Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

499 - Δήλωση της Υπουργού Παιδείας για το Άγιο Όρος

.........Δήλωση της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, μετά την επίσκεψή της στην έκθεση του καθηγητή Ε. Βαρλάμη «Άγιον Όρος» με γυναίκες εκπαιδευτικούς, στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών:
........Είμαστε σήμερα εδώ με γυναίκες εκπαιδευτικούς για να ξεναγηθούμε και να θαυμάσουμε το μεγάλο θησαυρό του Αγίου Όρους. Σε μια εποχή βαθιάς κρίσης, αντλούμε όλοι αυτοπεποίθηση από τις ρίζες και τους θησαυρούς μας.
........Ένας τέτοιος θησαυρός είναι και το Άγιον Όρος και ό,τι αυτό εμπνέει όπως δείχνει η σημερινή έκθεση.


Σχετικά:
124 - Έκθεση ζωγραφικής «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ» του Ευθ. Βαρλάμη στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο
401 - Παράταση της Έκθεσης «Το Άγιον Όρος» του Βαρλάμη

498 - Νέα ταινία για την έκθεση φωτογραφίας «Όρος Άθως. Εικόνες του Ιερού Τόπου»

.........Γοητευμένοι οι Ρώσοι από το ταξίδι στο χώρο και τον χρόνο που τους προσέφερε η έκθεση φωτογραφίας «Όρος Άθως. Εικόνες του Ιερού Τόπου» μέσα από τα 220 φωτογραφικά ντοκουμέντα 115 ετών (1848-1963) του Αρχείου της Αγιορειτικής Φωτοθήκης της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, επανέρχονται με μια υπέροχη ταινία της Russian Geographical Society.
.
.
Σχετικά:

497 - Γέροντας Παΐσιος: Σήμερα οι άνθρωποι γυρίζουν γύρω από τον εαυτό τους


.........Παλιά στην πατρίδα μου, στα Φάρασα, έλεγαν: «Αν έχεις καμμιά δουλειά, μην την αφήνεις για αύριο. Αν έχεις καλό φαγητό, άσ' το για αύριο, μήπως έρθει κανένας μουσαφίρης». Τώρα σκέφτονται: «Να αφήσουμε την δουλειά, μήπως έρθει κανείς αύριο και μας βοηθήσει. Το καλό φαγητό, ας το φάμε εμείς απόψε!». Οι περισσότεροι σήμερα γυρίζουν γύρω από τον εαυτό τους. Μόνον τον εαυτό τους σκέφτονται. Ας υποθέσουμε ότι βρέχει, γίνεται κατακλυσμός. Θα δείτε, οι περισσότερες από σάς θα σκεφθούν μήπως έχουν ρούχα απλωμένα, να πάνε να τα μαζέψουν. Κακό δεν είναι αυτό, άλλα δεν θα πάνε πιο πέρα. Τα ρούχα και να βραχούν, πάλι θα στεγνώσουν. Αυτοί όμως πού αλωνίζουν τι θα γίνουν; Πονάτε γι' αυτούς, για να κάνετε καμμιά ευχή; Ή πέφτουν κεραυνοί- ζήτημα πέντε-έξι ψυχές να θυμηθούν τους καημένους τους γεωρ¬γούς ή αυτούς πού έχουν θερμοκήπια. Δεν σκέφτεται δηλαδή τον άλλον ό άνθρωπος, δεν βγαίνει από τον εαυτό του, άλλα γυρίζει συνέχεια γύρω από τον εαυτό του. Όταν όμως γυρίζει γύρω από τον εαυτό του, κέντρο έχει τον εαυτό του δεν έχει τον Χριστό. Είναι έξω από τον άξονα πού είναι ό Χριστός. Για να φθάσει να σκέφτεται τον άλλον, πρέπει ό νους του πρώτα να είναι στον Χριστό. Τότε σκέφτεται και τον πλησίον και μετά σκέφτεται και τα ζώα και όλη την φύση. Έχει τον σταθμό του ανοιχτό και, μόλις πάρει το μήνυμα, τρέχει να βοηθήσει. Ά ν ό νους του δεν είναι στον Χριστό, δεν δουλεύει ή καρδιά του, γι' αυτό δεν αγαπάει ούτε τον Χριστό ούτε τον συνάνθρωπο του, πόσο μάλλον την φύση, τα ζώα, τα δένδρα, τα φυτά. Έτσι όπως κινείσθε, πού να φθάσετε στο σημείο να έχετε επικοινωνία με τα ζώα, με τα πουλιά! Αν πέσει κανένα πουλί από την σκεπή, θα το ταΐσετε. Αν δεν πέσει από την σκεπή, δεν σκέφτεσθε να το ταΐσετε. Εγώ βλέπω τα πουλιά• λέω «θέλουν τάϊσμα, τα καημένα»• ρίχνω ψίχουλα κ.λπ., βάζω και νεράκι να πιούν. Βλέπω άρρωστα κλαδιά στα δένδρα• αμέσως σκέφτομαι να τα κόψω, για να μην κολλήσουν και τα άλλα. Ή χτυπάει μία πόρτα, ένα παράθυρο, πάει εκεί ό νους μου. θα ξεχάσω τον εαυτό μου, αν μού χρειάζεται κάτι, άλλα θα κοιτάξω την πόρτα, το παράθυρο, να μη σπάσει, να μη γίνει καμμιά ζημιά. Παρεμπιπτόντως σκέφτομαι για μένα. Και αν κανείς σκέφτεται και πονάει για τα δημιουργήματα, πόσο μάλλον θα σκέφτεται τον Δημιουργό τους! Αν δεν κινείται έτσι ό άνθρωπος, πώς να συντονισθεί με τον θεό;
.........Έπειτα, και όταν βγαίνετε έξω, ρίξτε καμμιά ματιά γύρω. Μπορεί κάποιος έστω και από απροσεξία ή από κακότητα - εύχομαι κανείς να μην κάνει κακό - κάτι να πετάξει και να βάλει φωτιά γι' αυτό ρίξτε μία ματιά. Και αυτό στα πνευματικά ανήκει, γιατί και αυτό το βλέμμα έχει αγάπη. Εγώ βγαίνω έξω από το Καλύβι, ρίχνω μία ματιά προς τα κάτω, μία ματιά προς την σκεπή, να δω μήπως μυρίζει καμένο. Άλλο αν έχεις τέτοια πίστη πώς, αν πιάσει φωτιά και κάνης προσευχή, θα σβήσει ή φωτιά. Διαφορετικά, πρέπει να ενεργήσεις. Ή, όταν ακούω κρότο, προσέχω να δω τι είναι πυροβόλο; άσκηση κάνουν; φουρνέλλο; Ένα και ένα ό νους μου πηγαίνει εκεί, για να κάνω κομποσχοίνι. Όποιος αδιαφορεί για τον εαυτό του, από αγάπη προς τους άλλους, το μεγάλο ενδιαφέρον του Θεού βρίσκεται μαζί του, και όλοι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται γι' αυτόν.
.........Άλλα ή σημερινή γενιά είναι ή γενιά της αδιαφορίας! Οι περισσότεροι μόνο για παρελάσεις είναι! Μην τους πεις, αν συμβεί κάτι, να αμυνθούν! Τώρα όμως και παρελάσεις δεν θέλουν! Παλιότερα πήγαιναν στις παρελάσεις, άκουγαν και ένα εμβατήριο, κάτι μέσα τους σκιρτούσε! Σήμερα υπάρχει ένα ρεμπελιό σε μας τους Έλληνες. Βέ-βαια άλλοι λαοί είναι ακόμη χειρότερα, γιατί δεν έχουν ιδανικά. Βλέπεις, οι Έλληνες μπορεί να έχουν ένα σωρό κουσούρια, άλλα έχουν και ένα δώρο από τον Θεό, το φιλότιμο και την λεβεντιά όλα τα πανηγυρίζουν. Οι άλλοι λαοί ούτε στα λεξικά τους δεν έχουν αυτές τις λέξεις.

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ - ΛΟΓΟΙ B΄ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ)

496 - Σκάνδαλο είναι η άδικη φυλάκιση του Ηγουμένου Εφραίμ

.........Μεγάλη θλίψη και έκπληξη προκάλεσε η άδικη προφυλάκιση του Γέροντος Εφραίμ. Ένας καταξιωμένος Καθηγούμενος, που ανόρθωσε κυριολεκτικά την καταρρέουσα μεγάλη αγιορείτικη Μονή του Βατοπαιδίου προφυλακίζεται, χωρίς να έχει δικαστεί και να καταδικαστεί από την δικαιοσύνη.
.........Ποιος κινδυνεύει από τον Γέροντα Εφραίμ, για να κλειστεί αυτός στις φυλακές ως επικίνδυνος εγκληματίας;
.........Μήπως υπάρχει κίνδυνος να ανορθώσει άλλη αδελφότητα σαν αυτήν που συγκρότησε στο Βατοπαίδι με τους εκατόν είκοσι χαριτωμένους μοναχούς, που φιλοξενούν και διακονούν καθημερινά δεκάδες ή και εκατοντάδες ακόμα προσκυνητές με πλήρη αυταπάρνηση;
.........Μήπως δεν έπρεπε να φροντίσει για την πνευματική αλλά και την υλική υποστήριξη της μονής του ως ηγούμενος;
.........Ο ηγούμενος μιας κοινοβιακής μονής, και μάλιστα τόσο μεγάλης σε κτίσματα και μοναχούς, αλλά και με τόσο πολλές ανάγκες, δεν είναι ένας απλός ερημίτης που έχει να φροντίσει μόνο για το κελλί του.
.........Είναι ταυτόχρονα ένας διαχειριστής μιας ανεκτίμητης θρησκευτικής και εθνικής παρακαταθήκης με παγκόσμια ακτινοβολία, που οφείλει να την διαφυλάσσει και να την προασπίζεται με υπευθυνότητα ενώπιον Θεού και ανθρώπων.
.........Ο ηγούμενος Εφραίμ έχει αδιαμφισβήτητο εκκλησιαστικό ήθος, απόλυτη ακτημοσύνη και απεριόριστη αγάπη προς τους συνανθρώπους του, ακόμα και προς τους εχθρούς του.
.........Ο ίδιος δεν διαχειρίζεται προσωπική αλλά δημόσια περιουσία, με πολύ ευρύτερη και σημαντικότερη σπουδαιότητα από πολλές άλλες περιουσίες δημοσίου δικαίου.
.........Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος αυτός να κατηγορείται ότι έβλαψε το Δημόσιο;
.........Η άδικη και προκλητική προφυλάκισή του είναι σε τελική ανάλυση τίτλος τιμής γι̕ αυτόν, αλλά και κρίμα αδικίας για τους επικριτές του.
.........Σκάνδαλο είναι η άδικη προφυλάκιση του ηγουμένου Εφραίμ. Αυτό είναι το μεγάλο σκάνδαλο του Βατοπαιδίου.

Γεώργιος Μαντζαρίδης
Ομότιμος Καθηγητής
Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10476:-q-------q&catid=43:2011-04-16-11-54-50

495 - Σαν σήμερα, το 1902, καταστροφική πυρκαγιά στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου

.........Το πρώτο συμβάν στο Αγιον Όρος κατά την ανατολή του 1902 ήταν πολύ δυσάρεστο και αφορούσε πυρκαγιά η οποία εξερράγη στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου και κατέστρεψε τα 2/3 αυτής.
.........Η φωτιά ξεκίνησε την 3η Ιανουαρίου 1902, ημέρα Πέμπτη και ώρα 3.30΄ της νυκτός, όταν κάποιος Ιερομόναχος στην προσπάθειά του ν' αποξηράνει την υγρασία στο νεοκατασκευασμένο κελλί του, επί τριήμερο έκαιγε ξύλα κάτω απ' αυτό. Η πυρκαγιά εξερράγη μανιωδώς και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα κατέκαυσε όλη τη νότια παλιά πτέρυγα, τη νεοκατασκευασθείσα δυτική και το κωδωνοστάσιο. Την καταστροφή δεν πρόλαβαν να αποτρέψουν οι πυροσβεστικές αντλίες που έφτασαν, ίσως καθυστρημένα, από την Ι.Μ. Διονυσίου και αυτή του Ρωσικού (Αγίου Παντελεήμονος).
.........Μετά από υπεράνθρωπες προσπάθειες των μοναχών διεσώθησαν η προς βορρά νεόδμητος πτέρυγα με το νοσοκομείο και οι αποθήκες των οινοβυτίων και των ελαιοδοχείων που βρισκόταν κάτω από το εστιατόριο.
.........Ο μόλις ανακαινισθείς μεγαλοπρεπής Καθολικός Ναός της Μονής λίγο έλειψε να γίνει βορά του πυρός αν στις μαινόμενες φλόγες δεν αντιδρούσε η μολύβδινη στέγη του και τα 40 εκατοστά στρώμα από χιόνι καθώς και το άφθονο νερό που έριχναν οι μοναχοί. Ευτυχώς διασώθηκαν ακόμη και όλα τα εντός του Πύργου πολυπληθή κειμήλια της Μονής, μαζί με την Ελληνική Βιβλιοθήκη. Κάηκαν όμως και περί τους 220 κώδικες σλαβικοί, μερικοί σε περγαμηνή.
.........Οι ζημιές ανήλθαν σε 18.000 - 20.000 οθωμανικές λίρες. Η αποκατάσταση των ζημιών άρχισε αμέσως, τον Μάιο του 1902, με την Κυβέρνηση του Ελληνικού Κράτους να δίνει άμεσα 500 χρυσά εικοσάφραγκα.
.........Την εποχή εκείνη η Ιερά Μονή Αγίου Παύλου αριθμούσε 70 μοναχούς.


Καταλογισμός ευθυνών για την πυρκαγιά



Εξ Αγίου Όρους τη 6η Ιανουαρίου 1902

.........Κύριε Πρόεδρε,

.........Μετά βαρυαλγούσης ψυχής και τεθλιμμένης καρδίας αγγέλω υμίν, ότι η εθνική Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου κατά την νύκτα της 3ης προς την 4ην οδεύοντος μηνός εγένετο σχεδόν πάσα παρανάλωμα του πυρός μεταδοθέντος εκ τινος καπνοδόχου.
.........Δεν είναι δέκα έτη, ότε ο αείμνηστος εκ Κεφαλληνίας Μοναχός Δαμιανός Αγιοπαυλίτης έκτισε δυο πλευράς αυτής εξ οικονομιών της Μονής και εκ των όσων εξωκονόμησεν εκ των εν Βεσσαραβία κτημάτων, ότε διηύθυνεν αυτά. Και όμως σήμερον φρικαλέον παρίσταται θέαμα: Τέφρα απ' άκρου εις άκρον!
.........Πάσαν δε την ευθύνην υπέχουσιν οι νυν διευθύνοντες αυτήν, αφ' ων δέον να ζητηθή λόγος και δεν πρέπει να παραμελήσωσι τούτο οι εν Κωνσταντινουπόλει τα εθνικά μας πράγματα διευθύνοντες.
.........Δεν πρέπει ν' αρκεσθώσιν εις το καλογηρικόν «Ευλόγησον», ήτοι την συγγνώμην, αλλά και να ζητήσωσι τας προσηκούσας παρά των προϊσταμένων, των παραμελησάντων το εαυτών καθήκον, ευθύνας.
.........Η τιμωρία πρέπει να επέλθη, ίνα και οι τας άλλας Μονάς διευθύνοντες γίνωσι προσεκτικώτεροι. Πρέπει να συστηθεί αυτοίς, ή μάλλον ν' απαιτηθη, ίνα αγοράσωσιν αντλίας και τας έχωσιν εν καιρώ ανάγκης, ή να εξασφαλίσωσιν αυτάς εις διαφόρους πυρασφαλιστικάς Εταιρείας και εν γένει να λάβωσιν κατ' απαίτησιν, (διότι αφ' εαυτών οι πλείστοι δεν εννοούν τούτο), τα κατάλληλα προφυλακτικά μέτρα. Η αβελτηρία, ήτις επικρατεί ενταύθα παρά τοις πλείστοις άρχουσιν, είναι ανήκουστος. Νομίζει κανείς ότι ζώμεν επί της εποχής των Πατριαρχών.
.........Φαντασθήτε, ότι εκαίοντο και δεν ειδοποίησαν, μη έχοντες και αυτά τα απαιτούμενα μέσα, την μόλις ημίσειαν ώραν απέχουσαν Ιεράν Μονήν του Αγίου Διονυσίου, ίνα σπεύσωσιν οι αδελφοί και σώσωσιν αυτούς δια της αντλίας των.
.........Άμα δε τη ημέρα έμαθον τούτο οι Διονυσιάται πατέρες και σπεύσαντες κατέσβεσαν το πυρ, όπερ δυστυχώς είχεν αποτεφρώση το πλείστον της Μονής, ουχ ήττον όμως περιέσωσαν μέρος. Επίσης περιεσώθη και το σκευοφυλάκιον, εκτός των εγγράφων δυστυχώς των Μετοχίων, των χειρογράφων σερβικών βιβλίων και τινων ημετέρων εντύπων. Ακριβώς τι απωλέσθη και τι περιεσώθη δεν είναι γνωστόν. Το βέβαιον είναι, ότι η ζημία θα υπερβαίνη τας δέκα και πέντε χιλιάδας λίρας.
.........Δεν ακούουσι τους συνετούς ανθρώπους οι καλόγηροι ενταύθα, καθόσον οι πλείστοι είναι άλογοι και αναμένουσι τα πάντα από του Θεού, όστις επροίκισε τον άνθρωπον με λογικόν, ίνα σκέπτηται και εργάζηται συμφώνως προς το θέλημα αυτού.
.........Δυστυχώς από τινων ετών βαίνομεν ενταύθα άνω ποταμών. Δεν σκεπτόμεθα ποσώς τον προορισμόν μας τον διπλούν, ον έχωμεν να εκπληρώσωμεν εκ καθήκοντος επιβεβλημένου και προς την Εκκλησίαν και προς την Πατρίδα. Δεν έχομεν δε δυστυχώς και ανωτέρους κυβερνήτας, ίνα επιβλέπωσι τας πράξεις ημών και αμειλίκτως τιμωρώσιν.
.........Ανεξελέγκτως καταστρέφομεν εθνικήν περιουσίαν, δι' ην οι προπάτορες ημών εμόχθησαν, ίνα περισυλλέξωσιν και καταθέσωσιν ενταύθα χάριν των αναγκών της Εκκλησίας και του Έθνους, και ουδείς υψοί την φωνήν αυτού, ουδείς αναλαμβάνει την σωτηρίαν των εθνικών τούτων σκηνωμάτων πραγματικώς. Ας θελήση το Πατριαρχείον να εργασθή πατριωτικώς και θα ίδη, ότι θα φέρη αποτέλεσμα.

Αγιορείτης

Η παρούσα επιστολή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ, στο τεύχος του Ιανουαρίου 1902