Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

1189 – Η σημερινή εκδήλωση στο Βελβεντό Κοζάνης με ομιλητή τον μοναχό Επιφάνιο Μυλοποταμινό (video)


Με ενδιαφέρον, πολλοί κάτοικοι του Βελβεντού, συμμετείχαν στην εκδήλωση ομιλία που διοργάνωσε η κίνηση γυναικών Η ομιλία είχε τίτλο: Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ Ομιλητής ήταν ο Αγιορείτης Μοναχός Μυλοποτάμου Επιφανιος. τον χαιρέτησαν ο πρόεδρος της κοινωνίας των πολιτών κ. Μανώλης Στεργίου και η εκπρόσωπος των γυναικών κ. Άννα Κουτσάκη 

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΚΟΥΤΣΑΚΗ μέλους της κίνησης γυναικών 
Σεβασμιότατε. Σεβαστοί μας πατέρες, Κυρίες και Κύριοι σας καλωσορίζουμε στη σημερινή μας εκδήλωση- ομιλία που οργάνωσε, η κίνηση γυναικών με θέμα: Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ. Για το θέμα αυτό έχουμε την τιμή και τη χαρά να βρίσκεται κοντά μας ο Αγιορείτης μοναχός Επιφανιος, Μοναχός, Γέροντας του Ιερού Κελιού Αγίου Ευσταθίου –Μυοποτάμου της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Γεννήθηκε το 1956 στο νομό Καβάλας και αφού τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο το 1973 πήγε στο Άγιο Όρος στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου. Εκεί υπηρέτησε σε διάφορα διακονήματα όπως: βιβλιοθηκάριος, οικονόμος, και κοντά σε παλαιότερους Αγιοπαυλιτες μοναχούς έμαθε Βυζαντινή μουσική και την μαγειρική τέχνη. Συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της Μόνης μέχρι το 1989. Πήγε στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά στην Αίγυπτο και μετά από έξι μήνες επέστρεψε στο Άγιο Όρος και ανέλαβε το Μυλοπόταμο. Εκεί πραγματοποίησε την Αναστήλωση του Πύργου και των υπόλοιπων κτηρίων ενώ παράλληλα καθάρισε την περιοχή και φύτεψε αμπελώνα 45 στρεμμάτων και έκτισε οινοποιείο. Στο θαυμαστό και Άγιο τόπο του Μυλοπόταμου εγκλιματίζονται και ευδοκιμούν πολλές ποικιλίες σταφυλιών τον κόπο των ανθρώπινων χεριών, αλλά το διαρκές ευτυχισμένο αποτέλεσμα κάνει ευκάματο κάθε κάματο. Οι κλιματολογικές συνθήκες, ο Άθως – μαγνήτης για τις πολλές και απαραίτητες βροχοπτώσεις- η θάλασσα και ο πρωινός ήλιος που βγαίνει το καλοκαίρι από το πέλαγος και λούζει τους αμπελώνες σε συνδυασμό με την φροντίδα, το μεράκι και την παραδοσιακή Αγιορείτικη καλλιέργεια που είναι παράλληλα και οικολογική δημιουργούν όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για παράγωγη εκλεκτών σταφυλιών και κατά συνέπεια εκλεκτών κρασιών, διεθνώς βραβευμένα. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Αγιορείτης μοναχός Επιφανιος κατέγραψε τις γνώσεις που απέκτησε απ την πολυετή ενασχόληση του με την τέχνη της Μαγειρικής σε βιβλίο με τίτλο: ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ Με το βιβλίο αυτό μας διδάσκει πως να μειώσουμε το επίπεδο της χοληστερόλης, να διατηρήσουμε τη νιότη μας και να διατρεφόμαστε χωρίς κρέας για να είμαστε υγιείς και μακρόβιοι. Οι συμβουλές είναι απλές:έως ότου μαγειρεύουμε καθ όλη τη διάρκεια από την συγκέντρωση των υλικών έως το σερβίρισμα πάντα πρέπει να κατευθύνουμε τις σκέψεις μας προς εκείνους για τους οποίους κάνουμε όλα αυτά, τους ανθρώπους που αγαπάμε. Να γιατί μέχρι τα βαθιά γεράματα θυμάται κάνεις το φαγητό της μητέρας του, επειδή μαγείρευε για το παιδί της με αγάπη. Το βιβλίο περιλαμβάνει 126 συνταγές από το μενού των μοναχών του Άθω . Είναι χορτοφαγικές γιατί 200 μέρες ετησίως οι μοναχοί νηστεύουν. Τις συνταγές του βιβλίου διανθίζουν καταλλήλως καλογηρικά άσματα πατερικά κείμενα παροιμίες και λοιπά ψυχωφελή. Ανοίξτε το σπίτι σας , καλέστε τους φίλους σας και μαγειρέψτε μαζί και μετά καθιστέ μαζί στο τραπέζι, ποτίστε την τροφή με ωραίο κρασί και χαίρεστε – συμβουλεύει ο Μοναχός Επιφανιος και υπενθυμίζει τα λόγια του Αποστόλου Παύλου : Χαίρεστε με εκείνους που χαίρονται Και εξηγεί ότι όλες οι ευτυχισμένες και χαρούμενες στιγμές στη ζωή μας συνοδεύονται από καλό φαγητό.


http://velventinos.blogspot.com/2012/04/blog-post_29.html



Άξονες στους οποίους περιστράφηκε η ομιλία του π. Επιφάνιου, από το ιστολόγιο:


Το εικοσιτετράωρο του μοναχού.
Προσευχή
Μεσονυκτικό
Όρθρος
Θεία Λειτουργία
Εσπερινός
Απόδειπνο

ΠΩΣ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ 
Ξηροφαγία
Αυστηρή νηστεία
Κατάλυση οίνου και ελαίου
Κατάλυση ιχθύος
Κατάλυση εις πάντα

ΗΜΕΡΕΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ   
Τετάρτη και Παρασκευή όλου του έτους
Μεγάλη Τεσσαρακοστή
Νηστεία των Χριστουγέννων
Νηστεία της Παναγίας
Νηστεία των Αγίων Αποστόλων

Τι τρώνε οι μοναχοί του Αγίου Όρους 
Λαχανικά
Ψωμί
Όσπρια
Ψάρια
Λάδι και κρασί
Γαλακτοκομικά
Φρούτα
Γλυκά

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ  
α.  Μείωση χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων.
β.   Ρύθμιση Σακχάρου και αρτηριακής πίεσης.
γ.   Προστασία από διάφορους τύπους καρκίνου.
δ.   Αντιγηραντικές ιδιότητες.
ε.   Καλή λειτουργία του εντέρου.
στ. Μακροζωία.
ζ.   Καλή φυσική κατάσταση.
η.   Ισορροπημένη ψυχοσωματική κατάσταση, ευεξία.
θ.   Ελαχιστοποίηση των ποσοστών θανάτου από καρκίνο.
ι.   Σχεδόν ανύπαρκτη η περίπτωση του καρκίνου του παχέως εντέρου.
κ.   Είναι σπάνια η περίπτωση του καρκίνου του προστάτου.
λ.   Χαμηλό ποσοστό καρδιολογικών παθήσεων.

Τι κερδίζουν οι λαϊκοί, συναναστρεφόμενοι τους μοναχούς και τα μοναστήρια
Φως στους μοναχούς είναι οι άγγελοι,φως στους λαϊκούς είναι οι μοναχοί.
Στόχο στη ζωή μας.
Πίστη στον Θεό.
Αγάπη στον πλησίον.
Ταπείνωση από καρδιάς.
Προσευχή και μελάτη καθημερινά. 
Νηστεία κατά δύναμη.
Εργασία.
Ελεημοσύνη.
Εκκλησιασμός και συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας.

1188 - Η θαλασσινή «εξυπηρέτηση» των ασκητών της ερήμου.


Με ευγένεια αλλά και με παρρησία περίμεναν και περιμένουν οι Μοναστηριακοί στους αρσανάδες την συγκοινωνία για να παραλάβουν τις παραγγελίες και να δώσουν άλλες, κρατώντας στα χέρια τους το μπακράτσι με μαγειρεμένο τον ροφό, ή τα φασολάκια ή τη φάβα, και φυσικά το μπετονάκι με το κρασί. Και να, η προθυμία των καπεταναίων και του μούτσου για υπακοή και εξυπηρέτησι. Κάποιων όμως το χαμόγελο και η υπακοή, τελείωνε μόλις αριβάρανε απ’ τον Αγιοπαυλίτικο αρσανά και το αντικαθιστούσε ύφος και βλέμμα πλοιάρχου… αεροπλανοφόρου.

Δεν έλιπαν απ’ τους ντουρβάδες των ασκητών τα λεμόνια, τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, τα κομπολόϊα, τα σταυρουδάκια. Αλλά δεν άλλαζαν αυτά τα δωράκια την κατάστασι. Οι εξαρτηματικοί είναι ανήμποροι, περιδεείς και υποχωρητικοί, και ποτέ σχεδόν δεν πάνε να βρουν το δίκηο τους. Οι μοναστηριακοί έχουν Συνάξεις και εξουσία. Μια έγγραφη διαμαρτυρία για πλημμελή εκτέλεσι κθηκόντων ή για ανάρμοστη συμπεριφορά προς το Τελωνείο Δάφνης σημαίνει αφεύκτως αυστηρή παρατήρησι αν όχι και πρόστιμο στον καπετάνιο και στο υπ’ αυτόν προσωπικό, γιατί είναι πάντοτε πρόθυμο να ευχαριστήση την παραπονούμενη Μονή. Ένα έγγραφο διαμαρτυρίας-καταγγελίας στη Ιερά Κοινότητα, μπορεί να επιφέρη πολύ πιο αισθητές και τσουχτερές καταστάσεις γι αυτούς.


Τι μπορούν όμως να κάνουν οι Νεοσκητιώτες, οι Αγιαννανίτες, και προ πάντων οι Καυσοκαλυβίτες, οι Αγιονειλίτες, οι Βιγλιώτες και οι Προδρομίτες ασκηταί; Και να αποφασίσουν κάποτε να διαμαρτυρηθούν, δια μέσου των Μονών των όπως η τάξις το απαιτεί, η διαδικασία θα είναι μεγάλη και χρονοβόρος, και έως ότου το παράπονό τους φθάση «εις τον προς όν όρον», χάνεται η επικαιρότης του, αμβλύνεται η ευαισθησία, λησμονιέται η υπόθεσις και η κατάστασις μένει η ίδια. Τις περισσότερες φορές μάλιστα αγριεύει περισσότερο η πλοϊκή… ατμόσφαιρα και αποβαίνει βλοσυρώτερη η θαλασσινή… «εξυπηρέτησις» και συμπεριφορά. Έτσι οι ασκηταί είναι υπομονητικοί υποτελείς των διαθέσεων των εκμεταλλευτών αναδόχων της συγκοινωνιακής γραμμής, ευτυχώς δε όχι όλων.
Οι ως ανωτέρω δεινοπαθήσεις ισχύουν κατά μείζονα βαθμό για τους ακροτοπίους Καυσοκαλυβίτας, και για τους ακόμη πιο πέρα ησυχαστάς:
- Πέρασε η ώρα κι’ ακόμη να φανή η συγκοινωνία. Σιγοπαρατηρεί αδημονών ο Καυσοκαλυβίτης ασκητής.
- Ίσως να καθυστέρησε σε κανέναν αρσανά. Σχολιάζει καλοπροαίρετα ο διπλανός του.
Τελικώς δεν πρόκειται ούτε για καθυστέρηση ούτε επειδή… είχε φουρτούνα. Απλώς, δεν είχε μέσα επιβάτες για την Λαύρα, ήτοι κίνητρο ενδιαφέροντος για ακριβό ναύλο. Οι Καυσοκαλυβίτες και οι ακόμη πιο πέρα, θα ξαναφορτωθούν τις ντουρβαδίνες στην πλάτη και θα πάρουν την ανηφόρα για τα καλύβια τους. Αν δε τολμήσουν, σε δρομολόγιο επομένων ημερών, να παρατηρήσουν ευγενώς και ηπίως, ξέρουν τι θα ακούσουν:
- Ευλογημένε, δεν φάνηκες προχθές. Ώρες περιμέναμε στον αρσανά κι ύστερα φύγαμε φορτωμένοι τα εργόχειρα για επάνω.
- Δεν ντρέπεσθε. Δε φθάνει, που με κίνδυνο της ζωής μας σας εξυπηρετούμε τόσα χρόνια, γκρινιάζετε κι από πάνω;

 Έτυχα μάρτυς αυτόπτης και αυτήκοος τέτοιων περιπτώσεων και διαγωγών, από τότε που χάσαμε τους παληούς και συμπαθέστατους μεροκαματιάρηδες θαλασσινούς μας, που για έναν επιβάτη είχαν την φιλοτιμία να θαλασσοδέρνωνται αγόγγυστα στην χειμωνιάτικη παγωνιά και κακοκαιρία. Άλλαξαν όμως από τότε πολλά, πολλοί και πάρα πολύ.

Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος
από το βιβλίο του

1187 - Μικρή κατήχηση, από τον μοναχό Μωυσή, Αγιορείτη



Στους καιρούς μας, παρά τα όσα δεινά, υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν την αλήθεια, τη γνήσια Ορθοδοξία, για να ξεδιψάσουν πνευματικά.
Επιθυμούν με λαχτάρα και φιλότιμο να γνωρίσουν την ακρίβεια της αλήθειας, της ζωντανής πίστεως και του βάθους τους. Δεν πρόκειται για σχολαστική ανάλυση των αληθειών της πίστεως, αλλά για κάθαρση του εσώτερου ανθρώπου. Είναι μια θεραπευτική μέθοδος, την οποία χρησιμοποιεί η Εκκλησία για να θεραπεύσει τον πεσμένο άνθρωπο, για να τον οδηγήσει στον αγιασμό και τη θέωση. Αυτός είναι ο σκοπός του ανθρώπου αλλά και ο στόχος της Εκκλησίας.
Στις παρελθούσες εορτές ήταν κατάμεστες οι εκκλησίες. Στο Άγιον Όρος εισήλθαν τη Μεγάλη Εβδομάδα πέντε χιλιάδες άνδρες. Η πίστη ζει. Πίστη είναι το πρώτο βήμα για να πλησιάσουμε στον Θεό. Δίχως την πίστη είναι αδύνατον να γνωρίσουμε τον Θεό. Χρειάζεται θεία φώτιση για να γνωρίσει κανείς τα μυστήρια του Θεού. Μόνο με την καθαρότητά του μπορεί ο πιστός να γνωρίσει τον Θεό. Η χάρη του Θεού θα βοηθήσει τον άνθρωπο να τον κατανοήσει και να τον γνωρίσει.
Δίχως αυτή την κατανόηση και γνώση θα ήταν δυστυχισμένος. Ο Θεός ονομάζεται πατέρας. Ως πλάστης, δημιουργός και προστάτης όλων. Πιστεύουμε σε τριαδικό θεό, που είναι η αυτοαγάπη. Η σχέση των αγιοτριαδικών προσώπων είναι η αγάπη και η πηγή της αγάπης. Από μεγάλη αγάπη δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο.
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Πανάγαθο Θεό για να μετέχει των αγαθών του. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού. Μοιάζει με τον Θεό κατά την αγάπη. Η θεωρία της ωραιότητος του παραδείσου τον οδηγούσε σε δοξολογία και ευχαριστία. Έφθανε να συνομιλεί μαζί του καθημερινά.
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κόσμος του κόσμου και εντελώς ελεύθερος. Αν δεν ήταν ελεύθερος, δεν θα χαιρόταν τα αγαθά που του πρόσφερε. Ο άνθρωπος όμως έκανε παράχρηση της ελευθερίας του και έχασε την οικείωση του παραδείσου. Αποτέλεσμα της ανταρσίας του ήταν ο πόνος και ο θάνατος, αφού ζωή δίχως Θεό είναι θάνατος. Με την παρακοή του βίωσε τον ψυχικό θάνατο. Η αμαρτία του στέρησε πολλά αγαθά.
Για να βοηθήσει ο Θεός τον πεσμένο άνθρωπο είναι η ενάνθρωση του Χριστού, η σταύρωση, η ανάσταση και η ανάληψη. Από αγάπη ο Θεός δεν άφησε το πλάσμα στην πτώση του. Έγινε ο Θεός άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός. Έπαθε ο απαθής, για να σωθεί ο εμπαθής. Ο Θεός έγινε σαρκοφόρος για να γίνει ο άνθρωπος πνευματοφόρος. Σημαντική η συμβολή της Παναγίας στο έργο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Σώμα του Χριστού είναι η Εκκλησία και κεφαλή της το σώμα του Χριστού. Η Εκκλησία γεννήθηκε από τον Χριστό και τρέφεται από τον Χριστό. Η Εκκλησία φανερώθηκε στον κόσμο την ημέρα της αγίας Πεντηκοστής. Η είσοδός μας στην Εκκλησία γίνεται με το άγιο βάπτισμα. Την Εκκλησία διέσπασαν οι διάφορες αιρέσεις. Η πίστη στην αιώνια ζωή είναι βασική και βέβαιη. Η πρώτη παρουσία του Χριστού έγινε ταπεινά στη Βηθλεέμ. Η Δεύτερη Παρουσία του Χριστού θα γίνει ένδοξα και κανένας άνθρωπος δεν γνωρίζει σίγουρα πότε θα γίνει. Οι δίκαιοι θα ευφραίνονται αιώνια και οι αμετανόητοι θα δυστυχούν αιώνια. Ο Θεός ευλογείται στον ναό. Κάθε ναός είναι κομμάτι του ουρανού στη γη. Είναι απαραίτητος ο εκκλησιασμός και η μυστηριακή ζωή.
Οι εικόνες παρουσιάζουν αυτούς που πριν από εμάς θεώθηκαν και μας εμπνέουν. Ο σταυρός είναι σχήμα δυνάμεως κι ευλογίας. Τα τίμια λείψανα πηγές αγιασμού κι εμπνεύσεως. Η θεία λειτουργία είναι το μυστήριο των μυστηρίων, η μυστηριακή αναβίωση της ζωής του Χριστού, η βρώση και η πόση του σώματος και του αίματος του Χριστού, η μυστική ένωση με τον Χριστό. Τα μυστήρια είναι του βαπτίσματος, του χρίσματος, της ιεροσύνης, της εξομολογήσεως, του γάμου, της Θείας Ευχαριστία και του ιερού ευχελαίου.
Η ζωή της ασκήσεως, της προσευχής, της μετανοίας αποτελούν την ορθόδοξη πνευματικότητα. Ο Θεός μας προσκαλεί να γίνουμε κατά χάρη Θεοί. Σκοπός της ζωής μας είναι η θέωση. Η Εκκλησία είναι ο κύριος χώρος της θεώσεως. Το έλεος και τη χάρη ελκύουμε με το ταπεινό φρόνημα. Η έπαρση μόνο γκρεμίζει. Η ταπείνωση ανυψώνει και λυτρώνει. Ο Χριστός ταπεινώθηκε για να ανέλθουμε εμείς. Οι αγέρωχες μυροφόρες είχαν μεγάλη αγάπη και γνήσια ταπείνωση και αξιώθηκαν πρώτες να δουν τον ανοιχτό τάφο του Σωτήρος και Λυτρωτή Χριστού.

1186 - Συνέντευξη του Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρου Μικραγιαννανίτη (video)

Entretien avec Mgr Nicéphore, métropolite... από orthodoxie


Σχετικά:



1185 - Γέροντας Παύλος Λαυριώτης: Εκεί οδήγησαν οι νέες ιδέες


…«Και έφθασε η ορθόδοξη Ελλάς, τάχα πολυπολιτισμική, η μάλλον πολυφυλετική, να φαίνεται διεθνώς αναξιόπιστη, ταπεινωμένη, από ζάπλουτη ζητιάνα, φτωχιά, να εκλιπαρεί μέσω των κυβερνητών της από τους ισχυρούς της δύσεως βοήθεια και δάνεια»….
…«εκεί οδήγησαν οι νέες ιδέες, οι σύγχρονες πολιτικές και τα κέντρα τους. Και αφού εσύλησαν τον πλούτο και τους θησαυρούς της χώρας, φόρτωσαν στον ορθόδοξο λαό μας την εξόφληση των χρεών τους»…
… «Και όχι μόνο τούτο, ενώ απαξιώνουν της παραδόσεις της φυλής μας, και την ορθοδοξία, παράλληλα υποχρεώνουν τον ορθόδοξο έλληνα φορολογούμενο να εισφέρει για την ίδρυση στην καρδιά της Αθήνας τεμένους, και μάλιστα όταν τον έχουν καταστρέψει οικονομικά, στην θέση του Τάματος του Έθνους που τελικά ακόμη δεν έγινε ...»

Αποσπάσματα από ομιλία του Γέροντα Παύλου Λαυριώτη στην Ι. Σκήτη Αγίου Ανδρέα (30.11/13.12.2010)

1184 - Άγιον Όρος έστιν ό βλέπεις

αρ. κλικ στη φωτογραφία

1183 - Πετώντας πάνω από το Άγιο Όρος (video)

1182 - Ο Άγιος Βασίλειος του Όστρογκ (+1671)


Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 29 Απριλίου

Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1610 στο χωριό Μρκόνιτς της επαρχίας Πόποβο της Ερζεγοβίνης από ευσεβείς γονείς. Στη βάπτισή του έλαβε τ' όνομα Στογιάν. Νέος εισήλθε στη μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Τρέμπινκ κι εκάρη μοναχός με τ' όνομα Βασίλειος.
Για να γνωρίσει την ανώτερη πνευματική ζωή, επι­σκέφθηκε και παρέμεινε στο Άγιον Όρος, μελετώντας την ησυχαστική παράδοση. Συναντήθηκε με πολλούς ασκητές σημειοφόρους και παρέμεινε αρκετά στη μονή Χιλανδαρίου.
Για την αρετή του, εξελέγη επίσκοπος Τρεμπίνσκυ το 1638 και κατόπιν Ζάκχολμσκ και Σκεντερίας, το 1656. Υπήρξε αληθινός ποιμένας και αγάπησε υπέρμετρα το ποίμνιο του. Αξιώθηκε του χαρίσματος της θαυματουργίας. Προφύλαξε σθεναρά το ποίμνιό του από τους Ιησουίτες, τη λατινική προπαγάνδα και την Ουνία.


Στα τέλη του βίου του, ο άγιος Βασίλειος κατοίκησε σε σπήλαιο και από εκεί ποίμαινε τη μητρόπολή του επί δεκαπενταετία. Συγκεντρώθηκαν πλησίον του μοναχοί κι έκτισε ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου και του Τιμίου Σταυρού και κατόπιν μονή με τα ίδια του τα χέρια. Ζούσε λίαν ασκητική ζωή και ήταν πάντα ισχνός και κάτωχρος. Από το σπήλαιο κατέβαινε συχνά στο ποίμνιό του προς νουθεσία.
Ανεπαύθη ειρηνικά στις 29 Απριλίου 1671 κι ετάφη στην πόλη Όστρογκ του Μαυροβουνίου.


Το άφθαρτο τίμιο λείψανό του έγινε πηγή μεγάλων και πολλών θαυμάτων σε πολλούς μέχρι σήμερα. Θεωρείται από τους πιο θαυματουργούς και λαοφίλητους αγίους της Σερβίας. Ασματική ακολουθία προς τιμή του συνέθεσε στα ελληνικά πρόσφατα ο αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αεράκης.
Η μνήμη του τιμάται στις 29 Απριλίου.

 από το βιβλίο ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ του Μοναχού Μωυσέως, Αγιορείτου

. .