησε καθόλου για τα επερχόμενα, αλλά αποκάλυψε μόνο τα αναγκαίως απαραίτητα και σε συγκεκριμένους ανθρώπους.
Ο βασικός πυρήνας της σκέψης του Γέροντα Πορφυρίου ήταν ότι ο κόσμος είναι ανάγκη να εμπεδώσει και να καλλιεργήσει την αγάπη προς το δημιουργό του, όχι μέσα από το φόβο των μελλούμενων, αλλά μέσα από μια ανιδιοτελή σχέση, όπως ο στοργικός πατέρας προς το παιδί του.
Γιατί η ενότητα που ήταν η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Χριστού προς τους Αποστόλους, μπορεί να εξασφαλισθεί όταν το παιδί ενωθεί με τον πατέρα δια της αγάπης πρωτίστως και όχι δια του φόβου.
Ο Γέρων Πορφύριος παρομοίασε ευστόχως την εποχή που ζούμε όπως τα χρόνια λίγο πριν έλθει ο Χριστός.
Τι επικρατούσε τότε; Μια ρωμαϊκή «ειρήνη» στην εξουσία, η ειδωλολατρία, ένα ιερατείο αλλοτριωμένο από τα πάθη της εξουσίας, υποκριτικό χωρίς να ωφελεί αντιθέτως να απομακρύνει τον κόσμο από τον Θεό και τέλος υπήρχε μια μικρή μερίδα αγνών και αγαθών ανθρώπων.
Όλα αυτά περιγράφουν το σήμερα με λεπτομέρεια και η επανάληψη της ίδιας εποχής  προφανώς πρέπει να μας προβληματίσει εντόνως.
Πριν από τον Χριστό υπήρξαν προφητείες για τον ερχομό Του αλλά και προειδοποιήσεις για μετάνοια στο λαό του Θεού, όπως στην περίπτωση του Ιωνά και της Νινευή.
Ωστόσο αυτές οι προφητείες στάλθηκαν από τον Θεό για εκείνους τους λίγους αγνούς και αγαθούς ανθρώπους κάθε εποχής, όπως προανέφερα, γιατί είχαν την καλή προαίρεση να δεχθούν τα μηνύματα και να γνωρίζουν τι θα πράξουν.
Με αυτό το σκεπτικό ενεργούσε και ο Γέρων Πορφύριος καλώντας τους ανθρώπους να πλησιάσουν από αγάπη στον Χριστό και όχι από τον φόβο φοβερών γεγονότων.
Γνώριζε αλλά δεν έλεγε. Μιλούσε λακωνικά και κωδικοποιημένα και γνώριζε ότι υπήρχε στην εποχή του μεγάλο χάσμα στην πνευματικότητα των ανθρώπων του Αγίου Όρους με τον έξω κόσμο.
Για αυτό το λόγο είχε στείλει άνθρωπο να ειδοποιήσει τον Γέροντα Παΐσιο να πάψει πλέον να μιλάει για τον αντίχριστο, το χάραγμα, επικείμενους πολέμους κλπ.
Όχι γιατί ήταν λάθος αυτά που με Θεία φώτιση είχε πληροφορηθεί ο Γέρων Παΐσιος, αλλά γιατί τα πνευματικά μέτρα του κόσμου είναι σε τέτοια επίπεδα που ο φόβος δεν θα είχε κανένα ουσιαστικό  αποτέλεσμα και ήταν αναγκαία η προσέγγιση μόνο δια της αγάπης του Χριστού.
Διότι  αν άνθρωπος αγαπήσει τον Θεό, τότε ο Θεός όταν αλλάζουν οι άνθρωποι αλλάζει και Εκείνος την ιστορία. Το ίδιο έγινε και στην επικείμενη καταστροφή της Νινευή.
Ο ίδιος ο Γέροντας Πορφύριος τις τελευταίες ημέρες του τόνιζε την ηθική κατάπτωση και εξαθλίωση που έχουμε περιέλθει ως λαός και τόνιζε στα πνευματικά του τέκνα να βρουν τον στίχο της Παλαιάς Διαθήκης που λέει «μάτιον χεις, ρχηγς μν γενο».
Εκεί μας έλεγε ότι περιγράφεται η σημερινή κατάσταση ανάγλυφα. Ίδιες καταστάσεις του «παλαιού Ισραήλ» με τον «νέο Ισραήλ» και ίδια συμπτώματα.
Ο «παλαιός Ισραήλ» έχασε την ενότητα του με τον Θεό και ο «νέος Ισραήλ» έχασε αυτήν ακριβώς την πορεία ενότητας με τον Χριστό.
Αυτή ήταν και η μεγάλη λαχτάρα του Γέροντα και την υπηρέτησε κυριολεκτικώς μέχρι τελευταίας πνοής.
Η Αρχιερατική Προσευχή του Χριστού «Ίνα ώσιν εν» ήταν αυτή που υπηρέτησε ο Γέροντας όσο ζούσε και με αυτή κοιμήθηκε στα χείλη. Γιατί γνώριζε ότι η ανθρωπότητα διασφαλίζοντας την ενότητα με τον Χριστό δεν θα είχε ποτέ να φοβηθεί ούτε πολέμους, ούτε αντίχριστο.
Αντιθέτως σήμερα προσεγγίζουμε το κακό και εξετάζουμε τα επερχόμενα ως αναπόφευκτο κακό. Εκεί χάνουμε όλη την ουσία.
Οι πόλεμοι, οι επικείμενες συμφορές και γεγονότα είναι το ύστατο φάρμακο στην αποστασία του ανθρώπου και για αυτό ο Γέρων Πορφύριος έλεγε ότι: «Η Αποκάλυψη γράφτηκε για να μην γίνει».
Γιατί η Αποκάλυψη έχει ως σκοπό την προειδοποίηση και ο τρόπος να αποφευχθεί είναι μόνο αν υπηρετήσουμε την ενότητα που μας άφησε ο Χριστός ως παρακαταθήκη.
Αυτή είναι η θεραπευτική αγωγή στον ασθενή, γιατί αν η ασθένεια προχωρήσει, τα γεγονότα της Αποκάλυψης θα είναι ο ακρωτηριασμός που προκαλεί ο ιατρός όταν χτυπήσει η γάγγραινα.
Έλεγε ο Γέροντας: «Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε φθάσει σε μία αθλία κατάσταση. Ο Θεός, όμως μας λυπήθηκε. Και τώρα δεν πρέπει ν' απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από τη συμφορά να εμφανίζεται κάποιος πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού, ο οποίος θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό»
Είναι από τις ελάχιστες φορές που ο γέροντας μίλησε για αυτά που ζούμε και που έρχονται. Τόνιζε ότι αλλάζει η δικαιοσύνη του Θεού και  ότι η κατάστασή μας είναι αθλία.
Έβλεπε όμως το έλεος Του Θεού για μία ακόμη φορά να επισκέπτεται την ανθρωπότητα. Το ίδιο έλεγε και ο Γέρων Παΐσιος όταν επισκέπτες τον πλησίαζαν με έκδηλη αγωνία για τα επερχόμενα και όταν τον ρωτούσαν πότε θα έρθει η οργή του Θεού. Εκείνος έλεγε ότι «Θα πρέπει να ζητούμε να έρθει το έλεός Του και όχι η οργή Του».
Αυτό έχει ανάγκη η ανθρωπότητα και έτσι πρέπει να προσεγγίζει αυτά που είπαν οι Άγιοί μας. Αυτά που προφητεύθηκαν για τις μέρες μας, αφορούν εκείνους τους λίγους, που όπως προ Χριστού, έχουν την προαίρεση να υπηρετήσουν την εν Χριστώ ενότητα.
Οι φυλλάδες, ο ξένος τύπος, κανάλια και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, ασχολούνται συστηματικά με το  τι είπε ο Γέρων Παΐσιος και άλλοι σύγχρονοι γέροντες. Δεν γνωρίζω αν το κάνουν για λόγους διαφημιστικούς, εμπορικούς κλπ. Πρέπει όμως να προβληματιστούμε. Να προβληματιστούμε για να αναζητήσουμε την ουσία μέσα σε όλα αυτά.
Το 2009 επισκεπτόμενοι την Ρωσία, μέσα στα πλαίσια  της προσπάθειας έκδοσης των επιστολών του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, συναντηθήκαμε με υψηλόβαθμο στέλεχος της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με έκπληξη άκουσα μια ερώτηση που σχετίζεται με όλα τα παραπάνω.
Με ρώτησε :
- Γέροντα Γεώργιε, οι πατέρες στο Άγιον Όρος λένε ότι θα γίνει πόλεμος Ρωσίας Τουρκίας για την Κωνσταντινούπολη. Εσείς τι λέτε για αυτό ;
Του απάντησα δίχως να το σκεφτώ, όπως πιστεύω θα απαντούσε και ο Γέρων Πορφύριος.
- Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, που είναι ένας μεγάλος Άγιος της Ορθοδοξίας είπε: "Θα προσπαθούν να το λύσουν με την πέννα, μα δεν θα μπορούν. 99  φορές με τον πόλεμο και μια με την πέννα". «Πάντως εμείς, είμαστε με την πέννα», συμπλήρωσα.
Οι Έλληνες πιστεύω ότι είχαν την ευλογία να τους στείλει ο Θεός μια αποκαλυπτική προσωπικότητα όπως ο Γέρων Πορφύριος για να μας δείξει τον τρόπο και τον δρόμο για να αποφύγουμε συμφορές και δυσκολίες.
Εναπόκειται σε εμάς πως θα διαχειριστούμε την παρακαταθήκη που μας άφησε και να μην περιμένουμε το πλοίο να συγκρουστεί με το παγόβουνο.
Αν ενεργούμε ο καθένας από μόνος του και ξεκομμένοι από τον Χριστό, είναι σίγουρο τότε ότι θα πούμε αυτό που είπε ο άγιος γέροντας: «Μπορεί όμως, με το σχέδιο τού Θεού, να έρθει, να έρθει ώστε οι άνθρωποι ν' αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε: Έ! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε. Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο τού Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις».
Οι τελευταίες ημέρες του Γέροντα Πορφυρίου ήταν και οι πλέον αποκαλυπτικές για τα πνευματικά του παιδιά αλλά και για όλη την ανθρωπότητα. Ο γέροντας μας μάζεψε στο κελί του στα Καυσοκαλύβια και μας είπε: «Δεν μου αρέσει να προφητεύω αλλά θα σας πω μια προφητεία.»
Ο Γέροντας μας μίλησε για το τι θα συμβεί στην  Ελλάδα και ποιο είναι το μέλλον της. Ήταν αποκαλυπτικός για το μέλλον της Ελλάδας. Όλα αυτά πλέον άρχισαν να πραγματοποιούνται. Σήμερα ζούμε όλα όσα μας είπε και που άρχισαν να πραγματοποιούνται με ακρίβεια.
Η μεγαλύτερη αποκάλυψη του Θεού ήταν  το τελευταίο βράδυ της ζωής του, όταν για μισή ώρα περίπου προσευχόταν με την αρχιερατική προσευχή του Ιησού «Ίνα ώσιν εν»...
Αυτή η προσευχή είναι και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Χριστού στο ανθρώπινο γένος. Το να γίνει πράξη η ενότητα της ανθρωπότητας με τον Θεό.  

Ιερομόναχος π. Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης
Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής,
Ιερά Σκήτη Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους


3320 - Σαν σήμερα η θεμελίωση (1867) και τα εγκαίνια (1900) του Ιερού Ναού της Σκήτης Αγίου Ανδρέα



Σαν σήμερα στις 29/16 Ιουνίου 1867 θεμελιώθηκε και την ίδια ημέρα, το 1900, έτελέσθησαν τα εγκαίνια του Ιερού Ναού της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιγραφή της τελετής των εγκαινίων από τον σύγχρονο Προηγούμενο Εσφιγμενίτη Γεράσιμο Σμυρνάκη, στο βιβλίο του ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (1903).



Τη 16η Ιουνίου του 1900 ετελέσθησαν τα εγκαίνια του Μεγάλου Καθολικού της Σκήτης του αγίου Ανδρέου ή του Ρωσσικού Σεραγίου, καθ’ ά γράφουσιν οι Ρώσσοι πατέρες ότι είχον την ευτυχίαν να ίδωσι τα εξοχώτερα και επισημότερα πρόσωπα της προσφιλεστάτης αυτών πατρίδος. Προ 33 ετών ακριβώς τη 16η Ιουνίου 1867 έθετο τον θεμέλιον λίθον η Α. αυτοκρατορική Υψηλότης, ο Μέγας Δουξ Αλέξιος Αλεξάνδροβιτς (φωτ. 1), ήδη δε δι’ επιστολής αυτού προς τον Δικαίον αυτής Αρχιμανδρίτην Ιωσήφ (φωτ. 2) εδήλωσεν, ότι μετά λύπης δεν θα δυνηθή να παρευρεθή εις άγιον Όρος κατά την ημέραν των εγκαινίων και ότι θ’ αντιπροσωπευθή υπό του αντιναυάρχου του στόλου της Μεσογείου Αλεξίου Αλεξίεβιτς Βιρίλεβ, όστις και αφίκετο εις άγιον Όρος μετά τριών πολεμικών πλοίων. Μετά τούτου δε εκ μέρους του υπουργού των εξωτερικών Πρίγκηπος Μιχαήλ Νικολάβιτς Μουράβιεφ, εγγόνου του κτίτορος της Σκήτης Ανδρέου Νικολάεβιτς Μουράβιεφ (φωτ. 3), αφίκετο και ο εν Κωνσταντινουπόλει πρέσβυς Ιωάννης Αλεξίεβιτς Ζηνόβιεφ μετά του προσωπικού της πρεσβείας επί δυο κανονιοφόρων του «Μαυροθαλασσίτου» και της «Κολχίδος» τη 14η Ιουνίου εις Δάφνην, χαιρετισθείς υπό των λοιπών πολεμικών δια των συνήθων κανονιοβολισμών. Ενταύθα δε είχον κατέλθη ο τε Πρωτεπιστάτης μεθ’ ενός αντιπροσώπου και του αρχιγραμματέως, όπως προσφωνήσωσι την Α. εξοχότητα, τον πρέσβυν, και ο υποδιοικητής του αγίου Όρους. Εκ Δάφνης όμως παρέλαβον αυτόν αντιπρόσωποι της Μονής του Ρωσσικού αγίου Παντελεήμονος, εν η μεταβάντα υπεδέχθη αυτόν ο κλήρος και οι πατέρες μετά ανημμένων λαμπάδων εν μέσω αψίδων δαφνοστολίστων. Κατά την υποδοχήν δ’ αυτού ταύτην παρήν και ο της ρωσσικής Σκήτης του Προφήτου Ηλιού Δικαίος, όστις παρεκάλεσε τον πρεσβευτήν, ίνα μεταβή εκείσε προς κατάθεσιν του θεμελίου λίθου του έτι οικοδομουμένου μεγαλοπρεπούς Καθολικού αυτής, όπερ και εγένετο τη επομένη (15η), προσκληθέντος και του πρώην Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ Γ΄(φωτ. 4), όστις ετέλεσε τον νενομισμένον αγιασμόν και ανέγνω τας συνήθεις ευχάς προς εμπέδωσιν αδιάσειστον και αιώνιον του Ναού.
.......Πάσαν την θρησκευτικήν τελετήν μετά αγρυπνίας και λειτουργίας των εγκαινίων του Καθολικού της Σκήτης του αγίου Ανδρέου ετέλεσεν ο αυτός Ιωακείμ Γ΄, συλλειτουργούντων ενός Ρώσσου Επισκόπου, 36 Ιερομονάχων, 2 Αρχιμανδριτών και 10 Ιεροδιακόνων. Κατά ταύτην δε παρήν και ο Πρύτανις της εν Μόσχα πνευματικής ακαδημίας Αρσένιος Επίσκοπος Βαλοκολάμης, αφικόμενος μετά δύο καθηγητών της ακαδημίας και του βοηθού του επιθεωρητού αυτής, δύο Ιερομονάχων της Λαύρας του αγίου Σεργίου, ενός Αρχιδιακόνου και πεντακαίδεκα σπουδαστών της εν Μόσχα ακαδημίας, οίτινες άπαντες, καθώς και οι λοιποί επίσημοι ξένοι, παρέμειναν επί δύο ημέρας εν τη Σκήτη. Ο ρηθείς Επίσκοπος Αρσένιος, όστις εγένετο δεκτός εν τω Καθολικώ κατά το ειωθός, ψαλείσης εκτενούς και πολυχρονισθείς, απήγγειλε λόγον, εν ω προέτρεπε τους πατέρας, όπως μεριμνήσωσι και εν τω μέλλοντι περί της ευνομίας και της ανθηρότητος της Σκήτης, την οποίαν επεσκέφθη μεν ως σπουδαστής τω 1883, επαναβλέπει δε ήδη προαχθείσαν μετά του νεοδμήτου Καθολικού και της παγκάλου θέας των κτιρίων αυτής. Μετά τινας δε προτροπάς υπέρ ψυχικής σωτηρίας, κατέληξεν ειπών, να υπομένωσιν εν τω Σεραγίω, όπερ σημαίνει κεκαλλωπισμένον ανάκτορον, και καλλωπίσωσι τας εαυτών ψυχάς δι’ όλων των αγαθών έργων και ούτως αξιωθώσι τοις κατοικίας του Τρισυπόστατου Θεού. Μετά μικρόν δ’ αφίκετο και ο Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄. Σημειωτέον δ’ ότι προ της τελέσεως των εγκαινίων (τη 14η Ιουνίου) ήλθον ενταύθα και αντιπρόσωποι της κυριάρχου Μονής του Βατοπαιδίου, οίτινες προσήνεγκον τη υποτελεί Σκήτη αρχαίαν εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
.......Τη 15η δ’ αφίκετο εν τη Σκήτη και ο πρέσβυς Ζηνόβιεφ μετά του συμβούλου της Πρεσβείας, του διερμηνέως, του δευτέρου γραμματέως, του τρίτου διερμηνέως και λοιπών· περί δε την εσπέραν κατέφθασεν ο αντιναύαρχος του στόλου της Μεσογείου Βιρίλεφ μετά 35 επιτελών αξιωματικών.  Ολίγον δε μετά ταύτα αφίκοντο αντιπρόσωποι της Μονής του Ρωσσικού, προσενεγκόντες εικόνα του Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος μετ’ επιστολής προς τον Δικαίον της Σκήτης συγχαρητηρίου, ους υπεδέχθησαν μετά εξαπτερύγων και εικόνων, προπορευομένου μεν του Δικαίου μετά Σταυρού και ραίοντος δι’ αγιασμού, διαιρεθέντων δε των πατέρων της Σκήτης εις δύο στίχους. Εν τω νεοδμήτω τούτω Ναώ ετελέσθη πάραυτα εκτενής υπέρ του αυτοκράτορος πασών των Ρωσσιών Νικολάου Αλεξάνδροβιτς, πάσης της αυτοκρατορικής οικογενείας και πάντων των επισκεπτών· μετά δε τον πολυχρονισμόν ο αντιναύαρχος προσελθών απηύθυνε προς τον Δικαίον της Σκήτης βραχείαν προσφώνησιν ειπών, ότι αφίκετο εν τη Μονή (Σκήτη) τη εντολή του γενικού ναυάρχου παντός του ρωσσικού πολεμικού στόλου της Αυτού αυτοκρατορικής Υψηλότητος του Μεγάλου Δουκός Αλεξίου Αλεξάνδροβιτς, ευδοκήσαντος ίν’ αντιπροσωπεύση αυτόν κατά την καθιέρωσιν του νεοδμήτου τούτου Καθολικού. Προς τούτο δ’ αφίκοντο εκ Θεσσαλονίκης μεν ο γενικός εν Μακεδονία Ρώσσος πρόξενος Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς Ιλαριόνωφ, εκ Καβάλλας δε ο Ρώσσος υποπρόξενος Βουλγαρίδης (Έλλην).
.......Εκ του μνησθέντος πολυπληθούς και εξόχου προσωπικού της πρεσβείας, της εμφανίσεως πολεμικών πλοίων, της ανόδου των πληρωμάτων εις την Σκήτην και της αναρτήσεως του ρωσσικού αυτοκρατορικού θυρεού κατά την τέλεσιν εγκαινίων ρωσσικού Ναού εν αγίω Όρει, αριδήλως καταδείκνυται ότι ταύτα πάντα ετελέσθησαν προς τεκμηρίωσιν της εν αγίω Όρει επικρατήσεως του ρωσσικού στοιχείου ενώπιον των πεπολιτισμένων ομμάτων και των νοσηράς καταστάσεως Ελλήνων Μοναχών…
.......Εν λεπτομερεία εκτυλίξαντες τα γεγονότα ταύτα δεν οφείλομεν να παραδράμωμεν την οικτράν περιφρόνησιν, ην απέδοσαν οι Ρώσσοι τοις ημετέροις αντιπροσώποις της ιεράς Κοινότητος. Και εν μεν τη ειρημένη Σκήτη απέκλεισαν αυτούς της τραπέζης, ενώ εις τους των Σλαυϊκών Μονών αντιπροσώπους είχον παραχωρήση θέσιν, εν δε τω λιμένι της Δάφνης, επειδή εγνώσθη ότι η αποβίβασις του Ρώσσου πρεσβευτού θα εγίνετο εις την του Ρωσσικού, επί τη αιτήσει αυτών προς τον αντιπρόσωπον της Μονής του Ρωσσικού, τον προς παραλαβήν των επισήμων ξένων αποσταλέντα, όπως μεταβώσι και ούτοι εις την ρηθείσαν Μονήν και προϋπαντήσωσιν αυτόν, ως έθος, και προσφωνήσωσιν, ούτος έδωκε την εξής αβροτάτην απάντησιν ότι: «δεν έχουσι χώρον προς διαμονήν των εν τη Μονή αυτών». Τούτου ένεκεν και η επιτροπή απήλθεν άπρακτος εις Καρυάς.


(Φωτ. 1) Ιούνιος 1867. Ο Μεγάλος Δούκας Αλέξιος Αλεξάνδροβιτς (καθιστός στο μέσον) στην Ι.Μ. Αγίου Παντελεήμονος, με την ευκαιρία της θεμελίωσης (16/6/1867), από τον ίδιο, του Καθολικού της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

(φωτ. 2) Ιερομόναχος Ιωσήφ
Δικαίος Ι. Σκήτης Αγίου Ανδρέα
(φωτ. 1893)
(φωτ. 3) Νικολάεβιτς Μουράβιεφ
φωτ. 4




Σχετικά: