Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

771 - Ανακοίνωση της Βατοπαιδινής Αδελφότητας


Η Αδελφότητα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για την απόρριψη του αιτήματος που υποβλήθηκε για την αποφυλάκιση του Καθηγουμένου μας Γέροντος Εφραίμ.
Θεωρούμε άδικη και υπερβολική τη συνεχιζόμενη προφυλάκιση του Γέροντος Εφραίμ.
Διαφωνούμε και αδυνατούμε να κατανοήσουμε το δικαιολογητικό, όπως αυτό περιγράφεται, στη Διάταξη που εκδόθηκε από την Ειδική Ανακρίτρια, κ. Ειρήνη Καλού, η οποία ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Γέροντας Εφραίμ έχει ροπή στην εγκληματικότητα.
Ως Αδελφότητα γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα, ζώντας τον νυχθημερόν, ποιός είναι ο Γέροντας.
Ένας άνθρωπος της προσευχής, της ασκητικής ζωής, της ακτημοσύνης και της προσφοράς.
Ο βίος και η πνευματική πορεία του, κάθε άλλο παρά αποδεικνύει την δήθεν σταθερή βούλησή του προς διάπραξη εγκλημάτων.
Θεωρούμε, επίσης, αδιανόητο τον ισχυρισμό ότι οι πράξεις του προδιαγράφουν ως πολύ πιθανή και την εγκληματική συμπεριφορά του στο μέλλον, αν αφεθεί ελεύθερος. 
Με όλη τη δύναμη της ψυχής μας δηλώνουμε πως βρισκόμαστε στο πλευρό του Γέροντός μας και πορευόμαστε μαζί του σε αυτή την Σταυρική δοκιμασία.
Επιμένουμε στην πλήρη αθωότητά του και προσβλέπουμε στην όσο το δυνατό πιο γρήγορη δικαίωσή του.
Με αυτή την ευκαιρία θέλουμε να εκφράσουμε την αγάπη και τις ευχαριστίες μας προς όλους αυτούς που έσπευσαν και σπεύδουν να στηρίξουν εμπράκτως τον Γέροντα Εφραίμ και την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
Με τη βοήθεια του Θεού και της Παναγίας μας είμαστε βέβαιοι ότι θα λάμψει η αλήθεια και θα αποκατασταθεί το δίκαιο.
Η Αδελφότητα της Μονής

770 - Κατουνακιώτης Γέροντας: Θεολόγος είναι αυτός που ομιλεί με τον Θεό και όχι ο σπουδάσας θεολογία


Αυτή ήταν η μια πλευρά των Κατουνακίων. Στην άλλη φθάσαμε, όταν οι καυτές ακτίνες του ηλίου -ήταν τέλος του μήνα θεριστή- έγλειφαν τις τελευταίες νοστιμιές των βράχων. Προχωρημένο απόβραδο φθάσαμε στην καλύβα του Οσίου Εφραίμ. Μέσα σε θαμπό φως διεκρίνετο η φιγούρα του Γέροντα. Υψίκορμος και δεμένος όπως ήτανε φάνταζε σαν γερασμένος κορμός πλατάνου. Αργότερα μου διηγείτο:
- Και τις τέσσερις πεζούλες του κήπου μας τις έσκαβα μόνος μου με το δικέλλι. Τώρα προτείνω στους υποτακτικούς να πιάση ο καθένας από μια πεζούλα να σκάψη και μου καμώνονται πως δεν μπορούνε (άλλος έχει τη μέση του, άλλος τα χέρια του) και ζητάνε φρέζα.
- Παιδιά μου, η μηχανή θα καταστρέψη την ησυχία του τόπου.
- Όχι Γέροντα. Να πάρουμε φρέζα.
- Ε, πάρτε και χέζα να ησυχάσετε.
Ο παπα-Εφραίμ εκείνα τα χρόνια δεν ήταν όνομα μεγάλο στον Άθωνα. Κάποιοι δειλά-δειλά σιγοψιθύριζαν για την αξία του λόγου του. Μέχρι και το '78, που ζητήσαμε από γείτονά του να μας δείξη το μονοπάτι που οδηγεί στην κέλλα του, μας είπε:
- Έχω ακούσει πως έχει καλή διδαχή και έχω λογισμό να τον επισκευθώ.
Ο Γέρων εκείνο το ευλογημένο βράδυ μας υποδέχθηκε με περισσή καταδεκτικότητα. Μας ωδήγησε στην εκκλησία και ξοπίσω του ακολουθούσε γέροντας ξυπόλυτος, που φαινόταν τα γηρατειά να του σκόρπισαν τον νου και είχε απόλυτη εξάρτηση από τον παπα-Εφραίμ. Όταν του συστηθήκαμε πως είμαστε θεολόγοι, μας κοίταξε μ' ένα μειδίαμα συμπάθειας που μας προσγείωσε αμέσως. Βρε τι μάθαμε στο σχολειό και τι πάθαμε στην έρημο! Ήταν φοβερό: εμείς τα εικοσιπεντάχρονα παιδαρέλια να συστηνώμαστε θεολόγοι σ' ένα λευκασμένο Γέροντα της ερήμου! Πήραμε μάθημα δυνατό και το κρατώ ακόμη:
- Καλά μου παιδιά, θεολόγος είναι αυτός που ομιλεί με τον Θεό και όχι αυτός που σπουδάζει θεολογία.
Ο γέρος μας άφησε να επιστρέψουμε στους Δανιηλαίους καταγοητευμένοι. Φορτίσαμε το είναι μας από την σκηνή της ερήμου και ήταν αλήθεια, γιατί και αργότερα, οσάκις τον απαντήσαμε, φορτωμένοι φύγαμε από τον παπα-Εφραίμ.




Απόσπασμα από το βιβλίο
«Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»
του Γέροντα Γρηγορίου
Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου 

769 - Εξελίξεις στην υπόθεση Βατοπαιδίου


Νέα αίτηση αποφυλάκισης κατέθεσε ο ηγούμενος π.Εφραίμ
Νέα αίτηση, αυτή τη φορά προς το Συμβούλιο Εφετών, για την αντικατάσταση της προσωρινής του κράτησης με περιοριστικούς όρους υπέβαλε ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου π.Εφραίμ.
Ο ηγούμενος της Μονής, που αντίστοιχο αίτημά του απορρίφθηκε πριν λίγες ημέρες από την ανακρίτρια της υπόθεσης Ειρήνη Καλού, επικαλείται και πάλι στην αίτησή του λόγους υγείας αλλά και ουσίας.
Ο π. Εφραίμ κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος στις 23 Δεκεμβρίου με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, που συνεδρίασε για να λύσει την διαφωνία που είχε προκύψει μεταξύ της ανακρίτριας και του αρμόδιου εισαγγελέα ως προς το θέμα της προφυλάκισής του. 
Παράλληλα, η εφέτης ειδική ανακρίτρια της υπόθεσης των λεγόμενων «ιερών ανταλλαγών» μεταξύ της Μονής Βατοπεδίου και του Δημοσίου έχει ολοκληρώσει την τρίχρονη κύρια ανάκριση που διενήργησε και τις επόμενες ημέρες, οπότε και θα κηρύξει το πέρας της διαδικασίας, αναμένεται να αποστείλει στον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών την ογκώδη δικογραφία, ώστε να υποβάλει πρόταση προς το Συμβούλιο Εφετών για την παραπομπή ή μη των συνολικά 32 κατηγορουμένων. 




768 - Οι 20 σφραγίδες των Ιερών Μονών και η τετραμερής σφραγίδα της Ιεράς Κοινότητας σε δύο επιστολές προς τον Καποδίστρια


24 Σεπτεμβρίου 1829: Ολοσφράγιστη επιστολή Αγιορειτών προς τον Καποδίστρια. 


 *****



22 Ιουλίου 1830: Επιστολή με την τετραμερή σφραγίδα της Ιεράς Κοινότητας προς τον Καποδίστρια σχετικά με την επιστροφή κειμηλίων των μονών Αγίου Παύλου, Ιβήρων και Ξηροποτάμου, που είχαν απομακρυνθεί για να σωθούν κατά την επανάσταση της Χαλκιδικής το 1821 

Πηγή:

767 - Καθορισμός του συνόρου μεταξύ Ιερισσού και Αγίου Όρους, έγγραφο του 943


Σε εκτέλεση αυτοκρατορικής διαταγής (του Ρωμανού Α΄ Λακαπηνού), ο στρατηγός Θεσσαλονίκης Κατακαλών, ο κριτής Θεσσαλονίκης Ζώητος και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, συνοδευόμενοι από έναν επίσκοπο, επτά αξιωματούχους του θέματος Θεσσαλονίκης και πέντε ιερωμένους της μητρόπολης και γειτονικών μονών πηγαίνουν επιτόπου και αποκαθιστούν, από τον κόλπο της Αμουλιανής ως τη βόρεια θάλασσα, το σύνορο που χωρίζει τις γαίες των κατοίκων της Ιερισσού και των μοναχών του Αγίου Όρους, σύμφωνα με παλιότερη καταμέτρηση του κρατικού επόπτη Θωμά.


2 Αυγούστου 943
Περγαμηνή, 67 x 32 εκ.
Αρχείο Πρωτάτου

 
Το έγγραφο επικυρώνεται μόνο με τις μολυβένιες σφραγίδες των τριών κυρίων εκπροσώπων των αρχών της Θεσσαλονίκης.
 


Τα στοιχεία και η φωτογραφίες είναι από τον τόμο ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ο οποίος εκδόθηκε το 1997 από την Ιερά Κοινότητα και τον Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Θεσσαλονίκη 1997 (σελ. 437).

766 - «Ανάλεκτα» Πεμπτουσίας, τεύχος 2: Μακάριοι ενάρετοι Γέροντες


765 - «Ανάλεκτα» Πεμπτουσίας, τεύχος 1: Παναγία


764 - Φιλοαγιορείτες λογοτέχνες


Ο μεγάλος λογοτέχνης της Θεσσαλονίκης Ν.Γ. Πεντζίκης είχε μια ζωντανή και ουσιαστική σχέση με την Εκκλησία.
Είχε έλθει 70 φορές στο  Αγιον  Όρος.  Ένα από τα πολλά και ωραία κείμενά του μιλά ξεκάθαρα για τον έρωτά του με την Εκκλησία.
«Μια ξεχωριστή σωματική αίσθηση, εν Καβάλα προσφάτως, μ' έκαμε να καταλάβω ότι αγαπώ την Εκκλησία. Την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού. Την άλλη μέρα εξηγούσα σε φίλους, ότι η αισθηματική αυτή τοποθέτηση έλυνε όλα τα προβλήματα, που μπορεί να έχει ο άνθρωπος. Εκείνοι έδειξαν πως σεβόντουσαν τα αισθήματά μου σαν μια από τις ιδιοτροπίες μου, αλλά δεν συμφώνησαν μαζί μου ότι η Εκκλησία χωράει τα πάντα. Ανάφεραν ότι, και σαν αρχιτεκτονικό κτίσμα και σαν ηθικός θεσμός, βρισκόταν σε παρακμή, στον τόπο μας σήμερα. Είπαν ότι ούτε μια όμορφη ή ιστορικά σημαντικά Εκκλησία υπάρχει, επί παραδείγματι στην πόλι τους, παρ' όλο ότι αυτή, πρώτη σ' όλη την Ευρώπη, υποδέχθηκε τον Μέγαν Απόστολο των Εθνών.
Εσυνέχισαν τέλος με σχόλια γύρω από τη μόρφωση και ηθική των σημερινών ιερωμένων. Μου θύμισαν τους φίλους και συγγενείς που πέσαν επάνω μου, σαν αγάπησα μια κοπέλα, που κατά τη γνώμη τους δεν άξιζε...»
Ο ζωγράφος και πεζογράφος Ν.Γ. Πεντζίκης, που αναχώρησε για την άλλη ζωή στις 13-1-1993, ήταν γνήσιος, ατόφιος, αληθινός, γνώστης πολλών πραγμάτων. Η πίστη του ήταν ένα με τη ζωή του. Αγαπούσε την αγιογραφία, την αγιολογία, την υμνογραφία, το μοναχισμό, την Ορθοδοξία.  Ήταν ιδιαίτερος, ιδιότροπος, ιδιοφυής. Ο Γ. Σεφέρης τον είπε τον πιο μορφωμένο  Έλληνα. Το  Αγιον  Όρος το ήξερε καλά. Το χαιρόταν στις τακτικές προσκυνηματικές του επισκέψεις. Είχε στενές φιλίες με μοναχούς γνωστούς και άσημους. Τον συγκινούσε η ταπείνωση. Είχαμε μακρές συζητήσεις στη Σιμωνόπετρα, στη Δάφνη, στις Καρυές και στη Θεσσαλονίκη.

 
Πήγαινε στο  Αγιον  Όρος από το 1933. Αυτό που κυρίως του έμαθε, καθώς έλεγε, ήταν η αρετή της ταπεινοφροσύνης.  Έτσι ζούσε σαν πεθαμένος ή τρελός και ήταν μακάριος.  Έτσι, όπως γράφει: "Ένιωθα με ικανοποίηση ότι, εις τους κόλπους της, ο καθένας μπορούσε να 'χει τη θέση του και μάλιστα ανεξάρτητα προς το υπ' αυτού εκτελούμενον έργο και μόνον εκ της προαιρέσεώς του".


Θεωρούσε ο ιδιαίτερα ευφυής αυτός άνθρωπος τον εαυτό του "πτωχόν τω πνεύματι" και ενισχυόμενο από την Εκκλησία, που τον λύτρωσε από μελαγχολία, με το να τσακίσει το "εγώ" του και να αισθάνεται ένα σώμα με όλους τους εκκλησιαζόμενους πιστούς.
Ιανουάριο είχε αναπαυθεί και ο Α. Παπαδιαμάντης, ο μέγιστος των διηγηματογράφων μας. Στις 3-1-1911. Ο άγιος των νεοελληνικών γραμμάτων μας είχε ουσιαστική σχέση με την Εκκλησία, τα μυστήρια, το αναλόγιο, τις αγρυπνίες, τον ιερό  Αθωνα. Είχε καθαρά αισθήματα, δεν μάσαγε τα λόγια του, δεν ντρεπόταν να υμνεί και δοξολογεί τον Θεό. Τον είπαν και αυτόν ιδιότροπο. Πέθανε ψάλλοντας το δοξαστικό ιδιόμελο των Θεοφανίων. Τον θεωρούσαν "απόμακρο", "μοναχικό" και "παράξενο". Ο Ελύτης τον χαρακτήρισε "ο άνθρωπος του ελάχιστου". Νοερά είχε πετάξει από το παράθυρο καθετί που δεν του ήταν απαραίτητο.  Έτσι είναι.  Ήταν μικρός και ήταν μέγας.
Έτσι ήταν και ο εξάδελφός του, ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, που συνδέθηκε και αυτός με το Περιβόλι της Παναγίας και αγιορείτες γεροντάδες, όπως τον Ιερώνυμο τον Σιμωνοπετρίτη και Δανιήλ τον Κατουνακιώτη. Είχε και αυτός την τρέλα να τελειώσει το βίο του μοναχός στην αγαπημένη του Σκιάθο πριν 80 χρόνια. Η σύζυγός του πήγε μοναχή στο Κεχροβούνι της Τήνου. Εκοιμήθη ως μοναχός Ανδρόνικος.
Τρεις φιλοαγιορείτες μεγάλοι λογοτέχνες μας διακρίνονται για την εξαιρετική γραφίδα τους και τη θερμή πίστη τους. Σήμερα οι πολλοί των λογοτεχνών μας μάλλον ντρέπονται να πουν ότι πιστεύουν, μη θεωρηθούν αντιπροοδευτικοί.

Μοναχός Μωϋσής, Αγιορείτης
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 25-1-2009

763 - Πικρές αλήθειες από τον Γέροντα Παΐσιο


Η σημερινή κατάσταση δεν βοηθάει τον κόσμο. Άλλοτε η ζωή ήταν ήρεμη και οι άνθρωποι ήταν ήρεμοι και η βιασύνη που μπήκε στον κόσμο έκανε τους ανθρώπους ανυπόμονους. Παλιά ήξερε κανείς ότι θα φάη ντομάτα τέλη Ιουνίου, δεν τον απασχολούσε. Περίμενε τον Αύγουστο να φάη καρπούζι.
Ήξερε, τότε θα φάη σύκα, τότε θα φάει πεπόνι. Σήμερα τι γίνεται; θα πάει να φέρει ντομάτες από την Αίγυπτο νωρίτερα, δεν θέλει πορτοκάλια που έχουν τις ίδιες βιταμίνες. "Βρε, παιδάκι μου, κάνε υπομονή και φάε κάτι άλλο τώρα". Όχι, θα πάει καλά και σώνει να φέρει από την Αίγυπτο ντομάτες.
Σαν είδαν έτσι, άρχισαν στην Κρήτη να βάζουν θερμοκήπια, για να βγάλουν νωρίτερα ντομάτες. Και τελικά έφτιαξαν παντού θερμοκήπια, για να τρώνε και τον χειμώνα ντομάτες. Σκοτώνονται να φτιάξουν θερμοκήπια με όλα τα είδη, για να έχουν από όλα όλες τις εποχές και να μην περιμένουν!
Εντάξει μέχρις εκεί! Αλλά προχωράνε και πιο πέρα. Αποβραδίς είναι πράσινες οι ντομάτες και το πρωί τις παρουσιάζουν κόκκινες, φουσκωμένες! Έβαλα τις φωνές σε έναν υπουργό: "Τέλος πάντων τα θερμοκήπια, του λέω. Αλλά να βάζουν ορμόνες, για να ωριμάζουν σε μια νύχτα τα φρούτα, οι ντομάτες κ.λπ., και όσοι έχουν μια ορμονική ευαισθησία, οι καημένοι, να παθαίνουν ζημιά;" Και τα ζώα τα έχουν καταστρέψει. Τι κοτόπουλα, τι μοσχάρια! Αυτά που είναι σαράντα ημερών, τα κάνουν έξι μηνών με τις ορμόνες.
Τα τρώει ο άνθρωπος και τι θα ωφεληθεί από αυτά; Συνέχεια ορμόνες, για να βγάζουν περισσότερο γάλα οι αγελάδες και τελικά οι παραγωγοί δεν μπορούν να το διαθέσουν. Απεργίες μετά, χύνουν το γάλα στους δρόμους, γιατί πέφτει η τιμή, και ο κόσμος πίνει γάλα ορμονούχο. Ενώ, αν τα άφηναν όπως τα έκανε ο Θεός, όλα θα πήγαιναν ομαλά και θα έπιναν και αγνό γάλα.
Και με τις ενέσεις όλα άνοστα γίνονται. Άνοστα πράγματα, άνοστοι άνθρωποι, όλα άνοστα! Δεν έχει νοστιμάδα και η ζωή τους τώρα. Ρωτάς νέα παιδιά: "Τι σε αναπαύει;" "Τίποτε", σου λένε. Κοτζάμ παλληκάρια! "Τι σε ευχαριστεί να κάνεις;" "Τίποτε". Πού φθάνει ο άνθρωπος! Νομίζει ότι θα διορθώσει τον Θεό μ' αυτά που κάνει! Την νύχτα την κάνουν ημέρα, για να γεννούν οι κότες. Και είδες κάτι αυγά; Αν έκανε ο Θεός το φεγγάρι να φέγγη σαν τον ήλιο, θα παλάβωναν οι άνθρωποι. Ενώ ο Θεός έκανε την νύχτα, για να ξεκουράζωνται οι άνθρωποι, τώρα πού έφθασαν!
Χάθηκε η ηρεμία από τους ανθρώπους. Τα θερμοκήπια, οι ενέσεις στα κηπευτικά κ.λπ. οδήγησαν και αυτά τον κόσμο στην ανυπομονησία. Παλιά ήξεραν ότι θα πάνε στο τάδε μέρος με τα πόδια σε τόσες ώρες. Ένας, αν είχε πιο γερά πόδια, θα πήγαινε λίγο νωρίτερα. Μετά βρήκαν τα κάρρα. Μετά τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα προσπάθεια να βρουν άλλα μέσα πιο γρήγορα. Έφτιαξαν αεροπλάνα, που να μπορείς να πας από την Γαλλία στην Αμερική σε τρεις ώρες. Μα όταν πάει με τέτοια ταχύτητα κανείς από το ένα κλίμα στο άλλο, και μόνον η απότομη αλλαγή θα τον μπερδέψει.
Βιασύνη, βιασύνη... Σιγά-σιγά θα μπαίνει στο βλήμα ο άνθρωπος, θα πατάνε την σκανδάλη, θα εκτοξεύεται το βλήμα, θα σκάει και θα βγαίνει ένας παλαβός!
Πού θα πάει; Εκεί θα καταλήξουν. Τρελλοκομείο!

Από το βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Α΄, Ιερόν Ησυχαστήριον "Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος", Σουρωτή Θεσσαλονίκης