Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

903 - Ο Γέροντας Παΐσιος για τον Πνευματικό


Το Πηδάλιο λέγεται πηδάλιο, γιατί οδηγεί προς την σωτηρία τον άνθρωπο πότε με τον έναν τρόπο και πότε με τον άλλον, όπως ο καραβοκύρης πάει το πηδάλιο πότε   αριστερά και πότε δεξιά, για να βγάλει το καράβι στην ακτή.
 Αν το πάει ολόισια, χωρίς να στρίψει όπου χρειάζεται, θα ρίξει το καράβι πάνω στα βράχια, θα το βουλιάξει και θα πνιγούν οι άνθρωποι.
 Αν ο πνευματικός χρησιμοποιεί τους κανόνες σαν  κανόνια, και όχι με διάκριση, ανάλογα με τον άνθρωπο, με την μετάνοια που έχει κ.λπ., αντί να θεραπεύει ψυχές, θα εγκληματεί.

902 - Μοναχός Μεθόδιος Καυσοκαλυβίτης ο μακρυγένης



Αυτός ο Μεθόδιος, όταν στα τέλη του 18ου αιώνος ήλθε στην καυσοκαλυβίτικη καλύβη του Αγίου Μεθοδίου για να μονάση, ήταν ακόμη αγένειος. Εξ αιτίας αυτού, προκειμένου να μην εκδιωχθή από τους πατέρες της σκήτης σύμφωνα με τα κρατούντα στο Άγιο Όρος, προσευχόταν ενώπιον της ιεράς εικόνας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ικετεύοντας τη Θεομήτορα να του προσφέρη κάποια βοήθεια και να μη διωχθή από τη σκήτη. Οπότε παραδόξως εφύτρωσαν οι τρίχες του πώγωνά του και σχηματίσθηκαν γένεια. Το πρωί οι γεροντάδες τον βρήκαν μέσα στην εκκλησία και δεν πίστευαν αυτό το θαυμάσιο θέαμα που έβλεπαν. Τον πήραν, λοιπόν, και τον παρουσίασαν στη Σύναξι των πατέρων και αμέσως τον έκειραν Μοναχό και τον ονόμασαν Μεθόδιο κάνοντας και αγρυπνία προς δόξαν της Κυρίας Θεοτόκου για την οικονομία αυτή. Η γενειάδα του Μεθόδιου μεγάλωνε συνεχώς και πέρασε το ύψος του σώματος, ώστε ανέβαινε σε σκαμνί για να απλωθή ολόκληρη (το σκαμνί, το οποίο κρατούσαν οι γεροντάδες ως ενθύμιο, το πρόφθασε και ο νυν γέροντας της καλύβης π. Ιγνάτιος).
Μια ημέρα ο τούρκος Διοικητής του Αγίου Όρους στις Καρυές, βλέποντας τις τοιχογραφίες των αγίων Πέτρου και Ονουφρίου, είπε: Ε! γι' αυτό ψεύδεσθε! πως είναι δυνατόν άνθρωποι να έχουν τέτοια γενειάδα;


Ο Πρώτος του Όρους κάλεσε τον Μεθόδιο, άπλωσε τα γένεια και απέδειξε στον Τούρκο ότι δεν ψεύδονται οι χριστιανοί. Ο Διοικητής έγραψε στον Σουλτάνο ότι υπάρχει τέτοιο εξαίσιο θέαμα και εκείνος ζήτησε να του στείλουν τον Μεθόδιο στην Κωνσταντινούπολη. Ο Διοικητής του Όρους του είπε ότι ο Σουλτάνος θα του προτείνη διάφορα δώρα και τον συμβούλεψε να ζητήση μόνο να του χαρίση τη ζωή του.
Έτσι και έγινε. Θαύμασε ο Σουλτάνος. Ο Μεθόδιος ζήτησε τη ζωή του και επέστρεψε σώος στην καλύβα του. Του Μεθοδίου σώζονται στίχοι στην τουρκική διάλεκτο στην καλύβη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Στην ιερά μονή Προυσού υπάρχουν στίχοι πολιτικοί 112 περί της τοποθεσίας της Ιεράς Μονής ταύτης φιλοπονηθέντες μεν παρά Ιγνατίου του εκ Νεοχωρίου της Καστριάδος, αναθεωρηθέντες δε παρά Μεθοδίου Καυσοκαλυβίτου του έχοντος τον πώγωνα συρόμενον τη γη.
Ψυχωφελή διήγησιν ακούσατε και θείαν
και οι πιστοί υμνήσατε, πάντες την Παναγίαν
εις της Ελλάδος τα βουνά κατά την Αιτωλίαν
είναι Μονή πανίερος, θαυμάσιος, τελεία
... ... ... ... ... ... ...
Στον ναΐσκο του Αγίου Μεθοδίου βρίσκεται η εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην οποία προσευχόταν ο Μεθόδιος για να βγάλη γένεια.

901 - Λόγια Αγιορειτών Γερόντων


Ρώτησε κάποιος ένα γέροντα, πόσα χρόνια έχει στο Άγιο Όρος και του απάντησε:
Χρόνια πολλά έχω, προκοπή δεν έχω. Και τα τσακάλια στην έρημο ζουν, αλλά τσακάλια μένουν.
 .
.
Συμβούλευε ένα φωτισμένος μοναχός:
Να έχεις αγάπη προς όλους, αλλά ιδιαίτερες σχέσεις με κανένα.
 .
.
Έλεγε ο γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής:
Ο κυριότερος σκοπός του διαβόλου είναι να κτυπήσει την πίστη και έτσι να ρεζιλέψει τον άνθρωπο ως προδότη και αρνητή.
 .
.
Είπε κάποτε, προ ετών, ο σεβαστός γέρων Γεράσιμος ο Υμνογράφος:
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει ότι το μόνο το οποίο αδυνατεί να πράξει ο Παντοδύναμος Θεός είναι το να ενωθεί με τον ακάθαρτο άνθρωπο. Σε αυτό αδυνατεί.
 .
.
Έλεγε ο Γέρων Μόδεστος ο Κωνσταμονίτης:
Έχετε την εκούσια τύφλωση. Μην βλέπετε τα σφάλματα των άλλων.

900 - Νηστίσιμα φαγητά με συνταγή Αγίου Όρους (7)


Μελιτζάνες στον φούρνο 
(ιμάμ μπαϊλντί)


από το βιβλίο ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
του Μοναχού Επιφάνιου Μυλοποταμινού



Περισσότερες συνταγές:
http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2012/08/1647.html

899 - Χαιρετισμός του Βατοπαιδινού Ηγουμένου Αρχιμ. Εφραίμ στο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο για τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά


Η Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, το Ινστιτούτο Ορθοδόξων Χριστιανικών Μελετών του Καίμπριτζ Αγγλίας τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης καθώς και άλλες Μητροπόλεις και φορείς διοργανώνουν από 7 έως 15 Μαρτίου 2012 Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ‘‘Η θεολογική και φιλοσοφική σημασία του έργου του’’».
Ο πανοσιολογιώτατος αρχιμ. Εφραίμ, Γέροντας και Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Μονής Βατοπαιδίου έστειλε χαιρετισμό ο οποίος διαβάστηκε στην έναρξη του Συνεδρίου τον οποίο και παραθέτουμε στη συνέχεια.

Χαιρετισμός στο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο για τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά

Θεσσαλονίκη 7-12 Μαρτίου 2012
Καθηγουμένου Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ

Φυλακές Κορυδαλλού
Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012
Με ιδιαίτερη χαρά πληροφορηθήκαμε για την διοργάνωση Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου για τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά που θα γίνει στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία στην Πυλαία Θεσσαλονίκης και συνδιοργανώνεται από την εν λόγω Ακαδημία, το Ινστιτούτο Ορθοδόξων Σπουδών του Cambridge και το Πατριαρχικό Ίδρυμα Βλατάδων.
Η διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου Παλαμά είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε για την εποχή μας, ιδιαίτερα η ανθρωπολογία του. Σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος δεν γνωρίζει τί είναι ο άνθρωπος. Ζεί με ένα προσωπείο. Ο άνθρωπος, όπως προβάλλεται σήμερα μέσα από τα φιλοσοφικά, πολιτικά, κοινωνικά, θρησκευτικά συγκρητιστικά συστήματα δεν θεωρείται τίποτε περισσότερο από μία βιολογική μονάδα. Έχει εκφυλισθεί, έχει υποβαθμίσει την ποιότητα και το νόημα της ζωής του. Αυτονομημένος, φίλαυτος, ερμητικά κλεισμένος στο εγώ του, ηδονιστής και πεσιμιστής διαμορφώνει την σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη βιοηθική, που εκφράζει την ανήθικη ηθική ποικιλομορφία της εποχής. Δηλαδή με άλλα λόγια ο σύγχρονος άνθρωπος έχει αποκτήσει ένα έντονα εμπαθές προσωπείο.
Όλες οι είδους κρίσεις που μαστίζουν σήμερα την κοινωνία μας, όπως η οικονομική, η πολιτική, η πολιτισμική, η ηθική, η θεσμική έχουν ως βάση τους την κρίση του προσώπου και εκφράζουν ένα αντίστοιχο εμπαθές προσωπείο.
Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς λέει ότι όταν ο νους του ανθρώπου έλθει «εις εαυτόν» και εποπτεύσει τον εσωτερικό άνθρωπο, θα δεί το «ειδεχθές προσωπείον», δηλαδή το απαίσιο, το άσχημο προσωπείο, που κατασκευάσθηκε από την εμπαθή προσκόλληση στα γήινα και την αμαρτία. Έτσι σπεύδει να καθαρίσει αυτό το προσωπείο με το πένθος και την μετάνοια, να αφαιρέσει αυτό το δύσμορφο κάλυμμα με την άσκηση και την τήρηση των εντολών του Θεού. Ο άνθρωπος τότε βρίσκει την ειρήνη των ψυχοσωματικών του δυνάμεων, την ψυχική αρμονία, την αληθινή εσωτερική ησυχία, φθάνει σε πραγματική αυτογνωσία αλλά και θεογνωσία. Τότε το «ειδεχθές προσωπείον» αποβάλλεται και ο άνθρωπος μεταμορφώνεται σε αληθινό πρόσωπο κατ’ εικόνα του αληθινού και αιωνίου προσώπου, του Θεανθρώπου Χριστού.
Ο άνθρωπος δεν είναι ένα απλό, ένα τυχαίο δημιούργημα. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς χαρακτηρίζει τον άνθρωπο ως «τόν μείζονα εν σμικρώ κόσμον», προβάλλει τον τέλειο, τον ολοκληρωμένο εν Χριστώ άνθρωπο, αυτόν που έχει αποβάλει το «ειδεχθές προσωπείον», που έχει ανακαλύψει την νοερά του ενέργεια, που έχει ενώσει τον νου του με την καρδία του, που έχει ενοποιημένες τις ψυχοσωματικές του δυνάμεις, που ζεί με αρετή, με ανιδιοτελή αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Αυτός ο άνθρωπος είναι σε θέση να προσφέρει όλο τον άνθρωπο, όλη την ανθρωπότητα και όλη την κτίση προς τον Θεό. Η προσφορά του, η άνοδός του προς τον Θεό κατά τον Παλαμά γίνεται «μετά παντός είδους κτίσεως», δηλαδή με όλη την κτίση. Τότε ο άνθρωπος και η κτίση, η δημιουργία αγιάζεται. Ούτε η επιστήμη, ούτε η φιλοσοφία, ούτε η τέχνη αποτελούν εμπόδιο στην επίτευξη αυτού του σκοπού, αλλά η εμπαθής προσκόλληση και η δημιουργία αυτοσκοπού σε αυτά. Ο εν Χριστώ άνθρωπος ζεί 24 ώρες το 24ωρο εν Χριστώ μέσα στην καθημερινότητα, με την ενασχόλησή του στο επάγγελμά του, την επιστήμη του, την τέχνη του. Αυτός ο τρόπος υπάρξεως του ανθρώπου πρέπει να προβληματίσει όλους εμάς και να αποβεί το αυθεντικό πρότυπο της κοινωνίας.
Δυστυχώς από τον χώρο που βρίσκομαι τώρα δεν θα μπορέσω να παρακολουθήσω το όμορφο Συνέδριό σας, αλλά εύχομαι να κατευοδωθούν οι εργασίες του Συνεδρίου από την Κυρία Θεοτόκο, την Ηγουμένη του Αγίου Όρους και από το άξιο τέκνο της, τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά.

898 - Οι 40 Μάρτυρες (Μνήμη 9 Μαρτίου) και το όραμα του Σελίμ Α΄ του Άκαμπτου


Η Ιερά Μονή Ξηροποτάμου -το Καθολικό της οποίας τιμάται στη Μνήμη των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων (9/22 Μαρτίου)- στη μακραίωνη ιστορία της γνωρίζει τρεις φορές την ερήμωση: Τον 14ο, 16ο και 18ο αιώνα κι άλλες τόσες φορές ανασυγκροτείται. Την ανασυγκρότηση του 16ου αιώνα δημιουργεί ο σουλτάνος Σελίμ Α΄ (1512-20) ο Γιαβούζ (= σκληρός, άκαμπτος), από τα πιο ανέλπιστα. Του Σελίμ υπάρχει στο αρχείο της Μονής ένα Χάττι-Σερίφ (ιερός ορισμός), του οποίου η χρονολογία και το περιεχόμενο είναι μουσουλμανικό, το τέλος όμως χριστιανικό: «το μουσουλμάνο», γράφει «τον επιμένοντα τη ανατροπή ταύτη του παρόντος ημών Χάττι- Σερίφ τω αιωνίω αναθέματι αυτόν παραπέμπομεν»! Στο έγγραφο του 1517 ο Σελίμ κάνει μεγάλες δωρεές και πολλές διευκολύνσεις προς τη Μονή.

Το τι ακριβώς συνέβη με τον Σουλτάνο Σελίμ Α΄, οι δωρεές και οι διευκολύνσεις του οποίου έδωσαν στη Μονή «αέρα» για ενάμισυ αιώνα μας το περιγράφει ο Γεράσιμος Σμυρνάκης στο βιβλίο του ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (1903):

Εν έτει 1513 ο Σουλτάνος Σελίμ Α΄ ο επιλεγόμενος Άκαμπτος μετά την εν Δαρδανελλίοις επιθεώρησιν του φρουρίου Κιλίτ-ελ Μπάχρ (κλείς της θαλάσσης) επεσκέψατο το Άγιον Όρος ξενισθείς μεγαλοπρεπώς και πλούσια δεξάμενος δώρα εν μέσω μεγαλοπρεπών πανηγύρεων, τελεσθεισών υπό τε των Αγιορειτών και των Βεζυρών αυτού, είτα δ' επανέκαμψεν εις Κωνσταντινούπολιν δι' Αδριανουπόλεως.

Επί του Σουλτάνου Σελίμ του Α΄, Πατριάρχου όντος Θεολήπτου του Α΄ (1514-1519), ελήφθη η απαισία απόφασις της μετατροπής εις τεμένη πάντων των Ναών, ο δια παντός τρόπου εξισλαμισμός πάντων των χριστιανών και η εξ ολοκλήρου κατάργησις του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ευτυχώς όμως απεκρούσθη η απόφασις αύτη υπό του Μουφτή (Ιερονομολόγου) Τζεμαλή, ισχυρισθέντος ότι το Κοράνιον εντέλλεται τον εκμουσουλμανισμόν ουχί δια της βίας αλλά δια της πειθούς. Παράδοξον δε και θαυμάσιον άλλως ότι αυτός ούτος ο Σελίμ εδωρήσατο τη Μονή Ξηροποτάμου τον ιερόν ορισμόν αυτού Χάττι Σερίφ, ότε διέτριβε τω 1517 εν Αιγύπτω, δι ου εν τω εννάτω άρθρω τούτου ορίζει: «Επειδή ευρέθη εις του ρηθέντος ήρωος των Οθωμανών μακαρίτου, λέγω, Σουλτάν Γιαούς Μουράτ του Β΄(1421-1451), το Χάττι Σερίφ, ότι τους Μοναχούς απλώς του Αγίου Όρους να μη τους κληρονομή μήτε Πετελμαντζής, μήτε Μαγκουφάτης, μήτε άλλος τις των αξιωματικών Μουσουλμάνων, η βασιλεία μου και αύθις προστάζει, ότι τους Μοναχούς απλώς του Αγίου Όρους από του νυν και εις το εξής να μη τολμήση τινάς Μουσουλμάνος να κληρονομήση, μήτε πατήρ, ή μήτηρ του τεθνεώτος Αγιορείτου Μοναχού ή άλλος τις αυτού συγγενής, πάρεξ το Μοναστήρι όπου τον είχεν εκείνο και να κληρονομή όλην την περιουσίαν αυτού. Επειδή ατός του ιδίω στόματι έτζι έταξεν έμπροσθεν εις τον Θεόν και δια τούτο πρέπει να φυλάγη τινάς εκείνα όπου ευγαίνουν από το στόμα του». Προσέτι ο αυτός Σουλτάνος εξέδοτο και διάταγμα ασυδοσίας αφορών την επί του Σουμελά Μονήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Το ρηθέν Χάττι Σερίφ απευθύνεται προς τον Πασάν της Θεσσαλονίκης Αλήν, τον Καδήν Σιδηροκαυσίων και προς τους Ουλεμάδας και αξιωματικούς των Μωχαμετλίδων (οπαδών του Μωάμεθ). Αναφέρει δε την άλωσιν της Αιγύπτου και ότι «κατά την εις Αίγυπτον διαμονήν του ο Σουλτάνος Σελίμ είδε 40 παλληκάρια μεγαλόσωμα με άρματα ολόχρυσα, ωσάν Αγγέλους εις αέρα τρέχοντας και έλεγον ότι, ημείς είμεθα, ω βασιλεύ, βοηθοί των Οθωμανών και συνεργοί της νίκης κατά των εχθρών σου και δια να μας ανταμείψης εις το καλόν όπου σας εκάμαμεν, κατά την αύριον θέλουν έλθει κάποιοι ερημίται Ρουχμπάνιδες (πνευματικοί) να ζητήσουν θέλημα από την βασιλεία σου, εις το να ανακαινίσουν το σπήτι μας, όπου ευρίσκονται μέσα εις αυτό τα λείψανά μας. Και λοιπόν αν αγαπάς να μας έχης φίλους και εις άλλους καιρούς, πρέπει όχι μοναχά να τοις δώσης θέλημα να κτίσουν το σπήτι μας, αλλά και να τους φιλοδωρήσης με βασιλικάς φιλοδωρίας».

Είτα αναφέρει ότι προσεκάλεσε τον Σεϊχούλ Ισλάμην Μουφτήν Σουλεϊμάνην, εις ον εξέθετο τα' ανωτέρω ως και εις τον Βεζύρην αυτού Μουσταφάν Πασάν, οίτινες αφηγήθησαν ότι και αυτοί τα αυτά είδον.  Τότε ενεφανίσθησαν και οι εξ Αγίου Όρους ερημίται Μοναχοί μετ' αναφορών και πιστοποιητικών ότι επυρπολήθη η Μονή του Ξηροποτάμου και εγνώσθη η αλήθεια των οραθέντων, εφ ω και ο Μουφτής εξέδωκε την κάτωθι ρήτραν αυτού (φετβάν): «Ο τόπος όπου αναγιγνώσκεται το ιερόν Ευαγγέλιον, όταν συμβή να καή ή και να χαλάση πάλιν να ανακαινίζηται». Όθεν ο Σουλτάνος απεφάνθη: «Τοιγαρούν και η βασιλεία μου βουλομένη να πληρώση την ευχαριστίαν εις τους βοηθούς και ευεργέτας αυτής, οπού δικαίως ταύτην την χάριν εζήτησαν, δια την πολλήν βοήθειαν, όπου είδε πολλάκις το γένος ημών από τους ρηθέντας 40 Μάρτυρας, προστάζει και διορίζεται εις όλον της το υπήκοον ταύτα».
Είτα εν δέκα άρθροις ορίζει:
1ον) ν' ανακαινισθή η Μονή Ξηροποτάμου
2ον) να έχωσιν άδειαν οι Πατέρες ν' ανακαινίζωσι την Μονήν οσάκις γείνη χρεία
3ον) να αφιερωθώσιν 20 εργαστήρια εν Σιδηροκαυσίοις και να ανάπτωνται 40 κανδύλαι επί των λειψάνων των αγίων Τεσσαράκοντα
4ον) όσον τόπον βλέπει το Μοναστήριον προς τα τέσσαρα μέρη του ορίζοντος να κατέχη αυτόν όλον
5ον) να ώσιν οι Πατέρες ασύδοτοι (μαφ μουσελίδες)
6ον) να μεταβώσι δέκα των υπαλλήλων οι εξαιρετώτεροι, ίνα γράψωσι τα σύνορα της Μονής και των Μετοχίων μετά του επιστάτου της οικοδομής του Μοναστηρίου Ιμπραήμ Αγά
7ον) επιβεβαιοί το Χάττι Σερίφ του Σουλτάνου Γιαούς Μουράτ
8ον) εάν τις των Μοναχών απέλθη του Μοναστηρίου αυτού και μεταβή εις άλλο, να τιμωρήται δια προστίμου 100 γροσίων το δεχόμενον αυτόν Μοναστήριον υπό του Αγά του Τόπου και να καθίσταται ο Μοναχός γνωστός εις την του Ξηροποτάμου Μονήν
9ον) αναφέρει το Χάττι Σερίφ του ρηθέντος Γιαούς Μουράτ και επιβεβαιοί να μη κληρονομή κανείς πάντας τους Αγιορείτας, αλλά το εις ο ανήκουν Μοναστήριον
10ον) το παρόν Χάττι Σερίφ να φυλάττηται εν τη Μονή, μόνον δε το Σουρέτιον (αντίγραφον) να εξάγηται υπό των Πατέρων διά τινα χρείαν αυτών εν δικαστηρίοις κτλ. Αναφέρει δ' ενταύθα αφορισμούς κατά των παραβατών του εγγράφου τούτου.  

897 - Η σφραγίδα της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου


... ομολογώ, ότι χαίρομαι για το ότι, οι υπεύθυνοι της στον Άθωνά μας Ιεράς Μονής του Ξηροποτάμου, σε απόλυτη ιεροπαραδοσιακή συμφωνία, και σε ευλαβή αναφορά του θαύματος που περιγράφεται στο συναξάρι, το σύνολο των προστατών της Τεσσαράκοντα αγίων Μαρτύρων, στα επίτιτλα, στα σύμβολα και στις σφραγίδες της, δεν τους εικονίζουν ως πρόσωπα, θα μπορούσαν να το κάνουν σμικροϊχνογραφικώς, αλλά τους παριστάνουν, σε σύνθεσι με το νικηφόρο σημείο του Τιμίου Σταυρού, ως τέσσαρες δεκάδες, αμαράντινων εννοείται, στεφάνων ...


Από το βιβλίο Ωδή στα αμάραντα, στον Άθωνα του Επισκόπου Ροδοστόλου κ. Χρυσοστόμου