Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

1769 - Οι Άγιοι της Αθωνιάδας


ΟΙ ΠΕΝΤΑΡΙΘΜΟΙ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΕΣ
ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΑΘΩΝΙΑΔΑΣ ΣΧΟΛΗΣ

Η προσφορά της Αθωνιάδας Σχολής συνδέεται αναπόσπαστα με τη παρουσία σε αυτή  πέντε σημαντικών Αγίων της Εκκλησίας μας η μνήμη των οποίων εορτάζεται με κοινή εορτή την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου. (Μη απόλυτα διασταυρωμένες πηγές αναφέρονται στην παρουσία στη Σχολή περισσοτέρων στον αριθμό μετέπειτα Αγίων, πιθανόν εννέα)
α. Ο Άγιος και Ισαπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός. ΤΟ 1749 προσήλθε και εγγράφηκε ως μαθητής στη Σχολή σε μεγάλη ηλικία από ζήλο να παακολουθήσει τα μαθήματα του Βουλγάρεως. Εκεί αφού απέκτησε πλούτο γνώσεων φλεγόμενος από αγάπη συνέβαλε στη συνέχεια τα μέγιστα στην ανάταση του Γένους με τις περιοδείες του.
β. Ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος. Ήδη απόφοιτος της Ευαγγελικής σχολής της Σμύρνης συνέδεσε σε διαφορετικές φάσεις το όνομά του ως μαθητής διδάσκαλος και αργότερα Σχολάρχης της Αθωνιάδας.
γ. Ο Άγιος Μακάριος Νοταράς. Γόνος λαμπράς οικογενείας της Κωνσταντινούπολης. Προσήλθε στην Αθωνιάδα μετά την παραίτησή του από τον επισκοπικό θρόνο της Κορίνθου αναλαμβάνοντας την πνευματική καθοδήγηση του Σχολάρχη και των μαθητών. Επί των ημερών της παρουσίας του στη Αθωνιάδα, η Σχολή αναδεικνύεται σε πραγματικό στάδιο πνευματικών αγώνων.
δ. Ο Άγιος Αθανάσιος ο Κουλακιώτης. Φοίτησε σε δύο διαφορετικές περιόδους στη Σχολή παρακολουθώντας τους διδασκάλους Παναγιώτη Παλαμά και Αθανάσιο Πάριο. Μαρτύρησε με απαγχονισμό στη Θεσσαλονίκη το 1774.    
ε. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Διορίστηκε από την Ιερά Σύναξη Έφορος της Αθωνιάδας επιλύοντας πλήθος διοικητικών προβλημάτων και συμβάλλοντας κυρίως στον πνευματικό τομέα. Η προσφορά του ήταν πολυτιμότατη.

1768 - Ιερομάρτυς Κοσμάς ο Αιτωλός, από την ΕΤ1 (1987)

1767 - Αγιορείτης Άγιος ο προστάτης της Δασικής Υπηρεσίας


ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ, ΦΙΛΟΘΕΪΤΗΣ

Την  27η Αυγούστου 2009, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ανάμεσα στις άλλες αποφάσεις που πήρε, ενέκρινε και το αίτημα της Δασικής Υπηρεσίας της Ελλάδος, για να ορισθεί ο Άγιος Ιερομάρτυς Κοσμάς ο Αιτωλός ως Προστάτης Άγιος των υπαλλήλων αυτής.

1766 - Επίσκεψη Επισκόπου Λαμψάκου στο Άγιον Όρος . Προεξήρχε στην πανήγυρη της Ι.Μ. Κουτλουμουσίου


Ανταπόκριση από το Άγιον Όρος, για την Romfea.gr
Εορτάσθη μετά πάσης μεγαλοπρεπίας και βυζαντινής λαμπρότητος η ετήσια πανήγυρης της Ιεράς Βασιλικής Πατριαρχικής και σταυροπηγιακής Μονής Κουτλουμουσίου επί τη εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού με το παλιό ημερολόγιον.
Της εορτής προεξήρχε ο εκ της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου αδελφός Θεοφιλέστατος Eπίσκοπος Λαμψάκου κ. Μακάριος ο οποίος το επόμενο έτος συμπληρώνει εξήκοντα έτη από την ημέρα της ελεύσεως του στο αγιονυμων Όρος.
Εγένετο επίσημος υποδοχή από του αγίου καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αρχιμαντρίτου κ Χριστοδούλου και της αδελφότητος.
Εις την αγρυπνίαν την Θεία Λειτουργίαν το κτητορικό μνημόσυνο και τον λοιπών ιερών ακολουθιών των οποίων προεξείχε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λαμψάκου κ. Μακάριος και εις απάντησιν της προσφωνήσεως του Kαθηγουμένου κ. Χριστοδούλου προς τον πρωτοεπιστατη της Iεράς Κοινότητος, του οσιοτατου μοναχού κ. Μαξίμου Ιβηρίτου, εδήλωσε και επένεσε την αφοσίωση όλων αυτών εις το μοναχικό ιεδεώδες και την διατήρηση της Iεράς αυτής Kιβωτού της Ορθοδοξίας και μάλιστα κατά τας δύσκολους αυτάς περιόδους της κρίσεως.
Αναφέρθηκε και στην προστασίαν της Παναγίας για το Περιβόλι αυτής με την ανανέωση τον νέων μοναχών που επάνδρωσαν τας Ιεράς Μόνας,τας σκήτας και τα κελιά.
Συνέστησε οι μοναχοί να έχουν υπακοή και αφουσίωση προς τους αγίους καθηγουμένους και δι αυτών προς την Μητέρα Εκκλησία και το Οικουμενικό ημών Πατριαρχείο το οποίων παρακολούθη μετά πολλού έντιαφεροντος.
Διαβίβασε ως αύτος τας πατριαρχίκας ευχάς και ευλογίας του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομέου προς τον Άγιον Πρωτοεπιστάτη κ. Μαξίμου τον Αγ. Καθηγούμενο κ. Χριστόδουλο και τους λοιπούς πατέρες και μοναχούς.
Μετά το πανηγύρι και το κτητορικό μνημόσυνο μετέβη προς επίσκεψιν εις την Ιεράν Μονήν Μέγιστης Λαύρας προς προσκύνηση , τον οποίον υπεδέχθη μετά της συνοδείας αυτού και εξενάγησε ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Πρόδρομος και μερικοί εκ των προϊσταμένων .
Μετά την ιερά μόνη Μέγιστης Λαύρας μετέβη διαδοχικός εις την ιεράν Μονήν Ιβήρων γενούμενος δεκτός υπό του Αρχιμ κ. Ναθαναήλ του πανοσιολογιωτάτου προηγούμενου κ Καλινικού και τον λοιπών αδελφών της ιεράς μονής προσκύνησαν την ιερά εικόνα της Παναγίας Πορταϊτίσσης τα ιερά λείψανα και το καθολικό.
Ακολούθως επισκέφθηκε την Ιερά Mόνη Σταυρονικήτα γενόμενος δεκτός μετά πολλής χαράς από τον Καθηγούμενο κ. Τύχωνα και της γεροντικής συνάξεως.
Την επόμενη επισκέφθη και πάλι την Ιερά Κοινότητα και την Iερά Επιστασία ως και τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αρχιμ. Χρυσόστομο και της συνοδείας αυτών για να έκφραση τα συγχαρητήρια και την αφοσίωση αυτών προς το Σεπτόν Οικ Πατριαρχείο και να συνεχίσουν με ζήλο την προσφορά τους προς την ιεράν μονήν .
Επίσκεψη στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου
Προ της αναχωρήσεως του ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λαμψάκου κ. Μακάριος επραγματοποίησε υποσχεθήσαν επίσκεψη προς τον Καθηγούμενο Αρχιμ. Εφραίμ, ο οποίος το υποδέχθη μετά πολλής χαράς και τιμής και προεξήρχε του πανηγυρικού Εσπερινού.
Στην τράπεζα εγένετο χερετισμός από μέρους του Αγ. Καθηγουμένου προς τον Θεοφιλέστατο, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε αντιφώνηση του Επισκόπου Λαμψάκου κ. Μακαρίου.
Ο κ. Μακάριος αναφέρθηκε στο έργο το οποίο επιτελεί στο διορθόδοξο κέντρο του Οικ. Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Γενεύης και του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών θεολογικών σπουδών.
Επενεσε εις την ομιλία του και την πολυετή προσπαάθεια και τον αγώνα του Αγίου Καθηγουμένου δια την διατήρηση, συντήρηση, αύξηση και διασφάλιση των δικαίων προνομίων της Iεράς Mονής.
Συνεχάρη τον Γέροντα Εφραίμ δια τους συνεχείς αγώνες του, καθώς και την αδελφότητα που παρόλο τας δοκιμασίας μένουν σταθεροί προς τον πνευματικό τους πατέρα, ο οποίος συνεχίζει να αυξάνει σε αριθμό αην αδελφότητα και να καλλιεργεί αυτούς δια την πνευματικήν αυτών τελιότητα.
Μαζί με όλα αυτά αναδιοργανώνει και ανοικοδομεί τα κτιριακά συγκροτήματα της μονής, ως νέοι συνεχιστές τον παλαιών κτητόρων όχι μόνο εις την μονήν ταύτην αλλά και τας λοιπάς Ιεράς Μόνας.
 Φώτο: Αρχιμ. Κυπριανός Σταρεζού

1765 - Ο Φιλοθεΐτης Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός


Ο άγιος Κοσμάς αποτελεί τη σημαντικότερη προσωπικότητα του Γένους μας κατά τη διάρκεια της τουρκικής σκλαβιάς. Ο λαός το ανεγνώρισε αυτό και τον τίμησε με ποικίλους τρόπους, όπως ανέγερση ναών προς τιμήν του, κατασκευή ανδριάντων και προτομών, ιστόρηση πλήθους αγιογραφιών και φορητών εικόνων σε ναούς της χώρας.
 Ο άγιος παραθεωρείται συστηματικά από τους οπαδούς του λεγομένου «δυτικού διαφωτισμού». Καθώς η ιστορία δεν είναι δυνατόν να γραφεί του ιστορικού απαλλαγμένου από τις προκαταλήψεις της ιδεολογίας, την οποία πρεσβεύει, γινόμαστε συνεχώς μάρτυρες της προκλητικής προβολής προσώπων, τα οποία όχι μόνο δεν εμφορούνταν από τα γενικώς αποδεκτά πανανθρώπινα ιδανικά, αλλά απεναντίας διακρίνονταν για αδυναμίες ποταπές και ιδιοτέλεια. Τα πρόσωπα αυτά καταβάλλεται προσπάθεια να αποτελέσουν πρότυπα για τους μαθητές και φοιτητές, ώστε παρασυρμένοι και αυτοί να μεταλαμπαδεύσουν την ιδεολογία του «διαφωτισμού» ως σωτήρια για την ανθρωπότητα. Το κατ' εξοχήν προβαλλόμενο, από τους παντοίους οπαδούς του «διαφωτισμού», δεξιάς ή αριστεράς αποκλίσεως, πρόσωπο είναι αυτό του Βολταίρου.
Στο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, το οποίο αποσύρθηκε, υπό τους θρήνους και την αγανάκτηση της αρμόδιας για την έγκριση υπουργού, της συντακτικής ομάδας, ομάδας πανεπιστημιακών και πολιτικών του «εκσυγχρονιστικού» και «προοδευτικού» χώρου, αναγράφεται για τον διαφωτισμό:
  «Οι φιλόσοφοι του Διαφωτισμού δεν περιορίζονται στη μελέτη, αλλά προσπαθούν να βελτιώσουν τον κόσμο με συγκεκριμένες προτάσεις. Αμφισβητούν τις παλιές αξίες και οραματίζονται έναν καινούριο κόσμο. Στη θέση του θρησκευτικού φανατισμού, των προλήψεων και των δεισιδαιμονιών που επικρατούν στη δυτική Ευρώπη, προτείνουν την ανεξιθρησκεία και τον ορθό λόγο. Εναντιώνονται στην απολυταρχία και υποστηρίζουν τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη. Θέλουν να καταργήσουν τη δουλεία και υπερασπίζονται την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων. Πιστεύουν στην πρόοδο της ανθρωπότητας και έχουν εμπιστοσύνη στον άνθρωπο και στη σκέψη του. Θαυμάζουν την επιστήμη και υποστηρίζουν τα γράμματα».
Το κείμενο συνοδεύεται από φωτογραφία του Βολταίρου σε μέγεθος 8 μισών σειρών έναντι 3,5 πλήρων σειρών του κειμένου που παραθέσαμε. Παρατίθενται ακόμη 4 μικρές φωτογραφίες ισαρίθμων οπαδών του «διαφωτισμού».
Ο αντίπαλος του «διαφωτισμού», η απολυταρχία των ευγενών και του ανωτέρου κλήρου, είναι αναμφισβήτητα εύκολος στόχος. Ουδείς αντιλέγει για την καταπολέμηση νοσηρών εκδηλώσεων όπως θρησκευτικού φανατισμού («Ιερή» εξέταση), δεισιδαιμονιών και προλήψεων. Ουδείς αντιλέγει επίσης για τον αγώνα υπέρ της προσωπικής ελευθερίας (ατομικής κατά τους υλιστές του «διαφωτισμού»). Αποσιωπώνται όμως έντεχνα δύο βασικά θέματα: Ποια ήταν η κατάσταση στην «καθ' ημάς Ανατολή» και ποια η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι στις νοσηρές εκδηλώσεις στη Δύση. Ο μαθητής παραμένει σκόπιμα σε πλήρη άγνοια των θέσεων τόσο του Ευαγγελίου του Χριστού, όσο και των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, ένας από τους οποίους υπήρξε ο άγιος Κοσμάς.

Για τον άγιο Κοσμά βιβλίο που προαναφέραμε γράφει:
 «Σημαντική είναι η προσφορά των δασκάλων του γένους που με τις ιδέες και τη διδασκαλία τους συμβάλλουν στην πνευματική ανάπτυξη και προετοιμάζουν το γένος των Ελλήνων για την εθνική ανεξαρτησία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Κοσμάς ο Αιτωλός και ο Αδαμάντιος Κοραής».
Ούτε φωτογραφίες ούτε κάποια άλλη αναφορά στο έργο τους υπάρχει, αν και ο Κοραής υπήρξε οπαδός του «διαφωτισμού».
Ο άγιος Κοσμάς, υπήρξε η σημαντικότερη φυσιογνωμία, αλλά δεν ήταν οπαδός του «διαφωτισμού». Έτσι δεν δικαιούται να προβάλλεται από τα εγχειρίδια της υποδούλωσης στο «δυτικό πνεύμα». Το έργο του υπήρξε πολυσχιδές και εθνοσωτήριο:
210 Ελληνικά σχολεία και 1100 κοινά, ιδρύθηκαν με παρότρυνσή του.
4000 κολυμβήθρες αγοράστηκαν με προσφορές εχόντων.
1500 παραμάνες παραιτήθηκαν από την υπηρεσία τους σε μουσουλμανικές οικογένειες.
500.000 κομποσκοίνια και σταυρουδάκια μοιράστηκαν, ώστε να αναθερμανθεί η πίστη των υποδούλων που λυγίζοντας από τα βάσανα (πού δεν είδε η συντακτική ομάδα του βιβλίου, καθώς παρέθεσε μία μόνο γνώμη, αυτή κάποιου απεσταλμένου του Γάλλου βασιλιά στο σουλτάνο) εξισλαμίζονταν.
Εκατομμύριο και πλέον άρχισε να προσέρχεται στα Μυστήρια της Εκκλησίας και να ζωντανεύει μέσα του η πίστη και μ' αυτή και η ελπίδα για το «ποθούμενο».
Χιλιάδες δένδρα εμβολιάστηκαν και η τέχνη του εμβολιασμού μεταδόθηκε σε μεγάλη έκταση.
Ο Βολταίρος υπήρξε ο χαρακτηριστικότερος εκπρόσωπος της αναδυόμενης αστικής τάξης, αυτής που αργότερα ανέτρεψε την εκφυλισμένη τάξη των ευγενών. Δύο γελοιογραφίες του τέλους του 18ου αιώνα που περιέχονται στο βιβλίο της ιστορίας που κρίνουμε και δείχνουν τη μεταβολή μετά το 1789 είναι τραγικά παραπλανητικές για τον μαθητή. Δεν αποτίναξε από την πλάτη του ο λαός ευγενείς και ανώτερο κλήρο, για να τους χρησιμοποιήσει πλέον ως υποζύγια. Παρέμεινε φορτωμένος με τη νέα τάξη, την αστική. Το ποιος πράγματι υπήρξε ο Βολταίρος μας το κάνει γνωστό χωρίς ενδοιασμούς αστική εγκυκλοπαίδεια  (συνεπώς απυρόβλητη από την κατηγορία της προκατάληψης), η Πάπυρος-Larousse-Brittanica! "Χωρίς να παραγνωρίζει κανείς τον περίπλοκο χαρακτήρα και τις αντιφάσεις του, μπορεί να τον χαρακτηρίσει ως έναν από τους αυθεντικότερους εκπροσώπους της πλούσιας και τολμηρής αστικής τάξης, που είχε ανάγκη από πολιτικές ελευθερίες για να εξασφαλίσει την οικονομική της δύναμη, βρίσκοντας στήριγμα στους ισχυρούς. Έτσι εξηγούνται οι δύο όψεις που παρουσιάζει: από τη μια ο αγωνιστής που μάχεται για τις ελευθερίες της σκέψης, της έκφρασης και του εμπορίου, ο υπέρμαχος της ανεξιθρησκείας και του διαφωτισμού, ανυποχώρητος στον αγώνα κατά των προλήψεων. Από την άλλη ο κτητικός, ο εγωιστής, ο αμετακίνητος μέχρι κακοπιστίας στις προκαταλήψεις του, σκληρός στους εχθρούς του, αμείλικτος προς τους δανειστές του και δύσπιστος απέναντι στον «όχλο»».
Αλλά γιατί ο συντάκτης του λήμματος χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του Βολταίρου αντιφατική; Δεν είναι κλασική συμπεριφορά μεγαλοαστού, ο οποίος εξαπατά τον λαό (εντυπωσιακή η χρήση του όρου «όχλος» στο λήμμα!) για να θησαυρίζει σε βάρος του. Δεν γευόμαστε όλοι σήμερα τις συνέπειες από την κυριαρχία της αστικής τάξης, η οποία άλωσε το Κράτος και ασκεί την εξουσία δια των οικονομικά ισχυρών με εντολοδόχους τους πολιτικούς; Και όλα αυτά στο όνομα του αστικού υλισμού, ο οποίος μεσουρανεί.

Ο άγιος Κοσμάς είπε σε κάποια από τις σωζόμενες διδαχές του: «Δεν έχω μήτε σακκούλα, μήτε σπίτι, μήτε κασέλλα, μήτε άλλο ράσο, αλλά παρακαλώ τον Θεό να μη μου δώσει μέχρι το τέλος της ζωής μου, διότι ωσάν κάμνω αρχήν να παίρνω άσπρα έχασα τον αδελφόν μου».
Οι οπαδοί του «διαφωτισμού» αναμασούν διαρκώς και με έμφαση τη ρήση του Βολταίρου: «Δεν συμφωνώ μ' αυτά που λές, αλλά είμαι πρόθυμος να θυσιάσω και τη ζωή μου για να έχεις το δικαίωμα να τα λες»! Αχ, τα λόγια τα δημαγωγικά, τα παχειά και τα μεγάλα, που κοιμίζουν διαχρονικά τους λαούς.
Ο άγιος Κοσμάς πρόσφερε τη ζωή του θυσία για να μην χαθεί το Γένος αποκαμωμένο από τα βάσανα της σκλαβιάς. Δεν έπεσε όμως θύμα του κατακτητή, αλλά της «ευγενικής» τάξης των πλουσίων αστών Εβραίων, των οποίων έθιγε τα οικονομικά συμφέροντα. Σήμερα οι Εβραίοι πανηγυρίζουν την πλανητική, μέσω του χρήματος, κυριαρχία. Πρόσφατα πέτυχαν μία ακόμη νίκη στη χώρα μας: Το μάθημα των θρησκευτικών εξοβελίζεται από τον κατάλογο των υποχρεωτικών για λόγους ελευθερίας της συνειδήσεως. Η ιστορία, γραμμένη υπό το πρίσμα του «διαφωτισμού», όμως παραμένει υποχρεωτικό. Οι εχθροί της πίστης μας εργάζονται ευσυνείδητα. Εμείς τι κάνουμε;

Συντάκτης: Απόστολος Παπαδημητρίου
Δημοσιεύτηκε στο Αντίβαρο 22 Αυγούστου 2008