Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

653 - Ιχνογραφίες του Maarten Ruijters, Αύγουστος 1975


........Ο Maarten Ruijters (Χάγη, 1950) είναι Ολλανδός αρχιτέκτονας στο επάγγελμα και ένας «άπληστος» καλλιτέχνης στον ελεύθερο χρόνο του. Πολυταξιδεμένος, κυρίως σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, επισκέφθηκε και το Άγιο Όρος τον Αύγουστο του 1975. Στα ταξίδια του εκτός από μια φωτογραφική μηχανή, έχει πάντα κι ένα τετράδιο ιχνογραφίας. Από το τετράδιο αυτό είναι τα 16 σχέδια της ανάρτησης.
........Ευχαριστώ Βασίλη

















http://www.flickr.com/photos/33427270@N05/sets/72157626070239490/

http://www.panoramio.com/user/122501?with_photo_id=11119810

http://en.flickeflu.com/photos/33427270@N05

652 - Πανήγυρη και εκδηλώσεις σε Μετόχι της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΜΕΤΟΧΙΟΥ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Στὸ Χαλάνδρι Ἀττικῆς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Τυμφρηστοῦ 56 Α΄ ἡ Ἱερὰ Μονὴ ἔχει ἕνα μετόχι ποὺ εἶναι ἀφιερωμένο στὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Χριστοῦ καὶ πανηγυρίζει τὴν 2α Φεβρουαρίου (νέον ἡμερολ.).
Καλοῦνται ὅλοι οἱ φίλοι μας -ὅσοι δύνανται- νὰ παρακολουθήσουν τὸν Μέγα Ἑσπερινὸ τὴν Τετάρτη, 1η Φεβρουαρίου, καὶ ὥρα 18:00, ὡς καὶ τὴν Πέμπτη τὸ πρωΐ, 2 Φεβρουαρίου, 07:00 τὸν Ὄρθρο καὶ τὴν Πανηγυρικὴ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία.
Θὰ λειτουργήσει καὶ ὁ σεβαστὸς Γέροντάς μας, Ἡγούμενος τῆς πολύπαθης Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου Ἁγίου Ὄρους, Ἀρχιμανδρίτης κ. κ. Χρυσόστομος.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Τὸ Δ.Σ τοῦ Συλλόγου τῶν Φίλων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου Ἁγίου Ὄρους σᾶς προσκαλεῖ τὴν Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου καὶ ὥρα 18:00 στὴν ἐτήσια συνάντηση τῶν μελῶν του καί ὅλων τῶν φίλων τῆς Μονῆς καὶ τὴν κοπή τῆς καθιερωμένης Βασιλόπιττας ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ φέτος στὴν αἴθουσα τοῦ Ἐθνομουσικολογικοῦ Ἱδρύματος ΠΕΤΡΟΥ ΖΗΣΗ, Κολοκοτρώνη 5, Χαλάνδρι (πλατεῖα Δούρου), Ἀθήνα.
Στὴν ἐκδήλωση αὐτὴ τὸ ὡς ἄνω Ἵδρυμα θὰ μᾶς παρουσιάσει – εὐγενῶς προσφερθέν – Ἑλληνικοὺς παραδοσιακοὺς χοροὺς καὶ θὰ ἀκούσουμε καὶ Χριστιανικοὺς ὕμνους ἀπὸ τὴν χορωδία τους.
Τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
• Καλωσόρισμα ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τοῦ Συλλόγου.
• Χαιρετισμὸς ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τοῦ Ἱδρύματος Π. ΖΗΣΗ.
• Χαιρετισμὸς καὶ εὐχὲς ἀπὸ τὸν Ἡγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Ἐσφιγμένου Ἁγίου Ὄρους Ἀρχιμ. κ. κ. Χρυσόστομο.
• Κοπὴ τῆς πίττας.
• Ὕμνοι ἀπὸ τὴν Βυζαντινὴ χορωδία τοῦ Ἱδρύματος.
• Ἑλληνικοὶ παραδοσιακοὶ χοροὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τῶν τμημάτων χοροῦ τοῦ Ἱδρύματος Π. ΖΗΣΗ.
• Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐκδήλωσης θὰ προσφερθεῖ γλυκὸ - κέρασμα.

http://esphigmenoufriends.blogspot.com/2012/01/blog-post.html

651 - Τα Αγιορειτικά Καθολικά προβάλλουν τα ΕΛ.ΤΑ με τα γραμματόσημα του 2012


.........Για πέμπτη συνεχή χρονιά τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, μετά το
2008 - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΘΩΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΠΑΡΧΕΣ
2009 - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΘΩΣ - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΖΩΗ
2010 - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΘΩΣ - ΧΛΩΡΙΔΑ - ΠΑΝΙΔΑ, ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
2011 - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΘΩΣ-ΠΡΩΤΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
κυκλοφορούν συλλεκτικές σειρές γραμματοσήμων αφιερωμένες στο Άγιο Όρος.

.........Η φετινή έκδοση προβάλλει τα Καθολικά των Ιερών Μονών και του Πρωτάτου. Ήδη κυκλοφορεί η πρώτη σειρά με 6 γραμματόσημα:

Ιερός Ναός Πρωτάτου:
.
.
Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας:
.
.
Ιερά Μονή Βατοπαιδίου:
.
.
Ιερά Μονή Ιβήρων:
.
.
Ιερά Μονή Χιλιανδαρίου:
.
.
Ιερά Μονή Διονυσίου:


Σχετικά:

281 - Γραμματόσημα αφιερωμένα στον Άθω

487 - Οι σειρές των γραμματοσήμων για το Άγιο Όρος,«Πρωτογράμματα», 2011

164 -Τα Καθολικά των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους


650 - Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ (22 Σεπτεμβρίου 1896 - 11 Ιουλίου 1993)

Η απάντηση στην ανάρτηση 635.

649 - Γάμος και οικογένεια. (Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)


«Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας εαυτών».

.........Στη συζυγία η αγάπη επιβάλλεται και για ένα ακόμη λόγο, ας πούμε καλύτερα από κάποια ιδιαιτερότητα. Αυτός είναι η φύση της γυναίκας, που αποδεικνύεται ότι είναι γέννημα και προϊόν αγάπης (δημιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ που ήταν κοντά στο μέρος της καρδιάς) και επομένως δεν ισορροπεί, όταν τη στερείται. Η ίδια πηγάζει αγάπη μέσω της μητρότητάς της και δίκαια απαιτεί να αγαπάται, αφού και η ίδια κατά φύση και θέση αγαπά.
.........Η ιστορία και τα πράγματα μαρτυρούν ότι αν οι σύζυγοι θέλουν να πετύχουν την αρμονία και την ομαλότητα μεταξύ τους, πρέπει να υπάρχει μόνιμα μεταξύ τους η αγάπη. Ειδικά όμως του άνδρα προς τη γυναίκα του. Αυτό ακριβώς έκανε και ο Χριστός προς την Εκκλησία του. Παρέδωσε τον εαυτό του για να την καταστήσει ένδοξη.
.........Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αυτός ο μέγιστος ιεράρχης, προκαλεί τον άνδρα να μην κουράζεται να δείχνει στη σύζυγό του την αγάπη του και ότι όλη η θέληση και η προσπάθεια του είναι η ευτυχία της.
.........Αυτό, δυστυχώς, πολύ απουσιάζει σήμερα και τα αποτελέσματα είναι απελπιστικά. Η σημασία και η φύση της συζυγίας παραχαράχθηκε από την επίδραση του ευρωπαϊκού κυκεώνα, που τίποτε δε σεβάστηκε από την ανθρώπινη προσωπικότητα και τις πνευματικές και ηθικές αξίες, που οι προγονοί μας με αυτοθυσία κράτησαν.
.........Επειδή η αύξηση των ανθρώπων γίνεται με τη νόμιμη συζυγία με λύσσα ο αδίστακτος εχθρός του άνθρωπου, ο διάβολος, προσπαθεί να διαλύσει τα ήθη και να καταλύσει το δεσμό της αγάπης και της ενότητας. Το τόσο σοβαρό θέμα του γάμου δεν πρέπει να παραμεληθεί με τις παραχαράξεις του ένοχου και ανώμαλου βίου για να μην ακούσουμε και εμείς, όπως οι παλαιοί αποστάτες των ηθικών αξιών, που αποκήρυξε ο Θεός: «ου μη καταμείνει το πνεύμα μου εν τοις ανθρώποις τούτοις διά το είναι αυτούς σάρκας» (Γέν. 6,3). Και επέφερε τον κατακλυσμό για να τιμωρήσει την αποστασία.
.........Ο σύζυγος για να πετύχει εύκολα αυτό το ρόλο -ανάλογα με τις περιστάσεις-, θα πρέπει να φέρεται στη σύζυγό του άλλοτε σαν πατέρας, άλλοτε σαν αδελφός, άλλοτε σαν φίλος και πάντοτε σαν άνδρας της. Αν το κάνει αυτό θα πετύχει την ατάραχη και αρμονική διάθεση της συζύγου, που ενώ σε πολλά σημεία είναι περισσότερο φιλότιμη και έχει αυτοθυσία, σε μερικά μικρής σημασίας συμβάντα αποθαρρύνεται και μικροψυχεί.
.........Δεν είναι υπερβολή ούτε προσποίηση η εκδήλωση αγάπης του συζύγου προς τη γυναίκα του, αφού μόνο στη νόμιμη συζυγία μπορεί να εκδηλωθεί η γνήσια και πραγματική αγάπη, εφ’ όσον «έσονται οι δυο εις σάρκα μίαν». Καμιά άλλη εκδήλωση τρυφερότητας και συμπάθειας δεν μπορεί να παραλληλι¬σθεί με το «έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν» της νόμιμης συζυγίας από την οποία προέρχεται η καταβολή της ανθρώπινης ζωής. Άλλωστε και η περιγραφή του γυναικείου φύλου, που είναι και το ασθενές μέρος, απαιτεί την πρακτική του συμπλήρωση από την ανδρική αγάπη και αυτός είναι ο λόγος της ζήλειας που πλεονάζει στη γυναίκα. Ο καλύτερος τρόπος δαμασμού της γυναικείας ζήλειας είναι πρακτικά η γνήσια και έμπρακτη εκδήλωση αγάπης του συζύγου προς τη γυναίκα του.
.........Στη γενική διαστροφή που επικράτησε λόγω της αποστασίας από το Θεό «ανένδεκτον του μη ελθείν τα σκάνδαλα» (Λουκ. 17,1). Χρειάζεται πολλή προσοχή στη συγκράτηση του δεσμού της συζυγίας. Να μη λαμβάνονται υπ’ όψιν τα σκάνδαλα, από τα οποία πηγάζουν οι παρεξηγήσεις. Συνιστούμε, ειδικά στον άνδρα, ως την κεφαλή, να μην προδίδει την αγάπη και το σύνδεσμο με τη σύζυγό του, γιατί ο διάβολος και τα όργανά του ουδέποτε θα παύσουν να πολεμούν για να πληγώσουν τη ρίζα της ζωής.
.........Ένα δείγμα πραγματικής παρηγοριάς και στηριγμού, που μας συμβούλευσαν οι γέροντες σύμβουλοί μας, και των δύο φύλων, για τις δύσκολες ώρες είναι: «Μην ξεχνάτε ποτέ την πρώτη εβδομάδα του γάμου σας». Είστε οι ίδιοι όπως και τότε. Τίποτε δε σας χωρίζει.
.........Υπενθυμίζουμε στους άνδρες το «συνοικούντες κατά γνώσιν, ως ασθενεστέρω σκεύει τω γυναικείω» (Α’ Πέτ. 3,7). Αυτό σημαίνει ότι η παρεκτροπή της συζύγου θεραπεύεται με την αγάπη και την τρυφερότητα, παρά με την επίπληξη και το θυμό. Μην κάνεις παρατήρηση στη σύζυγό σου, σε περίπτωση λάθους, ειδικά την ώρα του πειρασμού και της αιχμής. Εφάρμοσε το λόγο του Δαβίδ: «Εγώ δε ωσεί κωφός ουκ ήκουον, και ωσεί άλαλος ουκ ανοίγων το στόμα αυτού» (Ψαλμ. 37,13). Σε άλλη ώρα, όταν είστε μόνοι σας, μακριά από τα παιδιά, εάν υπάρχουν, πάρε με τρυφερότητα τη σύζυγό σου στην αγκαλιά σου και πες της. «Αγάπη μου, δεν ξέρεις πόσο σε αγαπώ; Εγώ θέλω να είσαι μια αξιοπρεπής κυρία. Αυτό που έκανες δεν σε τιμά». Τότε μόνο δέχεται το σφάλμα και ζητά συνειδητά συγγνώμη. Αυτά είναι γεννήματα της πείρας. Εάν την ώρα του λάθους η της ζημιάς, την ελέγξεις, θα πεισμώσει, θα ανταπαντήσει, θα μουτρώσει, θα επικαλε¬σθεί προφάσεις και θα πει ψέματα! Η σύνεση προλαμβάνει, εάν χρησιμοποιηθεί το φάρμακο της αγάπης.
.........Από τη μικρή ερευνά μας, από όσα ακούσαμε και είδαμε, βγάλαμε το συμπέρασμα ότι την περισσότερη ευθύνη για ό,τι κακό συμβαίνει στους γάμους έχουν οι άνδρες, γιατί δεν δείχνουν αγάπη στις συζύγους τους. Αγαπούν, δυστυχώς τις γυναίκες, αλλά όχι τις δικές τους. Αυτή είναι η ρίζα του κακού. Τότε φυτρώνει η ζήλεια και η υποψία -με τα γνωστά αποτελέσματα-, ιδίως όταν και οι γύρω διατείνονται ότι μάλλον κάτι συμβαίνει!
.........Το γραφικό «άφετε και αφεθήσεται» και το «ανεχόμενοι αλλήλων εν σπλάχνοις Ιησού Χρίστου» πρέπει να επικρατεί απαραιτήτως για να υπάρχει ομαλότητα στην οικογένεια. Πολλά λάθη και σκληρότητα έχουν οι άνδρες. Συνήθως πλεονάζει η απροσεξία και η υποχώρηση στα θέματα ηθικής, που στους καιρούς μας πέρασε τα όρια. Αν συμβεί κάτι τέτοιο στη γυναίκα, τότε ο πέλεκυς της παιδείας και εκδικήσεως πέφτει βαρύς.
.........Η αγάπη προς τη σύζυγο είναι ως προς τον άνδρα και δικαιοσύνη, γιατί το μόνο πρόσωπο που αχώριστα και πρακτικά θα παραμείνει στο πλευρό του είναι η σύζυγός του, αφού όλα τα πρόσωπα του περιβάλλοντός του σιγά-σιγά θα εκλείψουν, ενώ στους ευσεβείς συζύγους η συζυγία συνεχίζεται και στην αιωνιότητα.
.........Ο νόμος της επιρροής.
.........Υπάρχει και άλλος λόγος σοβαρότερος, που απορρέει από την έμπρακτη συζυγική αγάπη και ενότητα, σύμφωνα με το νόμο της επιρροής. Αν οι πιστοί σύζυγοι εφαρμόζουν το νόμο της αγάπης μεταξύ τους, τότε η υπερφυσική ενέργεια της αγάπης, που είναι θεία και ζωοποιός, επιδρά οργανικά από τη σύλληψη, την εγκυμοσύνη και τον τοκετό στη διάπλαση του ακέραιου και σωστού χαρακτήρα του παιδιού. Έτσι, πρακτικά και πραγματικά το παιδί αποκτά χαρακτήρα και προσωπικότητα που περιείχε η πρώτη «κατ’ εικόνα και ομοίωσιν» του Δημιουργού ανθρώπινη υπόσταση.
.........Αν οι σύζυγοι με προσοχή και πίστη εφαρμόζουν στη ζωή τους την εντολή της θείας αγάπης, οι καρποί είναι εμφανείς στην αρμονική και ειρηνική οικογενειακή ζωή καθώς και στο χαρακτήρα των παιδιών που θα γεννηθούν αφού δε θα είναι μόνο γεννήματα και προϊόντα της σάρκας αλλά και του πνεύματος, εφ’ όσον «το γεγεννημένον εκ του πνεύ-ματος πνεύμα έστιν» (Ιω. 3, 6).



(Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Συζητήσεις στον Άθωνα». Ψυχωφελή Βατοπαιδινά 13, σ. 146-150, 152-153)

Πηγή:http://fdathanasiou.wordpress.com

Αναδημοσίευση από: http://vatopaidi.wordpress.com


648 - Άβατον και θρησκευτική ελευθερία


.........Το Άγιον Όρος έχει χαρακτήρα θρησκευτικό, με την έννοια ότι εκεί μονάζουν από αιώνες πολλοί ορθόδοξοι χριστιανοί, άρρενες το γένος. Οι μοναχοί δίνουν κατά την κουρά τους υπόσχεση σαρκικής εγκράτειας, υπακοής και ακτημοσύνης και με την υπόσχεση αυτή, όπως παρατηρεί και ο Νικόδημος Μίλας, ο μοναχός απαρνείται δημοσία και πανηγυρικώς πάσας τας του σώματος επιθυμίας και ηδονάς εν τη ευρυτάτη εννοία, διαβεβαιών διά του ενώπιον του Θεού διδομένου όρκου, ότι τηρήσει εαυτόν αγνόν από των σωματικών τούτων επιθυμιών και ηδονών … και διατηρήσει εαυτόν μέχρι τελευτής αυτού αγνόν πάσης σχέσεως προς γυναίκας και επισημαίνει ο διάσημος κανονολόγος ότι: η τελευταία αυτή διαβεβαίωσις αποτελεί την κυρίαν βάσιν της ιεράς υποσχέσεως, παράβασι της οποίας κολάζεται από τους ιερούς κανόνας μέχρι τέτοιου σημείου, ώστε ο γάμος μοναχού με γυναίκα να χαρακτηρίζεται από τους κανόνας σαν πορνεία, κατά δε τον αστικόν κώδικά μας να είναι άκυρος (άρθρον 1364 Α.Κ).
.........Από τη σύντομη αυτή επισκόπηση προκύπτει τούτο το κατά τη γνώμη μου απλό και καθαρό συμπέρασμα, ότι η εγκράτεια, η αγνεία και η αποχή από κάθε σαρκική επαφή αποτελεί βασική προϋπόθεση εκπληρώσεως της αποστολής του μοναχού. Με άλλα λόγια, η πεποίθηση περί τηρήσεως αγνείας και παρθενίας από μέρους του μοναχού συνδέεται με τον τρόπο εκπληρώσεώς της διά του μοναρχισμού λατρείας του Θεού. αφορά στη στάση, στην τοποθέτηση και στην έναντι του θείου συμπεριφορά του μοναχού, δηλαδή είναι μία πεποίθηση που ανάγεται στο κύκλο των «πεποιθήσεων», οι οποίες αποτελούν το περιεχόμενον της θρησκευτικής συνειδήσεως του μοναχού, αυτής της συνειδήσεως η οποία προστατεύεται από τη διάταξη του Συντάγματος, που κατοχυρώνει τη θρησκευτική ελευθερία.
.........Όταν στο περιβάλλον του μοναχού εισχωρήσει το γυναικείο φύλο, δεν θα εκτεθεί ο άνθρωπος αυτός στον πειρασμό; Και ο πειρασμός αυτός δεν θα διαταράξει την ψυχική του ηρεμία; Δεν θα σκανδαλίσει τη σκέψη και το λογισμό του; Και όταν συμβεί αυτό, δεν θα διαταραχθεί κατ ανάγκη ο τρόπος λατρείας του προς το Θεό; Τότε η λατρεία θα είναι γι’ αυτόν «ακώλυτος»;
Νομίζω, ότι δεν είναι δυνατό να δώσει κανείς σ’ αυτά τα ερωτήματα άλλου είδους απάντηση εκτός από καταφατική. Συνεπώς ο μοναχός πρέπει να αρνηθεί κάθε είδους σχέση, συνάφεια και επαφή με το γυναικείο φύλο. Οφείλει να αποσυρθεί από τον κόσμο, να «αναχωρήσει» μακρυά από την πόλη, στην «Έρημο», και να απαγορεύσει την είσοδο κάθε γυναίκας στο ερημητήριό του, γιατί έτσι του επιβάλλει η θρησκεία του. Και όχι μόνον αυτό, αλλά έχει και το δικαίωμα να αξιώσει από την Πολιτεία να διαφυλάξει και προστατεύσει αυτή την απομόνωσή του, η δε Πολιτεία υποχρεούται να εξασφαλίσει την «ακώλυτο» άσκηση αυτού του δικαιώματος, δηλαδή του δικαιώματος να λατρεύει τον Θεό, χωρίς να έρχεται σε επαφή ή οποιαδήποτε άλλη επικοινωνία με το γυναικείο φύλο, διότι έτσι ορίζουν οι κανόνες της θρησκείας του. Τούτο όμως έχει την έννοια, με αντίστροφη διατύπωση, ότι η Πολιτεία δεν έχει το δικαίωμα να υποχρεώσει το μοναχό με πράξη νομοθετική, διοικητική ή δικαστική να επιστρέψει στη γυναίκα να εισέλθει στο χώρο, στον οποίο μονάζει, «τον τόπο της μετανοίας του, διότι η επιβολή μιας τέτοιας υποχρεώσεως θα δημιουργούσε προβλήματα στο μοναχό κατά την άσκηση της λατρείας του, που θα έπαυε πια να είναι «ακώλυτος». Και τούτο δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς σοβαρώς να αμφισβητήσει, ότι θα ήταν αντισυνταγματικό.
.........Συμπέρασμα: Νόμος της Πολιτείας, που θα επέτρεπε την είσοδο γυναικών στο Άγιον Όρος, θα ήταν χωρίς καμία αμφιβολία αντισυνταγματικός, πλην της περιπτώσεως κατά την οποίαν θα συναινούσαν οι ίδιοι οι μοναχοί· όταν δε λέω «μοναχοί», εννοώ η Ιερά Κοινότης. Τέτοια συναίνεσις όμως όχι μόνο δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα, αλλά τουναντίον με το άρθρο 186 του Κ.Χ.Λ.Ο. ρητά ορίζεται, ότι απαγορεύεται η είσοδος γυναικών ατό ‘Άγιον Όρος.
.........Με ποιό δικαίωμα λοιπόν θα έλθει η Βουλή των Ελλήνων να ψηφίσει νόμο, που θα ορίζει το αντίθετο: Με ποιό δικαίωμα δηλαδή θα παραβιάσει το Σύνταγμα της Χώρας και τη θρησκευτική ελευθερία όχι μόνο των μοναχών, αλλά και όλων των θρησκευόμενων ορθοδόξων, που θα παρίστανται μάρτυρες μιας βάναυσης επεμβάσεως στη μοναστική Πολιτεία του Αγίου Όρους;
.........Το άβατον και η ιδιοκτησία των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους
.........Το άρθρο 105 του Συντάγματος ορίζει στην παράγρ. 2 ότι: Το Άγιον Όρος διοικείται, κατά το καθεστώς αυτού, υπό των είκοσι Ιερών Μονών του, μεταξύ των οποίων είναι κατανεμημένη ολόκληρος η χερσόνησος του Άθω, το έδαφος της οποίας είναι αναπαλλοτρίωτον. Τί προκύπτει από τη διάταξη αυτή; Προκύπτει ότι όλη η χερσόνησος του Άθω αποτελεί Ιδιωτική ιδιοκτησία των είκοσι Ιερών Μονών και περιήλθε στην κυριότητά τους με τα χρυσόβουλα των βυζαντινών αυτοκρατόρων, που αναγνώριζαν τα μοναστήρια και, κατά κάποιον τρόπο, τα προικοδοτούσαν με εκτάσεις γης, για να αντιμετωπίζουν τις δαπάνες τους. Το ότι η χερσόνησος του Άθω ανήκει στη κυριότητα των μονών δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να αμφισβητηθεί· τουναντίον επιβεβαιώνεται και από την απαγόρευση απαλλοτριώσεως, την οποία θεσπίζει η πιο πάνω διάταξη. Εάν δεν ανήκε στην κυριότητα των μονών η χερσόνησος του Άθω, αλλά ήταν δημόσια έκταση. τότε δεν υπήρχε λόγος να γίνει μνεία περί «αναπαλλοτρίωτου». Η απαγόρευση απαλλοτριώσεως έχει σκοπό να θέσει φραγμό στην εξουσία που έχει το Κράτος να απαλλοτριώνει αναγκαστικά ιδιωτικές εκτάσεις. Την χερσόνησο του Άθω δεν έχει εξουσία να την απαλλοτριώσει. Το Σύνταγμα όμως με τον όρο «αναπαλλοτρίωτος» απαγορεύει και την εκούσια από μέρους των μονών απαλλοτρίωση τμήματος της χερσονήσου του Άθω προς τρίτον. Ο περιορισμός αυτός έχει μεν σαν συνέπεια να δημιουργείται μία ιδιόμορφη «κυριότης» των μονών πάνω στη χερσόνησο του Άθω, δεν αναιρεί όμως τον χαρακτήρα του δικαιώματος αυτού σαν δικαιώματος κυριότητας. έστω κολοβωμένης. Αυτή η κολόβωση επιβάλλεται για να διαφυλαχθεί ο ιδιαίτερος, από ιστορική, εθνική και θρησκευτική πλευρά, χαρακτήρας του Αγίου Όρους και να αποτραπεί η «εκκοσμίκευσή» του με τη μέθοδο της εκποιήσεως προς τρίτους. Ενισχύεται δηλαδή περισσότερο ο «ιδιωτικός» χαρακτήρας της χερσονήσου.
.........Εν όψει των ανωτέρω γεννάται το ερώτημα: Αφού ο ιδιοκτήτης μιας εκτάσεως έχει το δικαίωμα να απαγορεύσει την είσοδο οποιουδήποτε προσώπου μέσα στην ιδιοκτησία του, γιατί να μην έχουν και οι είκοσι Ιερές Μονές το δικαίωμα να απαγορεύσουν την είσοδο γυναικών στο Άγιον Όρος; Ποιά διάταξη του νόμου ή του Συντάγματος παραβιάζουν; Και όταν ο νόμος ανάγει σε ποινικό αδίκημα την παραβίαση του οικιακού ασύλου (αρθρ. 241 Ποιν. Κώδ.) ή τη διατάραξη της οικιακής ειρήνης (αρθρ. 334 Ποιν. Κωδ.), γιατί φαίνεται εξωφρενικό, αντιδημοκρατικό και απαράδεκτο το ότι ο νομοθέτης ανήγαγε σε ποινικό αδίκημα την είσοδο των γυναικών στο Άγιον Όρος; Ο νόμος θεσπίζει τα δύο ως άνω ποι¬νικά αδικήματα, διότι θέλει να προστατεύσει το άσυλο της κατοικίας εναντίον κάθε κρατικής επεμβάσεως και την ηρεμία της οικογενειακής εστίας ή της επαγγελματικής εγκαταστάσεως από αδιάκριτους και ενοχλητικούς ή ακόμα και επικίνδυνους ιδιώτες. Στην περίπτωση παραβιάσεως του αβάτου ο νόμος θεσπίζει ποινικό αδίκημα, διότι θέλει να προστατεύσει, σύμφωνα με υποχρέωσή του, που απορρέει άλλωστε από το Σύνταγμα, την αδια¬τάρακτη, την «ακώλυτον» λατρεία των μοναχών, δηλαδή τη θρησκευτική τους συνείδηση και μάλιστα μέσα στην ιδιοκτησία των μονών. Τί το περίεργον λοιπόν; Και πού βρίσκουν την αντισυνταγματικότητα όλοι όσοι διαμαρτύρονται για την ποινικώς κολαζόμενη απαγόρευση, που, κατά τις απόψεις τους, προσβάλλει… το δημοκρατικό μας καθεστώς;


Σύμβουλος της Επικρατείας Αναστάσιος Ν. Μαρίνος

(Πηγή: Αγιορειτικόν Ημερολόγιον 2012, εκδ. Ι. Κοινοβιακής Μονής Ξηροποτάμου. Άγ. Όρος.)

http://www.pemptousia.gr


647 - Το «άβατον» του Αγίου Όρους

.........1.Ο όρος «άβατον» γενικώς
.........Θεμελιώδης έκφανση της μοναχικής υποσχέσεως που δίνει κάθε μοναχός και μοναχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την κουρά του είναι και η υπόσχεση της σαρκικής εγκράτειας, της παρθενίας. Από τη συνθήκη αυτή απορρέει σειρά εκδηλώσεων και συνεπειών που συνήθως παρουσιάζονται με τον όρο άβατο.
.........Στο άβατο, με την ευρεία έννοια του όρου. περιλαμβάνονται πιο αναλυτικά η απαγόρευση εισόδου και διαμονής σε γυναικεία μονή ανδρών και σε ανδρική μονή γυναικών, η απαγόρευση και διαμονή στις ανδρικές μονές ευνούχων και παιδιών, η απαγόρευση διατηρήσεως στις ανδρικές μονές ζώων θηλυκού γένους, η απαγόρευση εξόδου από τη μονή μοναχού ή μοναχής χωρίς σοβαρό λόγο και άδεια του ηγουμένου και η απαγόρευση συστάσεως αδελφοποιίας και συντεκνίας και αναλήψεως επιτροπείας.
.........Ειδικώς η απαγόρευση εισόδου και διαμονής σε γυναικεία μονή ανδρών και σε ανδρική μονή γυναικών, το άβατο δηλαδή με τη στενή του όρου έννοια, είναι πολύ παλαιά και απορρέει από αυτή την ίδια την ουσία της μοναστικής κινήσεως, αφού στην εγκατάλειψη κάθε υλικής απολαύσεως των πρώτων αναχωρητών περιλαμβανόταν και η γενετήσια αποχή με την πιο πλατιά έννοια του ορού.
.........Έτσι η αρχή αυτή του αβάτου απαντά ήδη στους κανόνες των πατέρων της Εκκλησίας. του Μ. Αντωνίου, του Παχωμίου και του Μ. Βασιλείου με τη μορφή της απαγορεύσεως της επικοινωνίας μεταξύ των δύο φύλων και στις εξαιρετικές εκείνες περιπτώσεις που κάτι τέτοιο επιτρεπόταν ή ήταν αναπόφευκτο, της εξασφαλίσεως μίας ασκανδάλιστης συναντήσεως.
.........Η απαγόρευση αυτή βρήκε την οριστική της έκφραση στη νομοθεσία του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Η Νεαρά 133, του έτους 539, απαγόρευσε την είσοδο σε μονή προσώπων του άλλου φύλου, ακόμη και νεκρών για ταφή. Τη ρύθμιση αυτή της Νεαράς νομοθεσίας του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού επανέλαβαν, χωρίς να αλλάξουν ή να προσθέσουν τίποτε, τα μεταγενέστερα κωδικοποιητικά και συμπιληματικά έργα.
.........Πολύ αργότερα ασχολήθηκε με το θέμα του αβάτου σε πρόσωπα του άλλου φύλου και η εκκλησιαστική νομοθεσία. Ο κανόνας 47 της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου του 692 όρισε να μην διανυκτερεύει ούτε γυναίκα σε ανδρικό μοναστήρι ούτε άνδρας σε γυναικείο, ενώ, ένα σχεδόν αιώνα αργότερα, ο κανόνας 18 της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, του 787, απαγόρευσε όχι μόνο τη διανυκτέρευση, αλλά συνολικώς την παραμονή γυναικών σε επισκο¬πεία και σε μοναστήρια.
.........Η βασική λοιπόν γραμμή που κρατούσε στην επίσημη νομοθεσία, την εκκλησιαστική και την πολιτειακή, στο Βυζάντιο, παρά τις περιπτώσεις εκείνες που τη διασπούσαν, ήταν η καθιέρωση του αβάτου με τη μορφή μίας αμφίδρομης απαγορεύσεως σύμφωνα με την οποία ούτε γυναίκες μπορούσαν να μπουν και να μείνουν σε ανδρικό μοναστήρι ούτε άνδρες σε γυναικείο. Η απαγόρευση αυτή ήταν καθολική, αφού κάλυπτε τόσο τους νεκρούς, όσο και πολύ περισσότερο τους ζωντανούς, και όχι μόνο τους επισκέπτες, αλλά και ειδικές ομάδες προσώπων για τα οποία θα μπορούσε κανένας να σκεφθεί μία εξαίρεση, τους συγγενείς των μοναχών και των μοναστριών που ανήκαν στο άλλο φύλο, αλλά και τους ιερείς, ψάλτες, προμηθευτές κ.λπ. προκειμένου για τις γυναικείες μονές.
.........Την αυστηρή αυτή αρχή υιοθετούν και υπογραμμίζουν και όλα σχεδόν τα μοναστηριακά τυπικά, που θέλουν κάθε μονή «αμίατον», «αδιόδευτον». «ακατόπτευτον» σε πρόσωπα του άλλου φύλου. Κατά κανόνα ο συντάκτης κάθε τυπικού περιορίζεται στη μονή στην οποία αναφέρεται το τυπικό. Για τις γυναικείες μονές τονίζεται η απαγόρευση εισόδου και διαμονής σε αυτές ανδρών, για τις ανδρικές διατυπώνεται η απαγόρευση εισόδου και διαμονής σε αυτές γυναικών.
.........Πέρα όμως από τη διατύπωση της γενικής αρχής που σε ορισμένα τυπικά συνοδεύεται με την απειλή συγκεκριμένων ποινών σε περίπτωση παραβιάσεως της, οι συντάκτες των τυπικών χρωματίζουν την απαγόρευση του «αβάτου» και με άλλες λεπτομέρειες χρήσιμες για την καλύτερη κατανόηση της εφαρμογής του θεσμού στην πράξη. Έτσι λ.χ. το Τυπικό του Πακουριανοϋ (1083) επεκτείνει την αρχή και απαγορεύει να κατοικήσει ανδρόγυνο κοντά στη μονή· το Τυπικό της Μονής Κεχαριτωμένης (1118) αποκλείει ρητώς και στους ψάλτες την είσοδο στη (γυναικεία) μονή.
.........Την αρχή αυτή, του «αβάτου», ακολουθούν πιστώς και ανεξαιρέτως οι Μονές του Αγίου Όρους, ήδη από την ίδρυσή τους.
.........2. Συνταγματικότης του «αβάτου» του Αγίου Όρους
.........Μία πρώτη και Επιπόλαιη προσέγγιση θα έβλεπε μία αντίθεση της απαγορεύσεις εισόδου γυναικών στην περιοχή του Αγίου Όρους στην αρχή της ισότητας και έναν περιορισμό της προσωπικής ελευθερίας.
.........Η αρχή της ισότητας, που κατοχυρώνεται με το άρθρο 4 του Συντάγματος, υποχρεώνει τον νομοθέτη να μεταχειρίζεται κατά ίσο ή ομοιόμορφο τρόπο όλους τους Έλληνες πολίτες που βρίσκονται κάτω από τις αυτές ή παρόμοιες συνθήκες και απαγορεύει την κατ’ εξαίρεσιν από τον γενικό κανόνα ευνοϊκότερη η δυσμενέστερη μεταχείρισή τους. Δεν αποκλείει όμως η αρχή της ισότητας τη διαφορετική νομοθετική ρύθμιση ανόμοιων ή διαφορετικών περιπτώσεων ή περιπτώσεων που τελούν κάτω από διαφορετικές ή ειδικές συνθήκες. Στις περιπτώσεις αυτές, αντιθέτως, επιβάλλεται η διαφορετική μεταχείριση διότι διάφοροι ειδικοί λόγοι, κοινωνικοί, οικονομικοί, θρησκευτικοί κ.ο.κ. δικαιολογούν απόλυτα τη διαφορετική μεταχείριση, αρκεί η διαφορετική αυτή μεταχείριση να γίνεται εξ αντικειμένου και να στηρίζεται σε γενικά και απρόσωπα κριτήρια.
.........Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το άβατο. Απαγορεύεται η είσοδος γυναικών στο Αγιον Όρος, όλων των γυναικών, χωρίς εξαίρεση. Προσβολή της αρχής της ισότητας θα μπορούσε να δημιουργηθεί, αν επιτρεπόταν η είσοδος ορισμένων μόνον κατηγοριών γυναικών ή όσων γυναικών πληρούσαν κάποια ειδικά κριτήρια.
.........Αλλά και η προσωπική ελευθερία, που είναι σύμφωνα με το αρθρ. 5 § 3 τού Συντάγματος απαραβίαστη, δεν είναι απεριόριστη. Ρητώς αναφέρει το Σύνταγμα ότι η ελευθερία της κυκλοφορίας μπορεί να περιοριστεί, όταν και όπως ο νόμος ορίζει.
.........Όπως λοιπόν κανείς δεν διανοήθηκε να αμφισβητήσει τη συνταγματικότητα άλλων περιορισμών στην ελεύθερη διακίνηση των προσώπων, όπως λ.χ. την απαγόρευση εισόδου σε περιοχή στρατιωτικής σημασίας, ή την απαγόρευση θήρας ή αλιείας σε ορισμένες περιοχές ή για ορισμένες εποχές, κ.ο.κ., έτσι και στην περίπτωση του αβάτου, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, δεν τίθεται ζήτημα παραβιάσεως του Συντάγματος.
.........3. Άγιον Όρος και Ευρωπαϊκή Ένωσις
.........Κατά πόσο η ένταξη της Ελλάδος στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες θίγει την προνομιακή θέση του Αγίου Όρους και ασφαλώς και την αρχή του αβάτου;
.........Σκοπός της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξεως (που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο και τη Χάγη τον Φεβρουάριο 1986) ήταν η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, μιας Ευρώπης χωρίς σύνορα, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1992. Η εσωτερική αυτή αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των υπηρεσιών, των εμπορευμάτων και των κεφαλαίων,
.........Το συνταγματικώς κατοχυρωμένο αρχαίο προνομιακό καθεστώς του Αγίου Όρους παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, που είναι προφανές ότι αντιστρατεύονται το ενιαίο κοινοτικό νομικό καθεστώς. Όπως η απαγόρευση εγκαταστάσεως στο Άγιο Όρος ετεροδόξων η σχισματικών, κατ’ επέκταση δε και αλλοθρήσκων· η απαγόρευση εισόδου στο Άγιο Όρος γυναικών κ.ο.κ. Είναι αναμφισβήτητο ότι τέτοιες διατάξεις έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τα δικαιώματα της ελεύθερης εγκαταστάσεως, ελεύθερης κυκλοφορίας και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, που αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου.
.........Συνολική ουσιαστικώς αντιμετώπιση του προβλήματος επιχειρεί η Κοινή Δήλωση περί του Αγίου Όρους, που υπέγραψαν τα συμβαλλόμενα μέρη, δηλαδή τα εννέα τότε κράτη-μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποια προσαρτήθηκε στην Τελική Πράξη της 29ης Μαΐου 1979 περί προσχωρήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Το κείμενο αυτό διαλαμβάνει τα εξής:
Κοινή Δήλωση περί του Αγίου Όρους.
.........Αναγνωρίζοντας ότι το ειδικό καθεστώς το οποίο έχει παραχωρηθεί στο Άγιο Όρος, όπως τούτο είναι εγγυημένο από το άρθρο 105 του Ελληνικού Συντάγματος, δικαιολογείται αποκλειστικά για λόγους πνευματικούς; και θρησκευτικούς, η Κοινότητα θα μεριμνήσει ώστε να ληφθούν υπ’ όψη οι λόγοι αυτοί κατά την εφαρμογή και την περαιτέρω επεξεργασία των διατάξεων του κοινοτικού δίκαιου, ιδίως όσον αφορά τις τελωνειακές και φορολογικές απαλλαγές καθώς και το δικαίωμα εγκαταστάσεως.
.........Κατά συνέπεια το καθεστώς το οποίο ορίζει το άρθρο 105 του Ελληνικού Συντάγματος αποτελεί από την προσχώρηση της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες κοινοτικό δίκαιο και δεσμεύει όλα ανεξαιρέτως τα κράτη-μέλη. που έκτοτε προσχώρησαν σε αυτές. Στις συνθήκες μάλιστα προσχωρήσεως των νέων κρατών-μελών γίνεται ρητώς λόγος για προσχώρησή τους στις συνθήκες ιδρύσεως των Κοινοτήτων, όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν. Τα νέα κράτη-μέλη υποχρεούνται εξάλλου να σέβονται τις αρχές και κατευθύνσεις που απορρέουν από τις δηλώσεις, τα ψηφίσματα ή άλλες θέσεις του Συμβουλίου και να λαμβάνουν τα μέτρα εκείνα που είναι αναγκαία για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή τους. Τέτοιες διατάξεις περιλαμβάνονται ρητώς και στην Πράξη προσχωρήσεως της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της Αυστρίας.
.........Είναι γνωστό, ότι το βασικό κοινοτικό δίκαιο μπορεί να τροποποιηθεί μόνο κατόπιν ομοφώνων αποφάσεων, που λαμβάνονται από όλα τα κράτη-μέλη και όχι από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τα οποία δεν μπορούν να ανατρέψουν συνθήκες που έχουν υπογραφεί από τα κράτη-μέλη και έχουν κυρωθεί από τα εθνικά Κοινοβούλια.


Καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου Ιωάννης Μ. Κονιδάρης

(Πηγή: Αγιορειτικόν Ημερολόγιον 2012, εκδ. Ι. Κοινοβιακής Μονής Ξηροποτάμου. Άγ. Όρος.)

http://www.pemptousia.gr


646 - Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Το κενό μέσα μας

.........…Γι’ αυτό, όταν δεν έχουμε θεία παρηγοριά, νιώθουμε κενό μέσα στην ψυχή μας.
.........Γιατί η ψυχή δεν επαναπαύεται με τίποτα, αφού όλα τα υλικά πράγματα είναι ξένα προς τη φύση της.
.........Όταν, όμως, η ψυχή του ανθρώπου εξοικειωθεί με τον Θεό διαμέσου της προσευχής και της ενάρετης ζωής, τότε η ψυχή ευφραίνεται. Τότε νιώθει σιγουριά. Τότε αισθάνεται το Θεό μέσα της.

http://aoratigonia.blogspot.com



645 - Η οικολογία στο Άγιον Όρος



.........Ήταν χειμώνας με πολύ κρύο. Η εκκλησία παγωμένη και οι καλόγεροι στα στασίδια τους. Σε ένα στασίδι στεκόταν όρθιος ένα αγιασμένο γεροντάκι, ο πατήρ Ησύχιος 100 ετών (γεννήθηκε το 1895!).
.........Μου είπε ο ηγούμενος να βάλω ένα ηλεκτρικό σώμα εκεί κοντά του για να ζεσταίνεται ο παππούς λίγο.
.........Το πήγα. Μου λέει.
.........-Καλά, βρε συ, πώς ζεσταίνει αυτό το πράγμα; Έχεις βάλει τίποτα αναμμένα κάρβουνα μέσα;
.........-Όχι του λέω πάτερ. Από αυτό το άσπρο καλώδιο έρχεται η ζέστη.
.........-Βρε, από αυτό το πλαστικό έρχεται τόση ζέστη;
.........-Βέβαια, του λέω, από αυτό το ψιλό καλώδιο έρχεται η ζέστη.
.........-Μπρε συ και πού την βρίσκεις αυτή την ζέστη και την βάζεις μέσα στο πλαστικό; Με πειράζεις;
.........-Όχι πάτερ Ησύχιε αλήθεια σου λέω. Πέφτει το νερό με πίεση σε ένα μηχάνημα και παράγεται αυτή η δύναμη που περνάει μέσα από το καλώδιο και ζεσταίνει εσένα.
.........-Τι λες μπρε, το παγωμένο νερό τα κάνει όλα αυτά; Πώς παράγει ζέστη ένα παγωμένο πράγμα; Με κοροϊδεύεις;
.........-Πάτερ πίστεψέ με έτσι γίνεται.
.........Τότε σταμάτησε για λίγο σκεφτικός έπιασε τα άσπρα γενάκια του και μετά από λίγο είπε:
.........-Πω πω; σημεία των καιρών!
.........Ο παππούς θεωρούσε ότι έπρεπε κάτι να καις κάτι για να ζεσταίνεσαι. Τα άλλα όλα ήταν μαγικά γι αυτόν. Ήταν όμως έτσι;
.........Την εποχή βέβαια του μεσαίωνα ένας πάπας-θεοπάλαβος θα μπορούσε να μας έχει στείλει στην λαιμητόμο ως δαιμονισμένους και μάγους.
.........Σήμερα μερικοί παλαιοημερολογίτες θα μας πούνε νεωτεριστές και τεχνοκράτες.
.........Άλλοι λένε πάει ο μοναχισμός, νέες εποχές, νέα ήθη.
.........Άλλοι μας επαινούν, το πιο επικίνδυνο.
.........Είναι όμως έτσι; Για ποιο λόγο έχουν έτσι τα πράγματα;
.........Γιατί το Άγιο Όρος προτιμά να παράγει την δική του ενέργεια από το νερό και τον ήλιο, δύο φυσικές πηγές που δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον;
.........Γιατί το Άγιο Όρος χρησιμοποιεί κοπριά αντί για λίπασμα στους κήπους του προσπαθώντας να μην ραντίζει με ισχυρά φυτοφάρμακα;
.........Γιατί απαγορεύει την εντατική και συστηματική αλιεία και το κυνήγι;
.........Όλα αυτά γίνονται χωρίς κάποιο οικολογικό σχεδιασμό, έτσι απλά, επειδή αντιμετωπίζουμε την φύση σαν ένα ανοιχτό βιβλίο με δυναμική και κίνηση, ένα βιβλίο όπου διαβάζεται χωρίς παρωπίδες και γυαλιά ο Θεός.
.........Το Άγιο Όρος είναι ένα υποδειγματικό περιβάλλον όπου εφαρμόζεται αυτή η εξιδανικευμένη εν Χριστώ ζωή. Μπορεί να θεωρηθεί δε σαν ένα πιλοτικό πρότυπο μέρος, ως ο κανόνας για την με μέτρο χρήση του περιβάλλοντος κόσμου μας.
.........Η θεμελιακή εντολή της αγάπης που διέπει την ορθόδοξη βιωτή, λειτουργεί αβίαστα στην σχέση των ανθρώπων με το περιβάλλον τους.
.........Θυμάμαι, όταν σηκώναμε τα δίχτυα και βρίσκαμε αστακούς μεσαίου μεγέθους, οι γέροντες μοναχοί μας προέτρεπαν να τους ρίξουμε πάλι στο νερό για να μεγαλώσουν, να γεννήσουν να συμπληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο. Το περιβάλλον ωφελούνταν και εμείς διατηρούσαμε τον πληθυσμό τους αμείωτο. Έτσι όλο και θα είχαμε από μία μεγάλη καβούρα στην ψαριά μας, σαν δώρο της φίλης μας θάλασσας για τον σεβασμό και όχι τον βιασμό που της δείχνουμε.
.........Όταν σέβεται ο άνθρωπος τον Θεό, αγαπά και τα δημιουργήματά του και αυτά με την σειρά τους τον αγαπούν. Του δίνουν ό,τι καλύτερο έχουν να του προσφέρουν. Μία γατούλα όταν την αγαπάς το ποντικάκι που θα πιάσει δεν θα το φάει, θα σου το φέρει μπροστά σου, να το δεις. Τα πουλάκια θα φάνε μερικά σταφύλια, αλλά θα εξαφανίσουν όλες τις κάμπιες και πεταλούδες που καταστρέφουν τα φυτά, έχουν και αυτά δικαίωμα τότε να πάρουν το μερτικό τους, μερικές ρόγες σταφύλι. Βέβαια υστερείς στην απόδοση παραγωγής, αλλά υπερτερείς στην ποιότητα και την γεύση.
.........Ο κόσμος στην δυτική κοινωνία άρχισε να αντιλαμβάνεται αυτή την απάτη που γίνεται με τα προϊόντα. Δυστυχώς στο βωμό του κέρδους των μεγάλων εταιρειών που βγάζουν σπόρους μεταλλαγμένους και υβρίδια θυσιάζεται η υγεία του κόσμου.
.........Έτσι δημιουργούνται οικολογικές οργανώσεις, κόμματα, οπαδοί. Και το πρόβλημα συνεχίζεται, διότι και αυτές οι οργανώσεις καταλήγουν να εξυπηρετούν συμφέροντα και να προσβάλουν μεμονωμένες εταιρείες πολλές φορές εσκεμμένα εξυπηρετώντας πολιτικές και μεγάλα συμφέροντα.
.........Δεν μπορεί έτσι να δώσει λύση στο πρόβλημα που σαν λερναία Ύδρα, αναπτύσσεται και τροφοδοτείται από τις δυνάμεις του κέρδους των ολίγων.
Η λύση δίνεται σε προσωπικό επίπεδο.
.........Να αγαπήσουμε τον Θεό, να έχουμε πνευματική ζωή. Τότε θα αγαπήσουμε και τον περιβάλλοντα κόσμο μας, είτε αυτός λέγεται άνθρωπος με την μορφή του συντρόφου μας, του αδελφού μας , παιδιού, του ανήμπορου γέρου, είτε λέγεται φύση και περιβάλλον.
.........Όταν η ζωή μας γίνει μία θεία λειτουργία, τότε γίνεται και ένας παράδεισος το περιβάλλον μας. Και περιμένει τότε η καταπράσινη γη να πατήσουν οι πόδες των χριστοφόρων ανθρώπων απάνω της, για την αγιάσουν.
.........Αυτό ζητάει όλη η φύση από μας, να φέρουμε τον Χριστό επί της γης. Μόνο εμείς μπορούμε να το κάνουμε. Αυτή τότε θα μας προσφέρει τα πάντα υπηρετώντας με χαρά την πηγή της ζωής και το Σημείο του Χριστού που φέρουμε.
.........Έλεγε ένας αγιασμένος μοναχός ο π. Σωφρόνιος ότι, όταν το φως το Χριστού λάμπει σε έναν άγιο, τότε σαν αστραπή φωτίζει όλη την κτίση, όλο τον πλανήτη και τον αγιάζει και καταισχύνει τις δυνάμεις του σκότους που ταλαιπωρούν τον κόσμο μας.
.........Είναι κατά την ταπεινή μας γνώμη ότι πιο λογικό θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τακτοποιήσουμε το σπίτι μας, τον οίκο μας, ότι πιο οικολογικό. Καθ όσον γράφεται στο ευαγγέλιο ζητάτε πρώτα την βασιλεία του Θεού και όλα μετά θα προστεθούν, όλα θα τακτοποιηθούν.

Μ. Πρόδρομος Γρηγοριάτης.
Άγιο Όρος Θεοφάνια 2003

644 - Δάφνη, η είσοδος του Αγίου Όρους

.........Η Δάφνη αποτελεί το επίνειο των Καρυών.
.........Στην αρχαιότητα υπήρξε ιερό του Δαφναίου Απόλλωνα. Περί το 1044 υπήρχε εκεί η Μονή Δοχειαρίου η οποία ερημώθηκε από πειρατικές επιδρομές, οπότε και μεταφέρθηκε στην σημερινή θέση.
.........Σε όλη την ιστορική διαδρομή του Αγίου Όρους μέχρι σήμερα υπήρξε βασικό σημείο αναφοράς στις μετακινήσεις προσκυνητών και μοναχών. Από τη Δάφνη ξεκινά το μοναδικό λεωφορείο του Αγίου Όρους για την διαδρομή προς Καρυές και για τον όρμο της Ιβήρων.
.........Το μικρό οικισμό της απαρτίζουν κτίρια δημόσιου χαρακτήρα για την εξυπηρέτηση των προσκυνητών όπως λιμεναρχείο, τελωνείο, ταχυδρομείο, αστυνομία και άλλα όπως εστιατόριο, ξενοδοχείο, παντοπωλεία στα οποία πωλούνται εκκλησιαστικά είδη και ενθύμια του Αγίου Όρους καθώς αποθήκες και εργατόσπιτα.
.........Τα κτίρια της Δάφνης είναι τα περισσότερα του 19ου αιώνα, την περίοδο κατά την οποία υπήρξε μεγάλη κίνηση πλοίων κυρίως από την Ρωσία. Πρόσφατα λόγω των αυξημένων αναγκών έγινε διαπλάτυνση της παλαιάς και δημιουργία δεύτερης προβλήτας.
.........Το μεγαλύτερο τμήμα της ανήκει στη εδαφική έκταση της Ξηροποτάμου και το νοτιότερο στην Σίμωνος Πέτρας. Σύνορο των μονών είναι ένα φυσικό κανάλι όπου κατέληγαν οι ορεινοί χείμαρροι. Οι όμορφες καταπράσινες πλαγιές που αρχίζουν απο τον όρμο της, σε συνδυασμό με τα χρώματα της θάλασσας δημιουργούν ένα ιδιαίτερα γαλήνιο τοπίο, που διαταράσσεται μόνο κατά την διάρκεια της αποβίβασης προσκυνητών και εμπορευμάτων.