Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

2690 - Δεν είναι στενή η πύλη του Παραδείσου (Γέροντας Παΐσιος)




Παΐσιος μοναχός ο Αγιορείτης (1924-1994),
στην Παναγούδα, 1983
Ο Θεός είναι καλός. Θέλει όλοι να σωθούμε.
......Αν ήταν να σωθούνε μόνο λίγοι, τότε γιατί σταυρώθηκε ο Χριστός; Δεν είναι στενή η πύλη του Παραδείσου. Χωράει όλους τους ανθρώπους που σκύβουν ταπεινά και δεν είναι φουσκωμένοι από υπερηφάνεια, αρκεί να μετανοήσουν, να δώσουν δηλαδή το φορτίο των αμαρτιών τους στον Χριστό, και τότε χωρούν να περάσουν εύκολα από την πύλη. Έπειτα έχουμε και το δικαιολογητικό ότι είμαστε χωματένιοι. Δεν είμαστε μόνον πνεύμα όπως οι Άγγελοι. Είμαστε όμως αδικαιολόγητοι, όταν δεν μετανοούμε και δεν πλησιάζουμε τον Σωτήρα μας ταπεινά. Ο ληστής στον σταυρό ένα «ευλόγησον» είπε και σώθηκε.
......Η σωτηρία του ανθρώπου εξαρτάται από το δευτερόλεπτο, όχι από το λεπτό. Ο άνθρωπος με έναν ταπεινό λογισμό σώζεται, ενώ αν φέρη έναν υπερήφανο λογισμό, τα χάνει όλα....!

2689 - Στη Γιοβάνιτσα όταν δύει ο ήλιος



......Ο φίλος Δημοσθένης βρέθηκε στην περιοχή του αρσανά της Γιοβάνιτσα αργά το απόγευμα και…

…νωρίς το πρωί στο κελλί Μαρουδά.

2688 - Γέρων Άνθιμος Αγιαννανίτης. Σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο


2687 - Άγιον Όρος Света Гора Mount Athos Sfântul Munte Athos Le Mont Athos

2686 - Γέρων Δοσίθεος Κατουνακιώτης: «Θα πεθάνω και δεν θα χορτάσω τον Ιάκωβο»



Το βυζαντινό μέλος καλλιεργήθηκε στο Άγιον Όρος σε όλες τις μονές και τις σκήτες.  Καθημερινή ενασχόληση των πατέρων είναι η ακοίμητη δοξολογία και λατρεία του Θεού. Μακρά χορεία αγιορειτών υμνωδών που αγγίζει τα χρόνια του μαίστορα Αγ. Ιωάννου του Κουκουζέλη, διατηρεί την ψαλτική σε υψηλές επιδόσεις. Μεταλαμπαδεύουν δε την μουσική γνώση και με τις χειρόγραφες πηγές κυρίως δε με τη «ζώσα φωνή». Γεγονός που αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τους νεοτέρους και τεκμήριο της αδιάκοπης αγιορείτικης ψαλτικής παραδόσεως. Ανάμεσα στους αγιορείτες που διακρίθηκαν στην ψαλτική τέχνη ήταν και ο Γέρων Δοσίθεος Κατουνακιώτης.
Ο Γέρων Δοσίθεος Κατουνακιώτης (1912-1991) έλαβε τα πρώτα μαθήματα βυζαντινής μουσικής από πρόσφυγες ιεροψάλτες. Στο Άγιον Όρος είχε την ευκαιρία να ακούσει τους καλύτερους Αγιορείτες μουσικούς. Τυφλός όντας,  ανέπτυξε ιδιαίτερα την αίσθηση της ακοής και χάρη στην μουσική του επιδεκτικότητα κατάφερε να αποκτήσει άρτια μουσική γνώση.
Ο Γέρων Δοσίθεος στα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδαξε  μουσική στην Ιερά Μονή Αγίου Κυπριανού Φυλής, στην οποία και εμπιστεύθηκε όλο το έργο του. Διακρίθηκε για την καλλιφωνία και την άριστη ερμηνεία κλασικών μαθημάτων, ιδιαιτέρως δε μαθημάτων του Ιακώβου Πρωτοψάλτου και χαρακτηριστική την μνημειακή  δηλωσή του: «Θα πεθάνω και δεν θα χορτάσω τον Ιάκωβο». Επίσης σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην μελοποιία και την διδασκαλία. Αδιάψευστος μάρτυρας του έργου του, το πλήθος του ηχητικού και γραπτού υλικού που άφησε.
Με σεβασμό στην μνήμη του και διάθεση μαθητείας στην ψαλτική του αβρότητα, παραθέτουμε την ηχογράφηση: «Κατευθυνθήτω» σε ήχο Β΄μέλος Ιακώβου Πρωτοψάλτου.(http://www.pemptousia.gr)

2685 - Tουλάχιστον να πάω να σώσω την ψυχή μου (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)



Στο σπίτι μας πιο πάνω είναι ο πάτερ-Γεδεών, ο οποίος έχει τους Αρχαγγέλους. Εκεί καθότανε ένας υποτακτικός, ο οποίος πήγε μάλλον να γηροκομήση τους γέρους προ του Γεδεών. Αυτός ήταν παντρεμένος, και επειδή είχε δαιμόνιο, τον εχώρισε η γυναίκα του, πήγε στο Δαφνί των Αθηνών και στο τέλος κατέληξε στο Άγιον Όρος. Λέει, τουλάχιστον να πάω να σώσω την ψυχή μου, να κάνω υπακοή.
Εφόσον έκανε υπακοή στους γέρους, δεν φανερωνότανε το δαιμόνιο. Νύχτα πήγαινε κάτω στις αλυκές, με το φεγγάρι πήγαινε και γύριζε στον καιρό της Κατοχής, πήγαινε να μαζέψει λίγο αλάτι, να το δώσει στην Κερασιά, στα κελλιά, να πάρει είτε κρεμμύδια, είτε πατάτες, φασόλια. Και δεν έπαθε τίποτες. Όταν όμως η αδερφή του, δεν θυμάμαι καλά, του ‘στειλε από την Αμερική εκατό δολλάρια, τα ‘βαλε στην τσέπη του. Ιδιορρυθμία! Αμέσως φανερώθηκε το δαιμόνιο.
Και αυτός λοιπόν μας έλεγε ότι του έλεγε το δαιμόνιο: «Βρε ‘συ, νομίζεις ότι εγώ θα βγω από σένανε;» λέει. «Τί λέει ο Χριστός; “Τούτο το πνεύμα δεν εκπορεύεται ειμή εν προσευχή και νηστεία” λέει, (Ματθ. 17, 21). Εδώ με τους γέρους, τρως και πίνεις, και νομίζεις, θα βγω εγώ;»
Ο σκοπός του δαίμονος ήταν να τον βγάλει απ’ την υπακοή. Οπότε κατόπιν τον κανονίζει όπως θέλει. «Θα πας κάτω στις αλυκές θα νηστέψεις και τότες εγώ», λέει, «θα βγω».
Ο λογισμός δεν ήτανε μέχρι εκεί του δαίμονος. Ήταν να τον φέρει σε μια απόγνωση και να τον ρίξει μέσα στη θάλασσα. Ν’ αυτοκτονήσει. Από που άρχισε ο δαίμονας; Από το Ευαγγέλιο. Ναι, αλλά που κατέληξε. Στο τέλος τον κατάφερε και βγήκε έξω στον κόσμο.
Κι ήρθε κατόπιν ο πάτερ- Γεδεών.
Γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτη (Λόγοι Διδαχής περί υπακοής)
Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.