Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

2776 - Γέροντα, στεναχωριέμαι όταν οι άλλοι δεν έχουν καλή γνώμη για μένα.



- Γέροντα, στεναχωριέμαι όταν οι άλλοι δεν έχουν καλή γνώμη για μένα.
- Καλά που μου το είπες! Από σήμερα θα κάνω ευχή οι άλλοι να μην πουν ποτέ καλή γνώμη για σένα, γιατί αυτό σε συμφέρει, καλό μου παιδί. Οικονομάει ο Θεός να μας αδικήσουν οι άνθρωποι ή να μας πουν καμμιά κουβέντα, για να εξοφλήσουμε μερικές αμαρτίες μας ή για να αποταμιεύσουμε κάτι στην άλλη ζωή. Δεν μπορώ να καταλάβω, πως την θέλετε εσείς την πνευματική ζωή; Δεν έχετε καταλάβει ακόμη το πνευματικό σας συμφέρον και θέλετε εξόφληση εδώ. Για τον ουρανό δεν αφήνετε τίποτε. Πως τα παίρνεις έτσι τα πράγματα; Τι διαβάζεις; Ευεργετινό διαβάζεις; Εκεί δεν σου λέει τι πρέπει να κάνης; Ευαγγέλιο διαβάζεις; Να διαβάζης κάθε μέρα!!  
Γεροντας Παΐσιος

2775 - Ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς (Μνήμη 2 Μαρτίου) στο Ιερό Κελλί Μαρουδά




Οι φωτογραφίες είναι από το παρεκκλήσι που βρίσκεται στο Ιερό Χιλιανδαρινό Κελλί Γέννησης της Θεοτόκου, Μαρουδά, στο Άγιο Όρος και τιμάται στη Μνήμη του Αγίου Νικολάου του Πλανά.


2774 - Ιερομόναχος Γυμνάσιος Κολιτσιώτης (1899 – 1 Μαρτίου 1965)




Λεπτομέρεια της κάτω φωτογραφίας
Γεννήθηκε στο Βορνιτσένι της Ρουμανίας. Κατά κόσμον ονομαζόταν Γεώργιος Ιγκνάτ και ήταν ο μεγαλύτερος από τα οκτώ αδέλφια του. Το 1922 αναχώρησε για τη σκήτη Μάγκουρα και το επόμενο έτος εκάρη μοναχός. Το 1924 χειροτονήθηκε διάκονος για τον μεγάλο ζήλο που είχε για την Εκκλησία.
.......Μαζί με τον μικρό αδελφό του Δημήτριο, τον μετέπειτα Ιερομόναχο Διονύσιο (1909-2004), άνδρα μεγάλης αρετής, το 1926 ήλθαν στο Κελλί του Αγίου Γεωργίου της Καψάλας, όπου εκάρη μεγαλόσχημος και χειροτονήθηκε διάκονος. Κατόπιν πήγαν στο Κελλί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Το 1930 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Ζούσε με μεγάλη πενία και ευλάβεια. Στη συνέχεια πήγαν στο Κελλί του Αγίου Τύχωνος στην ίδια περιοχή της ησυχαστικής Καψάλας. Το 1937 ήλθαν στο Κελλί του Αγίου Γεωργίου – Κολιτσού. Εργάσθηκαν με ζήλο για την ανακαίνιση του Κελλιού. Με ευλάβεια, αγάπη, κατάνυξη και προσοχή τελούσε απαράβατα όλες τις ιερές ακολουθίες και τις συχνές Θείες Λειτουργίες.
.......Οι πολλοί πειρασμοί δεν τον έκαμπταν και οι θείες παρηγοριές δεν έλειπαν από τη ζωή του. Υπήρξε διακριτικός και καλοκάγαθος Πνευματικός. Οι δαίμονες προσπαθούσαν να τον αποθαρρύνουν, μα δεν τα κατάφερναν. Γέροντα ειχε τον π. Γεδεών († 1979). Η αγρυπνία ήταν καθημερινή. Στο Άγιον Όρος ήλθε μόνο για τη Βασιλεία των Ουρανών. Με τη χάρη και το έλεος του Παναγάθου Θεού έγινε κληρονόμος της. Όπως έλεγε ο αδελφός του Διονύσιος, «Γι’ αυτό ο Θεός, που είναι τόσο καλός και που τόσο πολύ μας αγαπάει, μας έδωσε αυτή την “ψεύτικια” ζωή, για να ετοιμαστούμε για τη Βασιλεία των Ουρανών! Εκεί είναι η πατρίδα μας, η αληθινή πατρίδα μας, κι όχι εδώ, που ζούμε! Εδώ είμαστε μουσαφιραίοι!».
.......Ανεπαύθη εν Κυρίω την 1.3.1965.


Πηγές–Βιβλιογραφία:
Κωνσταντίνου Ρώιμπα, Πνευματικές νουθεσίες Γέροντος π. Διονυσίου Ρουμάνου Αγιορείτου, Άγιον Όρος 2004.
Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Β΄ – 1956-1983, Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011