Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

862 - Το 7ο Επιστημονικό Συνέδριο της Αγιορειτικής Εστίας


Το 7ο Επιστημονικό Συνέδριο της Αγιορειτικής Εστίας θα είναι αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Απελευθέρωση του Αγίου Όρους και θα πραγματοποιηθεί 9-11 Νοεμβρίου 2012.


Τα προηγούμενα Επιστημονικά Συνέδρια, τα οποία διοργάνωσε η Αγιορειτική Εστία, είναι τα εξής:

«Άγιον Όρος: Το μεγαλείο του Πρωτάτου. Η διαχρονική συμβολή των Καρυών» 
(Οκτώβριος 2006)

«Πέντε αιώνες περιηγήσεων και προσκυνημάτων στο Άγιο Όρος 1405-1930»  
(Δεκέμβριος 2007)

«Από το Διονύσιο εκ Φουρνά στον Φώτη Κόντογλου και στα Σύγχρονα Εικονογραφικά Εργαστήρια του Αγίου Όρους».  
(Νοέμβριος 2008)

«Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και η εποχή του. 200 χρόνια από την κοίμηση του»  
(Νοέμβριος 2009)

«Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ» αφιερώνεται στη μνήμη του Αρχιτέκτονα Παύλου Μυλωνά 
 (Οκτώβριος 2010)

«ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΤΟΝ 15ο και 16ο ΑΙΩΝΑ» 
(Νοέμβριος 2011)


861 - Συνέντευξη του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αρχιμ. Ελισαίου

Αναδημοσιεύω την άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη την οποία παραχώρησε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αρχιμανδρίτης Ελισαίος, στον διαχειριστή του αξιόλογου ιστοχώρου ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ, κ.Γεώργιο Θεοχάρη.


- Γέροντα, πολλοί λένε ότι η Ορθοδοξία χτυπιέται γενικότερα και φυσικά μαζί και το Αγιώνυμο Όρος. Τι λέτε επ’ αυτού;
- Πάντοτε γινόταν αυτό. Η Ορθοδοξία είναι άλλωστε η Εκκλησία των μαρτύρων. Είναι δηλαδή μια συνεχής διαπάλη μεταξύ αληθείας και μεταξύ μη αληθείας, ας το πω έτσι, και φυσικά αυτό θα συνεχιστεί. Το θέμα είναι εμείς σαν Άγιο Όρος δεν πρέπει να έχουμε μια άμυνα πάνω στα θέματα αυτά, δεν πρέπει να λειτουργούμε αρνητικά. Εμείς πρέπει με τη ζωή μας, με το λόγο μας, με τη συμπεριφορά μας, αφ’ ενός να ομολογούμε και να διακηρύττουμε την αλήθεια και αφετέρου να δίνουμε πίστη και ελπίδα και θάρρος και προοπτική και σε μας τους ίδιους τους μοναχούς, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο και να δίνουμε το όραμα της εσχατολογικής προοπτικής, της ζωής μετά του Θεού. Άλλωστε εμείς, κι αν μας πολεμούν, δεν μπορούμε να κρατήσουμε, ας το πούμε απλά, καμία κακία, και πρέπει να μιμούμαστε τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο, διότι αλλιώς θα είμαστε αντίθετοι στο Ευαγγέλιο.

- Πώς βλέπετε να εξελίσσονται τα πράγματα στην Ελλάδα; Οικονομική κρίση, ανέχεια, φτώχεια, παιδιά-μαθητές λιποθυμούν στα σχολεία λόγω ασιτίας, ενδεικτικά σας αναφέρω αυτό το παράδειγμα, πού πάμε τελικά;
- Δεν μπορώ να το ξέρω. Ας μην αντικαθιστούμε τους καθ’ ύλην αρμοδίους σ’ αυτά τα θέματα. Δεν ασχολούμαι με την ανάλυση των πολιτικών και κοινωνικών πραγμάτων, αλλά είναι αλήθεια, εάν μπορώ να πω μια κουβέντα πάνω σε αυτό το θέμα, ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από μεγάλες κοινωνικές και πνευματικές αλλαγές για να ανακοπεί, κατά κάποιο τρόπο, η χρεοκοπία σε όλα τα επίπεδα. Έλλειψη παιδείας και εμπνευσμένων ανθρώπων αποτελούν βασικές αιτίες της πανθομολογουμένης καταρρεύσεως. Στο επίπεδο της εθνικής και κοινωνικής συνοχής, της θυσίας και προσφοράς η Εκκλησία θα είχε να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο, εάν η Πολιτεία δεν ήταν τόσο στενόκαρδη και κοντόφθαλμη στην αξιοποίηση του δυναμικού της Εκκλησίας.

- Μήπως ο σύγχρονος άνθρωπος είχε εκτραπεί της πορείας του και φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο; Είναι και πνευματικό το ζήτημα λέτε;
- Οπωσδήποτε. Το ζήτημα είναι καθαρά πνευματικό.

- Δηλαδή;
- Το ζήτημα της ιδιοπροσωπίας του Ελληνισμού είναι πνευματικό ζήτημα. Σχεδόν δεν έχομε ταυτότητα ως χώρα και ως πολίτες αυτής της χώρας. Η εγκατάλειψη των παραδοσιακών αξιών και η στροφή μας προς ποικίλες ασαφείς κατευθύνσεις νομίζω πως μας φέρνει σε μια πορεία καταστροφική, θα έλεγα ανεπανόρθωτα τραυματική. Θα μπορούσαμε ν’ αναλύσουμε πολύ αυτό το θέμα, τι σημαίνει παραδοσιακές αξίες, τι σημαίνει συσχηματισμός με την εκκοσμίκευση και την άμετρη υλοφροσύνη, αποδοχή αλλοτρίων ηθών, αλλά δεν είναι βέβαια της ώρας, σε μια συνέντευξη να τα πούμε αυτά. Πάντως ο άνθρωπος που έχει βγάλει από τη ζωή του την φυσική του πνοή, την πηγή της ζωής, τον Θεό, την απλότητα, την άσκηση, την ολιγάρκεια, την αλληλεγγύη, τον σεβασμό, φυσικά όλα αυτά, ακόμη τη συλλογικότητα, και έχει στραφεί προς τον άκρατο ατομισμό και τα ατομικά συμφέροντα, θα γευθεί τους πικρούς καρπούς των επιλογών του.

- Η συνταγή σωτηρίας για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, για τον κάθε Έλληνα ξεχωριστά, τι παροτρύνετε στον κόσμο να κάνει προκειμένου να σωθεί, όσο μπορεί, έστω την ύστατη ώρα.
- Επιστροφή στον ζωντανό Θεό των πατέρων μας, στην ακένωτη πηγή της πίστεως, της ελπίδος και της αγάπης. Εκεί κάθε άνθρωπος θα βρει τον πραγματικό του εαυτό, θα ενεργοποιήσει την προσωπική του πίστη, θα δώσει την δική του μαρτυρία, θα νοιώσει ενεργό μέλος ενός σώματος. Αλλά εάν μιλήσουμε σαν χώρα, χρειαζόμαστε συνοχή, χρειάζεται αποδοχή και συμφωνία στη διατήρηση βασικών αξιών, χρειάζεται αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και της φιλαλήθειας μεταξύ του Κράτους και των πολιτών, η οποία θα συμβάλει στην αγαστή συνεργασία και την προώθηση του κοινού καλού. Είμαστε μικρή χώρα. Μπορούμε να γίνουμε ζηλευτή χώρα, γιατί μέσα της σιγοκαίει το φως. Επομένως η συνταγή είναι συμφιλίωση, όχι αντιπαλότητα. Είμαστε λίγοι. Κανείς δεν περισσεύει. Μπορούμε να είμαστε σαν ένα σώμα, χωρίς ανταγωνισμούς, δεν είμαστε κόμματα. Βέβαια ένας λαός έχει κόμματα αλλά ουσιαστικά έχει και σταθερές που τον ενώνουν, συγκλίσεις, επομένως εάν σ’ αυτές συμφωνήσουμε και συνεργαστούμε νομίζω ότι θα παραγάγουμε και πίστη και πολιτισμό και ανθρωπιά και ασφάλεια και ανάπτυξη και αξιοπιστία εντός και εκτός της χώρας.

- Γέροντα, τι θα κάνει το Άγιο Όρος σε περίπτωση που η Ελληνική Πολιτεία επιμείνει στην μέχρι τώρα στάση της αναφορικά με τη φορολόγηση των εσόδων των Μονών από τα ακίνητα;
Το θέμα αυτό το χειρίζεται από την αρχή της επιβολής της φορολογίας η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους με ιδιαίτερη προσοχή. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να έχει ένα διάλογο εποικοδομητικό στο θέμα αυτό με την Πολιτεία, ώστε να διατηρηθεί το φορολογικό καθεστώς του Αγίου Όρους, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα, τις διεθνείς συνθήκες, την παράδοση, την πρακτική του Άγιου Όρους και την Κοινή Δήλωση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Το Άγιον Όρος δεν πιστεύει και δεν θέλει καν να σκεφτεί ότι η Πολιτεία μπορεί σ’ αυτό το θέμα να έχει διαφορετική γνώμη και να μην προχωρήσει στη νομοθετική ρύθμιση που μας έχει υποσχεθεί. Δεν το φανταζόμαστε ότι θα φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο, ότι δηλαδή η Πολιτεία θα αλλάξει παράδοση αιώνων. Να σημειώσουμε ιδιαίτερα εδώ ότι οι δυνατότητες του Όρους με τις τεράστιες ανάγκες μίας σχεδόν Περιφέρειας δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη φορολογία αυτή και δεδομένου ότι το Άγιο Όρος είναι μία πνευματική οντότητα, δεν μπορεί να επιτελέσει την ιστορική του αποστολή ή ακόμη και να επιβιώσει, αν δηλαδή δεν έχει μερικές διευκολύνσεις στην φορολογία και ενισχύσεις στην διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αυτό άλλωστε το είχε πάντα σε όλες τις χρονικές περιόδους και υπό διάφορες κυριαρχίες.

-  Προς το παρόν δεν έχει εξαιρεθεί από το μέτρο…
Όχι δεν έχει εξαιρεθεί, αλλά είμαστε καθ’ οδόν, γνωρίζοντας και τα προβλήματα της χώρας. Δεν είμαστε ξένοι προς τα προβλήματα της χώρας. Συμμεριζόμενοι αυτά κάνουμε υπομονή, έχουμε υπομονή, ούτως ώστε να δώσουμε τα περιθώρια στην Πολιτεία να μπορέσει πραγματικά να μεταχειριστεί όπως πρέπει το Άγιο Όρος. Είμαστε σ’ αυτό το διάλογο και σ’ αυτή την κατεύθυνση.

-  Είσαστε αισιόδοξοι;
Για μας κάτω από την πρόνοια του Θεού όλα είναι αισιόδοξα, αλλά δεν παύουμε να αγωνιζόμαστε. Ελπίζουμε ότι η Πολιτεία θα μας αντιμετωπίσει σεβόμενη το ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους και θα προλάβει κυρώσεις που δεν συνάδουν με το πνεύμα και το ήθος του. Δεν έχουμε πρόθεση να μην είμαστε νομοταγείς. Αντίθετα θέλουμε να βοηθήσουμε και να συμβάλουμε στο έργο της Πολιτείας. Αυτή τη χρονική στιγμή δεν υπάρχουν ενδείξεις για αισιοδοξία ή απαισιοδοξία. Είμαστε απλώς ήρεμοι.

Περιμένετε λοιπόν…
Αναμένουμε και περιμένουμε και έχουμε την εντύπωση και την ελπίδα ότι η Πολιτεία στο θέμα αυτό είναι σύμφωνη στην ουσία μαζί μας και έχει πεισθεί να εξετάσει το θέμα με προσοχή και να τηρήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στο Άγιον Όρος.

Την ίδια αναμονή έχετε  και για το θέμα των αρχαιολογικών έργων;
Όσον αφορά την εκτέλεση των έργων; Εκεί είμαστε πιο προχωρημένοι. Έχει ανοίξει ο δρόμος για την εκτέλεση έργων από το Πρόγραμμα, το λεγόμενο ΕΣΠΑ, σε συνεννόηση με το Υπουργείο Πολιτισμού και συνεργασία με την Περιφέρεια και αφορούν αναστηλώσεις, έργα υποδομής και συντηρήσεως. Διάφορα όμως προγράμματα σημαντικά, όπως το ενεργειακό ή η πυροπροστασία, το περιβάλλον και τα απόβλητα, παρουσιάζουν εμπόδια και καθυστερούν τόσο η έγκριση των μελετών, όσο και η εκτέλεσή τους. Πάμε βήμα προς βήμα δυστυχώς και οι ευκαιρίες μπορεί να χαθούν.

 - Τι φταίει, λέτε, και εμποδίζεται να προχωρήσει η εκτέλεση των έργων αυτών;
Είναι θέματα διαδικασιών, όλα θέλουν το χρόνο τους και φυσικά θέλουν οπωσδήποτε και περισσότερη ή σε βάθος μελέτη. Δεν είμαι πρόχειρος αυτή τη στιγμή για συγκεκριμένα παραδείγματα για να μπορώ ν’ απαντήσω ακριβώς στο ερώτημά σας. Είναι όμως αλήθεια ότι με τα μέχρι τώρα προβλήματα, όσον αφορά και το ΕΣΠΑ και τα υπόλοιπα προγράμματα, χάθηκε πολύτιμος χρόνος, την στιγμή που υπάρχει τόση ανάγκη για ανάπτυξη, απασχόληση και απορροφητικότητα.

 -  Έχουν μπλοκάρει όλα τα έργα αναστήλωσης σχεδόν στο Άγιο Όρος, έτσι δεν είναι;
Μέχρι τώρα ναι, τώρα όμως έχουν ενταχθεί μερικά. Οριστικοποιήθηκαν οι διαδικασίες πλέον και ανοίχθηκε ο δρόμος για ένταξη και άλλων. Στο σημείο αυτό, πρέπει να λέμε την αλήθεια, κύριε Θεοχάρη, η Περιφέρεια κάνει καλή και συντονισμένη δουλειά.

-  Πιστεύετε ότι όλα αυτά, έχετε την αίσθηση εσείς ως Ηγούμενος, οφείλονται σε κάποιο πολεμικό κλίμα εις βάρος του Αγίου Όρους, δηλαδή υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι μέσα στην Ελληνική Πολιτεία που δεν θέλουν την πρόοδο του Αγίου Όρους και εάν ναι, τι φταίει και υπάρχει αυτό;
Δεν θέλω να το πιστεύω αυτό, δεν συντάσσομαι με τέτοιου είδους απόψεις και δεν θέλω να πιστεύω ότι αυτό είναι μέρος ενός σχεδίου. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που θα διαφωνούν ιδεολογικά με τα πιστεύω και με την προοπτική του Αγίου Όρους. Αυτό όμως σε μία Πολιτεία ελεύθερη είναι φυσικό. Σέβομαι τις απόψεις των άλλων, αλλά δεν τις θεωρώ άλλοθι για την δική μας πορεία και πρόοδο.

-Και ένα μήνυμά σας γέροντα στο σύγχρονο άνθρωπο, στους νέους ειδικά που έχουν απόλυτη ανάγκη από πνευματική τροφή και εν πολλοίς έχουν ξεφύγει από το δρόμο του Θεού, όπως ομολογούν και οι ίδιοι, τι τους παροτρύνετε να κάνουν;
Να ερευνούν ελεύθερα και επίμονα για να βρουν τον δρόμο του Θεού. Να ανακαλύψουν την πνευματική τους καταγωγή και τον προορισμό τους, ώστε να καλλιεργήσουν τα έμφυτα ποιοτικά χαρακτηριστικά που τους χάρισε ο Θεός. Αυτό προκύπτει από την γνωριμία με την μίμηση της ζωής και πολιτείας των αγίων και εμπνευσμένων δασκάλων. Και όλα αυτά θα μεταβάλλουν προς το καλύτερο τον έλεγχο του εαυτού τους, την προσωπική τους σχέση με τον Θεό, τον συμπολίτη και τον συνάνθρωπο και εν γένει την κοινωνία.

-  Μέσα σε όλα αυτά, κλείνοντας θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι και για την προφυλάκιση του γέροντα Εφραίμ. Τι σημαίνει για το Άγιο Όρος ένας ηγούμενος να οδηγείται στη φυλακή;
Προσωπικώς ασπάζομαι την γνώμη όλων αυτών, και μάλιστα ειδημόνων ή δικαστικών, που μιλούν για εξώφθαλμα άδικη, υπερβολική και μεροληπτική απόφαση. Δεν αντέχει στην κοινή λογική. Η γνώμη του Εισαγγελέως δεν ελήφθη καθόλου υπόψη, την οποία δέχεται κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος. Χωρίς να το θέλει κανείς, προβληματίζεται μήπως το θέμα, παρότι το ανέλαβε η δικαιοσύνη, διατηρεί ακόμη την πολιτική του σκοπιμότητα; Είναι μία ανεπίτρεπτη προσβολή του θεσμού του Αγίου Όρους. Όλο αυτό το διάστημα συμμετέχουμε και συμμεριζόμαστε την αγωνία και τον πόνο της Αδελφότητας. Προπαντός είμαστε στο πλευρό του Γέροντα και του συμπαραστεκόμαστε σ’ αυτή την σκληρή δοκιμασία, αλλά και γενικά σ’ αυτή τη διαδρομή που θα διανύσει για την επίλυση όλου αυτού του θέματος. Επιστρέφω λοιπόν σ’ αυτό το θέμα που ανέφερα και προηγουμένως. Δεν είμαστε αντίπαλοι. Το κοινό δημόσιο συμφέρον υπηρετούμε όλοι. Στο κοινό καλό εργαζόμαστε όλοι. Μία καλή συνεννόηση, μια ας το πούμε έτσι, αντικειμενική προσέγγιση της αλήθειας πάνω σ’ αυτό το θέμα πιστεύω ότι θα είχε λύσει τα προβλήματα και δεν θα είχαμε αυτόν τον σκανδαλισμό και την ταραχή, που έφερε αυτό το θέμα στην ελληνική κοινωνία.

- Ευχαριστώ γέροντα, να είστε καλά την ευλογία σας, ευχαριστώ πολύ, χάρηκα ιδιαιτέρως.

860 – Γέροντας Πορφύριος: Να μη διαλέγετε αρνητικούς τρόπους για τη διόρθωσή σας


Γέροντας Πορφύριος
 Να μη διαλέγετε αρνητικούς τρόπους για τη διόρθωσή σας. Δεν χρειάζεται ούτε τον διάβολο να φοβάσθε, ούτε την κόλαση, ούτε τίποτα. Δημιουργούν αντίδραση. Έχω κι εγώ μια μικρή πείρα σ' αυτά. Ο σκοπός δεν είναι να κάθεσθε, να πλήττετε και να σφίγγεσθε, για να βελτιωθείτε. Ο σκοπός είναι να ζείτε, να μελετάτε, να προσεύχεσθε, να προχωράτε στην αγάπη, στην αγάπη του Χριστού, στην αγάπη της Εκκλησίας.
Τις αδυναμίες αφήστε τις όλες, για να μην παίρνει είδηση το αντίθετο πνεύμα (δηλ. ο διάβολος) και σας βουτάει και σας καθηλώνει και σας βάζει στη στενοχώρια. Να μην κάνετε καμιά προσπάθεια ν' απαλλαγείτε από αυτές. Ν' αγωνίζεσθε με απαλότητα και απλότητα, χωρίς σφίξιμο και άγχος. Μη λέτε: «Τώρα θα σφιχτώ, θα κάνω προσευχή ν' αποκτήσω αγάπη, να γίνω καλός κ.λπ.». Δεν είναι καλό να σφίγγεσαι και να πλήττεις, για να γίνεις καλός. Έτσι θ' αντιδράσετε χειρότερα. Όλα να γίνονται με απαλό τρόπο, αβίαστα και ελεύθερα. Ούτε να λέτε: «Θεέ μου, απάλλαξέ με απ' αυτό», παραδείγματος χάριν, τον θυμό, την λύπη. Δεν είναι καλό να προσευχόμαστε ή και να σκεπτόμαστε το συγκεκριμένο πάθος. Κάτι γίνεται στην ψυχή μας και μπλεκόμαστε ακόμη περισσότερο. Ρίξου με ορμή, για να νικήσεις το πάθος και θα δεις τότε πως θα σ' αγκαλιάσει, θα σε σφίξει και δεν θα μπορέσεις να κάνεις τίποτα.
Η ελευθερία δεν κερδίζεται, αν δεν ελευθερώσομε το εσωτερικό μας απ' τα μπερδέματα και τα πάθη.

859 - Παρεκκλήσι Αγίου Νικολάου Πλανά (Μνήμη 2 Μαρτίου) σε Αγιορειτικό κελλί


Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από το παρεκκλήσι που βρίσκεται στο Ιερό Χιλιανδαρινό Κελλί Γέννησης της Θεοτόκου, Μαρουδά, στο Άγιο Όρος και τιμάται στη Μνήμη του Αγίου Νικολάου του Πλανά.

 
Στον σύγχρονο Άγιο είναι αφιερωμένος ο μήνας Μάρτιος στα ημερολόγια που εξέδωσε το Κελλί το 2010 και το 2011.


858 - Ακάθιστος Ύμνος. Ποια είναι τα κυριότερα στοιχεία του; Γιατί ψάλλεται μέσα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή;


Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ
Με την Ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου εκδηλώνονται ευχαριστίες και εγκώμια στο πρόσωπο της Παναγίας. Αποτελείται, κατά βάση, από τον Ακάθιστο Ύμνο και τον Κανόνα του Ακάθιστου Ύμνου, πλαισιωμένα με ψαλμούς, απολυτίκια και ευχές. Και τα δύο χαρακτηρίζονται ως αριστουργήματα της Βυζαντινής υμνολογίας , που εξαίρουν το έργο και το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου , με θεολογικό βάθος, κομψότητα λόγου, μουσικό κάλλος, αγιοπνευματική έμπνευση.

(Δημιουργοί)
Ο Κανόνας του Ακάθιστου είναι έργο των Ιωάννου Δαμασκηνού (οι ειρμοί) και Ιωσήφ Ξένου του Υμνογράφου (τα τροπάρια) . Πηγές του Ύμνου είναι η Αγία Γραφή και οι Πατέρες της Εκκλησίας ενώ ο συνθέτης, ο χρόνος και η αιτία της σύνθεσης του Ύμνου, παραμένουν ακόμα ανεξακρίβωτα από τους μελετητές. Ένα είναι το αδιαμφισβήτητο στοιχείο, που μας δνουν οι σχετικς πηγς , ότι ο ύμνος εψάλλετο ως ευχαριστήριος ωδή προς την υπέρμαχο στρατηγό του Βυζαντινού κράτους.

(Περιεχόμενο)
Ο «Κανόνας» (τα Τροπάρια των Χαιρετισμών), με εννέα ωδές, οι ειρμοί των οποίων είναι:
α) Ανοίξω το στόμα μου και πληρωθήσεται πνεύματος,
γ΄) Τούς σούς υμνολόγους Θεοτόκε,
δ') Ό καθήμενος εν δόξη επί θρόνου θεότητος,
ε΄) Εξέστη τά σύμπαντα, επί τή θεία δόξη σου,
στ΄) Την θείαν ταύτην καί πάντιμον,
ζ΄) Ουκ ελάτρευσαν, τή κτίσει οι θεόφρονες,
η΄) Παίδας ευαγείς εν τή καμίνω,
θ΄) Άπας γηγενής, σκιρτάτω τώ πνεύματι,

Ο «Ακάθιστος Ύμνος»: περιλαμβάνει το Απολυτίκιο «Το προσταχθέν μυστικώς λαβών εν γνώσει,», το Κοντάκιο «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια,», τους 24 Οίκους (στροφές) σε αλφαβητική ακροστιχίδα (Α - Ω) και δύο Εφύμνια (η τελευταία φράση του ύμνου που επαναλαμβάνει ο λαός) το «Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε» και το «Αλληλούια».

(Δομή)
Οι περιττο Οίκοι (αυτο που αρχζουν απ τα στοιχεία Α, Γ, Ε, Η, κλπ.) αποτελούνται από 18 στίχους , οι 5 πρώτοι στίχοι περιέχουν την διήγηση , οι επόμενοι 12 στίχοι αποτελούν τους Χαιρετισμούς στη Θεοτόκο και ο 18ος είναι το εφύμνιο « Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε» . Οι άρτιοι Οίκοι (που αρχζουν από τα στοιχεία Β, Δ, Ζ, Θ, κλπ.) έχουν 5 στίχους ως διήγηση και το εφύμνιο «Αλληλούϊα» .

Τους χαιρετισμούς αυτούς τους απευθύνουν: ο Αρχάγγελος Γαβριήλ (Α, Γ), ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ως έμβρυο ακόμα (Ε), οι ποιμένες (Η), οι Μάγοι (Ι), οι πιστοί που ερύσθησαν από τα είδωλα (Λ), οι πιστοί γενικά (Ν, Ο, Ρ, Τ, Φ, Ψ).
Ο Ύμνος διακρίνεται σε δύο ενότητες χωρίς όμως να λείπουν από κάθε ενότητα και στοιχεία της άλλης :

Α) Α-Μ, που αποτελεί το ιστορικό τμήμα
Ο πρωτοσττης άγγελος, ο Γαβριλ, έρχεται και φρνει το θεϊκ μνυμα, το «χαρε», στην Θεοτκο (Α)
Εκενη απορεί για τον παρδοξο τρπο της συλλψεως (Β)·
Ο Γαβριλ της εξηγεί την απρρητο βουλ του Θεού (Γ)
Και η δναμις του Υψστου επισκιζει την απειργαμο Παρθνο και συλλαμβνει τον Υι του Θεού (Δ).
Η Θεοτκος επισκπτεται την συγγενή της Ελισβετ, την μλλουσα μητρα του Προδρμου, και ανταλλσσουν προφητικος λγους (Ε).
Ο Ιωσφ, ο μνηστρ της Παρθνου, ταρσσεται απ την ζλη των αμφιβλων λογισμών, αλλ πληροφορείται απ τον άγγελο το μυστριο της συλλψεως (Ζ).
Ο Χριστς γεννάται και οι ποιμνες προσκυνούν τον αμν του Θεού (Η).
Ο θεοδρμος αστέρας δεχνει τον δρμο στους μγους της Ανατολής (Θ), αυτο τον προσκυνούν (Ι)
Και δι᾿ άλλης οδού αναχωρούν για την Βαβυλώνα, οι θεοφροι κρυκες (Κ).
Στην Αίγυπτο ο φυγς Κριος συντρβει τα είδωλα και με τον φωτισμ της αληθεας διχνει το σκτος του ψεδους (Λ).
Και ο Συμεν δχεται στην αγκλη του ως βρφος τεσσαρακονθμερο τον τλειο Θε κα λαμβνει την ποθητ απλυσι (Μ)

Β) Ν-Ω, που αποτελεί το δογματικό-θεολογικό τμήμα
Η να κτσις, που δημιουργεί ο Λγος του Θεού με την σρκωση Του, δοξολογεί τον δημιουργ (Ν).
Ο παρξενος -« ξνος» - τκος προτρπει τους ανθρπους να ξενωθούν απ τον κσμο και να μεταθσουν τον νού των στον ουραν (Ξ).
Όλος ήταν στην γη ο δοξολογομενος Λγος, αλλ και απ τον ουραν δεν απουσαζε (Ο).
Οι άγγελοι θαμασαν το έργο της ενανθρωπσεως και την κοινωνα του Θεού και των ανθρπων (Π).
Οι σοφο και ρτορες του κσμου έμειναν άφωνοι, μη μπορντας ν εξηγσουν το μυστριο του παρθενικού τκου (Ρ).
Ο Ποιμν -Θες γνεται πρβατο –άνθρωπος θλοντας να σσει τον κσμο (Σ).
Η Παρθνος γνεται φυλακτριο τείχος των παρθνων και όλων των πιστών (Τ).
Κανες ύμνος δεν μπορεί να πληρώσει τον φρο του χρους στον Σαρκωθντα Βασιλα (Υ).
Η Θεοτκος είναι η φωτοδχος λαμπδα, που μας καθοδηγει στην γνώση του Θεού (Φ).
Ο Χριστς ήρθε στο κόσμο για να του δσει χρη και συγχρηση (Χ).
Η δοξολογα προς τον Υι συνδεται και προς την ανμνηση του έμψχου ναού Του, της Θεοτκου (Ψ).
Ο Ύμνος κλείνει με μία θαυμαστ αποστροφ προς την Παρθνο: « πανμνητε μτερ τεκοσα τν πντων γων γιτατον Λγον,..»

Γιατί όμως ψλλεται την Μεγλη Τεσσαρακοστ;
Ο Ακάθιστος Ύμνος δεν συνδέεται άμεσα με την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής , αλλά με την εορτή του Ευαγγελισμού, που εμπίπτει όμως πάντοτε μέσα στη κατανυκτική αυτή περίοδο.
Είναι η μόνη μεγλη εορτ, που λγο του πένθιμου χαρακτήρος της Τεσσαρακοστής, στερείται προεορτων κα μεθερτων. Αυτν ακριβώς την έλλειψη έρχεται να καλψη η ψαλμωδα του Ακαθστου, τμηματικώς κατ τα Απδειπνα των Παρασκευών και ολκληρος κατ το Σββατο της Ε' εβδομδος. Το βρδυ της Παρασκευης ανκει λειτουργικώς στο Σββατο, ημρα που μαζ με την Κυριακ είναι οι μνες ημρες της εβδομδος των Νηστειών, κατ τις οποίες επιτρπεται ο εορτασμς χαρμόσυνων γεγοντων, και στις οποίες, μεταφρονται οι εορτς της εβδομδος.
Άλλωστε αυτή την Ακολουθία την τελούμε και άλλες περιόδους του έτους (στα μοναστήρια κάθε βράδυ μαζί με το Μικρό Απόδειπνο διαβάζουν και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας). Αντίθετα όλες τις άλλες Ιερές ακολουθίες (Προηγιασμένη, Μ. Απόδειπνο, Μ. Κανών) τις συναντούμε μόνο την περίοδο της Σαρακοστής.

Πηγές :
1. (Από το βιβλίο του Ἰ.Μ. Φουντούλη: ΛΟΓΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ, εκδ. Α. Δ).
http://www.imkby.gr/greek/sarakosti/akol/xeretismoi/xeret2.htm
2. Οικουμενικόν Πατριαρχείον – Χαιρετισμοί

Επιμέλεια: Ειρήνη Σ.



 
ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ
"Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας"

Το προσταχθέν μυστικώς λαβών έν γνώσει,
εν τή σκηνή του Ιωσήφ σπουδή επέστη,
ο ασώματος λέγων τή Απειρογάμω.
Ο κλίνας τή καταβάσει τους ουρανούς,
χωρείται αναλλοιώτως όλος εν σοι·
ον καί βλέπων εν μήτρα σου,
λαβόντα δούλου μορφήν,
εξίσταμαι κραυγάζειν σοι·
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη,
ειπείν τή Θεοτόκω το Χαίρε· (εκ γ')
καί συν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε
θεωρών Κύριε, εξίστατο καί ίστατο, κραυγάζων
πρός αυτήν τοιαύτα·
χαίρε δι ης η χαρά εκλάμψει
χαίρε δι' ης η αρά εκλείψει
χαίρε του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις
χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις
χαίρε ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς
χαίρε βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς
χαίρε ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα
χαίρε ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα
χαίρε γαστήρ ενθέου σαρκώσεως
χαίρε δι' ης νεουργήται η κτίσις
χαίρε δι' ής βρεφουργείται ο Κτίστης
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία,
φησί τω Γραβριήλ θαρσαλέως·
το παράδοξόν σου της φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται·
ασπόρου γαρ συλλήψεως, τήν κύησιν πώς λέγεις κράζειν·
Αλληλούϊα.

Γνώσιν άγνωστον γνώναι, η Παρθένος ζητούσα,
εβόησε πρός τόν λειτουργούντα·
εκ λαγόνων αγνών,
Υιόν πώς εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι·
πρός ην εκείνος έφησεν εν φόβω, πλην κραυγάζων ούτω·
χαίρε βουλής απορρήτου μύστις
χαίρε σιγής δεομένων πίστις
χαίρε των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον
χαίρε των δογμάτων αυτού το κεφάλαιον
χαίρε κλίμαξ επουράνιε δι' ής κατέβει κατέβη ο Θεός
χαίρε γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης πρός ουρανόν
χαίρε το των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα
χαίρε το των δαιμόνων πολυθρήνητων τραύμα
χαίρε το φώς μηδένα διδάξασα
χαίρε σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν
χαίρε πιστών καταυγάζουσα φρένας
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Δύναμις του Υψίστου, επεσκίασε τότε,
πρός σύλληψιν τή Απειρογάμω·
καί τήν εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι,
τοις θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τω ψάλλειν ούτως·
Αλληλούϊα.

Έχουσα θεοδόχον η Παρθένος τήν μήτραν,
ανέδραμε πρός τήν Ελισάβετ,
το δε βρέφος εκείνης ευθύς, επιγνόν τόν ταύτης ασπασμόν, έχαιρε!
Καί άλμασιν ως άσμασιν, εβόα πρός τήν Θεοτόκον.·
χαίρε βλαστού αμαράντου κτήμα
χαίρε γεωργόν γεωργούσα Φιλάνθρωπον
χαίρε φυτουργόν της ζωής ημών φύουσα
χαίρε άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν οιοκτιρμών
χαίρε τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών
χαίρε ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις
χαίρε ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις
χαίρε δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα
χαίρε παντός του κόσμου εξίλασμα
χαίρε Θεού πρός θνητούς ευδοκία
χαίρε θνητών προς Θεόν παρρησία
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων,
ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, πρός τήν άγαμόν σε θεωρών,
καί κλεψίγαμον υπονοών άμεμπτε·
μαθών σε σου τήν σύλληψιν εκ Πνεύματος Αγίου έφη·
Αλληλούϊα.

Ήκουσαν οι Ποιμένες, των Αγγέλων υμνούντων,
τήν ένσαρκον Χριστού παρουσίαν·
καί δραμόντες ως πρός ποιμένα,
θεωρούσι τούτον ως αμνός άμωμον,
εν τη γαστρί Μαρίας βοσκηθέντα,
ην υμνούντες είπον·
χαίρε αμνού καί Ποιμένος Μήτηρ
χαίρε αυλή λογικών προβάτων
χαίρε αοράτων εχθρών αμυντήριον
χαίρε Παραδείσου θυρών ανοικτήριον
χαίρε ότι τα ουράνια συναγάλλεται τή γη
χαίρε ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς
χαίρε των Αποστόλων το ασίγητον στόμα
χαίρε των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος
χαίρε στερρόν της πίστεως έρισμα
χαίρε λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα
χαίρε δι ης εγυμνώθη ο Άδης
χαίρε δι ης ενεδύθημεν δόξαν
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Θεοδρόμον αστέρα, θεωρήσαντες Μάγοι,
τή τούτου ηκολούθησαν αίγλη·
καί ως λύχνον κρατούντες αυτόν,
δι' αυτού ηρεύνων κραταιόν άνακτα·
καί φθάσαντες τόν άφθαστον, εχάρησαν αυτώ βοώντες·
Αλληλούϊα.

Ίδον παίδες Χαλδαίων, εν χερσί της παρθένου,
τόν πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους·
καί δεσπότην νοούντες αυτόν, ει καί δούλου έλαβε μορφήν,
έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι, καί βοήσαι τή ευλογημένη·
χαίρε αστέρος αδύτου μήτηρ
χαίρε αυγή μυστικής ημέρας
χαίρε της απάτης τήν κάμινον σβέσασα
χαίρε της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα
χαίρε τύρρανον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής
χαίρε Κύριον Φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν
χαίρε η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας
χαίρε η του βορβόρου ρυομένη των έργων
χαίρε πυρός προσκύνησιν παύσασα
χαίρε φλογός παθών απαλλάττουσα
χαίρε πιστών οδηγέ σωφροσύνης
χαίρε πασών γενεών ευφροσύνη
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Κήρυκες θεοφόροι, γεγονότες οι Μάγοι,
υπέστρεψαν εις τήν Βαβυλώνα·
εκτελέσαντές σου τόν χρησμός,
καί κυρήξαντές σε τόν Χριστόν άπασιν,
αφέντες τόν Ηρώδην ως ληρώδη, μή ειδότα ψάλλειν·
Αλληλούϊα.

Λάμψας εν τή Αιγύπτω, φωτισμόν αληθείας,
εδίωξας του ψεύδους το σκότος·
τα γαρ είδωλα ταύτης Σωτήρ, μή ενέγκαντά σου τήν ισχύν πέπτωκεν,
οι τούτων δε ρυσθέντες, εβόων πρός τήν Θεοτόκον
χαίρε άνόρθωσις των ανθρώπων
χαίρε κατάπτωσις των δαιμόνων
χαίρε της απάτης τήν πλάνην πατήσασα
χαίρε των ειδώλων τόν δόλον ελέγξασα
χαίρε θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τόν νοητόν
χαίρε πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας τήν ζώην
χαίρε σκέπη του κόσμου πλατυρέρα νεφέλης
χαίρε τροφή του Μάννα διάδοχε
χαίρε τρυφής αγίας διάκονε
χαίρε η γή της επαγγελίας
χαίρε εξ ης ρέει μέλι καί γάλα
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Μέλλοντος Συμεώνος,
του παρόντος αιώνος,
μεθίστασθαι του απατεώνος,
επεδόθης ως βρέφος αυτώ, αλλ' εγνώσθης τούτω καί Θεός τέλειος·
διόπερ εξεπλάγη σου τήν άρρητον σοφίαν κράζων·
Αλληλούϊα.

Νέαν έδειξε κτίσιν, εμφανίσας ο Κτίστις,
ημίν τοις υπ' αυτού γενομένοις·
εξ απόρου βλαστήσας γαστρός, καί φυλάξας ταύτη ώσπερ ην άφθορον,
ίνα το θαύμα βλέποντες, υμνήσωμεν αυτήν βοώντες·
χαίρε το άνθος της αφθαρσίας
χαίρε το στέφος της εγκρατείας
χαίρε αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα
χαίρε των αγγέλων τόν βίον εμφαίνουσα
χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις
χαίρε απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις
χαίρε Κτιστού δικαίου δυσώπησις
χαίρε πολλών πταιόντων συγχώρησις
χαίρε στολή των γυμνών παρρησίας
χαίρε στοργή πάντα πόθον νικώσα
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου,
τόν νουν εις ουρανόν μεταθέντες·
διά τούτο γαρ ο υψηλός Θεός, επί γης εφάνη ταπεινός άνθρωπος,
βουλόμενος ελκύσαι πρός το ύψος, τους αυτώ βοώντας·
Αλληλούϊα.

Όλος ην εν τοις κάτω, καί των άνω ουδόλως,
απήν ο απερίραπτος Λόγος·
συγκατάβασις γαρ θεϊκή, ου μετάβασις δε τοπική γέγονε,
καί τόκος εκ Παρθένου θεολήπτου, ακουούσης ταύτα·
χαίρε Θεού αχωρήτου χώρα
χαίρε σεπτού μυστηρίου θύρα χαίρε των απίστων αμφίβολον άκουσμα
χαίρε των πιστών αναμφίβολον καύχημα
χαίρε όχημα πανάγιον του επί των Χερουβίμ
χαίρε οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφίμ
χαίρε η ταναντία εις ταυτό αγαγούσα
χαίρε η παρθενίαν καί λοχείαν ζευγνύσα
χαίρε δι ης ελύθη παράβασις
χαίρε δι ης ηνοίχθη Παράδεισος
χαίρε η κλεις της Χριστού Βασιλείας
χαίρε ελπίς αγαθών αιωνίων
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Πάσα φύσις Αγγέλων, κατεπλάγη το μέγα,
της σης εναθρωπίσεως έργον·
τόν απρόσιτον γάρ ως Θεόν,
εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον,
ημίν μεν συδιάγοντα, ακούοντα δε παρά πάντων ούτως·
Αλληλούϊα.

Ρήτορας πολυφθόγους, ως ιχθύας αφώνους,
ορώμεν επί σοι Θεοτόκε·
απορούσι γαρ λέγειν το πώς καί Παρθένος μένεις καί τεκείν ίσχυσας·
ημείς δε το μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν·
χαίρε σοφίας Θεού δοχείον
χαίρε προνοίας αυτού ταμείον
χαίρε φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα
χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα
χαίρε ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί
χαίρε ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί
χαίρε των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα
χαίρε των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα
χαίρε βυθού αγνοίας εξέλκουσα
χαίρε πολλούς εν γνώσει φωτίζουσα
χαίρε ολκάς των θελόντων σωθήναι
χάιρε λιμήν των του βίου πλωτήρων
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Σώσαι θέλων τόν κόσμον, ο των όλων κοσμήτωρ,
πρός τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε·
καί ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι ημάς εφάνη καθ' ημάς άνθρωπος·
ομοίω γάρ το όμοιον καλέσας, ως Θεός ακούει·
Αλληλούϊα.

Τείχος ει των Παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε,
καί πάντων των εις σε προστρεχόντων·
ο γαρ του ουρανού καί της γης, κατεσκεύασέ σου,
καί πάντας σοι προσφωνείν διδάξας·
χαίρε η στήλη της παρθενίας
χαίρε η πύλη της σωτηρίας
χαίρε αρχηγέ νοητής αναπλάσεως
χαίρε χορηγέ θεΪκής αγαθότητος
χαίρε συ γάρ ανεγέννησας τους συλληφθέντας αισχρώς
χαίρε συ γαρ ενουθετησας τους συληθέντας τόν νούν
χαίρε η τόν σπορέα της αγνείας τεκούσα
χαίρε παστάς ασπόρου νυμφεύσεως
χαίρε πιστούς Κυρίω αρμόζουσα
χαίρε καλή κουροτρόφε παρθένων
χαίρε ψυχών νυμφοστόλε αγίων
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ύμνος άπας ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων,
τω πλήθει των πολλών οικτιρμών σου·
ισαρίθμους γαρ τή ψάμμω ωδάς, αν προσφέρωμέν σοι Βασιλεύ άγιε,
ουδέν τελούμεν άξιον, ών δέδωκας ημίν, τοις σοι βοώσιν·
Αλληλούϊα.

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοις εν σκότει φανείσαν,
ορώμεν τήν αγίαν Παρθένον·
το γάρ άϋλον άπτουσα φως,
οδηγεί πρός γνώσιν θεϊκήν άπαντας,
αυγή τόν νουν φωτίζουσα, κραυγή δε τιμωμένη ταύτα·
χαίρε ακτίς νοητού ηλίου
χαίρε βολίς του αδύτου φέγγους
χαίρε αστραπή τας ψυχάς καταλάμπουσα χαίρε ως βροντή τους εχθρούς καταπλήττουσα
χαίρε ότι τόν πολύφωτον ανατέλλεις φωτισμόν
χαίρε ότι το πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν
χαίρε της κολυμβύθρας ζωγραφούσα τόν ρύπον
χαίρε λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν
χαίρε κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν
χαίρε οσμή της Χριστού ευωδίας χαίρε ζωή μυστικής ευωχίας
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίας,
ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι εαυτού,
πρός τους αποδήμους της αυτού χάριτος·
καί σχίσας το χειρόγραφον,
ακούει παρά πάντων ούτως·
Αλληλούϊα.

Ψάλλοντές σου τόν τόκον, ανυμνούμεν σε πάντες,
ως έμψυχον ναόν Θεοτόκε·
εν τή ση γαρ οικήσας γαστρί,
ο συνέχων πάντα τή χειρί Κύριος ηγίασεν,
εδόξασεν, εδίδαξεν βοάν σοι πάντας·
χαίρε σκηνή του Θεού καί Λόγου
χαίρε αγία αγίων μείζων
χαίρε κιβωτέ χρυσωθείσα τω Πνεύματι
χαίρε θησαυρέ της ζωής αδαπάνητε
χαίρε τίμιον διάδημα βασιλέων ευσεβών
χαίρε καύχημα σεβάσμιον ιερέων ευλαβών
χαίρε της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος
χαίρε της βασιλείας το απόρθητον τείχος
χαίρε δι ης εγείρονται τρόπαια
χαίρε δι ης εχθροί καταπίπτουσι
χαίρε χρωτός του εμού θεραπεία
χαίρε ψυχής της εμής σωτηρία
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ώ πανύμνητε Μήτερ,
η τεκούσα τόν πάντων Αγίων αγιώτατον Λόγον (εκ γ')
δεξαμένη τήν νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας·
καί της μελλούσης κολάσεως, τους συμβοώντας·
Αλληλούϊα.

Τή υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια
Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια
Αναγράφω σοι η πόλις σου Θεοτόκε.
Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον
Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσον
Ίνα κράζω σοι·
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Σχετικό: